Masukพอไปถึงห้องแทนคุณก็เห็นเพื่อนสาวนอนร้องไห้อยู่บนเตียง เขาไม่รอช้ารีบเข้าไปหาเธอทันที
“เกิดอะไรขึ้นเหรอ..มุก แกร้องไห้ทำไม ใครทำอะไรแก” แทนคุณถามจบเท่านั้นแหละ เพื่อนสาวก็ลุกขึ้นมากอดเขาเอาไว้ แล้วก็ปล่อยโฮทันทีจนบ่อน้ำตาแทบแตก
“หื้อ ๆ ๆ ๆ”
“ใจเย็น ๆ มุก ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร ถ้าแกยังไม่พร้อมจะเล่าให้ฉันฟังตอนนี้ก็ไม่เป็นไรนะ” คำพูดของเขามันคือจิตวิทยา พอพูดจบมุกสลิลก็เล่าให้ฟังทันที แทนคุณอยากให้เพื่อนได้ระบายมันออกมาดีกว่าเก็บเอาไว้คนเดียว
“หื้อ ๆ อัก หืออๆๆ อึก ๆ หื้อๆๆ ฉันเลิกกับพี่ต้นแล้ว” พูดจบเธอก็ผวากอดแทนคุณเพื่อนรักเอาไว้จนแน่น ชายหนุ่มลูบหลังเธอเบา ๆ แล้วพยายามปลอบอีกครั้ง
“ฉันไม่คิดเลย”
“ทำไมเหรอ..มุก” เขามองหน้าแล้วปาดน้ำตาออกให้เธอเบา ๆ ส่วนมืออีกข้างก็ลูบศีรษะเอาไว้
“พี่ต้นเค้ามีแฟนแล้ว ฮื้อ ๆๆ”
“ก็ดีนะ...ที่แกรู้ตอนนี้”
“แต่ที่ฉันเสียใจคือแฟนเค้าเป็นผู้ชายนะสิ”
“จริงเหรอมุก...”
“จริง!! ก่อนหน้านี้ไอ้รสมันส่งรูปเขากับเพื่อนคนนี้มาให้ฉันดู เค้าสองกับเพื่อนนั่งตักกันอยู่ในผับฉันก็พยายามไม่คิดแล้วนะ ฮื้อ ๆๆ แต่พอมาวันนี้แกดูสิ เพื่อนเค้าไลน์มาตามเค้าก็รีบออกไปหาทันที ทิ้งให้ฉันดูหนังอยู่คนเดียว แกคิดดูสิ ฮื้อ ๆๆ” มุกสลิลฟูมฟายมากกว่าเดิมเมื่อเล่าจบ แทนคุณทำได้แค่เพียงปลอบเพื่อนสาวเท่านั้น
“ที่เค้าคบกับฉันก็เพื่อเอาไว้ไปหลอกแม่เค้าเฉย ๆ ฮื้อ ๆ ๆ”
“อย่าร้องไห้ไปเลยมุก แกรู้ตัวตอนนี้ก็ดีแล้ว ดีกว่าคบกันไปนาน ๆ แล้วมารู้ทีหลังมันจะยิ่งเจ็บกว่านี้อีกนะ" แทนคุณพยายามหาคำพูดมาปลอบเพื่อนสาวสารพัด เพื่อให้มุกสลิลหยุดร้องไห้ แต่ก็ไม่เป็นผล
“บางทีการที่แกไม่ได้รักกับเขา อาจจะเป็นโชคดีกับแกก็ได้นะ”
หลังจากเหตุการณ์วันนั้น ก็ทำให้มุกสลิลถึงกับเสียผู้เสียคน เธอไปผับเป็นว่าเล่น กับกลุ่มสาว ๆ เพื่อนในคณะที่ชอบเที่ยวกลางคืน ซึ่งแทนคุณก็ไม่ได้ห้ามอะไร เพราะคิดว่าเป็นทางเดียวที่จะทำให้เพื่อนสาวของเขาหายเศร้าได้ แทนคุณต้องคอยโทรหากลุ่มเพื่อนสาว ๆ ด้วยความเป็นห่วง เพราะทุกวันมุกสลิลจะเมามาหนักมาก
คืนนั้นระหว่างที่แทนคุณกำลังจะโทรตามให้มุกสลิลกลับ เขาก็มีสายเรียกเข้ามาเสียก่อน เป็นเบอร์ของปรานไหม
“สวัสดีครับ” เสียงผู้ชายโทรมาในเครื่องของปรานไหม แทนคุณแปลกใจไม่น้อยจนต้องดูเบอร์อีกครั้งและรีบลุกขึ้นมาตั้งใจคุยสาย
“ผมชื่อก้องนะครับ เป็นแฟนกับปรานไหม คุณช่วยเลิกยุ่งกับปรานไหมได้มั้ยครับ เธอมีแฟนอยู่แล้ว” เหมือนโลกทั้งใบกำลังจะหยุดหมุน นี่เขากำลังโดนน้องปีหนึ่งเทเหรอเนี่ย!!!
