กรณ์ดนัยเมื่อไรจะเลิกร้าย

กรณ์ดนัยเมื่อไรจะเลิกร้าย

last updateآخر تحديث : 2026-03-11
بواسطة:  นิฬารณ์مستمر
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
10
2 تقييمات. 2 المراجعات
54فصول
1.7Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

ชายหนุ่มผู้เย็นชาและชินชากับความสัมพันธ์ชั่วคราว ได้พบกับขวัญญาดา พนักงานเสิร์ฟที่สู้ชีวิตในคลับ ความจำเป็นทางการเงินทำให้เธอตัดสินใจเข้าไปพัวพันกับเขา ความสัมพันธ์ที่เริ่มจากความไม่เท่าเทียมค่อย ๆ นำพาไปสู่ความรู้สึกบางอย่าง

عرض المزيد

الفصل الأول

ตอนที่ 1 อิสระ (1/2)

 

"Fatma Abdullah, detik ini juga aku ... talak kamu." ucapan itu begitu menggelar di telinga Fatma, dalam sekejap air matanya meleleh dengan sendirinya.

 

Wanita berusia kepala tiga itu mendongak menelisik wajah Ahza--suaminya--, sepuluh tahun ia mengabdi bahkan rela hidup satu atap dengan madunya.

 

Beginikah balasannya? setelah dia berusaha ridho dipoligami selama satu tahun lamanya, kemudian ucapan talak yang ia hadiahkan.

 

Wanita itu menggelengkan pelan kepalanya, sebagai tanda jika ia tak menyangka atas keputusan Ahza, kini orang yang bertubuh kekar itu bukan lagi mahromnya, tangisan itu semakin kuat hingga kedua bahunya terguncang. 

 

Namun, lain halnya dengan Ahza ia diam tak bergeming, lebih tepatnya ia tak mampu untuk meredam tangisan sang istri, Ahza berada diantara dua pilihan, antara istri tua yang ia sayangi dan istri muda Yang amat dicintai.

 

Hingga pada akhirnya lelaki pemilik hidung mancung itu memilih Wirda--istri keduanya-- 

 

Fatma bersinandeka apakah ini mimpi buruk? memorinya berputar mengingat barangkali ada kesalahan yang membuat suaminya mengambil keputusan itu. Namun, tak ia temukan, selama ini wanita bermata jernih itu selalu mengabdi sepenuh hati, tak pernah membangkang ataupun melawan kehendak sang suami.

 

 

Sedangkan dibalik pintu Wirda--istri kedua Ahza-- sedang berdiri menguping dan mengintip di celah pintu yang terbuka, ia memastikan jika sang suami tercinta akan mengabulkan keinginannya.

 

Yaitu menjatuhkan talak terhadap Fatma, ia ingin menjadi satu-satunya di hati suaminya, wanita berumur dua puluh lima tahun itu merasa lelah menjadi yang kedua walaupun selalu diutamakan, akan tetapi tetap saja jiwa serakahnya meronta, ingin memilki Ahza seutuhnya.

 

Kini, ia berhasil menjadi yang utama dan akan selalu diutamakan, bibirnya sedikit melengkung dan dalam hati ia sedang bersorak ria.

 

"Apa salahku, Mas?! Selama satu tahun bahkan aku rela hidup satu atap dengan Wirda, tak cukup kah selama ini kamu menyakitiku hah!" 

 

Teriakkan Fatma begitu menggelegar menggema di penjuru kamarnya, ia mengira dengan ikhlas dimadu akan menambah nilai plus di mata sang suami. Tapi ternyata justru rasa sakit yang ia dapat, pengorbanan, kesabaran juga keikhlasan yang ia geluti selama ini sia-sia, bagaikan debu diatas batu yang tertimpa hujan.

 

Ternyata gelar wanita shalihah tak cukup membahagiakannya, hanya mereka yang bahagia tapi tidak dengan dirinya.

 

Entah berapa ratus malam yang ia lalui dengan tangisan, karena merindukan sang suami yang selalu bermalam bersama istri mudanya, selama ini ia diam tak pernah melayangkan protes atas ketidakadilan suaminya.

