LOGINShare
FRIEND GUY 5
publish date:
2026-09-22 14:10:00“คืองี้ วันมะรืนที่เป็นวันหยุดยาวสามวันอ่ะ ในกลุ่มที่ทำโปรเจกต์ด้วยกันเขาตกลงกันไว้ว่าจะไปภูเก็ต ไปฉลองที่เสร็จโปรเจกต์” แมคตอบฉัน
“ฉลอง...ที่ภูเก็ตเหรอ” เสียงฉันเจื่อนลงนิดนึง ก็ความบีบหัวใจยังไม่ทันหาย ความกังวลใจก็เข้ามาแทรก คือมันเป็นวันหยุดก็จริง แต่ฉันจะไปยังไงล่ะ ฉันต้องทำงาน เพราะถึงจะเป็นวันหยุด แต่ร้านอาหารที่ฉันทำอยู่ไม่ได้ปิดด้วยซะหน่อย อีกอย่าง เงินฉันก็ไม่ค่อยจะมีด้วย ต้องประหยัดไว้ แล้วจะไปเที่ยวได้ยังไง “เอ่อ เราขอโทษจริงๆนะ ฝากขอโทษเพื่อนคนอื่นๆด้วย เราคงไม่ได้ไปอ่ะ พอดีเราต้องทำงาน อีกอย่าง เงินเราก็ไม่ค่อยจะมีด้วย” ฉันเลยตัดสินใจตอบไปตามตรง “เห้ย เรื่องเงินคิดมากทำไม เดี๋ยวฉันช่วยออกให้” ใครจะคิดว่าแมคจะพูดขึ้นมาแบบนี้ โบว์ก็นั่งอยู่ “ส่วนเรื่องงาน ลางานดิ เอางี้ ถ้าเธอไม่กล้าลางานเอง เดี๋ยวฉันไปช่วยพูดให้” ไหนจะประโยคนี้อีก เขาคิดว่าอะไรๆมันจะง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ “ไม่ได้หรอกแมค เราว่า...” “ทำไมจะไม่ได้ ต้องได้ดิวะ เอาน่า เดี๋ยวไปช่วยพูด วันนี้เลย” “แมค แต่ว่า...” “พอๆ เอาตามนี้แหละ” “แมค แต่โบว์ว่าถ้ามินไม่สะดวก ก็อย่าไปคะยั้นคะยอเลยดีกว่านะ มินจะลำบากใจเอาเปล่าๆ” โบว์พูดขึ้นมา “ลำบากใจอะไร เอาตามนี้แหละ เดี๋ยวฉันจัดการทุกอย่างให้มินเอง มินไม่ต้องลำบากอะไรเลย” “แต่...” “พอๆ สรุปว่าตามนี้แหละ โอกาสดีๆได้ไปเที่ยวฉลองกับเพื่อนแบบนี้ทั้งที มันก็ต้องไปกันให้ครบดิ จะขาดคนใดคนนึงไปได้ไง อุตส่าห์ร่วมแรงร่วมใจกันทำโปรเจ็กต์จนเสร็จ จริงป่ะ หึๆ” เขาบอกแล้วหัวเราะนิดๆ เห้อ เขาเอาแต่ใจโดยไม่สนใจอะไรอีกตามเคย และถึงฉันอยากจะท้วง แต่ดูจากสถานการณ์แล้ว คงหมดหนทางไปตามระเบียบ ฉันคงต้องยอมเขาอีกตามเคย “เออ เมื่อกี้บอกจะไปกินข้าวใช่ป่ะ ไปดิ ไปมิน ไปกินข้าว” แมคบอกโบว์แล้วหันมาจับมือฉันทำท่าจะดึงให้ลุกขึ้น ดีที่ฉันเอามือออกทัน “เอ่อ ไม่ดีกว่า นายกับโบว์ไปกันเหอะ เรากินมาแล้ว” “กินแล้วก็กินอีกได้ ปะ” แล้วแมคก็ทำท่าจะจับมือฉันอีก แต่คราวนี้ฉันหลบมือไว้ทัน “มะ...