“ผมไม่เข้า คุณช่วยอธิบายได้มั้ยครับ แล้วปรานไหมอยู่ไหน” แทนคุณถามเสียงเข้มนี่มันอะไรกันแน่!!!
“ใจเย็น ๆ ครับ เดี๋ยวผมจะให้คุณคุยกับปรานไหม แต่ผมขอพูดในส่วนของผมก่อน” ชายคนดังกล่าวกรอกสายพูดมา แทนคุณพยายามระงับอารมณ์เดือนเอาไว้ และรีบบอกในสิ่งที่เขาต้องการจะพูด
“ครับ งั้นคุณพูดมาเลย”
“คือผมกับปรานไหมเราคบกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมด้วยกัน ปรานไหมมาเรียนปีหนึ่งคณะบัญชี ผมเรียนวิศวะกรรมอยู่อีกที่หนึ่ง ก่อนหน้านี้เรามีปัญหากันเล็กน้อย แต่ตอนนี้ผมกับปรานไหมดีกันแล้ว จึงอยากจะขอร้องให้คุณช่วยเลิกยุ่งกับปรานไหมได้มั้ยครับ ผมไม่รู้หรอกนะว่าคุณคิดยังไงกับแฟนผม แต่เธอบอกว่าคุณแค่จีบเธอเล่น ๆ เท่านั้น” นี่คือคำพูดของแฟนเธอ ฟังแล้วมันเจ็บลึกบาดหัวใจของเขาทันที
“คุณพูดธุระของคุณหมดแล้วใช่มั้ยครับ"
"ครับ"
"งั้นผมขอคุยกับปรานไหมหน่อยครับ” เขาพูดด้วยเสียงเรียบ
“สวัสดีค่ะ พี่แทน ไหมขอโทษนะคะ ไหมไม่รู้หรอกกว่าพี่จริงจังกับไหมแค่ไหน แต่พี่ก็ไม่เคยให้ความชัดเจนกับไหมเลยสักครั้ง พอพี่ก้องเค้ามาง้อ ไหมก็เลยใจอ่อน ไหมต้องขอโทษพี่ด้วยนะคะ"
“พี่สิ!!..ที่ต้องขอโทษไหม พี่ไม่โกรธไหมหรอก เป็นเพราะก็พี่ไม่ชัดเจน พี่ไม่เคยบอกรักไหมเลยสักครั้ง ไหมจะกลับไปคบกับแฟนก็ได้นะ พี่ไม่โกรธหรอก เพียงแค่ไหมบอกพี่ตรง ๆ พี่ก็เข้าใจแล้ว” แทนคุณตัดสินใจพูดออกไปถึงแม้มันจะเจ็บปวดก็ตาม
แทนคุณวางสายแล้วมานั่งคิดทบทวน มันก็เป็นอย่างที่ปรานไหมบอกจริง ๆ แต่แทนคุณก็ยังคิดว่าตัวเองอกหักอยู่ดี เพราะหลัง ๆ มานี้ เขาพยายามที่จะชอบปรานไหม เขาพยายามพาเธอไปหากิจกรรมทำร่วมกันในวันหยุด แต่เขาก็ไม่ใช่คนที่จะบอกรักใครง่าย ๆ ทั้งที่เพิ่งคบหากัน
ตอนพิเศษ (เสพสุขด้วยยาปลุกเซ็กซ์ NC)เวลาผ่านไปนานลูกเลี้ยงสาวไม่ยอมออกจากห้องน้ำสักที วรภพจึงไปแกล้งลูกของเธอให้ตื่นจนเด็กน้อยร้องไห้ พอเธอเดินออกจากห้องน้ำมา ก็ถูกวรภพดึงแขนเอาไว้“ถ้าลูกไม่ร้อง คงไม่ออกมาสินะ”“ปล่อยคะ มุกจะไปดูลูก”“เดี๋ยวก็เงียบไปเองแหละน่า..