LOGINNang hindi na ako makatiis marahan kong hinawakan ang dalawang hita niya at ibinuka ko iyon
S-sir… sandali…” tinangka niyang pigilan ako ngunit huli na dahil naisubsub ko na ang mukha ko sa kaselenan niya "O-ohh A-ah S-sir malakas niyang ungol habang lalong humigpit ang pagkakakapit ng kamay niya sa buhok ko. Lalong tumindi ang pagnanasa ko ng magsimula akong dilaan ang pagkababae niya nilalaro ko pa iyon gamit ang daliri ko bawat sulok niyon ay hindi ko pinalampas "Fuck you taste so good. Sabi ko habang walang tigil ang paggalugad ng dila ko sa kaselenan niya. "O-ohh Sir ang sarap Aahh... Aahh halos hindi na siya magkamayaw sa kakaungol ng mga sandaling iyon. Kaya lalo ko pinagbuti ang ginagawa ko nang hindi ako makatiis ipinasok ko ang isang daliri ko sa mamasa-masa butas ng kanyang pagkababae Doon lalong lumakas ang ungol niya at lalo pang humigpit ang kapit niya sa buhok ko ilang minuto din ako sa ganoong posisyon at nang magsawa ako muling pinagapang ang labi ko pataas hanggang sa muling pagpantay ang aming mga katawan at muling magsanib ang aming mga labi Makalipas ang ilang sandali, tumayo ako pero hindi para tumigil, kundi para hubarin ko ang natitirang saplot sa katawan ko. Habang ginagawa ko iyon nakatutok lang ang mga mata ko sa kanya hindi ko alam kong bakit, pero pakiramdam ko kapag inalis ko ang tingin ko sa kanya kahit isang saglit, bigla na lang siyang maglalaho sa harapan ko. Habang tinititigan ko siya, hindi nakaligtas sa paningin ko ang bigla niyang pag-iwas ng tingin ng tuluyan kumawala ang tigas na tigas kong pag-aari. Napakunot ang noo ako, bahagyang nagtataka sa reaksyon niya. Hindi ko alam kung mali lang ang nakita ko… o nagmamalikmata lang ako, pero sa isang iglap, parang may takot na dumaan sa mga mata niya. Nang iposisyon ko ang katawan ko sa ibabaw niya, agad kong naramdaman ang bahagya niyang panginginig isang reaksyon na lalo lang nagpainit sa dugo ko. Nang muli kong titigan ang mukha niya nakapikit na siya at bahagyang nakakagat ang labi, na para bang pilit niyang kinokontrol ang sarili niya pero sa paraan ng paghinga niya, alam kong hindi niya iyon ganap na nagagawa. “Look at me…” mahina kong bulong sa kanya pero hindi niya ako sinunod sa halip ibinaling pa niya ang ulo niya sa kabilang gilid Sa halip na pag-ukulan ko pa ng pansin yon mas minabuti kong hawakan nalang ang pag-aari ko saka itutok ko iyon sa bukana niya basang-basa na. Hindi ko agad ipinasok iyon sa halip tinudyo-tudyo ko muna ang bukana niya Hindi ko alam kung bakit… pero sa bawat segundo na lumilipas, mas lalo akong naeengganyo. Mas lalo akong naaakit sa paraan ng reaksyon niya sa paghinga niya, sa panginginig na pilit niyang kinokontrol Ilang segundo pa ako sa ganoong ayos tinudyo-tudyo ang bukana niya gamit ang pagkalalaki ko At nang hindi ko na mapigilan ang sarili ko, bahagya akong umulos isang galaw na agad niyang ikinasigaw. “A-ang sakit…” Bigla akong napahinto. Nanigas ang buo kong katawan habang tumatak sa isip ko ang mga salitang iyon. At doon ko napagtanto. Doon ko nakumpirma ang kung ano ang tila bumabagabag sa kanya. Ang paraan ng panginginig niya ay hindi basta reaksyon lang It was her first time. "I'm sorry, mahina kong bulong sa kanya. “Fuck…” napamura ako, mahina pero puno ng bigat. Gusto kong itigil ang nasimulan ko pero may kung anong pumipigil sa akin. Parang may nag-uudyok na huwag huminto at ipagpatuloy ko ang kong anong nasimulan ko kahit alam kong mali… kahit alam kong hindi na dapat At sa kabila ng lahat ng iyon hindi ko napigilan ang sarili ko muli akong umulos isa dalawa “until I felt I was already in too deep caught between her breath against my skin. I paused for a moment and let her relax. I could feel her breathing slowly steadying, and once I knew she was calm again, I gently continued what I had