Chapter 6

AISZA

Iyak ako ng iyak. Hindi ko siya maintindihan. Hindi ba’t pag-uwi niya ay papasok siya sa kwarto habang tulog ako at sisip*ng sa akin?

“Pero… madalas tayong mags*x…” ipinaalala ko ulit sa kanya dahil tuwing nakakatulog ako, nararamdaman ko siyang ginagalaw ako ng paulit-ulit.

Hindi ako tumututol dahil para sa akin… iyon ay isang marital obligation at isa pa, sinabi ko na talaga sa kanya una palang na gusto kong magka-baby sa kanya. Nung gabi ng honeymoon namin, hindi siya tumutol. Inangkin niya lang ako.

Mali ba na hingin ko iyon sa asawa ko?

Bakit ngayon ay ayaw niyang kilalanin ang ipinagbubuntis ko?

“Nahihibang ka na ba? sa tingin mo pag-aaksayahan ko ng oras ang katawan mo?!” singhal ni Marco na nagagalit.

Hindi ko alam kung bakit siya sumisigaw. This was supposed to be a happy moment.

“Marco, bakit mo sinasabi sa akin yan?... I’m your wife,” hindi ko akalaing may ganitong ugali si Marco.

“Exactly, so, tell me right now! Who's the father of your child, Aisza?! sinong kinakalantari mo dito sa Mansyon habang wala ako?!”

“Wala! wala akong iba!” bulalas ko dahil nasasaktan ako sa mga lumalabas sa bibig niya.

Hindi ko alam kung bakit siya nagagalit. This is his child.

“Diba, pag gabing-gabi ka na umuuwi, madalas kang pumapasok sa kwarto ko habang tulog ako at sumisip*ng sa akin?...” sinabi ko ulit iyon sa kanya ngunit mas lalo lang siyang nagalit.

“Aisza, paano ko nga gagawin iyon?! e pagod ako sa trabaho! at isa pa, simula pa lang ng pagsasama natin, hindi na ako tumatabi sayo dahil ayokong makaistorbo sa pahinga mo! are you telling me that I’m a f*ck*ng liar?!”

“Marco, hindi….” tuluyan akong napahagulgol ng iyak.

“Bakit mo pinipilit na ako iyon?!”

“Marco, ikaw ang asawa ko, kaya ikaw lang ang alam kong papasok dito sa kwarto natin!”

“Ah, talaga ba?! tignan mo, dahil dyan sa kapansanan mo, naloko ka! bakit?! akala mo ba ako lang ba ang lalaki dito? andyan si Lloyd na driver, andito si Luis, yung hardinero at si Julius na nagde-deliver palagi ng tubig dito. Si daddy palaging nasa business trip pero nandito rin iyon pag day-off niya. Paano kung sinasamantala ng mga gagong iyon ang kahinaan mo at sumisip*ng sayo gabi-gabi?!”

Sinampal ko ng malakas si Marco sabay sabi ng “hindi ako maruming babae, Marco! hindi ako nakikipag-s*x kahit kanino!”

Hinawakan niya ako ng mahigpit sa pulso, ramdam ko ang panggagalaiti niya sa galit.

“Kung hindi, e bakit ka buntis ngayon, huh?! ano na lang ang sasabihin ng mga tao?! na iniputan mo ako sa ulo?! na niloloko mo ako? bulag ka na nga nagawa mo pang makapanloko?! nakakahiya ka!”

“Hindi ako manloloko…” bumalot ang takot sa aking buong katawan.

Dahil kung hindi ang asawa ko ang nakaka-s*x ko sa gabi-gabi, sino?...

“Imposibleng hindi mo alam kung sinong kasama mo, Asiza, talaga bang hindi mo sasabihin sa akin?”

Wala akong masabi. Tila napipi ako sa mga salitang binibitiwan niya, hanggang sa naramdaman ko ang patuloy na paghigpit ng kamay niya sa pulso ko.