มานี่ยัยตัวดี” วรภพกระชากแขนลูกเลี้ยงไปที่เตียงด้วยความโมโห“มุกขอไปดูลูกก่อนนะคะ หลังจากนั้นมุกจะยอมคุณอาทุกอย่างเลย” เด็กสาวยกมือไหว้พ่อเลี้ยงหนุ่ม“ดี!!!.. พูดอย่างนี้ค่อยน่ารักหน่อย แต่อย่านานนะ”หลังจากที่มุกสลิล กล่อมลูกให้หลับต่อได้อีกครั้ง พ่อเลี้ยงหนุ่มก็รีบเข้าไปประคองลูกเลี้ยงสาวมาที่เตียงทันทีมือหนาโอบหลังเธอแล้วล้วงเข้าไปในเสื้อแล้วปลดตะขอเสื้อในของเธอออก ส่วนมืออีกข้างรีบถลกกระโปรงของเธอเพื่อลูบไล้ก้นนิ่มของลูกเลี้ยงจากทางด้านหลัง ก่อนจะคลำไปทั่วสะเปะสะปะอย่างคนอดอยาก“ใจเย็น ๆ ก่อนสิคะ” หญิงสาวพยายามไม่ให้พ่อเลี้ยงหนุ่มฉวยโอกาสกับเธอไปมากกว่านี้“อาขออีกครั้งนะ..หนูมุก”กระโปรงที่เพิ่งจะสวมใส่เมื่อสักครู่ถูกถอดลงไปกองตรงกับพื้น จากนั้นพ่อเลี้ยงหนุ่มก็ไม่ฟังเสียงร้องห้ามอะไรลูกเลี้ยงสาวอีกเลย เขาจับมุกสลิลยกขาขึ
ตอนพิเศษ (สวรรค์ของพ่อเลี้ยง NC)ย้อนไปเมื่อหนึ่งปีที่แล้วในตอนเช้าของวันหนึ่ง ระหว่างที่วรภพหลับใหลอยู่ภายในบ้านเสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น“อาภพ อยู่บ้านหรือเปล่าคะ” หญิงสาวอุ้มลูกน้อยสวมแว่นดำยืนรอที่หน้าบ้านของเขาด้วยความหวัง“มุกเหรอ!!” ท่ามกลางความดีใจที่ได้ยินเสียงของลูกเลี้ยงสาวอีกครั้ง “อาภพเปิดประตูบ้านให้มุกหน่อยสิคะ” ประตูบ้านถูกเปิดออกพร้อมกับรอยยิ้มแห่งชัยชนะ วรภพเดาว่ายังไงเสียคุณพิมพ์ประภาก็ไม่กล้าให้ลูกตัวเองแต่งงานกับคนที่มีมลทินอย่างมุกสลิลเป็นแน่ร่างอวบอัดมีน้ำมีนวลของเธอถูกซ่อนอยู่ในภายใต้กระโปรงตัวหลวมโคร่ง กระโปรงที่แทนคุณเลือกซื้อมาให้เธอใส่ เป็นกระโปรงผ้าลินินเนื้อหนาเหมาะกับอากาศของเมืองนอก มุกสลิลสวมใส่คู่กับเสื้อแขนยาวคอเปิดกว้างโชว์เนินอกด้วยความเซ็กซี่ แต่ถูกปิดทับด้วยเสื้อคลุมอีกชั้นหนึ่งก่อนที่เธอจะมาที่นี่ปฏิกิริยาของพ่อเลี้ยงหื่นที่สอดสายตามองลูกเลี้ยงสาว หลังจากประคองเธอกับลูกเข้าไปในบ้านได้สำเร็จ มุกสลิลไม่มีทางเลือกมากมายนัก เพราะกระเป๋าเงินเธอหาย ซึ่งในตอนแรกเธอตั้งใจเอาไว้ว่าจะไปเช่าห้องพักแล้วหางานทำเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่เธอก็หมดหวังเสียแล้ว เส
