LOGIN“Putangína!” mariing mura ni Michael. “Ano bang kasalanan ko sa ’yo?! Sana sinabi mo sa ‘kin para nakapag-adjust ako, para naintindihan ko kung bakit ang damot-damot mong magmahal pagdating sa ’kin?!” Humahagulgol niyang sigaw habang mariing hinahampas ang manibela. Paulit-ulit. Hanggang sa mamula ang mga kamao niya. “Hindi naman ako naging masamang anak, ’di ba?!” garalgal niyang sigaw. Nanginginig ang kamay niya habang habol ang hininga. “Pero kahit konting pagmamahal at pagkalinga ng isang ina… pinagkait mo sa ’kin! Ano bang kasalanan ko sa ’yo?!” humahagulgol niyang tanong habang nakatingin sa tabi ng puno kung saan laging nakatayo si Elena na parang naghihintay. “Matagal ka nang patay… pero lahat ng alaala at sugat na iniwan mo sa ’kin… bitbit ko pa rin hanggang ngayon.” Unti-unti niyang pinahiran ang luha niya. “Putangína!” mariing sigaw niya saka mabilis na pinaharurot ang sasakyan. — Pagdating sa condo, mariing ibinalibag ni Michael ang jacket sa sofa.
Agad namang kumalas sa pagkakayakap si William kay Reign. At walang ganang napaupo ito sa kama. “Kung ’yan ang gusto mo… hindi naman kita pipigilan basta ipangako mo sa ’kin na magiging masaya ka sa kanya,” basag ang boses na sagot ni William sa kanya. “Joke lang!” natatawang sabi ni Reign saka nag-peace sign. “Sweetheart!” nakasimangot na sabi ni William habang masama ang tingin sa kanya. Agad namang umupo si Reign sa kandungan niya saka marahang hinaplos ang mukha ni William. “Kahit payagan mo pa ’kong umatras... ikaw pa rin ang pakakasalan ko, Wil,” malambing na sabi niya. Hindi agad sumagot si William. Tahimik lang itong nakatingin sa kanya. “Galit ka?” “Hindi.” “Sinungaling.” Napabuntong-hininga si William saka marahang hinawakan ang kamay niya. “Natakot lang ako.” Bahagyang natigilan si Reign. “Natakot?” Tumango si William. “Sa tuwing sinasabi mo na huwag muna nating ituloy ang kasal, na kung puwede ka pa bang umatras, pakiramdam ko anumang oras iiwan mo ’ko.”
Pababa pa lang ng sasakyan, hindi na mapigilan sa paglaláplápán sina Michael at Sylvia.“Naku po! Diyos ko!” gulat na napa-sign of the cross pa ang matandang babaeng kapitbahay ni Sylvia na nakakita sa kanila. “Ay talaga nga namang dito pa sa kalsada nagláplápan ang mga ’to,” inis na sabi niya. “Hoy! Sa loob niyo nga gawin ’yan! Hindi ba kayo nahihiya!” hiyaw niya sa dalawa, pero parang walang narinig ang mga ito at tuloy pa rin sa ginagawa nila.Nang makapasok sa bahay, marahan siyang iniupo ni Michael sa mesa. Mahigpit namang napakapit si Sylvia sa batok ni Michael habang nakasubsob ito sa dibdib niya, nilalaro ng dila ang isa habang marahas na nilalamás naman ang kabila.“Ughhh, Michael, ganyan nga!” tila nawawala na sa katinuan na ungól ni Sylvia.“Gusto mo ’to?!” malalim ang paghingang bulong ni Michael sa tainga niya.“Yes, babe! Ang sarap!” hinihingal na sagot ni Sylvia.Napapaliyad si Sylvia habang mahigpit ang pagkakasabunot niya kay Michael. “Ughhh, fúck! Ang sarap mong kuma
“I’m Sylvia,” sabay lahad nito ng kamay niya. Bahagyang tumango si Reign. “Reign,” pakilala niya saka magalang na nakipag-shake hands sa kanya. “Sorry kung nakaabala ako ha.” “It’s okay. Ano pong sadya niyo?” nakangiting tanong ni Reign. Ngumiti si Sylvia bago inilapag sa mesa ang isang maliit na sketch. “Magpapagawa sana ako ng customized wedding ring.” Agad na umupo si Reign sa tapat nito. “Sige po. Anong design po ang gusto niyo?” “Simple lang.” Inabot ni Sylvia ang papel. Tahimik iyong pinagmasdan ni Reign. “Combination po ng pearl at gold?” “Yes.” Tumango si Reign habang sinusuri ang detalye. “Tapos po may engraving?” Ngumiti si Sylvia. “Yes.” “Ano po ang ipapalagay?” Bahagyang natahimik si Sylvia na para bang nag-iisip. Ilang saglit pa, ngumiti ito at tumitig kay Reign. “Michael & Sylvia.” Natigilan si Reign. Parang may kung anong kumirot sa dibdib niya. Unti-unti siyang napatingin kay Sylvia. “Sorry?” mahinang tanong niya. “Michael & Sylvia,” ulit nito