 

"Ka-kamu ga salah, aku yang salah, aku sudah pertimbangkan ini, Fatma, usahaku diambang kebangkrutan dan aku ga sanggup menafkahi kalian berdua," ucap Ahza berbohong.

 

"Lucu ya kamu, Mas, kalau ga bisa menafkahi ngapain kamu nekat poligami? lihatlah sekarang rumah tangga kita hancur berantakan, ingat! Kamu sudah mendzalimi aku selama hampir satu tahun, Tuhanku mencatat hal itu, dan kamu akan mempertanggung jawabkannya di akhirat kelak." Fatma berusaha tersenyum getir, suaranya nyaris tercekat karena emosi yang sedang memuncak.

 

Sementara Ahza diam dan tertunduk, dalam hati ia masih menyayangi Fatma dan kedua anaknya. Namun, tak ada pilihan lain untuk menyelamatkan bisnisnya selain menceraikan Fatma.

 

Lelaki yang berjanggut tipis itu merutukki dirinya sendiri, ia rela menukar istri shalihahnya demi sejumlah uang. Namun, apalah daya ia juga manusia biasa yang memiliki banyak impian dan keinginan, walau harus mengorbankan Fatma--istri yang selalu setia mengabdi dalam keadaan suka maupun duka--.

 

"Baik, aku terima talakmu, tapi, antarkan aku ke rumah Ibu, izinkan aku menjalani masa Iddah di sana," pinta Fatma dengan pasrah.

 

Begitulah Fatma, ia selalu pasrah dan bersabar atas takdir yang diberikan Tuhannya, ia tak pernah protes ataupun mengeluh, baginya apa yang sudah digariskan maka itulah yang terbaik untuk dunia juga akhiratnya.

 

Jika di luar sana banyak lelaki yang mendambakan istri shalihah seperti Fatma, lain halnya dengan Ahza ia malah membuang berlian yang amat berharga hanya demi seorang Wirda--wanita yang katanya shalihah pula-- 

 

Padahal, ia tak tahu seperti apa sebenarnya perangai istri mudanya itu, mereka sama-sama berhijab syar'i tapi tidak sama dengan ahlaknya.

 

"Engga, Fatma, kamu harus tetap tinggal di rumah ini sebelum masa iddahmu berakhir," jawab Ahza sekenanya.

 

Fatma tersenyum getir. "Kenapa? apa masih kurang derita yang kamu torehkan di hidupku, dan sekarang akan kamu lanjutkan dalam jangka tiga bulan ke depan, begitukah?! Egois!"

 

"Bukan begitu, Fatma, tapi ... bukankah agama kita sudah mengatur jika wanita dalam masa Iddah, maka harus tetap di rumah suaminya sampai massa Iddah itu berakhir," ungkap Ahza, ia menggunakan tameng agama untuk kepentingan dirinya.

 

Tentu saja ia belum siap ditinggalkan Fatma yang selalu mengurus semua keperluan sehari-harinya, sedangkan Wirda bisa apa dia, bahkan menyiapkan sarapan saja ia tak bisa, semua dilakukan oleh Fatma.

 

Ahza ingin Fatma pergi dalam keadaan istri mudanya benar-benar siap mengantikan posisi Fatma, memang licik pemikiran lelaki itu 

 

"Ga usah bawa-bawa syari'at, Mas! Jika kamu sendiri melanggarnya, biarkan aku dan kedua anakku pergi, biar kalian puas." Fatma berdiri lalu mengemasi semua baju-bajunya.

 

Dengan hati yang hancur berkeping-keping, ia mengangkat sebuah koper besar yang teronggok diatas lemari, lalu jemarinya dengan sigap meraih satu persatu baju-baju dan memasukkannya ke dalam koper.

 

"Engga, Fatma, kamu jangan pergi sekarang, aku ga bakal izinkan dan ga akan mengantarmu." ucapan Ahza seolah palu godam yang semakin membuat kepingan hatinya itu hancur bagaikan abu.

 

Fatma menatap wajah suaminya dengan yakin walau mata jernihnya itu masih berkubang oleh tetesan air. "Baik, aku akan tinggal di sini selama masa iddah, tapi dengan syarat, kita harus hidup masing-masing, aku bukan istrimu lagi, jadi mulai sekarang aku ga Sudi mengurusmu dan istri keduamu juga rumah ini, aku hanya akan mengurus kedua anakku Uwais dan Fatimah, gimana?"

