[Engineering] 4

[Engineering] ตอนที่ 4

"ซาร่า ขับให้เร็วกว่านี้หน่อยสิ" ฉันกลัวว่าจะเข้ารับน้องสายก็เลยต้องให้ซาร่าเร่งความเร็ว

"รีบอยู่นี่ไง"

"ตอนนี้ฉันกลัวอย่างเดียวคือบทลงโทษอ่ะ ฮืออ" มิวมิวเบะปากทำท่าอย่างกับจะร้องไห้

"พวกแกเงียบเลยฉันต้องการสมาธิยะ"

บรื้นนน....เอี๊ยดดด

เสียงเบรกรถดังขึ้นหน้าคณะสถาปัตย์ พวกฉันจึงรีบลงจากรถเพื่อไปเข้ากิจกรรมให้ทันเวลานัดหมาย

ตึก....ตึก....ตึก....

"แฮ่ก...แฮ่ก...แฮ่ก..." เสียงหอบของพวกเราดังขึ้นเมื่อมาหยุดที่โรงยิม แต่พอเดินเข้าไปเท่านั้นแหละ ฮือออ

"พวกคุณสามคนทำไมมาสายครับ!"พี่กฤษตะโกนขึ้นถาม

"......."

"เงียบทำไมครับ!"

"คะ....คือ..." ฉันที่ตอนนี้จะพูดออกมายังตะกุกตะกักเลย ทำไมมันโหดจังเลยคะเนี๊ย ฮือออ ปลายฟ้าคนนี้อยากจะร้องไห้

"จะให้พี่ทำอะไรดีกับคนที่มาสายครับ"

"......"

"กฤษ" พี่ไหมเรียกพี่กฤษไว้

"......"

"แค่ตักเตือนก็พอวันนี้น้องพึ่งทำผิด" พี่ไหมพูดขึ้นก่อนที่พี่กฤษจะสั่งลงโทษพวกเรา

"งั้นก็ได้ครับ"

"......."

"เอาเป็นว่านี่เป็นการตักเตือนก็แล้วกันน่ะครับ วันหลังอย่ามาสายอีกน่ะครับ ไปนั่งได้"

"ขอบคุณค่ะ" พวกฉันจึงขอบคุณพี่กฤษรวมถึงมองไปทางด้านหลังที่มีพี่ไหมยิ้มให้บางๆ สวยแล้วยังใจดีอีกนะเนี๊ย

"เห้อออ รอดไปนะแก" ซาร่าพูดขึ้นมา

"อืม/อืม"

ตอนนี้กิจกรรมก็ดำเนินไปเรื่อยๆ และก็ถึงเวลาเลิกแล้ว

"เอาล่ะค่ะ สำหรับคำใบ้พี่รหัส น้องๆคงจับได้กันครบแล้วใช่มั้ยคะ"

"ครับ/ค่ะ"

"พี่จะให้เวลา 1 สัปดาห์ในการตามหาพี่รหัสน่ะคะ

" 1 อาทิตย์เนี่ยนะ.... " จากนั้นเสียงซุบซิบจึงเกิดขึ้นทันทีเมื่อพี่ไหมพูดจบ

"@$#!@/"(#*$=*"

"เงียบครับ!"

"......"

"หรือพวกคุณคิดว่าไงครับ"

"......."

"มีใครจะคัดค้านอะไรมั้ยครับ"

"......."

"ถ้าไม่มี งั้นตกลงตามที่รุ่นพี่บอก วันนี้เลิกได้ครับ"

พอเลิกกิจกรรมเสร็จฉันกับเพื่อนก็เดินไปเพื่อที่จะไปหน้ามอพลางคิดถึงเรื่องพี่รหัสไปด้วย แต่ทว่า

"นี่พวกแก ฉันอยากดูผู้วิศวะอ่ะ ดูสิยังไม่เลิกกันเลย" ซาร่าพูดขึ้น

"ซาร่านี่แกจะไม่กลับจริงๆเหรอเนี๊ย" ฉันที่ถามซาร่าออกไปเมื่อเห็นว่าเธอนั่งที่ม้าหินอ่อนซึ่งอยู่ไม่ไกลจากลานวิศวะที่ยังทำกิจกรรมกันอยู่

"อื้ม ^_^"

"งั้นมิวเราไปกันเถอะ ปล่อยยัยนี่อยู่นี่แหละ"

">_<"

"มิว!"

