CHAPTER 1

THIRD PERSON POV

“GOOD MORNING, WORLD! Kung may problema ka, ngumiti ka lang. Kung wala kang pera, ngumiti ka pa rin. At kung may utang ka sa akin, ngumiti ka nang may kasamang bayad!”

Napalingon ang ilang empleyado ng Aurevielle Grand Resort sa babaeng pumasok sa staff lounge na para bang siya ang may-ari ng buong establisimyento. Si Amethyst Skye Everheart, nineteen years old, ang living proof na puwedeng maging masayahin kahit ang laman ng wallet ay isang daang piso, dalawang resibo, at picture ng lalaking hindi naman niya jowa.

“Amethyst, aga-aga, ang ingay mo na naman!” reklamo ni Bianca, ang kasamahan niyang massage therapist.

“Excuse me! Hindi ako maingay. Naturally gifted lang talaga ang boses ko. Pang-international concert!”

“Concert? Sino namang manonood sa 'yo?”

“Mga taong may problema sa pandinig. Para sulit ang ticket!” Napahalakhak ang mga kasamahan nila.

Sanay na ang lahat sa kalokohan ni Amethyst. Kapag hindi ito nagbibiro, malamang ay tulog ito, gutom, o nag-iisip kung paano pagkakasyahin ang budget niya hanggang sa susunod na sweldo.

Sa edad na nineteen, isa na siyang mahusay na massage therapist sa isa sa pinakasikat na luxury resorts sa bansa. Maingat ang mga kamay niya, magaling siyang makiramdam sa pangangailangan ng clients, at kabisado niya ang iba't ibang massage techniques na natutuhan niya sa training.

Pero ang pinakamahirap niyang skill?

Ang ngumiti sa customer kahit gusto na niyang mag-resign dahil sa sakit ng likod niya. Bukod sa pagtatrabaho, second-year college student din siya sa kursong kinukuha niya bilang paghahanda sa pangarap niyang maging abogado. Siya mismo ang nagbabayad sa tuition, school supplies, pamasahe, at iba pang gastusin niya. Kaya kahit minsan ay halos makatulog na siya sa pagod, hindi siya sumusuko.

“By the way, Amethyst,” sabi ni Bianca habang nagkakape, “may VIP client tayong darating mamaya. Special booking. High-profile guest, kaya double-check mo ang treatment room.” Agad na umayos ng tayo si Amethyst.

“VIP? As in Very Important Person?”

“Obviously.”

“Akala ko Very Irritating Person.”

“AMETHYST!”

“Ano? Nag-a-advance preparation lang ako!”

Napailing si Bianca. “Basta, professional ka dapat, Walang jokes, walang kalokohan, at walang unnecessary comments.” Inilagay ni Amethyst ang kamay sa dibdib niya na para bang nasaktan ang kaniyang pagkatao.

“Bianca, please, I am a professional woman, May dignity ako.”

“Talaga?”

“Oo! Hindi ko nga pinapansin ang mga lalaking walang kotse.”

“Gold digger!”

“Hindi! Practical woman, Mahal ang pamasahe!”

Muling nagtawanan ang staff lounge pagkatapos ng kanilang kulitan, agad na nagbago ang kilos ni Amethyst. Sinuri niya ang mga massage oils, inayos ang malinis na tuwalya, pinalitan ang linens, at tiniyak na maayos ang temperatura ng silid.

Sa kabila ng pagiging komedyante niya, seryoso siya sa trabaho. Alam niyang ang bawat guest na pumapasok sa treatment room ay umaasa sa maayos na serbisyo at professionalism. At ayaw niyang masayang ang pagkakataong mayroon siya.

“Okay, Amethyst,” bulong niya sa sarili habang tinitingnan ang maayos na massage bed. “Today, we will be classy, Elegant, Sophisticated.” Huminga siya nang malalim.

“Hindi tayo magpapahiya. Hindi tayo magpapakatanga at higit sa lahat, hindi tayo magtatanong kung magkano ang laman ng bank account ng client.” Sandali siyang natahimik.

“Unless kusang sasabihin niya.” Napailing siya sa sarili.