 

Ahza terhenyak, ia tak menyangka sosok Fatma yang selama ini lemah lembut dan tak pernah membangkang, akan memberontak hingga memberi pilihan yang amat menyulitkan.

 

"Terserah!" pria itu merengut lalu meelenggang pergi dari kamar yang selama sepuluh tahun lebih ia tinggali bersama.

 

Sedangkan diluar sana Wirda menyambutnya dengan senyum yang merekah, Lelaki itu duduk di samping istri mudanya dengan gusar, sesekali ia mengusap dan menjambak rambutnya.

 

"Tenang, Mas kamu sudah ceraikan Mbak Fatma, maka aku akan menepati janjimu dengan memberikan modal untuk melanjutkan usahamu," ucap Wirda seraya bergelayut di lengan suaminya.

 

Sangat menjijikan memang.

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى

المراجعات

เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
ติดตามผลงานนะคะ
2026-04-20 22:09:50
1
0
เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
สนุกมาก เขียนดีมากค่ะ
2026-04-20 22:09:39
1
0
54 فصول
ตอนที่ 1 อิสระ (1/2)
“ไอ้กรณ์มึงเลิกกับน้องน้ำหวานดาวคณะแพทย์แล้วเหรอวะ?”“อืม”คนที่กำลังตกเป็นหัวข้อสนทนาตอบกลับไปเพียงถ้อยคำสั้น ๆ ก่อนมือหนาจะยกเอาแก้วด้านในบรรจุแอลกอฮอล์ขึ้นมากระดกดื่มรวดเดียวจนหมด ในหัวของชายหนุ่มเต็มไปด้วยภาพใบหน้าของอดีตคนรักเก่าที่เพิ่งจบความสัมพันธ์กันราวสามชั่วโมงที่ผ่านมาเราเลิกกันนะคะพี่กรณ์น้ำหวานไม่ชอบที่พี่กรณ์ควบคุมชีวิตของน้ำหวานทุกอย่างโรคจิต!มันเป็นข้อความที่น้ำหวานดาวคณะแพทย์ส่งมาบอกเลิกกันวันนี้ หลังจากกรณ์ดนัยคบหากับเธอได้เพียงแค่สามเดือน เหตุผลหลักคงจะหนีไม่พ้นข้อกล่าวหาที่ว่าชายหนุ่มล้ำเส้นชีวิตส่วนตัวของเธอจนเกินไปแต่ถามว่ากรณ์ดนัยสนใจไหมก็ไม่…ผู้หญิงประเภทนี้มันก็ไม่ต่างกันเท่าไรนักหรอก“กูถามจริง นั่นของแรร์เลยนะไอ้ห่า ปล่อยหลุดมือไปได้ยังไง”เขตครามขยับเข้ามาใกล้เพื่อนสนิท พร้อมวาดแขนโอบหัวไหล่ของคนที่กำลังทำหน้าเรียบเฉยราวกับมนุษย์ไร้อารมณ์ “กูไม่ได้รู้สึกเสียดาย ผู้หญิงคนนั้นก็ไม่ได้พิเศษมาจากไหน”มือหนาเอื้อมไปหยิบแก้วที่บริกรเพิ่งเทวอดกาให้เมื่อครู่ขึ้นมาดื่มอีกครั้ง บรรยากาศรอบกายคลาคล่ำไปด้วยนักท่องราตรี แสงสีเสียงดังกระหึ่ม กลับไม่ได้น่าสนใจส