“Ma…” mahinang tawag niya. “Ang sabi ko… sino ang kausap mo?” Dahan-dahang ibinaba ni Leona ang tawag. Lumapit siya kay Reign at iginaya ito paupo sa kama. “S-si… Josef. ‘Yung sa event, naalala mo pa ba?” Dahan-dahang tumango si Reign. “B-bakit niya tinatanong kung nasaan ka?” Sandaling natahimik si Leona, parang pinag-iisipan ang isasagot. “Anak, baka nag-aalala lang. Alam mo naman ang nangyari sa mansyon ng Lucero, ’di ba? Saka… hindi na rin iba si Josef sa ’kin anak. He’s a friend.” kalmadong sagot nito. Napabuntong-hininga si Reign habang nakatingin kay Leona na para bang hindi pa rin kumbinsido. “Kaibigan ba o… may something?” mahinang dagdag niya. “Reign,” mahinahong saway ni Leona, “wala ’yon.” Pero hindi pa rin makampante si Reign. “Ma, wala namang problema kung makikipag-kaibigan ka, pero— kung magkaka-stepfather ulit ako tapos kasing sama o mas masama pa kay David, ayoko na Ma… hindi ka pa ba nadadala sa mga nangyayari sa atin ngayon?” Napatigil si Leona. Dahan-
Tulala pa ring nakatingin si Reign sa direksyon ng pintong pinasukan ni William habang mainit pa rin ang mukha niya.Dahan-dahan siyang napahawak sa labi niya saka mariing napapikit.“Diyos ko…” nahihiyang bulong niya sa sarili. “A-ako ba ang… first kiss niya?” natatawang bulong niya habang papasok sa silid ng mama niya.Pagpasok niya sa silid, himbing nang natutulog ang mama niya. Tumabi siya rito at mahigpit niya itong niyakap.“Goodnight, Mama. I love you…” bulong niya saka ito hinalikan sa noo.Umunat ng higa si Reign habang nakatitig lang sa kisame.“Alam mo, Ma, nami-miss ko na ’yung buhay natin dati na… kahit mahirap, masaya at ligtas naman tayo… hindi tulad ngayon na… nakakatakot na ’yung mga nangyayari.”Napabuntong-hininga si Reign saka nagpahid ng luha.“Lord sana… matapos na lahat ng gulo na ’to,” bulong niya saka pumikit.——Kinabukasan…“Kung hindi ka rin lang mapapasakin… dapat ka nang mamatay!”Pawis na pawis na napabalikwas ng bangon si Reign.Mabilis siyang napahawak
REIGN’S POV Tinapik ni Daddy ang balikat ko, na para bang kino-comfort ako. “Ano bang problema?” seryosong tanong ni Daddy kay Michael. “Kung dahil lang sa mana—” “Hindi n’yo ako naiintindihan, Dad!” putol ni Michael sa kanya. “Wala akong pakialam sa pamana n’yo. Kaya kong kumita ng pera sa sari
REIGN’S POV Pigil ang hininga ko habang dahan-dahang naglalakad papunta sa pinto. Ramdam ko ang bilis ng tibok ng puso ko. Hindi ko alam kung paano ko ipapaliwanag kay Mama ang lahat—at kung bakit magkasama kami ni Michael sa loob ng kwarto ko. Pagbukas ko ng pinto, bumungad agad ang mukha ni Mama
REIGN’S POVTahimik ang buong rest house. Tanging kuliglig lang sa labas ang naririnig ko habang nakatayo ako sa gilid ng bintana. Madilim ang langit—walang buwan, walang bituin. Parang uulan. Hindi ako makatulog. “Let’s break up.” Napahinto ako ng marinig ‘yon mula kay Michael. “Ang funny mo, ba
REIGN’S POV Napabalikwas ako ng gising nang marinig kong tumunog ang cellphone ko. Tss! Akala ko pa naman tumatawag na si Michael—alarm lang pala. Walang ganang humiga ulit ako sa kama. Pipikit pa lang sana ako nang— “Shit, late na ’ko!” Pasado alas-otso na ng umaga. Napangiwi ako nang maramdama
![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






