Kabanata 2

Xavier POV

Mabigat ang bawat hakbang ko habang papasok mansion kagaya ng mga nakaraan sumalubong sa akin ang katahimikan

Huminga ako nang malalim, pilit pinakalma ang sarili ko kahit ramdam ko pa ang init ng alak na dumadaloy sa sistema ko.

Ang bawat yapak ko sa marmol na sahig ay parang nag-echo sa buong sala,

Dito sa bahay na ito lahat ay kontrolado ko. Mula sa mga kasambahay hanggang sa bawat sulok ng mansion.

Ngunit hindi ko maiwasang maramdaman ang kabaliktaran sa loob ko. May tensyon sa dibdib ko na hindi ko maintindihan.

Siguro dahil sa alak. Siguro dahil sa galit. O baka dahil sa isang damdaming hindi ko kayang handang harapin. o mas tamang sabihin hindi ko kayang tanggapin

Tulad ng mga nakaraan nakasanayan ko nang abutan si Camille na naglilinis ng malaking sala ng mansion tahimik, abala walang paki-alam sa paligid

Walang pretensyon, walang drama. Walang ego. Parang naiiba siya sa lahat ng nakapaligid sa mansion na ito.

At yon ang nakakainis dahil sa tuwing nakikita ko siya, may kung anong nabubuhay sa loob ko. Parang may kuryenteng dumadaloy sa akin, isang bagay na hindi ko gusto.

Nang maramdaman niya ang presensya ko bigla siyang lumingon sa dereksyon ko, deretso ako naglakad hanggang sa mapatapat ako sa kanya.

Huminto ako sa tapat niya para tinitigan ang mukha niyang napakaamo na parang anghel, Oo si Camille ay hindi pangkaraniwan ang taglay na ganda maputi, at makinis din ang balat nito

Hindi mo nga aakalain kasambahay lang ito kapag nakita mo tahimik, simple, walang kaalam-alam sa kung anong nangyayari sa utak ko. Mabait, masipag at hindi nagpapabaya sa kanyang obligasyon

Kaya naman hindi kataka-taka malapit ang loob nito sa mommy ko

Tinitigan ko ang mukha niya sandali para malaman ko ang kasagutan kung bakit hindi ko siya maalis sa isip ko nitong mga nakaraang linggo

Ngunit hindi ako makakuha ng kasagutan doon.

“Damn it,” ang sabi ko sa sarili ko.

Iniwas ko ang tingin ko at pinilit na dumiretso sa hagdan. Subalit kahit anong pilit kong kalimutan siya, ang presensya niya ay parang anino na sumusunod sa bawat hakbang ko.

Sa bawat galaw niya, hindi ko maiwasang isipin ang iba’t ibang scenario sa isip ko kung paano siya magrereact, kung paano siya haharap sa galit ko.

Hindi ko na kayang kontrolin ang damdaming unti-unti nang pumupuno sa dibdib ko. Galit? Oo. Pero may halo ring kakaibang init. At ayoko ng init na iyon. Ayoko ng damdaming iyon.

Sa bawat hakbang ko… mas lalong bumibigat ang katawan ko hindi lang dahil sa alak.

Kundi dahil sa inis na hindi ko alam kong saan nanggagaling siguro dahil sa kung anong nararamdaman ko na hindi ko matanggap.

Dahil sa dami ng nainom ko nahirapan akong humakbang pataas kaya naman patigil-tigil ako.

Nagulat nalang ako ng bigla siyang lumapit sa akin

“S-sir… aalalayan ko na po kayo…” mahina niyang sabi nanginginig.

Nang hawakan niya ang braso ko at iangat para ipatong sa balikat niya ramdam ko ang panginginig ng katawan niya.

Hindi ko alam kong bakit pero hinayaan ko siya sinadya ko pang idikit ang katawan ko sa katawan niya ramdam ko ang mainit niyang katawan habang paakyat kami sa hagdan.

Tahimik lang siya habang inaalalayan ako walang reklamo, walang tanong at yon ang mas nakakainis.

dahil hindi ko maisip kong bakit ganon siya?

Bakit parang… kahit anong gawin ko, hindi siya natitinag?

Pagdating namin sa kwarto ko, ibinagsak ko ang katawan ko sa kama sinubukan kong ipikit ang mga mata ko.

Makalipas ang ilang sandali naramdaman kong maingat at dahan-dahan niyang hinubad ang sapatos at medyas ko.

Pagkatapos niyang mahubad ang sapatos ko at maitabi nang maayos naramdaman ko ang mga hakbang niyang papalayo alam kong lalabas na siya ng silid ko.

Hindi ko alam kong bakit pero parang may nag-udyok sa akin na pigilan siya

"Hey… don’t leave," lumabas ang mga salitang iyon sa bibig ko bago ko pa mapigilan ang sarili ko.

Damn. Ano ba ginagawa ko?

"B-bakit po, sir? May ipag-uutos po ba kayo?"

mahinang niyang tanong parang nag-aalangan

"No, just stay," sagot ko.

"Ahm sir pasensya na po- " Come here, hindi ko na pinatapos ang sinasabi niya.

"Po? boses niyang tila nagtataka

"Bingi kaba sabi ko lumapit ka dito. pagalit kong sabi sa kanya kaya naman napilitan siyang lumapit na may ilang hakbang pa ang layo sa akin.

"Come near me… stupid," pagalit ko ulit utos sa kanya kilang-kilala ko ang pag-aalangan niya ng dahan-dahang lumapit siya sa akin.