اقرأ المزيد
ตอนที่ 1 อิสระ (2/2)
“รับอะไรดีคะคุณลูกค้า”“ฮะ ว่าไงนะน้องพี่ไม่ได้ยินเลย มาพูดใกล้ ๆ พี่หน่อยได้ไหมหนู”บรรยากาศภายในคลับสุดหรูใจกลางเมือง เวลาเกือบห้าทุ่มครึ่งที่คลาคล่ำไปด้วยผู้คนท่ามกลางเสียงดนตรีดังสนั่น ร่างเพรียวบางในชุดบริกรสาว กระโปรงทรงเอรัดรูปก้าวเดินเข้าไปใกล้กับชายวัยกลางคนอีกนิด“อ๊ะ!”เสียงร้องดังขึ้นด้วยความรู้สึกตกใจผสานกับเสียงเพลงในร้าน หลังจากที่ร่างทั้งร่างของหญิงสาวถูกกระชากลงไปนั่งบนตักของชายวัยกลางคน ขวัญญาดาเบิกตากว้าง พยายามที่จะลุกออกมา ทว่าเอวบางกลับถูกรัดรึงเอาไว้แน่น มิหนำซ้ำมือปลาหมึกยังทำราวกับจะเลื่อนขึ้นมายังหน้าอกของเธอ“พี่ถูกใจน้อง อยากได้เท่าไรพี่ให้ไม่อั้น ถ้าคืนนี้น้องอยู่ดูแลพี่”รอยยิ้มเจื่อนปรากฏขึ้นบนใบหน้าหวานเกลี้ยงเกลา ก่อนหญิงสาวจะย่นคอหนีเมื่อใครอีกคนขยับเข้ามาใกล้ขึ้นกว่าเดิม พร้อมใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีพาตัวเองลุกออกมาจากตักของอีกฝ่ายได้สำเร็จ“ขอโทษค่ะคุณลูกค้า ถ้าต้องการสั่งเครื่องดื่มหรืออาหารเพิ่มเรียกพนักงานได้ตลอดเลยนะคะ”ขวัญญาดาแบกเอาใบหน้าเปื้อนยิ้มอย่างขมขื่นของเธอออกมาจากตรงนั้นทันที โดยไม่สนว่าหลังจากเหตุการณ์นี้เธอจะถูกต่อว่าที่ปฏิเสธลูกค้า
اقرأ المزيد
ตอนที่ 2 ข้อเสนอ (1/2)
“ขวัญ ตอนเย็นไปกินชาบูที่คอนโดแพรววาไหม”คนถูกตั้งคำถามเงยหน้าขึ้นจากหนังสือเล่มหนา ครั้นแววตาที่เต็มเปี่ยมด้วยความเหนื่อยล้าจากการพักผ่อนน้อยฉายแววครุ่นคิด โดยมีเพื่อนสนิทในสาขาอีกสามคนอย่าง ทอฝัน ใยบัว และเจ้าของคอนโดอย่างแพรววากดดัน“เอ่อ… คือว่าเรา—”“หรือขวัญต้องไปทำงาน?”แพรววาเป็นฝ่ายเอ่ยขัดขึ้นมาเมื่อเธอเห็นว่าเพื่อนของตัวเองนั้นมีสีหน้าลำบากใจ อันที่จริงพวกเธอทั้งสามคนรวมถึงเพื่อนคนอื่นในสาขาก็พอรู้ว่าหลังเลิกเรียนขวัญญาดาต้องไปทำงานพาร์ตไทม์ต่อ“เอาไว้วันหลังได้ไหม วันนี้ขวัญต้องไปทำงานจริง ๆ”มันเป็นแบบนี้เสมอ นับตั้งแต่ที่ขวัญญาดาเข้ามาเรียนมหาวิทยาลัย การที่หญิงสาวปฏิเสธเพื่อนในหลาย ๆ ครั้งกลายเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้ว และทุกคนก็เข้าใจเหตุผลของเธอเป็นอย่างดี “งั้นเอาไว้วันหลังก็ได้ เอาวันที่ขวัญสะดวกก็ได้เนอะ”“...”“ทำไมทำหน้าแบบนั้น หยุดคิดมากเดี๋ยวนี้เลยขวัญ”ใยบัวขยับเข้ามาใกล้พร้อมซบหน้าของเธอลงกับหัวไหล่อันบอบบางของขวัญญาดา ตัวก็เล็กแค่นี้ แต่ทำไมถึงได้แบกรับอะไรมากมายจนเธอรวมถึงเพื่อนคนอื่นอดเห็นใจไม่ได้ เพราะตลอดระยะเวลาเกือบสี่ปี ตั้งแต่เข้าปีหนึ่งวันแรก แววตาของขว
