All Chapters of FRIEND GUY กับดักร้ายนายเพื่อน(ไม่)สนิท: Chapter 1 - Chapter 10

MINTRAปึก!เสียงคนนั่งลงข้างๆทำฉันตกใจจนต้องหันไปมอง ก่อนหัวใจฉันจะเต้นแรงขึ้นมาเมื่อเห็นว่าเป็นใคร เขาชื่อแมคน่ะ เป็นเพื่อนห้องเดียวกับฉัน และฉัน...ก็แอบชอบเขา ใช่ ฟังไม่ผิดหรอก ฉันแอบชอบเพื่อนตัวเอง ชอบมาตั้งแต่ม.1 แล้ว จนตอนนี้ม.5 ฉันก็ยังไม่เลิกชอบเขาเลย มีแต่จะชอบมากขึ้น ยิ่งเขาชอบมานั่งด้วยเวลาเรียน มานั่งด้วยกันเวลากินข้าว แถมยังคอยมาวนเวียนอยู่ใกล้ๆ ฉันก็ยิ่งหยุดชอบเขาไม่ได้ ใจฉันสั่นทุกทีที่ได้อยู่ใกล้เขา แต่ฉันก็ต้องพยายามเก็บอาการเอาไว้ เพราะรู้ดีว่าเขาไม่ได้คิดอะไรกับฉัน แม้หลายอย่างที่เขาทำในบางครั้งมันจะทำให้ฉันเผลอคิดไปไกล แต่ฉันก็ต้องหักห้ามใจไว้ ในเมื่อก็อย่างที่บอก เขาไม่ได้คิดอะไรกับฉัน เขาเห็นฉันเป็นแค่เพื่อนคนนึงเท่านั้น“ระบายสีให้หน่อยดิ” เขาหยิบกระดาษร้อยปอนด์ขนาดเอสี่จากแฟ้มเขามาวางบนโต๊ะฉัน กระดาษร้อยปอนด์ที่วาดรูปไว้เสร็จแล้ว แต่ยังไม่ได้ระบายสี และสิ่งที่เขาบอก ฉันไม่ได้แปลกใจหรอก เพราะตั้งแต่เรียนด้วยกันมา แมคชอบมาขอให้ฉันช่วยทำการบ้านเป็นประจำจนกลายเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้ว และใช่ ฉันก็ช่วยเขาทุกครั้ง ดูเหมือนฉันช่วยเพื่อนในทางผิดๆใช่มั้ย แต่จะให้ฉันทำยัง

@I University เวลาเดินเร็วอีกแล้ว เร็วจนฉันตามแทบไม่ทัน ใช่ ฉันสายแล้ว วันนี้วันรับน้องวันแรกซะด้วย ฉันต้องโดนทำโทษแน่ๆ ทำไมนะ ทำไมรถต้องมาติดหนักเอาวันนี้ด้วย ฉันอุตส่าห์รีบตื่นแล้วเชียว“มิน มิน!” เอ๊ะ? นั่นมันเสียง...“แมค!?” แมควิ่งเข้ามาหาฉัน“นายก็เพิ่งมาด้วยเหรอ”“ก็อย่างที่เห็นอ่ะ ไปเหอะ” แมคบอกแล้วจับมือฉันให้เดินไปกับเขา“สองคนนั้นอ่ะ ทำไมเพิ่งมา!” พอเดินมาถึงลานรับน้องก็โดนรุ่นพี่ตะโกนทักทันที และแน่นอนเลย ฉันกับแมคต้องโดนทำโทษแน่ๆ“มาเลยมา มาโชว์ตัวข้างหน้าเลย” นั่นไง ว่าแล้วเชียว- -!!!“ทำไมถึงมาสาย!!!” โอ๊ย ยืนใกล้แค่นี้เอง ทำไมพี่เขาต้องตะคอกด้วยล่ะเนี่ย“ระ...รถ รถติดค่ะ” ฉันตกใจจนลิ้นพันกันไปหมด“หึ เหตุผลยอดฮิต แล้วเราอ่ะ รถติดเหมือนกันใช่ป่ะ” เขาถามแมคต่อ“ครับ”“ดี งั้นก็รับโทษเหมือนกันไปเลย”“เห้ยสัส เดี๋ยวเว้ย” รุ่นพี่อีกคนห้ามไว้“ทำไมวะ”“โน่น ยังมีพวกมาสายอีกสองสามคน เรียกมารวมกันเลย จะได้ทำโทษทีเดียว” พอรุ่นพี่เขาคุยกัน ฉันก็อดเงยมองไม่ได้ เลยเห็นว่ามีคนที่เพิ่งมาอีกสามคน คนนึงเป็นผู้หญิง อีกสองคนเป็นผู้ชาย“เคๆ เฮ้! สามคน