started slower, more careful, and filled with unspoken emotion. Ilang sandali pa narinig ko na ang mahina niyang pag-ungol My eyes stayed on her the entire time, every slow movement making it harder to think straight. She had no idea what she was doing to me how completely she was pulling me under. A few moments later, the tension between us deepened, everything becoming faster, heavier, and harder to control as I completely lost myself in the moment. “A-ah… S-Sir Xavier…” A-Aahh Her soft sounds grew harder to hide, and it only made the moment between us more overwhelming, pulling me deeper into a heat I could no longer control. “Shit.. A-Aah fuck. A-Aahh.....In a few more seconds, I felt myself reaching the edge of something I could no longer hold back, completely consumed by the moment. At ramdam ko na ganoon din ang nararamdaman niya dahil ramdam ko ang muling pagsisikip ng lagusan niya Ilang sagad na ulos pa ang ginawa ko bago ko naramdaman ang pagsirit ng masagana kong katas sa loob niya. Oo sinadya ko talaga iyon iputok sa loob niya hindi ko alam kong bakit pero nakahada akong harapin ang kong ano man ang ibubunga nang ginawa kong iyon. When the time we both finally reached the peak of glory, everything around us seemed to fade away, leaving only the overwhelming intensity between us. I stayed there for a few moments, collecting myself, before gently rolling to her side. I stared at the ceiling, trying to steady my breathing, forcing my mind to go blank. Bad idea. Beside me, I felt her shift slightly the mattress dipping just enough to remind me she was still there. Too close. Too quiet. I'm too aware. So I did the only thing I could think of. I closed my eyes. And pretended to sleep. Perfect. Simple. Safe. Or at least that’s what I told myself. Because the problem was… I suddenly became too aware of everything. Her breathing. The faint rustle of the sheets. The silence between us heavier than any sound in the room. I tightened my jaw, keeping my expression controlled even though no one could see it. This is ridiculous. I had faced boardroom battles, rival CEOs, and deals worth billions… and yet here I was—lying still like a statue beside a woman who probably hated me… or was too shocked to process anything. I shifted slightly, careful and controlled. Barely noticeable. But I knew. I knew she was awake. There was no way she wasn’t. Her breathing wasn’t steady. It was too careful, too controlled like she was also pretending. I almost smirked. So she’s doing it, too. Coward. Or maybe… just as lost as I am. The thought made something uncomfortable twist in my chest. I exhaled slowly, deepening my breathing, pretending to sleep deeper. If she wanted to play this game… fine. I could play along. Because sleeping was easier than facing whatever this was between us. I kept my eyes closed. I'm still pretending. Still silent. But I heard everything. The faint rustle as she moved. The shift of the mattress as she sat up. The brief pause too long to be natural as if she was gathering herself. Then she stood. Bare feet touching the floor. Careful. Quiet. Hesitant. As though even the smallest sound could break something, neither of us was ready to acknowledge. I didn’t move. Not even when she stepped away from the bed. I already knew what she was doing. Leaving. The soft movements filled the room quick, restrained, almost rushed. Like she wanted, everything was done as fast as possible, like she was trying to erase the fact she had ever stayed. Something tightened in my chest, but I ignored it. Minutes passed in heavy silence. Then I heard it the faint sound of fabric as she picked up her clothes from the floor. Careful. One by one. No rush. No noise. It's just quiet restraint. As if she was making sure nothing about her presence