اقرأ المزيد
ตอนที่ 2 ข้อเสนอ (2/2)
“เป็นหมอเดาเหรอมึง ถึงเดาความคิดกูได้”“...”“ผู้หญิงแบบนั้นไม่ใช่สเปกกู”อินทัชตบเข่าฉาดขึ้นมาทันทีหลังจากได้ฟังคำตอบ เพราะนับตั้งแต่กรณ์ดนัยเดินเข้ามาหย่อนกายนั่งตรงนี้ มีผู้หญิงแวะเวียนเข้ามาหามันนับครั้งไม่ถ้วน แต่เพื่อนตัวดีของเขาปัดเธอพวกนั้นตกรอบไปหมดด้วยเหตุผลเดิม ๆ ว่ายังไม่เจอคนถูกใจก็แหงสิกรณ์ดนัย โชติวรณันท์พงศ์ ลูกชายเจ้าของอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ของประเทศ ทั้งหล่อ รวย เลือกได้ มองผู้หญิงไม่ต่างอะไรกับของเล่นดี ๆ สักชิ้นที่มีไว้เพื่อความสนุกแก้เบื่อ เพราะถ้าเบื่อเมื่อไร เกือบทุกรายจะโดนเขี่ยทิ้งเว้นแต่คนที่กรณ์ดนัยถูกใจจริง ๆ“ขอโทษนะคะ คุณลูกค้ารับเครื่องดื่มอะไรเพิ่มเติมดีคะ”บทสนทนาภายในกลุ่มเพื่อนถูกขัดจังหวะลง ก่อนทุกสายตาจะเลื่อนไปมองคนมาใหม่ที่กำลังกำสมุดเมนูแนบอก ยืนทำสีหน้าหม่นหมองอยู่ตรงหน้าของชายหนุ่มทั้งสาม “แต่เครื่องดื่มบนโต๊ะพวกผมยังไม่หมดเลยครับ”ประโยคนั้นดังขึ้นมาจากเขตคราม ส่วนกรณ์ดนัยหรี่ตาลงเล็กน้อย ไล่สำรวจมองหญิงสาวตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า คนเดียวกันกับที่โดนตาแก่นั่นลวนลามเมื่อกี้สินะ“ขอโทษที่รบกวนค่ะ ถ้าคุณลูกค้าต้องการสั่งเมนูเพิ่มเรียกพนั
اقرأ المزيد
ตอนที่ 3 ครั้งแรก (1/2)
เป็นเวลาเกือบห้านาทีหลังลงจากรถยนต์คันหรู ตอนนี้ขวัญญาดากำลังหายใจไม่สะดวกเท่าไรนัก เพราะเธอยืนอยู่ด้านหลังของคนที่แตะคีย์การ์ดประตูบานใหญ่ตรงหน้า ก่อนจะผลักแล้วเดินนำเข้าไปด้านใน“เข้ามาสิ”ร่างเล็กเผลอสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อใครอีกคนหันมาพูด ใบหน้าเรียบเฉยที่คิ้วขมวดเข้าหากันตลอดเวลานั้น ทำให้ขวัญญาดาเริ่มรู้สึกประหม่า แต่หญิงสาวก็ต้องรวบรวมความกล้าแล้วเดินเข้ามาในห้องของเจ้าตัวอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้“อ๊ะ...”