Chapter 3

GABBIE

I ROAM MY eyes around Wyatt's house. Malinis pero ang lungkot ng kulay. His wall was painted black and gray. So manly. His curtain is dark brown. Everything is dark. Wala na ba siyang ibang color na alam? Tsk... I can't stand looking around because of the dark ambiance of his house. Ang lungkot, like him na mukhang iniwan ng asawa't anak.

I was just following him while roaming my eyes on his place. I mentally grinned. Madami akong gustong baguhin especially now that I'm staying here. I don't like dark walls and curtains. I want something light and of course my favorite cartoon character... Stitch!

I'll paint my wall light pink and I want my bed covered with stitch designs. I giggled. Why did I suddenly feel excited?

Napahinto si Wyatt ng paglalakad kaya bumangga na naman ako sa malapad niyang likod.

"Ouch!" I gently caressed my forehead.

He released a heavy sigh and afterwards, he turned around and looked at me. Napailing na siya while looking at me.

"That is your room." He pointed at the other door. "Iyon ang kwarto ko sa kabila."

"Bakit ba ang hilig mong huminto agad? I was just right behind you." Mataray kong sabi, reminding him na may kasama siya. Kainis.

His eyebrows arch. "Wala ka na bang mas aarte pa?" Nakalagay ang isang kamay niya sa baywang. He looked pissed off.

Mayroon pa at makikita niya ang highest level ng kaartehan ko. Tingnan ko na lang kung hindi niya ako ibalik sa Maynila. Siya ang dapat sumuko sa amin na dalawa.

"Why? Are you pissed off na agad? Hindi pa nga inaabot ng isang araw na binabantayan mo ako, but it seems that you're complaining now. If I were you, we'd get back to Manila."

Umiling na lang ulit siya pagkatapos ay binitbit niya ang mga maleta ko.

"Bakit ang dami mong dalang gamit? May balak ka bang tumira nang matagal dito?"

"Of course I don't have a plan! I don't want to live in a place like this."

I heard him sighing again.

"Bilisan mo ang kilos mo para maligpit mo na 'tong mga gamit mo." He said without looking at me.

Tumalikod siya at nagsimula nang maglakad. Mabilis.

"Hey! Slow down. Wait..." I called him. Nasa harap na agad siya ng tinuro niyang room ko.

Ano ba ang tingin niya sa legs ko? Kasing haba ng lastikman na pwede i-stretch that's why kaya ko siyang habulin?

"Oh my God, Wyatt. Ang bilis mong maglakad. Ang feeling mo naman kasing haba ng legs ko ang legs mo."

"Hindi ba talaga titigil 'yang maliit mong bibig?" nakasimangot niyang sagot. Nagsalubong na naman ang dalawa niyang kilay na kay sarap paghiwalayin.

I crossed my arms in front of my chest.

"You know what? You're so bastos talaga!" Inismiran ko siya sabay hawak sa doorknob at pinihit para buksan.

Nagulat ako dahil biglang may nalaglag na something sa buhok ko. Nagtitili ako. I can feel there's something crawling in my head down to my neck.

"Oh, my Gosh! What is it? Wyatt! Kunin mo... help." Naghi-hysterical na ako sa sobrang kaba ko. My heart beats three times more than my normal heartbeat.

I don't know what to do. Feeling ko mahihimatay ako. Feeling ko it's the end of me. Iniimagin ko pa lang na some kind of a worm iyon, I'd rather die than let it crawl over my body. It's eww! Really.

My body froze. I can't breathe. But Wyatt just shook his head. Pumasok sa loob ng room ko at iniwan ako.

The heck!

"WYAAAT!" I shouted. "WYATT!" Dineadma niya talaga ako. How come naging bodyguard siya pero heto at iniwan niya ako when I needed him most!

Paghawak ko sa neck ko, there is something slimy. And there... biglang nagdilim ang paningin ko.

When I opened my eyes, nasa loob na ako ng room. Alone. Nakabukas ang ilaw. I don't know how long I passed out but the thing that made me pass out brought back my mind. I can still feel those kadiri na iyon. Nagpanic ako.

My first reaction is to scream. I immediately got up from my bed and ran out of the room. Feeling ko nasa katawan ko pa rin ang kadiring bagay na iyon.