remained. And I stayed still the entire time. Listening. Because I knew that once she finished, there would be nothing left to delay what was coming. The room fell silent again. A different kind of silence this time. Final. Heavy. Complete. Then, footsteps. Slow. Measured. Moving toward the door. My chest tightened, but I still didn’t open my eyes. The doorknob turned. A soft creak followed too loud in the stillness. And I knew. She was already leaving now. The moment the door closed, the room fell into a deeper kind of silence. I stayed still for a few seconds, eyes still closed, as if waiting for something that wasn’t going to come back anymore. After the moment, I opened my eyes The room looked different. Colder. Louder in its silence. Slowly, I sat up. The bed beside me was already empty. Neatly disturbed. Like she had never truly been there at all. My gaze lingered on the space she had occupied just moments ago. I ran a hand through my hair, exhaling sharply, trying to shake off the weight settling in my chest. But it didn’t go away. Instead, my eyes drifted downward. To the sheets. To the faint signs of what remained of what happened earlier My jaw tightened. For a moment, I just stared. Processing. Understanding. And then it sank in completely. She really was gone. And whatever happened between us… was no longer just a memory I could pretend didn’t exist. It was real. Irreversible. My hand tightened on the sheets when I saw the faint blood stain clear enough evidence that I was the first to have her, whether she said it or not.” I stood up abruptly, turning away from the bed as if distance could fix what I was suddenly feeling. But it didn’t. Because the silence she left behind was louder than anything she ever said.Xavier POV A deafening silence took over after my mother left my room after we argued the space where she had been her words still echoing in my head like a relentless storm I couldn’t shut off. I was left staring into nothing, my mind blank and unable to figure out what I should I do next. I didn’t move for a long moment, I just stood there, staring at the woman lying on my bed space where she had been her words still echoing in my head like a relentless storm I couldn’t shut off. You are the father of her child. My jaw tightened. Slowly, I dragged my hand down my face before walking toward the sofa, my steps heavier than they should have been. I sat down, elbows resting on my knees, both hands gripping my head as if that alone could stop everything from spiraling out of control. But it didn’t. Nothing did. “Fuck…” I muttered under my breath, my voice rough, strained. Pregnant. The word repeated over and over in my mind like a broken record. Camille is pr
Xavier POV “Iha, okay ka lang ba?” Agad akong napaangat ng tingin ng marinig ko ang tanong ng mommy ko kay Camille “H-ha… o-opo, ayos lang po ako,” nauutal naman nitong sagot. Pero kahit anong pilit nitong itago… kitang-kita ko ang pamumutla ng mukha nito Hindi ako nagsalita. Hinayaan ko ang mommy ko ang magtanong, habang ako… tahimik lang na nakikiramdam. Pinag-aaralan ko ang bawat galaw niya. Ang bawat paghinga. Ang bawat pag-iwas niya ng tingin sa akin Nang sabihan dito ni Mommy na maupo, dahan-dahan naman nitong hinila ang upuan at umupo doon Pero kahit nakaupo na ito halata ko ang pagiging uneasy nito hindi ito mapakali. Hindi ko inalis ang tingin ko sa kanya. Hindi man ako doktor, pero sapat na ang nakikita ko para masigurong hindi maayos ang lagay nito. Nang ihain ng chef ang pagkain napansin ko ang bahagyang pagpikit niya ng mariin Parang gusto nitong iwasan ang amoy ng mga pagkain nakahain sa lamesa makalipas ang ilang sandali Nagmamadali it