ตอนที่ 36 ตอนจบซีอีโอหนุ่มพยายามทำเป็นไม่ใส่ใจความร้อนที่แล่นผ่านมือเรียวบางนั้น แต่เมื่อร่างกายส่วนบนของเธอแนบชิดไปกับหน้าอกกว้างของเขาความอดทนที่พยายามมาหลายวันก็สูญสลายไปในพริบตา ตอนนี้แทนคุณคิดเพียงอย่างเดียวว่าเขาจะต้องปลดปล่อยกับเธอเท่านั้น เขาถึงจะหายจากอาการเหล่านี้มุกสลิลรู้สึกแปลกๆ ที่สายตาของเขาจ้องเธอราวกับจะกลืนกินเธอทั้งตัวเสียให้ได้ ซึ่งต่างจากเดิมในตอนแรกที่เธอมาอยู่กับเขา ใบหน้าคมโน้มมาใกล้เรื่อย ๆ ใกล้เสียจนเธออดคิดไม่ได้ว่าเขาต้องการอะไรจากเธอกันแน่สองสามวันก่อนหน้านี้ที่เขาเฝ้าทะนุถนอม ไม่เคยได้ล่วงเกินเธอนอกจากการกอดทั่วไปเท่านั้น เพราะเขารักเธอและเห็นเธอเป็นของสูงค่าที่เขาจะเปิดกล่องมันออกเมื่อถึงเวลาอันควรเท่านั้นเขาดึงตัวเธอเข้ามาหาแล้วกดจูบลงไปที่เรียวปากอิ่มทันที สองมือน้อยเอื้อมประคองที่รอบลำคอของเขา พอแทนคุณผละออก หญิงสาวจึงเอ่ยขึ้น“มุกไม่อยากเป็นเพื่อนของแทนอีกต่อแล้ว” เธอดันตัวเขาออก ริมฝีปากอิ่มเจ่อขึ้นเล็กน้อย จากแรงสัมผัสนั้น ใบหน้าของเธอแดงก่ำไปด้วยความเขินอาย เมื่อต้องเป็นฝ่ายร้องขอ“ให้แทนเป็นสามีของมุกอีกครั้งได้มั้ย” ตอนแรกแทนคุณคิดว่าเธอจะต่
ตอนที่ 35 สิ้นสุดทางเพื่อนพอถึงบ้านตัมมัยก็รีบวิ่งไปที่ตู้เย็นภายในห้องครัว ก่อนจะเปิดเอากล่องขนมที่ใส่คุกกี้เก็บไว้ ซึ่งก็เหลือเพียงแค่ไม่กี่ชิ้น เด็กน้อยวิ่งผ่านหน้ามารดาไปหาแทนคุณที่นั่งอยู่ตรงโซฟาใกล้ๆกับมารดาของเธอ“ตัมมัยจะรีบไปไหนลูก” มุกสลิลเรียกลูกสาวที่เธอเพิ่งวางลงเมื่อสักครู่นี้ ตัมมัยรีบวิ่งไปเอากล่องคุกกี้ออกมาจากตู้เย็นในห้องครัว มุกสลิลทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟาโดยที่มีแทนคุณนั่งอยู่ข้างๆ ก่อนที่เด็กน้อยจะเดินกลับมาแล้วยื่นกล่องคุ๊กกี้ให้แทนคุณ“คุณพ่อลองทานสิคะ คุณแม่มุกทำคุกกี้อร่อยมากเลย” ตัมมัยเอ่ยชมผู้เป็นมารดาพร้อมกับหยิบคุกกี้เข้าปาก และพลางยื่นให้แทนคุณลองชิม แต่ระหว่างนั้นเด็กน้อยก็ไม่ทันระวังจนทำกล่องคุ๊กกี้ที่ถือมาหลุดมือไป คุ๊กกี้ที่เหลือไม่กี่อันจึงร่วงไปกับพื้น แทนคุณที่มัวคุยกับมุกสลิลจึงไม่ทันระวัง“หกหมดแล้ว..ตัมมัยลูก!!!! ไม่ต้องเก็บแล้วเชื้อโรคทั้งนั้น” มุกสลิลไม่ได้ตั้งใจจะดุลูกสาวของเธอแต่เป็นเพราะตกใจเสียงของเธอจึงดังไปหน่อย ตัมมัยก้มหน้าลงไปเก็บแล้วเอ่ยขอโทษผู้เป็นมารดาเสียงสั่น“มาครับ เดี๋ยวคุณพ่อช่วยเก็บนะครับ อื่ม!!...วันนี้เป็นวันศุกร์และตอนนี้ก็