“คืองี้ วันมะรืนที่เป็นวันหยุดยาวสามวันอ่ะ ในกลุ่มที่ทำโปรเจกต์ด้วยกันเขาตกลงกันไว้ว่าจะไปภูเก็ต ไปฉลองที่เสร็จโปรเจกต์” แมคตอบฉัน“ฉลอง...ที่ภูเก็ตเหรอ” เสียงฉันเจื่อนลงนิดนึง ก็ความบีบหัวใจยังไม่ทันหาย ความกังวลใจก็เข้ามาแทรก คือมันเป็นวันหยุดก็จริง แต่ฉันจะไปยังไงล่ะ ฉันต้องทำงาน เพราะถึงจะเป็นวันหยุด แต่ร้านอาหารที่ฉันทำอยู่ไม่ได้ปิดด้วยซะหน่อย อีกอย่าง เงินฉันก็ไม่ค่อยจะมีด้วย ต้องประหยัดไว้ แล้วจะไปเที่ยวได้ยังไง“เอ่อ เราขอโทษจริงๆนะ ฝากขอโทษเพื่อนคนอื่นๆด้วย เราคงไม่ได้ไปอ่ะ พอดีเราต้องทำงาน อีกอย่าง เงินเราก็ไม่ค่อยจะมีด้วย” ฉันเลยตัดสินใจตอบไปตามตรง“เห้ย เรื่องเงินคิดมากทำไม เดี๋ยวฉันช่วยออกให้” ใครจะคิดว่าแมคจะพูดขึ้นมาแบบนี้ โบว์ก็นั่งอยู่“ส่วนเรื่องงาน ลางานดิ เอางี้ ถ้าเธอไม่กล้าลางานเอง เดี๋ยวฉันไปช่วยพูดให้” ไหนจะประโยคนี้อีก เขาคิดว่าอะไรๆมันจะง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ“ไม่ได้หรอกแมค เราว่า...”“ทำไมจะไม่ได้ ต้องได้ดิวะ เอาน่า เดี๋ยวไปช่วยพูด วันนี้เลย”“แมค แต่ว่า...”“พอๆ เอาตามนี้แหละ”“แมค แต่โบว์ว่าถ้ามินไม่สะดวก ก็อย่าไปคะยั้นคะยอเลยดีกว่านะ มินจะลำบากใจเอาเปล่าๆ” โ