Binuksan ko ang door na katapat ng pinanggalingan ko na room without knocking.

"Oh, my gosh! Oh, my gosh! Oh... may abs."

My gaze from Wyatt's eyes shifted down to his abs. Nakatapis ng black towel. Tumutulo pa ang tubig sa buhok niya.

Napalunok ako't napakagat ng labi. Nakalimutan ko agad ang pinunta ko rito.

He stared at me blankly. No emotions. As if he's okay with him to see him naked right in front of my eyes. But definitely it's not okay with me!

"You're... You're naked." I turned my back on him when I realized that I was looking at his naked body.

OMG! What did I just see? Erase. Erase.

"Maglock ka nga ng door mo!" galit kong sabi sa kanya.

"Ikaw pa ang galit. Tsk... you're the one running over here."

"Bwisit ka! My virgin eyes. Oh, my gosh! Hindi na ngayon. You ruined it. Ang panget ng katawan mo." I said just to cover up my shame.

He really has this gorgeous body. A well defined abs.

"Tsk... Get out." He coldly said.

"You don't need to say that dahil lalabas na talaga ako. Baka... baka pagnasaan mo ang innocent kong body. Eww!"

Padabog akong lalabas na sana. But to my surprise, a cold hand stopped me from leaving.

Pinaharap niya ako. My eyes widened. He slowly came near me. I take a step back away from him.

"W-hat are you doing? Hey! Stop getting near me."

He is just looking at me while taking his steps.

"I'll shout." I warned him.

"Go ahead. Shout at the top of your lungs." He challenged me.

Napaatras ako until I reached the closed door. Tinukod niya ang isang kamay niya sa gilid ko.

"Stay away nga." I pushed his body away from me but I don't want to touch him. "Ano ba?! Wyatt. Hindi ako nakikipagbiruan sa iyo. We're not even close."

He stayed still. His eyes were looking at my eyes down to my lips.

OMG! Is he affected by my presence?

"Namatay pala 'tong uod sa buhok mo. Look at this."

Nanlaki ang mata ko. As in!

"Nagbibiro ka ba? It's not funny, Wyatt!"

Tumaas ang sulok ng labi niya. Lumayo sa akin. Pinakita ang kinuha niya sa hair ko.

I think mahihimatay ako ulit.

• • • • •

INIKOT ko na ang buong bahay but I didn't see Wyatt. Nasaan naman kaya siya? He's really weird and kind of scary. Feeling ko talaga, I am not safe in this house especially with him. I don't know why my father entrusted me to him.

Tumunog na ang tiyan ko sa gutom. I'm really hungry. There's no food prepared for me. I haven't eaten since yesterday because of him! Pinakita pa niya talaga ang worm na iyon.

“Wyatt! Yahoo!”

I don't know if my dad really wanted me to live, that's why he brought me here. I feel like I'm gonna die here instead of living.

First, because of a serious and masungit na bodyguard. Second, because Wyatt gave me a heart attack. He scared me to death! And lastly, he is starving me to death right now.

Urgh! Ayaw ko na rito! I wanted to come home. I promise, I'll behave.

Nagpapadyak na ako sa inis. I feel helpless when I don't hear any signs that he's here. Naglakad ako papunta sa likod ng bahay. I had a second thought because I'm scared. Maybe there's a snake or worse, there's someone scary like I watched in some movies na may hahabol sa iyo and kill you. Ang dami kong iniisip na nakakatakot. Medyo malayo pa naman ang pagitan ng mga bahay dito.

Finally! Nakita ko na rin ang anino niyang maitim pa sa ugali niya. May ginagawa yata siya or something. I immediately run towards him. Paglabas ko, lumusot ang isang paa ko sa malambot na parte ng hagdanan dahil gawa iyon sa kahoy. And it's luma!

My gosh! Sabi na dito talaga ako mamatay.

“Wyaaaatt!”

Wyatt looked at me. Nakakunot ang noo niya. The way he looked at me, gusto niyang pagtawanan ako. The nerve of him!

“Will you help me here?!” I shouted at him. Wala yata siyang balak na tulungan ako. Ang sakit ng legs ko.