"แกมานั่งก่อนเลยจะรีบไปไหน นั่นดูสิขาวสูง หุ่นนี่แบบ >_<"

"เป็นหนักเหมือนกันนะพวกแกเนี๊ย เห้ออ" ฉันจึงนั่งลงตามทั้งคน พลางมองดูการรับน้องของคณะวิศวะ ฉันว่าดูสนุกแต่ก็แอบโหดอยู่เหมือนกันนะ ฉันเห็นมีลุกนั่งด้วยแหละ แล้วดูรุ่นพี่แต่ละคนสิหน้านิ่งกันทั้งนั้นเลย

"แก คนนั้นสเปคฉันเลย อยากได้อ่ะ >_<"

"เอะ นั่นมันรุ่นพี่มาคัสนี่ ^_^" ยัยมิวก็พูดเสียงดังขึ้น

"ไหนๆๆ นั่นก็รุ่นพี่เซนนี่ กรี๊ดดด ฉันพึ่งเคยเจอตัวจริงก็วันนี้เเหละ" ซาร่ากับมิวมิวก็กรี๊ดออกมา

"กรี๊ดดด จริงด้วยซาร่า ดีนะที่เรายังไม่กลับ ไม่คิดว่าเราจะได้เจอนะเนี่ย >_<"

ฉันที่มองตามทั้งสองคนกลับต้องอึ้งไปทันที นั่นมันคนที่ฉันเจอเปิดเทอมวันแรกนี่นาที่เดินกับพี่เจส พอมองดูจริงๆพวกพี่เค้าดูดีมากเลย ทั้งหล่อ ทั้งสูง ทั้งขาวและไหนจะใบหน้านิ่งที่ฉันเคยเห็นอีก แต่ไม่รู้ว่าพวกฉันจ้องนานไปหรือยังไงพี่เค้ากลับหันมามองตรงที่เรานั่งกันอยู่ ฉันจึงรีบก้มหน้าลงทันที ไม่รู้ว่าเค้าจะเห็นหรือสนใจอะไรหรือเปล่า ทำไมอยู่ๆใจฉันก็เต้นเเรงบ้าคลั่งอย่างนี้ล่ะ

ตึก...ตัก...ตึก...ตัก...

"แก พี่เค้าหันมาทางนี้ด้วยอ่ะ >_<"

"จริงด้วยแก เขินอ่ะ>_<"

"พี่เค้ามองมาทางนี้จริงเหรอเนี๊ย เอ๊ะหรือมองไปข้างหลังเรา" ไม่พูดเปล่าซาร่าก็หันไปมองข้างหลัง

"ก็ไม่เห็นมีใครนี่นา กรี๊ดดด>_<"

"ยัยฟ้าแกว่าพี่เค้ามองเราใช่มั้ย คิดเหมือนกันใช่มั้ยยะ"

"......"

"ฟ้า!"

">_<"

"ปลายฟ้า!"