Paglapit niya agad kong hinawakan ang kamay niya saka hinila ko siya ng walang babala.

Hindi ko na alam kung ano ang iniisip ko. Ang alam ko lang, hindi ko ang makontrol ang sarili ko.

Dahil sa ginawa ko nawalan siya ng balanse kaya natumba siya deretso sa ibabaw ng katawan ko

Mabilis ang naging kilos niya agad siyang nagpumiglas pero bago pa siya makaalis sa ibabaw ko naihiga ko na siya sa kama at mabilis ko siyang kinubabawan

S-sir, anong ginagawa mo?" sinubukan niya akong itulak, ngunit hindi niya nagawang mapaalis ako sa pagkakadagan ko sa kanya.

Isinubsub ko ang mukha ko sa leeg niya doon lalo ako nag-init dahil sa bango niya.

"Hmmm… you smell good," pabulong ko sabi sa kanya

Sa bawat galaw niya… lalo akong nawawalan ng kontrol.

Hindi ko gusto ‘to. Pero hindi ko rin gustong itigil ang nasimulan ki sa gabing iyon, hinayaan ko ang sarili ko.

Hindi bilang Xavier Knight na kontrolado ang lahat.

Kundi bilang isang lalaking… nawawala sa sarili.

"S-sir… alam ko po lasing ka lang kaya ginagawa mo ito…" please bitawan muna ako, paki-usap niyang sabi habang pilit parin niya akong itinutulak

"And what are you going to do if I say no?"

"S-sir, please.

"Shhh…don't worry, I know exactly what I’m doing, and I’ll deal with the consequences," bulong ko sa kanya dahil yon ang totoo alam ko ang ginagawa ko kahit lasing ako.

"S-sir… hindi po tama ‘to…" mahina niyang protesta, pilit parin niyang itinutulak ang dibdib nito.

Ngunit hindi ako nagpatinag. Sa halip, lalo ko siyang hinapit palapit sa akin, hindi binibigyan ng pagkakataong umatras.

Nang sakupin ko ang labi niya, ramdam ko agad ang paninigas ng katawan niya ang pag-aalangan, ang kaba.

Sa una, hindi siya gumalaw. Parang hindi niya alam kung paano tutugon sa ginagawa ko.

Ngunit hindi ko siya tinigilan.

Mas lalo kong pinatagal ang halik, mas naging mabagal… mas madiin. Sinigurado kong mararamdaman niya ang ginagawa ko ng mga sa sandaling iyon.

Hanggang sa unti-unti, naramdaman ko ang pagbabago ang mga kamay niyang kanina’y nag-aalangan, dahan-dahang kumapit sa akin.

At sa sandaling iyon, wala nang pagitan ng tama at mali dahil pareho na kaming nalunod sa init na ako ang nagsimula

Mabilis ang naging kilos ko habang hinahalikan ko siya madiin, halos walang pahinga, na para bang gusto kong burahin ang lahat ng nasa isip niya at palitan iyon ng nararamdaman niya sa sandaling iyon.

Ang kamay ko naman ay hindi tumigil marahan pero mapang-angkin ang paggalaw sa katawan niya, tila sinisigurado kong maramdaman niya ang bawat haplos ko.

Sinigurado kong mawawala ang natitira niyang pagtutol.

Sa bawat pagdampi ng labi ko, mas lalo kong nararamdaman ang bigat ng paghinga niya ang marahang paggalaw ng katawan niya na unti-unting sumasabay sa akin.

Nang hindi pa ako nakuntento, dahan-dahan kong pinaglakbay ang labi ko mula sa leeg niya “You don’t know…’how badly you’ve been consuming my thoughts.’

I murmured against her ear, my voice low and rough.

Muli ko pinaglakbay ang labi ko pababa sa balikat niya hanggang sa dibdib niya marahan kong itinaas ang suot niyang maluwag na t-shirt at doon tumambad sa akin ang malusog niyang s*so pati ang naninigas niyang mamula-mulang ut*ng.

“Hindi na ako nag-aksaya ng oras. Marahan kong nilamas ang s*so niya bawat galaw ko, nakatuon lang sa reaksyon niya ang bigat ng kanyang paghinga, ang panginginig na hindi niya maitago

Nang magsimula akong dilaan ang mamula-mula at tirik na tirik niyang ut*ng narinig ko ang bigla niyang pagtawag sa pangalan ko na may kasamang ungol

“S-sir Xavier…” parang pakiusap doon hindi ko napigilan mapangit ng bahagya.

Sa bawat dampi ng labi ko, ramdam ko ang marahang paghinga niya at ang pag-igting ng katawan niya sa ilalim ko.

Ilang sandali pa muli kong pinagapang ang labi ko pababa sa tiyan niya dahan-dahan hanggang sa sapitin ng labi ko ang pinakasensitibong parte ng katawan niya.

Marahan kong hinubad ang suot niyang short kasama ang panty niya pagkatapos ay itinapon ko iyon sa kong saan.

Nang maselayan ko ang pagkababae niya pakiramdam ko biglang nanuyo ang lalamunan ko dahil sa ng pagkababae niya manipis lang ang buhok nun at kagaya ng ut*ng niya mamula-mula rin ang kulay ng tin*gle niya.

Nang mga oras na iyon pakiramdam ko nawala ang pagkalasing ko lalo na nang maamoy ko na napakabango ng pagkababae niya.