I saw him sighing before he walked towards me. Parang kasalanan ko pa na nagshoot ang paa ko sa pesteng lumang hagdanan na 'to!

“What are you doing?” iritado niyang tanong habang inaalalayan ako na mahugot ang paa ko na nagshoot sa butas.

Napatingin ako sa muscles niyang naflex dahil sa force na ginawa sa paghugot niya sa paa ko. Hindi ko mapigilan ang sarili na sundan nang tingin ang kanyang mga muscles na alaga sa gym. Pababa sa kanyang mga abs at…

I looked away. Why am I feeling like this? Pinagpapantasyahan ko ba si Wyatt? Eww! Why would I? Ang tanda na niya. Baka nga kapag nagsexy time kami e magsipag tunugan na iyong mga bones niya.

Sexy time? Noooo! Ano ba 'tong mga pinag-iisip ko.

“Erase! Erase! No, noooo!”

“Are you crazy, Gabriela?” tinapik-tapik niya ang pisngi ko kaya bumalik ang diwa ko.

Napalunok ako nang napatingin ako sa malaki at maugat niyang mga kamay. Pinagpawisan ako sa mga naiisip. Naging mahalay ako bigla.

“It's your fault! Don't touch me nga.” Inis kong nilayo ang kamay ko sa kanya dahil aalalayan niya pa akong makatayo.

This is my second day here pero naii-stress na agad ako nang sobra-sobra.

Malakas siyang kumawala nang buntong-hininga. Tumayo. His eyes fixed on me. Gumalaw ang kanyang adam's apple while looking at my… sinundan ko ng tingin ang kanyang tiningnan.

OMG! Gusto ko na lang magpalamon sa ilalim ng lupa. Nakalabas ang suot kong underwear dahil nakaskirt ako. Ang nakakainis pa, ang suot ko pang underwear iyong may lilo and stitch na design. Baka iba ang isipin niya sa akin.

Bigla kong inayos ang skirt ko. Tumayo ako.

“Are you really going to protect me? Why I feel like living in your old house, eh, dito ako mamamatay?” singhal ko sa kanya habang minamasahe ko ang nagasgasan kong legs para itago ang pagkapahiya ko sa kanya. “Look what you've done to me?! May scratch na iyong legs ko!”

His eyebrows raised. Tinalikuran ako at nagsimulang maglakad pabalik doon sa labas ng gate niyang gawa sa kahoy.

“Hey! Bakit mo ako tinatalikuran? I am still talking to you. Ayusin mo 'tong bahay mo kasi bulok just like you! You dimwit!”

Nilingon niya ako at binalikan ako. Hinubad niya ang basa na sa pawis niyang t-shirt.

“Oh!” tanging nasambit ko.

“What were you saying?” he asked but it sounds like he's teasing me.

I rolled my eyes. Nang-aasar pa talaga. “Kalait-lait naman talaga ang house mo! Bulok.  Look.” I pointed the stairs. “It's so luma. Parang konting hangin lang, liliparin na yata itong house mong decades ng hindi narerenovate.”

Luma nga ang bahay ni Wyatt pero exaggerated ko lang naman na sabihin na parang liliparin ng hangin. I just wanted to pissed him off.

“Pasensya ka na kung bulok itong bahay ko... Señorita.”

I raised my eyebrows. “Why does it sound sarcastic? Be sincere to apologize.” Inirapan ko nga siya. Kagigil talaga itong matandang 'to.

“Wala ka sa bahay niyo kaya bawal ang maarte dito.”

“Oh! I wasn't informed na kailangan ko pa lang maging nice sa iyo.”

“Tsk.”

“Ipagluto mo na ako ng food. I'm hungry!” nagmartsa ako papasok sa loob ng bahay. But to my dismay, he didn't follow me.

I breathe in, breathe out. Sinasagad niya talaga ang pasensiya ko. Inis akong lumabas ulit. He's still standing where I left him. He's staring at me.

Malakas akong tumikhim. “I said, ipagluto mo ako ng food. Why are you still standing there?”

“May karne diyan sa ref. Ikaw ang magluto ng pagkain mo.”

My eyes widened in disbelief. “Seriously, Wyatt?!”