ไม่ ไม่อ่ะ เราอิ่มแล้ว กินไม่ไหวแล้วจริงๆ” ฉันบอกพร้อมยิ้มเจื่อนๆให้ “แต่ว่า...” “แมค ไม่ได้ยินเหรอ มินบอกกินมาแล้ว อิ่มแล้ว กินไม่ไหวแล้ว นายก็อย่าไปเซ้าซี้นางดิ เดี๋ยวนางรำคาญเอานะ” โบว์แทรกขึ้นมา “แต่...” “แมค” คราวนี้โบว์ทำเสียงดุนิดหน่อย “อืม ก็ได้ๆ งั้นเจอกันในคลาสนะมิน” “อืม” ฉันพยักหน้ายิ้มรับแมค “เค งั้นไปนะมิน เจอกันในคลาสจ้ะ” คราวนี้โบว์หันมายิ้มบอกฉัน ฉันก็พยักหน้ายิ้มตอบ ก่อนมองตามพวกเขาพากันเดินห่างออกไปด้วยหัวใจหวิวๆ... MINTRA END MAX ผมเดินมากินข้าวที่โรงอาหารพร้อมกับโบว์ ความจริงอยากชวนให้มินตรามากินด้วย แต่เธอไม่ยอมมา เลยต้องมากับโบว์สองคน แล้วตอนนี้ผมก็นั่งรอโบว์อยู่ที่โต๊ะ เธอบอกอยากไปซื้อข้าวให้เองน่ะครับ ผมบอกแล้วว่าไม่ต้อง แต่เธอก็ยังยืนยันคำเดิม ผมก็เลยปล่อยเลยตามเลย แล้วถ้าถามว่าทำไมเธอต้องดีและเอาใจผม คำตอบคือเพราะเราคบกันแล้วมั้ง ใช่ ผมกับโบว์ตอนนี้เราคบกัน เธอมาขอผมเป็นแฟน ผมก็คบๆไปงั้นแหละ ไม่ได้ซีเรียสอะไร เบื่อเมื่อไหร่ก็ค่อยเลิก ผมก็ยังทำตัวปกติ เหมือนตอนไม่มีแฟนนั่นแหละ ก็นะ ผมยังมั่วสาวไปเรื่อย ก็บอกแล้วไงว่าผมไม่ได้ซีเรียสอะไรเรื่องมีแฟน ผมบอกโบว์ไปแล้วตั้งแต่ตอนเธอมาขอคบกับผม เธอก็รับได้ ก็แปลกดีนะ หึ ส่วนผมเหรอ ฟังดูว่าผมแม่งเหี้ยใช่ป่ะ แต่ผมก็เป็นของผมแบบนี้แหละ ใครจะว่าอะไรผมอ่ะเหรอ หึ บอกได้คำเดียว ผมไม่คิดจะสนหรอก “เฮ้สัส!” ปึก! จู่ๆไอ้ลีโอกับไอ้อคินก็เดินมานั่งลงตรงหน้าผม จริงสิ ผมบอกยังว่ามันสองคนเป็นใคร เอางี้ เท้าความจากตอนรับน้องเลยละกัน ตอนนั้นเรามาสายด้วยกัน แบบโดนทำโทษด้วยกันไรงี้ กับโบว์ก็ด้วย เราทั้งหมดก็เลยเริ่มรู้จักกันมาตั้งแต่ตอนนั้น แล้วก็สนิทกันมาเรื่อยๆจนตอนนี้ก็สามปีแล้วล่ะครับ ใช่ พวกผมอยู่ปีสามแล้วล่ะตอนนี้ โคตรไวเลยใช่ป่ะ ความสนิทก็เหมือนกัน ตอนนี้กระโดดถีบหน้ากันได้ละ “อ้าว ลีโอ อคิน เพิ่งมาเหรอ” พอไอ้สองคนมานั่งได้สองวิ โบว์ก็กลับมาพอดีพร้อมกับจานข้าวสองจาน “อืม เพิ่งมา เจอไอ้อคินที่หน้าตึกพอดี เลยเดินมาแดกข้าวพร้อมกัน แล้วก็มาเจอเหี้ยแมคพอดี” “โคตรบังเอิญซ้ำซ้อนเนอะไอ้เวร” ผมแขวะไอ้ลีโอกลับไป หมั่นไส้มัน “นั่นดิวะ ฮ่าๆ” ยังมีหน้ามาหัวเราะ “เออ งั้นกูไปซื้อข้าวก่อนละกัน พวกมึงกินไปพลางๆ สัส มึงอ่ะ จะไปซื้อเลยด้วยมั้ย” ไอ้ลีโอบอกผมกับโบว์แล้วหันไปถามไอ้อคิน “อืม” ไอ้อคินมันตอบนิ่งๆตามประสาคุณชายเย็นชาของมันแหละครับ ก่อนมันจะลุกเดินไปพร้อมกับไอ้ลีโอ ทีนี้ก็เหลือผมกับโบว์ “เดี๋ยวนายกินพลางๆนะ โบว์ไปซื้อน้ำแป๊บ” โบว์บอกแล้วทำท่าจะหันหลัง “เดี๋ยวโบว์” แต่ผมเรียกไว้ “เดี๋ยวฉันไปซื้อให้ดีกว่า เธอไปซื้อข้าวแล้ว สลับกัน” “แต่ว่า...” “ตามนี้แหละ นั่งกินไปก่อนเลย” ผมบอกเธอแล้วลุกขึ้นเดินไปที่ร้านน้ำ ก็นะ ถึงผมจะเหี้ย แต่ก็ยังพอเหลือความเป็นลูกผู้ชายอยู่บ้าง(ถึงจะน้อยนิดก็เหอะ-!~ MAX END MINTRA @Cinyorita Hotel Phuket ในที่สุดแมคก็จัดการทุกอย่างจนพาฉันมาภูเก็ตด้วยจนได้ ไม่รู้เขาไปพูดยังไงกับพี่แบม พี่เขาถึงให้ฉันลางานมาได้ ฉันถามแมคเขาไปหลายรอบแล้ว แต่เขาไม่ยอมบอกเลย ก็อกๆๆ!!! เดี๋ยวนะ อยู่ๆใครมาเคาะประตูห้อง ขอฉันเดินไปเปิดแป๊บนึงนะ ตึกๆๆๆ แอ๊ด... “อ้าวแมค” แมคนั่นเองที่มาเคาะ “แต่งตัวเสร็จยัง จะชวนลงไปพร้อมกัน” อ๋อ เขามาเรียกลงไปข้างล่างนี่เอง พอดีวันนี้มีปาร์ตี้ที่ริมทะเลด้านหน้าโรงแรมน่ะ ปาร์ตี้ส่งท้ายก่อนจนทริป เพราะพรุ่งนี้เช้าพวกเราก็จะกลับกันแล้วล่ะ พวกเรามาถึงเมื่อวานน่ะ ทั้งเมื่อวานแล้วก็วันนี้ทั้งวันก็พากันเหมารถตู้ไปเที่ยวกันหลายที่เลย สองวันรวมกันก็รอบเมืองแล้วมั้ง ฉันยอมรับว่าสนุกมากเลยล่ะ ได้เปิดหูเปิดตาด้วย ส่วนคืนนี้อากาศก็ดี ปาร์ตี้คงสนุกน่าดู “อืม เสร็จแล้ว ไปเลยก็ได้” ฉันพยักหน้าแล้วหยิบคีย์การ์ดเดินออกจากห้องไปที่ลิฟต์พร้อมกับแมค กระทั่งเราเดินมาถึงปาร์ตี้ริมทะเล เห็นทุกคนลงมากันน่าจะเกือบครบหมดแล้ว รวมทั้งโบว์กับลีโอแล้วก็อคินด้วย “อ้าว มากันแล้วเหรอ” อคินหันมาพอดี ก่อนจะถามเสียงเรียบ แล้วลีโอกับโบว์ก็หันตามมา “อืม คนอื่นมาครบหมดแล้วเหรอ” แมคตอบ “ครบแล้วมั้ง” คราวนี้โบว์เป็นคนพูด “เออ แมค ไปหาไรกินทางนั้นดีกว่า ของอร่อยเยอะเลย ของชอบแมคทั้งนั้น โบว์เห็นละ ไปกัน ปะ” แล้วโบว์ก็ควงแขนแมคไป “หึ โบว์นี่โคตรติดไอ้เหี้ยแมค ชอบดึงไปพลอดรักกันสองต่อสองตลอด หึๆ” ลีโอมองตามแล้วยิ้มบอก มันก็คงเป็นภาพน่ารักๆในสายตาพวกเขา แต่กับฉัน... ช่างเถอะ ไม่ต้องบอกก็รู้ใช่มั้ย เห้อ... ไม่รู้เมื่อไหร่ฉันจะทำใจได้สักที “เออ มิน ไอ้อคิน พวกเราก็ไปหาไรกินบ้างดีกว่า ชักหิวแล้วว่ะ” อยู่ๆลีโอก็บอกฉันกับอคิน “อืม” อคินพยักหน้า ฉันเองก็ด้วย เราเลยเดินไปซุ้มของกินด้วยกัน “เฮ้ แดกไรกันวะ” พวกเรายืนเลือกอะไรกินอยู่ได้แป๊บนึง จู่ๆแมคก็เดินเข้ามา “เสือก” อคินหันไปตอบแมค ในขณะที่โบว์เดินตามแมคเข้ามา “สัส ก็แค่อยากรู้ ไม่ถามพวกมึงก็ได้วะ” แล้วแมคก็หันมาหาฉัน “มิน กินไร ลองนี่ป่ะ ฉันชิมแล้ว อร่อยดี” เขาบอกแล้วยื่นจานกุ้งเผาที่แกะเปลือกเรียบร้อยแล้วมาให้ฉัน แต่ฉันไม่ทันจะได้รับจานมา เขาก็เปลี่ยนเป็นหยิบกุ้งแล้วจิ้มน้ำจิ้มซีฟู้ดที่เขาใส่ถ้วยเล็กมาในจานด้วย ก่อนป้อนให้ฉัน “เห้ย ไม่เป็นไรแมค เรากินเองได้” “เอาเหอะน่า ฉันป้อน มือฉันเลอะอยู่แล้ว เร็วดิ เดี๋ยวน้ำจิ้มไหลหล่นพื้นหมด” เขาพูดขนาดนี้ ฉันคงไม่มีทางเลือกอีกแล้วสินะ เลยต้องอ้าปากรับด้วยความจำใจ “ไง อร่อยป่ะ” เขาถาม ฉันก็พยักหน้า เพราะพูดไม่ได้ กุ้งมันเต็มปากน่ะ “เคี้ยวตุ้ยๆเลย หึๆ” “สัส ป้อนให้พวกกูบ้างดิครับ” “เสียใจ โปรโมชั่นนี้สำหรับสาวๆว่ะ” เขาหันไปตอบลีโอ พลางจับมือฉันให้รับจานกุ้งเผาของเขามาถือไว้ “งั้นพวกเราไปทำเรื่องผู้ชายๆกันดีกว่าว่ะ หาเหล้ากินเหอะ ตรงนี้ปล่อยผู้หญิงเขากินไป” ลีโอบอกแล้วหันไปหาโบว์ “โบว์ ยืมตัวแฟนเธอไปแดกเหล้าหน่อยนะ ไม่ว่าใช่ป่ะ” “อืม ไปดิ” โบว์บอกยิ้มๆ แล้วพวกเขาก็พากันเดินไป ตรงนี้เลยเหลือฉันกับโบว์ ส่วนเพื่อนคนอื่นๆก็ยืนกินยืนคุยกันเป็นจุดๆ “มิน” จู่ๆโบว์ก็เรียกฉัน “ห้ะ อะไรเหรอ” ฉันเงยหน้ามองโบว์แล้วถามเสียงเบา “อยู่ห่างๆแมคบ้างก็ดีนะ” โบว์บอกฉันด้วยน้ำเสียงและสีหน้านิ่งๆก่อนหันหลังเดินไปเลย ...และฉันก็จุกไปเลย ...โบว์ถึงขั้นพูดกันตรงๆแถมแสดงอาการว่าไม่พอใจชัดเจนขนาดนี้ ฉันคงต้องรู้ตัวแล้วล่ะ ว่าต่อจากนี้ควรทำยังไง • ¥¥ <4 ทุ่ม> ฉันเดินมานั่งเงียบๆคนเดียวตรงริมทะเลห่างจากปาร์ตี้พอสมควร มานั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยคนเดียวน่ะ พลางทำใจเรื่องนั้นไปด้วย พยายามบอกตัวเองให้อดทนอีกนิด อีกแค่ปีกว่าๆฉันก็จะหลุดจากสถานการณ์อึดอัดและลำบากใจนี้แล้ว สู้ๆนะ อดทนนะมิน “มาอยู่นี่เอง หาตั้งนาน” “แมค!” ไม่ให้ตกใจได้ไง ก็จู่ๆแมคก็เล่นมานั่งลงข้างฉัน ในขณะที่ฉันกำลังพยายามอยู่ให้ห่างเขา “นายมาได้ไง” “ก็เดินหามาเรื่อยๆ เซ็งๆ ขี้เกียจนั่งแดกเหล้ากับไอ้สองตัวนั้นละ เบื่อหน้าพวกมัน” เขาบอกแล้วยกขวดเหล้าที่ถือมาด้วยขวดนึงขึ้นมาซด ก่อนจะนั่งค้ำพื้นทรายไปด้านหลังด้วยท่าทีสบายๆแล้วทอดสายตามองไปในทะเล “มานั่งตรงนี้นานแล้วเหรอ” คราวนี้เขาหันมาถามฉัน ตาเขาปรือๆนิดหน่อย “อืม แต่กำลังจะกลับห้องแล้วล่ะ ไปนะ” ฉันบอกแล้วทำท่าจะลุกขึ้น ใช่ ฉันตั้งใจจะลุกหนีเขานั่นแหละ “เดี๋ยวดิ” แต่เขาดันจับมือฉันไว้ “นั่งคุยเป็นเพื่อนกันก่อนดิ ไม่อยากนั่งคนเดียวอ่ะ” “แต่ว่าเรา...” “นะ“ “เอ่อ...” “นะมินนะ นั่งเป็นเพื่อนฉันก่อนนะ” เขาใช้ลูกอ้อนอีกแล้ว แล้วฉัน...ก็แพ้เขาอีกแล้ว “อืม ก็ได้” “น่ารัก” เขายิ้มพร้อมกับหยิกแก้มฉันเบาๆทีนึงแล้วหันกลับไปยกขวดเหล้าขึ้นมาซดต่อ...
Latest chapter
FRIEND GUY กับดักร้ายนายเพื่อน(ไม่)สนิท FRIEND GUY 43 END!!!
MAXเห้อ...!!!วันนี้หลังจากที่ผมขับรถไปหามินตราที่บ้าน แล้วต้องกินแห้วเหมือนอย่างเคย ผมก็กลับมานั่งคอตกอยู่ที่คอนโดคนเดียวไม่ต่างกับหลายๆวันที่ผ่านมา การรอคอยอย่างไม่รู้จุดสิ้นสุดมันเป็นอะไรที่โคตรทรมานเลยจริงๆ ตอนนี้ผมไม่รู้ข่าวคราวของมินตราเลย ไม่รู้เลยว่าเธอจะกลับมาเมื่อไหร่ ทั้งๆที่นี่ก็ใกล้จะเปิดเทอมแล้ว ความจริงเธอน่าจะกลับมาได้แล้ว แต่เธอก็ยังไม่กลับมาเลย และผมเดาไม่ออกจริงๆว่าเธอไปไหน เพราะถ้ารู้ ผมคงไม่มานั่งกลืนความหมดอาลัยตายอยากแทนข้าวอยู่เป็นเดือนๆแบบนี้ ...นี่สินะ ผลของความเลวระยำและความโง่เง่าเต่าตุ่นของผม ถ้าผมไม่ทำร้ายมินตรา ถ้าผมรู้ใจตัวเองเร็วกว่านี้ เรื่องทุกอย่างมันก็คงไม่ลงเอยแบบนี้ แต่ผมจะมาพูดพร่ำตอนนี้มันก็คงไม่มีประโยชน์ ในเมื่อผมทำตัวเอง และผมคงย้อนเวลากลับไปแก้ไขความบัดซบของตัวเองในอดีตไม่ได้ ตอนนี้สิ่งเดียวที่ผมทำได้ คงมีเพียงอย่างเดียว คือรอให้ถึงวันเปิดเทอม เพราะวันเปิดเทอมมันคือความหวังเดียวของผมในนาทีนี้แล้วจริงๆ.:;วันเปิดเทอม...และแล้ววันนี้ก็มาถึง วันที่เป็นความหวังเดียวของผม วันที่ผมหวังว่าจะได้เจอมินตราหลังจากที่ผมรอเห็นหน้า และรอที่จะสารภาพ
FRIEND GUY กับดักร้ายนายเพื่อน(ไม่)สนิท FRIEND GUY 42