"ฮะ...อะ...อะไร " ฉันที่ตกใจเสียงซาร่าจึงต้องเงยหน้าขึ้นมามองพวกเธอทั้งสองคน

"ทำไมแกหน้าแดงยัยฟ้า"

"ปะ...เปล่านี่ กลับกันเถอะ"

"ไม่ใช่ว่าเขินรุ่นพี่เหมือนพวกฉันนะ หั้นแน่ ^.^"

"จะบ้าเหรอยะ ไปกันเถอะ" ฉันจึงเปลี่ยนเรื่องชวนกลับทันที

"ไม่เขินแน่นะ ^_^"

"แน่สิยะ"

"ก็ได้ วันนี้ฉันโชคดีจริงที่เจอเจ้าชายเย็นชา พี่เซนของฉัน>_<"

"แกอย่ามโนมิว ของฉันต่างหาก"

"แกก็ไม่ต่างจากฉันหรอกยะ"และแล้วทั้งสองคนก็เถียงกันจนถึงรถของซาร่าที่จอดอยู่หน้าคณะ ก่อนที่เราจะแยกกันออกมาคนละทาง

พี่เซน...เจ้าชายเย็นชางั้นเหรอ.....

__________________

เซน Part

วันนี้เป็นครั้งแรกที่ผมมาดูกิจกรรมรับน้องของวิศวะ ที่จริงแล้วผมไม่จำเป็นต้องมาดูก็ได้ แต่ไอ้มาคัสมันลากมา ผมจึงต้องเข้ามาดูกับมันด้วย แต่ผมก็จะไม่เข้าไปยุ่ง ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของปีอื่นไป

"กรี๊ดดดด ระ...รุ่นพี่ >_<"

"พี่เซน...พี่มาคัส >_<"

"กรี๊ดดด $@:?!$:':/:@"

นี่แหละที่ผมไม่อยากจะเข้ามาสักเท่าไหร่ มันน่าเบื่อแล้วก็น่ารำคาญมากเมื่อได้ยินเสียงกรี๊ดหรือเสียงซุบซิบอะไรแบบนี้

"น่ารำคาญ" ผมพูดเสียงนิ่ง

"เอาน่า....นานๆมึงจะเข้า ให้พวกน้องเค้าเห็นหน้าบ้างก็ได้"

"......"

"เงียบครับ! ถ้าอยากคุยกันนักก็เดินออกไปคุยกันข้างนอก!"

"......"

"ที่นี่ไม่ใช่......" ผมเห็นว่าตอนนี้ปี2กำลังพูดคุยรายละเอียดกับกิจกรรมที่จะรับน้อง เหมือนว่าพรุ่งนี้จะมีการจับสายรหัสอีก

ผมจึงยืนมองนิ่งกับกิจกรรมตรงหน้าก่อนจะหันไปมองรอบๆกลับไปสะดุดตากับเด็กกลุ่มหนึ่งที่หันมาทางนี้พอดี แววคู่นั้นที่ผมเคยเห็นมาก่อน ผู้หญิงคนนั้นจ้องมองผมก่อนที่เธอจะหลบสายตา

"ไอ้เซน มองอะไรว่ะ"

"เปล่า" ผมตอบไอ้มาคัสออกไปก่อนที่หันกลับมาที่กิจกรรมรับน้องต่อ แล้วผมก็เหลือบไปมองที่เดิมกลับพบว่าไม่มีใครอยู่แล้ว

ผมจึงตัดสินใจที่จะเดินออกไปจากจุดนี้ เพราะตอนนี้กิจกรรมก็ใกล้จะจบแล้ว ผมคิดว่ามันน่าเบื่อเกิน จึงเลือกที่จะเดินออกไปในทันที

"เห้ย ไอ้เซนรอกูด้วยดิว่ะ"

"......"

"แล้วนี่มึงจะกลับเลย?"

"อืม"

"ไม่เข้าไปผับหน่อยเหรอว่ะ ไม่ไปสนามแข่งเหรอว่ะ ไอ้พวกนั้นมันอยากเจอมึงมากนะเว้ย"

"ไม่ล่ะ -_-"

"เซน ^_^"

"หึ คู่จิ้นมึงมาว่ะ ^_^"

"......."

