LOGIN“Uncle Daaaams! Gising na po! Let’s go swimming! The sun is up na!”I groaned and buried my face deeper into the pillow. “Kielian, five more minutes…”“Uncle, five minutes mo na ‘yan kanina pa! Tatlo na ‘yan!” sigaw niya habang patuloy ang katok. “Baka mainit na yung dagat! The fishes are waiting fo
“Too late,” I grinned. “Last time we were together, tinanong na niya yung waitress kung may boyfriend. Chip off the old block.” Liannah groaned. “He really gets that from you, Damiel. Please lang, behave kahit konti.” After a few more instructions — allergy list, favorite foods, bedtime routine, n
Damiel's POV.“Damiel, please. Just for one week. Kahit isang linggo lang talaga,” pakiusap ni Liannah sa kabilang linya ng video call. Kitang-kita ko sa screen ang loob ng private jet nila. Nakaayos na siya, parang ready na for a serious business meeting. Katabi niya si Ezekiel na naka-suit pa rin,
HELLO MGA MAHAL KONG READERS! Dito na po mag tatapos ang story ni Ezekiel at Liannah. Maraming maraming salamat po s pag sama sa kweno nila. Ngayon, gusto kong ibahagi naman ang susunod na kwento, ang kwento ng kambal ni Liannah na si DAMIEL. Ang pasaway at mahilig sa baabe na si Damiel, na maiinl
Ang flight pabalik sa Manila ay parang walang katapusan. Sa loob ng private jet, si Ezekiel ay hindi mapakali kahit isang minuto. Pabalik-balik siya sa pasilyo, inaayos ang unan sa likod ko, ini-check ang temperature ng aircon, at halos bawat limang minuto ay lumalapit siya para tanungin ako.“Kaila
The atmosphere in the Azure Haven villa had shifted from playful banter to something far more profound. Habang nakatanaw kami sa dapit-hapon, hindi ko mapigilang hawakan ang aking tiyan. It was a subtle, almost instinctual movement, but Ezekiel noticed. His hand immediately covered mine, his thumb t
Hapon na nang bumalik ako sa desk ko matapos ang mahabang email exchange with the client.Lahat abala, pero ako? hindi mapakali. Paulit-ulit sa isip ko ‘yung sinabi ni Liam kanina.“Don’t get too comfortable with them.”Ano bang ibig niyang sabihin do’n?Napahinto lang ako sa pag iisip marinig ko an
MAG ISA akong bumyahe ngayon dahil hindi umuwi si Parsha kagabi, kaya naman puro panenermon sa chats ang ginawa ko.Pagpasok ko sa office, hinanap ko ka agad si Parshs“Bes!” bungad nito sakin. Sinalubungan ko lang siya ng kilay at tinignan ng magpaliwanag ka sakin look.“Sorry na, hindi ako pinauwi
“Bihira ‘yan,” sagot ni Calen habang nakangiti. “Most people from our company go home past nine.”“Yeah, including me.”“Except tonight,” dagdag pa niya, sabay pindot ng elevator button.Tahimik kami pareho habang hinihintay umilaw ang arrow. May naririnig lang na mahinang tunog ng elevator, at ‘yun
Napatawa ako kahit papaano. “So that wasn’t even his scary mode?” kunwaring walang ideya kong tanong“Not yet,” natatawa niyang sagot.Naghiwalay na kami ng direction, ako palabas ng Building habang siya naman ay paunta sa parking garage.“See you around, Devorah.” saad nito at kumaway pa kaya kinaw