หลายวันต่อมา...สรุปแล้ววันนั้นมินตราก็ไม่กลับมา ผมนั่งรอเธออยู่หน้าบ้านทั้งคืนแต่ก็ไร้วี่แวว จนมาถึงวันนี้เธอก็ยังไม่กลับมา ผมมาหาเธอทุกวัน นั่งรอเธอหน้าบ้านอย่างตอนนี้ทุกวัน แล้วก็กินแห้วทุกวัน ผมไม่รู้ว่าเธอไปไหน และผมไม่รู้จะไปหาเธอได้ที่ไหน ไม่รู้จะติดต่อเธอได้ยังไง ในเมื่อดูเหมือนเธอจะเปลี่ยนเบอร์โทรศัพท์ เฟซบุ๊คไอจีของเธอก็ไม่เคลื่อนไหว เธอเงียบหายไปเลยดื้อๆ จนผมมืดแปดด้านไปหมดแล้ว ผมควรจะทำยังไงดี การได้เห็นแต่ไม่ได้คุยว่าทรมานแล้ว แต่นี่ทั้งไม่เห็นทั้งไม่ได้คุยทั้งไม่รู้เรื่องรู้ราวหรือข่าวคราวอะไรเลยมันยิ่งกว่าทรมาน คำถามเดียวที่อยู่ในหัวผมตอนนี้ คือผมจะได้เจอมินตราอีกมั้ย ผม...ผมกลัวเหลือเกินRrrrrrr...!!!เสียงโทรศัพท์ที่จู่ๆก็ดังขึ้นทำให้ผมจำต้องละสายตาจากหน้าบ้านมินตราแล้วหยิบโทรศัพท์มากดรับแทน ไอ้ลีโอมันโทรมาน่ะครับ“มีไร” ผมรับสายแล้วกรอกเสียงลงไป ในเมื่อผมเดาไม่ออกว่าไอ้ลีโอมันโทรมาทำไม ผมไม่ได้เจอกับมันหลายวันแล้ว กับไอ้อคินก็เหมือนกัน ก็ตั้งแต่ปิดเทอม(“ก็มีนิดหน่อย มึงว่างป่ะ ออกมาเจอกันหน่อยดิ พอดีมีเรื่องให้ช่วย”)“ช่วยเรื่อง?”(“เอาน่า มาก่อนเหอะ เดี๋ยวอธิบายให้
FRIEND GUY กับดักร้ายนายเพื่อน(ไม่)สนิท FRIEND GUY 41
คิดได้อย่างนั้นฉันเลยลุกเดินไปเปิดประตูบ้าน ก่อนความตกใจจะมาเยือนโดยไม่ทันตั้งตัว ทันทีที่เปิดประตูออกไปแล้วเห็นว่าใครเป็นคนเคาะ“โบว์!?” ใช่ คือโบว์ที่เป็นคนมาเคาะประตู“เอ่อ โบว์...โบว์มาหาเราเหรอ” ที่ฉันถามไปแบบนั้น เพราะไม่คิดว่าโบว์จะมาหาฉัน เพราะโบว์เกลียดฉันไปแล้ว แต่ถ้าให้คิดว่าโบว์จะมาหาเรื่องฉันมันก็ดูเหมือนไม่น่าจะใช่ เพราะสีหน้าท่าทางของโบว์มันไม่ได้ดูเกรี้ยวกราดหรือขุ่นเคืองเลยสักนิด ตรงกันข้าม มันกลับดูเศร้าซึมและขุ่นหมองด้วยซ้ำ“อืม โบว์มาหามิน โบว์อยากคุยกับมิน“ คะ...คุย? คุยงั้นเหรอ“ขอเข้าไปได้มั้ย”“ห้ะ อือ อืม ได้สิ” ฉันตอบรับทั้งๆที่ยังนึกไม่ออกและไม่เข้าใจ ว่าโบว์จะมาไม้ไหน แล้วโบว์จะคุยกับฉันเรื่องอะไร ในเมื่อตอนอยู่มหาลัย โบว์แทบไม่มองหน้าฉัน หรือถ้ามองก็อย่างที่เคยบอก ว่ามันมีแต่ความเกลียดชังและขุ่นเคือง“มีเรื่องอะไรจะคุยกับเราเหรอ” ฉันเดินนำมาที่โซฟาก่อนจะเอ่ยถามหลังจากที่เรานั่งลงทั้งสองคน“โบว์อยากมาขอโทษ” ขอโทษ?“อยากขอโทษในทุกๆเรื่องที่โบว์เคยทำกับมิน โบว์รู้แล้วว่าโบว์ทำไม่ถูก และโบว์เข้าใจแล้ว ว่าถึงแม้ว่าโบว์จะรักแมคและพยายามทำเพื่อแมคแค่ไหน โบว์ก็ไม