"นี่จะกลับแล้วเหรอ" เจสเดินมาหยุดยืนข้างๆ

"นี่ไม่คิดจะทักทายฉันเลยหรือไงเจส"

"เอ้า มาคัส ^_^"

"หึ"

"ว่าไงเซน นายจะกลับแล้วเหรอ?"

"อืม"

"เอ่อ ไหนๆนายก็จะกลับเเล้วงั้นเรากลับพร้อมกันเลยมั้ย"

"......"

"ถึงยังไงเราก็อยู่คอนโดเดียวกันแล้วอีกอย่างวันนี้ฉันก็ไม่ได้เอารถมาด้วยสิ"

"ฉันไม่ได้กลับคอนโด เดี่ยวให้ไอ้มาคัสแวะส่งก็แล้วกัน" ผมจึงโยนไปให้ไอ้มาคัสทันที ก่อนที่จะเดินออกไป

"ซะ...เซน...เดี่ยว"

"เห้ยย ไอ้เซน....ไอ้เซนโว้ย"

ผมรู้ว่าเธอคิดยังไงกับผม แต่สำหรับผมแล้วเธอเป็นได้แค่เพื่อนจริงๆและคงไม่มีทางเป็นไปมากกว่านั้น ถึงแม้ว่าหลายคนมักจะชอบที่พวกผมอยู่ด้วยกัน แต่พวกเราก็ไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่ถ้าไม่ใช่เรื่องงาน

ตึก...ตึก...ตึก...

ผมเดินไปรอบๆเพื่อตรวจดูแต่ละจุดของมอ ก่อนจะพบกับร่างบางที่ยืนอยู่หน้ามอ ซึ่งผมก็เคยเห็นเธอมาแล้วเธอเป็นผู้หญิงคนเดียวกันกับที่ผมเผลอสบตาเธอเมื่อครั้งก่อนรวมถึงวันนี้ด้วย แต่ทุกครั้งเธอจะหลบสายตาผม

ไม่รู้ว่าเพราะอะไรที่ผมเผลอมองเธออยู่อย่างนั้น ใบหน้าได้รูป ผมยาวตรงสีดำสนิทที่ปล่อยยาวถึงกลางหลัง ดวงตากลมโตคู่นั้นที่ผมยังจำมันได้ดี เธอเป็นผู้หญิงที่ไม่ได้สวยมากแต่น่ารักมากกว่า ดูมีเสน่ห์มากเมื่อเทียบกับผู้หญิงที่ผมเคยเจอ

ครืดดด...ครืดดด...ครืดดด...

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ทำให้ผมละสายตาจากเธอคนนั้นก่อนที่จะเดินกลับไปที่รถแล้วจึงหยิบมือถือมารับสายทันที

<<มาคัส>>

"......"

(ไอ้เซน ทำไมมึงไม่กลับพร้อมยัยนั่นว่ะ แม่งอยากกลับพร้อมมึงจะตาย)

"......"

(เหอะ เงียบอีกละไอ้ห่า มึงไม่ชอบยัยนั่นทำไมไม่บอกไปตรงๆว่ะ)

"บอกไปแล้ว" ใช่ ผมบอกแกเธอไปแล้ว

(เห้ย! ตอนไหนว่ะ แล้วทำไมยัยนั่นถึงทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นว่ะ)

"ไม่รู้"

(เห้อออ มึงนี่ก็เสน่ห์แรงเหลือเกิน พ่อเจ้าชายเย็นชา"

"แค่นี้?"

(กูว่ายัยนั่นชอบมึงมากว่ะ แล้วอีกอย่างในมหาลัยเค้าจิ้นพวกมึงสองคนกันมากนะโว้ย)

"....."

(ทำไมมึงไม่ลองให้โอกาศยัยเจสว่ะ)

"แค่นี้น่ะ"

(ไอ้.....)

ติ้ด!

ผมกดวางสายทันที พลคิดอะไรเพลินๆอยู่ในรถก่อนที่จะขับออกไปในที่สุด.....

เซน Part End