ฉันถามออกไปเสียงสั่น จากตอนแรกที่แค่ตกใจ แต่ตอนนี้ฉันกลัวด้วย ก็หน้าตาแมคไม่น่าไว้ใจเลย“มะ...แมค นะ...นาย นายปล่อยเราสิ ทำแบบนี้เรากลัวนะ” ฉันบอกออกไปด้วยน้ำเสียงเดิม แต่แมคก็ไม่มีทีท่าว่าจะปล่อยฉันเลย เขาเอาแต่มองหน้าฉันแล้วเลื่อนหน้าตัวเองลงมาเรื่อยๆจนหน้าผากเขาแตะกับหน้าผากฉัน“มะ...แมค แมค นะ...นาย นาย...อุ๊บ!” แมคจูบฉัน! จะ...จูบ...จูบแรกของฉัน!และตอนนี้ฉันทำอะไรไม่ถูกทั้งนั้น มันช็อคจนตัวแข็งทื่อ ก่อนสติมันจะกลับมาและค่อยๆรับรู้ว่า ตอนนี้แมคจูบฉันอย่างหนักหน่วงขึ้น และเขากำลังเปลี่ยนจากจูบปากเป็นจูบไล้ลงไปที่ซอกคอฉัน จากนั้นเขาก็ดูดดึงซุกไซ้พร้อมกับที่ฉันรู้สึกว่าหน้าอกของฉันกำลังถูกรุกราน“แมค แมคอย่า” คงไม่มีใครไม่รู้ว่านาทีนี้ ทุกอย่างมันเลยเถิดเกินไปแล้ว ฉันถึงได้เอ่ยปากห้ามเขาเสียงสั่นและกล้าๆกลัวๆ“แมค นายทำแบบนี้ไม่ได้นะ ปละ...ปล่อย ปล่อยเรา” ฉันเอ่ยห้ามแมคอีกครั้ง แต่เขาก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดการกระทำเลย และตอนนี้ตัวฉัน...ตัวฉันก็เหมือนจะมีความรู้สึกแปลกๆบางอย่างเกิดขึ้นมา ในเมื่อฉัน...ฉันรักเขา แต่ไม่ได้ ไม่ได้! ฉันจะปล่อยตัวไปตามคำเรียกร้องของหัวใจไม่ได้เด็ดขาด!“เราบอ

MAX@RJ PUB‘มินตรานะมินตรา!’ผมสบถในใจอย่างไม่สบอารมณ์ระหว่างที่กำลังเดินเข้าผับ ส่วนเหตุผลน่ะเหรอ ก็เพราะมันมียัยผู้หญิงบางคนขัดใจผมไง ผมหมายถึงมินตราน่ะครับ เมื่อเช้าผมอุตส่าห์บอกเธอไว้แล้วว่าตอนเย็นให้กลับพร้อมกัน ผมจะพาเธอมาปาร์ตี้วันเกิดผมคืนนี้ แต่พอถึงตอนเย็นจริงๆ เธอแม่งดันชิ่งหนีกลับบ้านไปตอนไหนไม่รู้ โทรไปก็ไม่รับ คอยดูนะ พรุ่งนี้ต้องมีเคลียร์แน่ๆ!Rrrrr...!!!ผมเดินมานั่งที่โต๊ะได้สักประมาณไม่ถึงนาที ไอ้ลีโอมันก็โทรมา(สัส โต๊ะไหนแล้ววะ กูลืม)“ไอ้สัส ไอ้ความจำเสื่อม” ก่อนจะบอกหมายเลขโต๊ะ ผมขอใช้มันเป็นที่ระบายอารมณ์ก่อนละกัน(สารเลว แค่นี้ก็ต้องด่าด้วยนะครับ) มันพูดกลั้วหัวเราะ ก่อนผมจะบอกหมายเลขโต๊ะกับมันไป ไม่ถึงสิบวิ มันก็เดินมานั่งตรงหน้าผมพร้อมกับไอ้อคิน จากนั้นไม่นาน โบว์กับเพื่อนของเธอก็มาถึง“โทษทีนะแมค พอดีรถติดอ่ะ” โบว์บอกพลางนั่งลง“อืม ไม่เป็นไร” ผมตอบก่อนจะสั่งเครื่องดื่ม แล้วจู่ๆก็นึกขึ้นมาได้ว่ายังไม่ได้บอกบางอย่างกับไอ้อคินเลย“สัส กูลืมบอกไปว่ากูชวนจิดามาด้วย” เรื่องนี้แหละครับที่ผมลืมบอกมัน ส่วนจิดาคือใครอ่ะเหรอ เธอก็เป็นรุ่นน้องในคณะนี่แหละครับ“มึงชวน