ตอนที่ 34 ที่สุดของชีวิต“พอมุกเดินทางถึงเมืองไทย มุกก็ทำกระเป๋าเงินหายอีก มุกไม่เหลือเงินสักบาท มีเหลือแค่เงินในแอปธนาคาร มุกก็เลยตัดสินใจเอาเงินจำนวนนั้นโอนจ่ายค่าแท็กซี่แล้วก็จำใจหอบลูกมาอยู่กับอาภพ” มุกสลิลเล่าความจริงทั้งหมดโดยไม่ปิดบัง หลังจากนั้นเพียงไม่กี่วันก็มีเหตุการณ์ที่ให้มุกสลิลรู้ว่าตัมมัยเป็นลูกของแทนคุณ แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว เพราะมุกสลิลเลือกที่จะทิ้งไพ่ดีไปและเก็บไพ่แย่ ๆ เอาไว้กับตัว“โธ่..มุก!!!”“มุกก็เสียใจนะ ที่ตัวเองคิดผิด พอมุกมารู้ว่าตัมมัยเป็นลูกของแทน มันก็สายไปแล้ว และมุกก็คงไม่หน้าด้านพอกลับไปหาแทนหรอก”“มุกรู้อะไรมั้ย แทนออกตามหามุกทุกวันเลยนะ”“แทน!!! มุกต้องไป จริง ๆ แล้วล่ะ” หญิงสาวรีบลุกขึ้น พร้อมกับขยับสายกระเป๋าสะพายบนบ่า“มุก เดี๋ยวก่อนสิ” แทนคุณรีบร้องห้าม“อะไรอีกแทน” เธอรีบเดินแต่ว่าแทนคุณก็ตามเธอไม่หยุด“มุกจะไปไหน” เขาถามย้ำหลายครั้งจนเธอต้องตอบ“ก็จะไปรับลูกน่ะสิ ป่านนี้ตัมมัยคงจะคอยมุกแล้ว”“แทนขอไปรับตัมมัยด้วยคนสิ” เขายิ้มกว้างให้เธอ“แต่มุกไปรถเมล์นะคะ..”“ใครบอกว่า..แทนจะให้มุกขึ้นรถเมล์ มุกไปกับแทนนะ เราไปรับลูกด้วยกันนะ” แทนคุณรีบจ
ตอนที่ 33 ให้ตายก็ปล่อยเธอไปไม่ได้“สวัสดีค่ะ เป็นญาติคนไข้หรือเปล่าคะ” พยาบาลที่ดูแลอยู่หน้าเคาน์เตอร์คนหนึ่งเดินเข้ามาถามแทนคุณ เพราะเห็นชายหนุ่มกำลังจะตัดสินใจเดินเข้ามาโดยยังที่ไม่ถึงเวลาเยี่ยม“เตียงที่ไม่ใช่พยาบาลดูแล เขาเป็นญาติผู้ป่วยหรือเปล่าครับ” แทนคุณเอ่ยถามพยาบาลคนดังกล่าว“อ๋อ!! เตียงนั้นเธอรับจ้างเฝ้าไข้ให้กับผู้ป่วยของทางโรงพยาบาลค่ะ กรณีที่ญาติไม่ว่าง” แทนคุณมองหญิงสาวต่อให้เห็นแค่ข้างหลังเขาก็รู้ว่าเป็นมุกสลิล ใบหน้าสวยหวานแบบนี้และแววตาแบบนี้ เขาจำได้ติดตาไม่เคยลืม“คุณคะ คุณ!!! เข้าไปไม่ได้นะคะ” พยาบาลคนดังกล่าวรีบร้องห้าม“ผมขอเข้าไปหาภรรยาผมหน่อยได้มั้ยครับ” แทนคุณหันมาบอกและไม่สนใจเสียงห้ามนั้นอีกเลย เขาเดินตรงไปหาหญิงสาวที่เขาเฝ้าตามหามาโดยตลอดหนึ่งปีเต็ม“มุก!!!” แทนคุณเรียกหญิงสาวจากทางด้านหลัง มุกสลิลตกใจเล็กน้อยที่เห็นแทนคุณที่นี่ แต่ก็เธอก็พยายามเก็บความตื่นเต้นของตัวเองเอาไว้ เพราะกำลังปฏิบัติหน้าที่อยู่ พยาบาลคนที่เดินตามมาเมื่อเห็นว่าทั้งสองคนรู้จักกัน เธอจึงไม่ว่าอะไร ก่อนที่มุกสลิลจะกล่าวขอโทษแทนชายหนุ่ม แล้วหันมาดุแทนคุณ“เบา ๆ สิแทน คนไข้หลับอยู่นะ