FRIEND GUY กับดักร้ายนายเพื่อน(ไม่)สนิท FRIEND GUY 40
ฉันเดินตามพี่นิคมาจนถึงม้าหินอ่อนใต้ต้นไม้ ก่อนจะนั่งลงตรงข้ามกับเขาพร้อมกับรอฟังเรื่องที่เขาจะพูด“คือพี่จะมาขอโทษเรื่องวันนั้นน่ะ”“ขอโทษ?” ฉันเอียงหน้าขมวดคิ้วอย่างงุนงง ในเมื่อฉันต่างหากที่ผิด ไม่ใช่เขา“ครับ พี่จะมาขอโทษมิน เรื่องที่วันนั้นพี่ใช้อารมณ์มากไปหน่อย พี่ควบคุมตัวเองไม่ได้ พี่ขอโทษจริงๆ” ดูจากสีหน้าและแววตาของเขาแล้ว ดูเหมือนว่าเขาจะรู้สึกผิดจริงๆด้วยนั่นแหละ“ไม่เป็นไรค่ะพี่นิค มินไม่โกรธหรอก เพราะคนผิดคือมินต่างหาก มินขอโทษนะคะที่มินเอาความวุ่นวายไปให้ที่ร้าน แล้วก็ขอโทษที่มิน เอ่อ...” ปฏิเสธความรักของพี่ ประโยคท้ายฉันละไว้ในฐานที่เข้าใจ“ไม่เป็นไร พี่เข้าใจ ความรักมันบังคับกันไม่ได้ เพราะงั้นมันคงเป็นไปไม่ได้ ที่พี่จะสั่งให้มินเลิกรักหมอนั่นแล้วหันมารักพี่ ก็เหมือนกับที่พี่สั่งตัวเองให้เลิกรักมินไม่ได้”“พี่นิค...”“เอาน่า ไม่ต้องคิดมาก เดี๋ยวนานไป พี่ก็คงทำใจได้เอง แล้วอีกอย่าง ที่พี่มาวันนี้ไม่ได้จะมาดราม่ากับมินซะหน่อย แต่ที่พี่มา เพราะพี่อยากจะมาขอโทษเรื่องวันนั้น แล้วก็อยากจะมาชวนมินให้กลับไปทำงานที่ร้านด้วยกัน”“กลับไปทำงาน?” ฉันไม่คิดว่าเขาจะยังใจดีให้ฉันกลับ
FRIEND GUY กับดักร้ายนายเพื่อน(ไม่)สนิท FRIEND GUY 39
ความตกใจที่ได้ยินว่าแมคเรียกตะโกนตามหลังฉันมาพร้อมด้วยเสียงฝีเท้าหนักๆที่ดังรัวๆ ทำให้ฉันต้องรีบเร่งฝีเท้าของฉันให้เร็วกว่านี้ ยิ่งเร็วได้มากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี“มิน! เดี๋ยว! คุยกันก่อน อย่าเพิ่งไป!”“ไม่! เราไม่คุยอะไรกับนายทั้งนั้น” ฉันตอบกลับไปโดยไม่คิดจะหันหลังกลับไปมอง ขณะเดียวกันเท้าของฉันก็ยังคงพยายามเร่งก้าวรัวๆไปข้างหน้า“แต่เราต้องคุยกันให้รู้เรื่อง!” ดูเหมือนเขาจะยังตามมาไม่ยอมหยุด“เราบอกว่าเราไม่คุยไง!”“เธอต้องคุย! เพราะฉันจะไม่มีทางปล่อยเรื่องนี้ให้มันค้างคา!”หมับ!