หากแต่ในตอนที่ขวัญญาดาเตรียมจะกวาดสายตาสำรวจไปรอบห้อง ร่างของเธอก็ถูกดันเข้ากับกำแพงเย็นยะเยียบ ก่อนคนตัวสูงจะโน้มใบหน้าลงมาประกบริมฝีปากโดยที่หญิงสาวไม่ทันได้ตั้งตัวและเตรียมใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น“อื้อ…”ความเงียบงันคืบคลานเข้ามาปกคลุมภายในห้อง มีเพียงแค่เสียงครางอื้ออึงในลำคอเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากที่แนบเข้าหากันแน่น พร้อมด้วยเสียงชื้นแฉะยามหยาดน้ำลายประสานกลมกลืนกันเป็นหนึ่งไม่เพียงแค่ริมฝีปากของกรณ์ดนัยจู่โจมเข้าหาหญิงสาวราวกับคนหิวกระหาย มือหนายังลูบไล้ไปทั่วร่างกายนุ่มนิ่มของเธอ จนกระทั่งเคลื่อนมาหยุดอยู่ที่หน้าอกอวบอิ่ม ชายหนุ่มไม่รอช้าออกแรงบีบขย้ำเต็มแรงด้วยความปรารถนา กรณ์
اقرأ المزيد
ตอนที่ 3 ครั้งแรก (2/2)
ภาพในตอนนี้ที่ขวัญญาดากำลังทำสีหน้าบ่งบอกความรู้สึก ทั้งร่างกายของเธอที่กระตุกเกร็งเบา ๆ เมื่อกรณ์ดนัยออกแรงบดขยี้ด้วยสัมผัสรุนแรงขึ้น ยิ่งทำให้ชายหนุ่มได้ใจ ไล้ปลายนิ้วทั้งสองลงมายังรอยกลีบแยก แล้วส่งนิ้วเข้าไปสัมผัสกับความชุ่มฉ่ำภายใน“คุ— คุณ—”กรณ์ดนัยยกยิ้มมุมปาก ครู่หนึ่งเขาละสายตาไปมองใบหน้าพริ้มเพรา สบเข้ากับดวงตาที่บัดนี้ฉ่ำน้ำ ไม่ต่างอะไรกับร่างกายของเธอเลยสักนิด ที่ตอนนี้ฉ่ำเยิ้มพร้อมใช้งาน “เธอเยิ้มมาก”ชายหนุ่มเผลอกัดริมฝีปาก เขาถอนนิ้วออกมาแล้วกอบกุมท่อนเนื้อแข็งตัวจนเส้นเลือดปูดโปน เส้นเลือดลำเลียงส่งมาหล่อเลี้ยงจนรู้สึกปวดหนึบไปหมด กรณ์ดนัยออกแรงชักรูดส่วนหุ้มปลายขึ้นลงช้า ๆ ก่อนนำไปจ่อบริเวณปากทาง แล้วใช้ส่วนหัวถูเบา ๆ บริเวณรอยแยกกลีบ ยิ่งกระตุ้นอารมณ์ความต้องการให้พุ่งกระฉูดแม้อุณหภูมิภายในห้องจะปกคลุมด้วยความเย็นยะเยียบจากเครื่องปรับอากาศ แต่มันก็ไม่สามารถดับความร้อนรุ่มในร่างกายของกรณ์ดนัยได้แม้แต่น้อย เลือดในร่างกายสูบฉีดแรงขึ้น อารมณ์ความเป็นชายรอเวลาปลดปล่อย“ถุงยางล่ะคะ”ขณะที่กรณ์ดนัยโน้มตัวลงมาหมายจะครอบครองริมฝีปาก ขวัญญาดาก็เบือนหน้าหนีพร้อมมือบางถูกยกข
اقرأ المزيد
ตอนที่ 4 กระทู้ (1/2)
“หนูเอาเงินมาจ่ายค่าหอค่ะป้าเดือน”“ที่ค้างไว้สองเดือนใช่ไหมหนู”“ค่ะ”ขวัญญาดานำเงินสดที่เธอเพิ่งกดมาจากตู้ธนาคารยื่นให้กับคุณป้าเจ้าของหอพัก เป็นเงินค้างจ่ายมาสองเดือนเต็ม ป้าเดือนเพ็ญรับเงินไปถือเอาไว้ด้วยความแปลกใจเล็กน้อย เพราะตอนนี้เพิ่งกลางเดือน อีกทั้งเมื่อไม่กี่วันก่อนหน้านี้เด็กสาวรุ่นราวคราวลูกที่พักอยู่ที่นี่มาตั้งแต่ปีหนึ่งก็เคยมาแจ้งว่าจะขอผ่อนจ่าย“หนูขวัญมีใช้เหรอลูก