Doña Marina POV Hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman kong kasiyahan nang magboluntaryo ang anak kong si Xavier na bantayan si Camille Ang anak kong sanay sa kontrol, at sa malamig na pakikitungo sa lahat ng bagay bigla na lang nagdesisyon na manatili sa tabi ng isang taong hindi naman niya kahit kaylan pinag-ukulan ng pansin Noon pa man, alam ko nang may kakaiba kay Camille Ignacio. Magalang. Masipag. Tahimik at higit sa lahat… may kabutihang hindi mo madaling makita sa mga taong nasa mansyon na ito. Kaya hindi ko rin maipagkakaila, nagustuhan ko siya Hindi lang bilang kasambahay. Kundi bilang isang babae na may mabigat na dinadala sa buhay pero patuloy pa ring lumalaban. At ang anak kong si Xavier ang kabaligtaran ng ugali na iyon nji Camille Madalas galit ito at parang walang pakialam sa kahit na sino. Kaya nang siya mismo ang nagkusang manatili sa tabi ni Camille ng araw na iyon para akong binigyan ng pahiwatig ng tadhana. Hindi ko alam kung anong nangya
Xavier POV I don’t know why I volunteered to take care of a sick housemaid. Kung tutuusin, wala akong obligasyon na gawin ito. May mga tauhan kami para sa ganitong bagay. Isang utos ko lang, may nurse nang darating. Isang tawag lang, may magbabantay na sa kanya buong araw, buong gabi Pero heto ako ngayon nakaupo sa loob ng silid niya. Tahimik. At hindi mapakali. Napabuntong-hininga ako habang sinasandal ang likod ko sa sofa. Siguro… dahil naggi-guilty ako. Dahil alam ko kung bakit siya nagkasakit. Dahil alam kong may kinalaman ako sa nangyari sa kanya. Gusto kong burahin sa alaala ko ang mga nangyari sa amin ng nagdaang gabi kaya napapikit ako sandali, pero habang nakapikit ako mas lalo lang luminaw sa isip ko ang mga alaala. Her face. Her voice. Her fear. Napamura ako sa isip ko at agad na iminulat ang mga mata ko. “Damn it…” Hindi ko dapat iniisip iyon. Hindi ko dapat pinapansin. Isa lang iyong pagkakamali. Isang gabing nawala ako sa kontrol d
Camille POV Hindi ko alam kung paano ko nagawang makalabas ng silid niya. Basta ang alam ko lang, nang marinig kong bahagyang bumigat ang paghinga niya, doon ako dahan-dahang kumilos Pagkababa ko sa kama, isa-isa kong pinulot ang mga damit ko mula sa sahig at agad na isinuot ang mga iyon. Halos hindi ako humihinga habang ginagawa ko iyon, dahil natatakot akong makagawa ng kahit anong ingay Nang maisuot ko na ang lahat, huminga muna ako nang malalim bago dahan-dahang naglakad papunta sa pinto. Pagkalapit ko roon, marahan kong hinawakan ang doorknob. Huminga muna ako nang malalim, saka ko ito pinihit at dahan-dahang hinila upang buksan iyon Paglabas ko sa hallway, napayakap ako sa sarili ko. Hindi ko alam kung dahil ba iyon sa lamig o dahil sa bigat ng nararamdaman ko. Tahimik ang paligid, pero parang ang ingay ng isip ko. At sa unang pagkakataon pakiramdam ko hindi na ako komportable sa lugar na dati ko namang kinasanayan. Hindi ko alam kung gaano kabagal o
Nang hindi na ako makatiis marahan kong hinawakan ang dalawang hita niya at ibinuka ko iyon S-sir… sandali…” tinangka niyang pigilan ako ngunit huli na dahil naisubsub ko na ang mukha ko sa kaselenan niya "O-ohh A-ah S-sir malakas niyang ungol habang lalong humigpit ang pagkakakapit ng kamay niya sa buhok ko. Lalong tumindi ang pagnanasa ko ng magsimula akong dilaan ang pagkababae niya nilalaro ko pa iyon gamit ang daliri ko bawat sulok niyon ay hindi ko pinalampas "Fuck you taste so good. Sabi ko habang walang tigil ang paggalugad ng dila ko sa kaselenan niya. "O-ohh Sir ang sarap Aahh... Aahh halos hindi na siya magkamayaw sa kakaungol ng mga sandaling iyon. Kaya lalo ko pinagbuti ang ginagawa ko nang hindi ako makatiis ipinasok ko ang isang daliri ko sa mamasa-masa butas ng kanyang pagkababae Doon lalong lumakas ang ungol niya at lalo pang humigpit ang kapit niya sa buhok ko ilang minuto din ako sa ganoong posisyon at nang magsawa ako muling pinagapang ang labi k