“Your father hired me to be your bodyguard. He didn't pay me to be your chef.”

My jaw dropped. Wow! As in wow. Bukod sa in-english ako, nakakapantig sa tainga ang sagot niya sa akin. Like, duh?!

“What?! Do you hear yourself? Ang lakas ng loob mong sabihin sa akin 'yan. Isusumbong kita kay dad!”

May kinuha siya sa bulsa ng pantalon niya at hinagis sa akin. His phone.

“Call your dad.” Hamon niya sa akin nang masalo ko ang phone.

Tiningnan ang phone niya. Walang signal. Kaya pala ang lakas ng loob na ibigay sa akin ang phone niya para tawagan si daddy kasi hindi naman pala talaga ako makakatawag.

“There's no signal. How can I call my dad? Nananadya ka ba talaga? Alam mo, napakabastos mo. You're oldie na pero—”

Humakbang siya palapit sa akin. Umatras naman ako.

“Sino'ng oldie?”

Bigla para akong nabahag ng buntot dahil sa nakikita kong kaseryosoha sa kanyang mga mata. He looked scary and dangerous. Para bang kaya niya akong ibalibag sa isang hawak lang niya sa akin.

“You. Alangan naman ako iyong matanda.”

He pinned me on the wall when he reached me. Tinaas niya ang dalawa kong kamay sa taas ng ulo ko. Ang lakas niya. Ang higpit nang pagkakahawak niya sa mga kamay ko.

“W-hat are you doing?” kinakabahan kong tanong.

Bumaba ang kanyang mukha. Malapit na malapit. Sa sobrang lapit ay para na akong maduduling. Tumatama na ang mainit niyang hininga sa balat ko.

Ang ganda pala ng mga mata niya. Expressive eyes at mahahaba ang mga pilik mata. Kulay brown ang kanyang mga mata. May lahing banyaga ba siya? Sabagay, he looked mestizo. Napakunot ang noo ko dahil may kapareha siya ng mga mata kung tumingin.

Iniisip ko talaga kung sino. Si Dev. Tama si Dev, iyong kasama ni Falcon. Oh, speaking of Falcon I miss him. Kailan kaya ako mapapansin ni Falcon? Bumalik na nga siya ng bansa pero may girlfriend naman. Maghihiwalay din silang dalawa kapag ako nakaalis sa lugar na 'to. Kapag nakita ako ni Falcon, siguradong magugustuhan na niya ako dahil dalaga na ako ngayon at sexy pa.

“Scared of me?”

Napalunok ako sa tanong niya. Scared of him? Natatakot nga ba ako sa kanya?

“Why would I?” matapang kong sagot. I know he couldn't hurt me. Mayayari siya kay dad kapag sinaktan niya ako. “Dapat ba akong matakot sa isang matandang katulad mo?”

He grinned. Mas lalo akong napalunok sa pagngisi niyang iyon.

Tinaas niya ang dalawa kong binti at pinaikot sa baywang niya kaya napatili ako. My heart is racing too fast. Is he crazy?

“Put me down!” my mouth says but my body says differently. Nag-iinit ang pakiramdam ko na hindi ko mawari. This is the first. I never felt like this before. Kahit doon pa sa crush kong si Falcon.

Oh gosh! What is happening to me?

“You pervert! Ako lang ba ang kaya mo dahil wala nang papatol sa iyo? Kawawa ka naman dahil walang nagmamahal sa iyo.”

Nag-igting ang panga. Naiinis ba siya?

“Kaya siguro wala kang pamilya kasi masama ang ugali mo. Ako lang ang kinakaya-kaya mo kasi bata ako. Akala mo matatakot mo ako, pwes, hindi ako natatakot ako sa gurang na katulad mo.”

His jaw clenched again. He stared at me. Tila binabasa niya ang nasa isip ko. Niluwagan niya rin ang pagkakahawak sa mga kamay ko. I didn't move. Hindi ako bumaba at hindi rin naman siya kumilos para ibaba ako. We just stared at each other.

Siya ang unang nagbitiw sa tinginan naming dalawa. Binaba niya ako at mabilis na tinalikuran. I was left unspoken and wondering. Ano iyon? Ang weird talaga ng matandang iyon.