ถ้ายังไม่มี ไม่ต้องรีบเอามาจ่ายป้าก็ได้นะ”“มีค่ะป้าเดือน ขอบคุณมากเลยนะคะที่ไม่เคยว่าขวัญเลย”ด้วยความเอ็นดูเห็นว่าขวัญญาดาเป็นเด็กดี ทั้งตั้งใจเรียนและขยันทำงาน เดือนเพ็ญจึงอดไม่ได้ที่จะเห็นใจ อีกอย่างตลอดเกือบสี่ปีที่ผ่านมา ขวัญญาดามักจะค้างค่าเช่าห้องอยู่บ่อย ๆ แต่เธอก็มีความรับผิดชอบหามาจ่ายจนหมดทุกครั้ง ไม่เคยต้องปล่อยให้ตามหรือหนีหายไปเลย“ไม่เป็นอะไรเลยจ้ะ แล้วนี่จะไปเรียนเหรอลูก”“...”“ป้าเพิ่งกลับมาจากต่างจังหวัด มีกล้วยหอมอยู่หลายหวีเลย ถ้าอยากกินมาแบ่งเอาไปนะลูก”ก็เพราะป้าเดือนเพ็ญเป็นคนใจดีขนาดนี้ ขวัญญาดาจึงรู้สึกเกรงใจทุกครั้งที่ไม่สามารถหาเงินมาจ่ายค่าหอพักในบางเดือนทัน จนต้องขอเลื่อนครั้
اقرأ المزيد
ตอนที่ 4 กระทู้ (2/2)
อีกด้านหนึ่งภายในโรงอาหารคณะวิศวกรรมศาสตร์ เวลาเที่ยงกว่า บรรยากาศภายในโรงอาหารคลาคล่ำด้วยเหล่าบรรดานักศึกษาทั้งในคณะและต่างคณะที่แวะเวียนมาทานมื้อกลางวันที่นี่ เพราะถ้าพูดถึงอาหารที่อร่อยที่สุดในมหาวิทยาลัยโรงอาหารคณะวิศวกรรมศาสตร์ขึ้นชื่อเรื่องนี้ที่สุด“คืนนี้เอาไง ออกไหมสรุป”บริเวณโต๊ะตรงมุมเสาด้านในสุด บัดนี้ถูกจับจองด้วยกลุ่มนักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ปีสุดท้ายสามคน ซึ่งใครต่างก็รู้กันดีว่าโต๊ะนี้คือโต๊ะประจำของพวกเขา หรือที่ใครต่างก็ขนานนามว่ากลุ่มรวมของแรร์คณะ“ไอ้กรณ์ สรุปออกไหม”ดูเหมือนว่าคำถามของเขตครามจะส่งไปไม่ถึงคนที่กำลังคีบเส้นก๋วยเตี๋ยวเข้าปากอีกตามเคย เพราะอดีตเดือนคณะนอกจากจะไม่ได้สนใจสถานการณ์รอบตัว หูทั้งสองข้างยังถูกสวมทับด้วยหูฟังบลูทูทรุ่นล่าสุด ตัดขาดจากโลกภายนอกโดยสิ้นเชิงจนอินทัชที่นั่งอยู่ใกล้ ๆ ต้องถือวิสาสะเป็นฝ่ายถอดอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์นั่นออกข้างหนึ่ง“ทำห่าอะไรของมึง” กรณ์ดนัยจิ๊ปากพร้อมตวัดสายตามองตัวต้นเหตุด้วยความหัวเสียเล็กน้อย“พวกกูถามว่าคืนนี้มึงจะออกไหม”“...”“แต่กูว่าพักตับพักไตกันบ้างก็ดีนะ อาทิตย์ที่แล้วแม่งออกทุกวันเลย”“พี่กรณ์คะ…”หากแ
اقرأ المزيد
ตอนที่ 5 พบเจอ (1/2)