“Lord, patawarin Mo po ako, Mahirap lang po talaga akong pigilan.”

Sa kabilang dako naman sa ST. AURELIUS HEART INSTITUTE, Samantala, ilang kilometro ang layo mula sa Aurevielle Grand Resort, ibang klaseng tensiyon naman ang bumabalot sa operating room ng St. Aurelius Heart Institute, isang kilalang specialty hospital na dalubhasa sa cardiovascular at thoracic surgery.

Nasa loob ng operating room si Dr. Dak's Haulten Mackenzie, thirty-four years old, isang tanyag na cardiothoracic surgeon na kinatatakutan at hinahangaan sa medical field. Bukod sa pagiging mahusay na doktor, siya rin ang may-ari ng Aurevielle Grand Resort at ng iba't ibang luxury hotels sa Pilipinas at ibang bansa.

Bilyonaryo, Brilliant, Disciplined at para sa karamihan ng mga empleyado niya, isang lalaking tila hindi isinama sa creation ang salitang patience.

“Blood pressure is dropping, Doctor!” mabilis na ulat ng anesthesiologist.

Nasa operating table ang isang lalaking pasyente na may malubhang problema sa aorta, ang malaking daluyan ng dugong nagdadala ng oxygenated blood mula sa puso patungo sa katawan. Kinailangan nito ng agarang operasyon upang ayusin ang mapanganib na bahagi ng aortic wall.

“What's the current reading?” malamig na tanong ni Dak's habang nakatutok ang mga mata sa surgical field.

“Seventy over forty-five, Doctor.”

“Increase the vasopressor support as indicated. Check the arterial line again. I want accurate readings, not assumptions.”

“Yes, Doctor!” Hindi siya sumigaw, pero sapat na ang mababang tono ng boses niya para tumuwid ang likod ng lahat.

Suot ang sterile surgical gown, gloves, mask, at protective eyewear, maingat niyang pinagmasdan ang bahaging inooperahan. Nasa tamang posisyon ang mga surgical instruments, at patuloy na mino-monitor ng anesthesia team ang vital signs ng pasyente.

Gamit ang surgical instruments at maingat na dissection, inilantad ng surgical team ang apektadong bahagi ng aorta. Sa ganitong operasyon, bawat galaw ay kailangang kontrolado dahil maaaring magdulot ng matinding pagdurugo ang isang pagkakamali.

“Prepare the graft,” utos ni Dak's agad na iniabot ng scrub nurse ang kinakailangang materyal. Ngunit habang isinasagawa ang kritikal na bahagi ng operasyon, biglang lumala ang sitwasyon.

“Doctor, we're having significant bleeding!”

Saglit na bumigat ang hangin sa silid nagsimulang magbigay ng mabilis na updates ang team habang mino-monitor ng anesthesiologist ang pagbaba ng blood pressure. Hindi maaaring magpadala sa panic ang sinuman. Kailangang matukoy ang pinagmumulan ng pagdurugo at makontrol ito habang sinusuportahan ang sirkulasyon ng pasyente.

“Maintain suction, I need better visualization,” mariing sabi ni Dak's. “Anesthesia, keep me updated on the hemodynamics. Notify the blood bank that we may need additional blood products.”

“Understood, Doctor!”

Maingat niyang sinuri ang operative field. Sa halip na magmadali, kinontrol niya ang bawat kilos at nakipag-coordinate sa surgical team upang matukoy at maayos ang pinagmumulan ng pagdurugo.

“There's the source,” sabi niya pagkaraan ng ilang sandali. “Prepare for repair.”

Tahimik na sumunod ang kaniyang mga kasama. Sa loob ng ilang minuto, tila bawat segundo ay katumbas ng isang buong oras. Nasa kamay ng buong team ang kaligtasan ng pasyente, at walang puwang para sa pagkakamali.

Nang makontrol ang pagdurugo, maingat na ipinagpatuloy ni Dak's ang pagkukumpuni sa aorta at ang natitirang bahagi ng procedure. Patuloy na minonitor ang vital signs, at sinigurong maayos ang daloy ng dugo bago tuluyang isara ang surgical site.