“Marco, nasasaktan ako! bitiwan mo ako!”

Marahas niya akong binitiwan ngunit bigla kong naramdaman ang pagsabunot niya sa buhok ko at saka ako kinaladkad palabas ng bahay.

“Fine, hindi ka papasok sa loob hangga’t hindi mo sinasabi sa akin kung sino ang ama niyan! manloloko kang babae ka! hindi ko akalaing magagawa mo sa akin ito, Aisza!”

“Marco, parang awa mo na buntis ako! bakit ba ayaw mong maniwala sa akin?! bakit itinatanggi mo ang sarili mong anak?!” singhal ko habang kinakaladkad niya ako palabas.

Sobrang sakit na ng ulo ko at pakiramdam ko ay matatanggal na ang anit ko sa sabunot niya.

Nang tuluyan kaming makalabas sa Mansyon ay marahas niya akong binitiwan at nasubsob ako sa lupa.

“Hindi ko anak yan, Aisza! hindi kita ginalaw kahit isang beses! at ayoko sa lahat yung ginagawa akong sinungaling! tandaan mo yan!” gigil na sambit ni Marco.

Narinig ko pa ang mga yabag ng paa niya na pumapasok sa loob, binibilinan ang bawat kasambahay na wag akong papapasukin. Pati na ang padabog na pagsarado ng p***o ng Mansyon.

Nayakap ko ang aking sarili. Nakapa ko ang dugo sa mga tuhod ko nang masubsob ako. Gabi na iyon at napakalamig ng simoy ng hangin sa labas. Mahamog din.

Bagaman naaawa sa akin ang mga katulong at siguradong pinagmamasdan ako mula sa loob ay wala silang magawa. Si Marco ang batas sa pamamahay na ‘to at palaging ang utos niya ang masusunod. Asawa lang ako.

Ngunit ang hindi ko matanggap ay ang ipagkanulo niya ang anak namin na akala ko ay magiging simula ng magandang pakikitungo sa akin ni Marco bilang asawa.

Maya-maya ay naramdaman ko ang patak ng tubig hanggang sa narinig ko ang kulog at kidlat. Lalong lumakas ang hangin at bigla, bumuhos ang napakalakas na ulan.

Basang-basa na ako ngunit mukhang walang balak si Marco na papasukin pa rin ako.

Nanginginig at nangangatog na ako sa lamig. Sinubukan kong tumayo para maghanap ng kahit saang masisilungan ngunit dahil nga bulag ako… hindi ko alam kung saan ako pupunta.

Hanggang sa bumagsak ako ulit at nawalan ng balanse.

Sobrang sakit. Hindi ko na kaya…

Nararamdaman ko rin ang pagsakit ng aking pwerta, pakiramdam ko ay dinudugo na ako.

Napaka walang puso ni Marco. Alam niyang umuulan ng malakas ngunit hindi man lang siya lumabas para kunin ako.

Ngayon ay nakahandusay ako sa malamig na simento. Nanghihina na ako sa sakit at parang mawawalan na ako ng malay.

Halo-halo na ang nararamdaman ko. Pagkabigo, sama ng loob, lungkot. Idagdag pa ang sakit ng mga tuhod kong nasugatan pati na ang tiyan ko. Sinubukan kong hawakan ang hita ko para kapain kung dugo nga ang lumalabas sa aking pwerta ngunit tuluyan na akong napapikit.

Malapit na akong mawalan ng malay nang maramdaman kong may bumuhat sa akin.

“Aisza! Aisza! anong ginagawa mo dito sa labas?! dadalhin kita sa ospital!” nagulat ako sa nagsalita.

Ang father-in-law ko. Nag-aalala ang tono ng pananalita niya ngunit hinang-hina na ako.

Gusto kong magsumbong. Gusto kong sabihin lahat ng hinanakit ko kay Marco pero hindi ko magawa.