“ว้าย!” แมคคว้าข้อมือฉันไว้ได้ ก่อนเขาจะใช้สองแขนรวบหน้าท้องฉันแล้วดึงฉันเข้าไปกอด“ในที่สุดก็จับได้สักที” เขาวางคางลงตรงไหล่ฉัน แล้วหันหน้าเข้าหาแก้มฉันพร้อมกับน้ำเสียงที่อยู่ๆก็อ่อนโยนลงดื้อๆดังเข้าหูฉันมา บอกได้เลยว่าการกระทำของเขามันทำให้ทั้งตัวทั้งใจของฉันสั่น แต่ถ้าจะให้ฉันคล้อยตาม มันก็คงไม่ง่ายขนาดนั้น ในเมื่อความเจ็บปวดที่ฉันเคยได้รับจากเขามันช่างมากมาย“ปล่อยเรา” ฉันพยายามทำเสียงแข็งๆเข้าไว้ ใจก็ด้วย“ไม่ปล่อย จนกว่าเราจะคุยกันรู้เรื่องก่อน” ขณะที่แมคพูดไป ฉันรู้สึกได้ถึงลมหายใจร้อนผ่าวของเขาที่กระทบ
FRIEND GUY กับดักร้ายนายเพื่อน(ไม่)สนิท FRIEND GUY 38
MINTRA ก็อกๆๆที่ฉันมาเคาะประตูห้องทำงานพี่นิค เพราะหลังจากที่เขาจัดการให้โบว์กลับไปได้แล้ว(ซึ่งไม่รู้ว่าเขาจัดการด้วยวิธีไหน)เขาก็เรียกให้ฉันมาพบที่ห้องทำงาน นี่หรือว่าเขา...เขาจะไล่ฉันออก! โทษฐานที่ก่อแต่เรื่องมาให้ที่ร้านจนมันมากมายเกินไปแล้ว!!!“เข้ามา” เสียงตอบรับฟังดูไม่ค่อยจะสบอารมณ์สักเท่าไหร่นะฉันว่า มันเลยทำให้ฉันยิ่งหวาดผวาเข้าไปใหญ่ กลัวว่าจะโดนไล่ออกจริงๆ แต่ถึงจะอย่างนั้น ฉันก็พยายามทำใจดีๆเข้าไว้แล้วเปิดประตูเข้าไป“เอ่อ พี่นิค เรียกมินมีอะไรเหรอคะ”“นั่งก่อนสิ”“เอ่อ ค่ะ” ฉันตอบรับก่อนจะค่อยๆเดินไปนั่งตรงหน้าโต๊ะทำงานของพี่นิค ในใจก็ภาวนาว่าขออย่าให้โดนไล่ออกเลย“พี่มีเรื่องจะคุยด้วยนิดหน่อย เรื่องที่ยัยนั่นมาอาละวาด” เรื่องที่ยัยนั่นมาอาละวาด? ที่พี่นิคหมายถึงคงไม่พ้นเรื่องโบว์ แต่เดี๋ยวนะ คือเขาหมายถึงเรื่องโบว์เรื่องเดียวไม่พ่วงเรื่องไล่ฉันออกด้วยใช่มั้ย“ผู้ชายที่ยัยนั่นพูดถึง คือผู้ชายที่มาหาเรื่องมินเมื่อวานใช่รึเปล่า” คำถามของพี่นิคทำเอาฉันชะงัก ดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องโดนไล่ออกอย่างที่ฉันกลัวก็จริง แต่เป็นเรื่องที่ฉันไม่คิดว่าพี่นิคจะถาม และไม่ใช่ว่าฉันไม่มีคำต
You May Also Like
รวมเรื่องสั้นสุดสยิว อีโรติก NC25+++
เลดี้ ปลาวาฬ✿18.1K viewsพิษเพื่อนสนิท
ซากิระ46.4K viewsเด็กบริหารของเพลย์บอย 18+ ( Set 4 Just Only you 2/5)
บีน่าเลดี้13.8K viewsรุ่นพี่ร้าย…ในคืนไนท์สแตนด์
คุณลูกเกด15.6K viewsพรางฐานะมาพบรัก
DJArtsyStory 319 viewsDevil In Love ปีศาจร้ายมัดหัวใจยัยหน้าใส
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง272 viewsฉันน่ะเหรอ… คือเจ้าใจของหนุ่มวิศวะหล่อโลกหยุดหมุน
mindy294 viewsวิศวะแฟนโหด
ไรท์ฟิน3.9K views