“ขวัญ… ไปซื้อของกับพวกฉันไหม”“เอ่อ… คือ… เราติดธุระน่ะแพรววา”เป็นเวลาเกือบสี่โมงเย็นที่หญิงสาวทั้งสี่พากันเดินออกมาจากห้องเรียนรวมหลังอาจารย์เพิ่งสอนเสร็จ จากตอนแรกที่ตั้งใจไว้ว่าเย็นนี้จะไปเดินซื้อของที่ตลาดเสื้อผ้าใกล้ ๆ และทานมื้อเย็นกันครบกลุ่มเห็นทีคงต้องล้มเลิกความคิดนั้นไปก่อน เพราะหลังจากขวัญญาดาตอบคำถามเมื่อครู่กลับไป แพรววา ใยบัว และใบปอต่างพากันทำหน้างองุ้มวันนี้ขวัญญาดาไม่ว่างอีกแล้ว“แต่วันนี้แกไม่ได้ไปทำงานไม่ใช่เหรอ”“เรามีนัดกับคนที่มหาลัยนี่แหละ”“ฮะ! อะไรนะขวัญ”“อย่— อย่าเพิ่งเข้าใจผิด”ขวัญญาดารีบแก้ต่างทันที เพราะทั้งสายตาและท่าทางของเพื่อนทั้งสามที่มองมานั้น หญิงสาวรู้ได้ทันทีว่าพวกเธอกำลังคิดอะไร“เราหาคนมาช่วยเรื่องต่อชิปเฉย ๆ อย่าเข้าใจผิด”“…”“แล้วก็... พวกแกอย่าโกรธเราเลยนะ”แทนที่เพื่อนจะโกรธ แต่พวกเธอต่างพากันหัวเราะชอบใจ เพราะทุกครั้งยามขวัญญาดาตั้งใจอธิบายอะไรออกมาสักอย่าง บวกกับหน้าตาใสซื่อมันช่างเป็นภาพน่ามอง ชวนให้เอ็นดูแล้วใครจะไปโกรธลงเพราะขวัญญาดาก็ตัวเท่านี้หลังจากขวัญญาดาแยกย้ายกับเพื่อน เธอก็มาที่คาเฟตั้งอยู่ในละแวกใกล้มหาลัย เพราะนัดกับ
اقرأ المزيد
ตอนที่ 5 พบเจอ (2/2)
“ฉันมีคอมอยู่ที่คอนโด ถ้าอยากให้ช่วยเธอต้องไปที่คอนโดกับฉัน”“ไม่ไปค่ะ ฉันไม่ต้องการความช่วยเหลือจากคุณแล้ว”“เปลี่ยนใจง่ายจังนะ รู้ไหมว่าเธอทำฉันเสียเวลา”คราวนี้ทั้งแววตาและน้ำเสียงของกรณ์ดนัยจริงจังขึ้น ราวกับต้องการข่มขู่ผู้หญิงคนนี้กลาย ๆ เพราะรู้ว่าเธอหัวอ่อนตามคนไม่ทัน ซึ่งมันก็ได้ผลดีเกินคาด“ฉัน… ไม่ไปได้ไหมคะ”“ก็เลือกเอา เธอทำฉันเสียเวลา ต้องรับผิดชอบ”กรณ์ดนัยยกแขนทั้งสองข้างขึ้นกอดอกไว้หลวม ๆ เฉกเช่นเดียวกันกับท่อนขาแกร่งที่พาดขึ้นมานั่งไขว่ห้างในท่าทางสบายใจ เอนแผ่นหลังพิงเข้ากับพนักพิงโซฟา ขณะที่นัยน์ตาคู่คมยังคงจ้องมองไปที่ขวัญญาดาไม่ละสายตาไปไหนโดยไม่รู้เลยแม้แต่น้อยว่าท่าทางนั้นสร้างความกดดันให้กับหญิงสาวขนาดไหน ใบหน้าหวานเกลี้ยงเกลาของเธอซีดลง ดวงตาเอ่อน้ำคล้ายจะร้องไห้ทุกเมื่อแม่งน่าแกล้งชะมัดกรณ์ดนัยคิดกับตัวเองภายในใจ“รับผิดชอบ?”“จ่ายค่าเสียเวลามา สามหมื่น”ขวัญญาดาเบิกตากว้างทันที เงินตั้งสามหมื่นเธอจะไปเอามาจากไหน ค่าตัวที่ได้มาจากอีกฝ่าย เธอแบ่งเอาไว้จ่ายค่านู่นค่านี่หมดแล้ว ตอนนี้เหลือไม่ถึงสามหมื่นด้วยซ้ำ“รับผิดชอบเป็นอย่างอื่นได้ไหมคะ ที่ไม่ใช่เรื่องแ
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status