Masukจากนั้นทั้งสองก็ไปเยี่ยมนิตรามารดาของมุกสลิลเหมือนเช่นทุกวัน แล้ววันนี้มุกสลิลก็ไม่กล้ากลับไปอาบน้ำที่บ้าน เพราะกังวลเรื่องที่พ่อเลี้ยงจะแอบถ่ายเธอในห้องน้ำอีก
“เอาไงดีวะ ฉันไม่กล้าไปอาบน้ำเลย” มุกสลิลเอ่ยกับแทนคุณด้วยสีหน้าเป็นกังวล
“งั้นก็รีบไปเอาเสื้อผ้ามาอาบที่โรงพยาบาลสิ” แทนคุณเสนอทางออกให้กับเพื่อนสาว
“เอ่อ ๆ งั้นฉันกลับไปเอาเสื้อผ้าก่อนนะ ฝากแม่ด้วยล่ะ”
“อือ ๆ รีบไปรีบมานะ”
หลังจากที่มุกสลิกกลับไปถึงบ้านเธอก็เดินตรงไปที่ห้องนอนของตัวเองทันที เพื่อรีบเตรียมชุดที่จะต้องเอาไปเปลี่ยนสำหรับคืนนี้ออกมาใส่กระเป๋า ไม่นานนักก็ได้ยินเสียงรถเก่งของพ่อเลี้ยงขับเข้ามาจอดภายในบ้าน
วรภพ พนักงานรัฐวิสาหกิจระดับหัวหน้า ก้าวลงจากรถมา ก่อนจะเห็นรองเท้าของมุกสลิลที่วางอยู่ก็ยิ้มขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์ เขาเดินเข้าไปในบ้านก็เห็นเด็กสาววิ่งหน้าตาตื่นออกมา มุกสลิลเก็บอาการกลัวเอาไว้ไม่อยู่จริง ๆ ก่อนที่วรภพจะเอ่ยถามกับเด็กสาว
“จะรีบไปเฝ้าแม่เหรอ..หนูมุก”
“ค่ะ วันนี้มุกรีบ พอดีทิ้งให้คุณแม่อยู่คนเดียว” เด็กสาวรีบโกหกทันที แต่ยังไม่ทันที่มุกสลิลจะก้าวขาออกไปมือเรียวบางของเด็กสาวก็ถูกฉุดเอาไว้เสียก่อน
“เดี๋ยวก่อนสิ วันนี้อาเมื่อยไปทั้งตัวเลย มุกนวดให้อาก่อนได้มั้ย”
“เอ่อ...คือว่า”
ปกติวรภพก็เคยขอร้องให้เธอนวดให้เขาบ้างในบางครั้ง เพราะมุกสลิลเธอเป็นคนที่ปฏิเสธใครไม่เป็นเด็กสาวยอมวางกระเป๋าลงและเดินตามพ่อเลี้ยงหนุ่มเข้าไปที่ห้องนอนอย่างไม่น่าเชื่อ จากนั้นเธอจึงลงมือนวดให้พ่อเลี้ยงหนุ่ม สักพักมุกสลิลก็ได้กลิ่นแอลกอฮอล์จากพ่อเลี้ยงหนุ่มเธอจึงเอ่ยถาม
“คุณอาดื่มมาเหรอคะ”
“อื้ม!!..ที่งานมีเลี้ยงปิดงบน่ะ..อาก็เลยดื่มมานิดหน่อย” เสียงอู้อี้ของคนที่นอนคว่ำหน้าพลางบอกเด็กสาวที่กำลังนวดไปตามลำตัวให้เขา
“ถ้าหนูมุกไม่ชอบกลิ่นเหล้า เดี๋ยวอาไปเปลี่ยนชุดนี้ออกก็ได้” พูดจบวรภพก็ลุกขึ้นถอดชุดของตัวเองออกต่อหน้าต่อตาของเด็กสาว มุกสลิลไม่รู้จะทำอย่างไรเธอจึงหันหน้าไปทางอื่น พ่อเลี้ยงหนุ่มหยิบผ้าเช็ดตัวมานุ่งอย่างไม่อาย มุกสลิลอึ้งไปเธอถึงกับพูดไม่ออก
“ยืนอยู่ทำไมล่ะ มานวดให้อาต่อสิ หนูมุก” สิ้นเสียงมุกสลิลก็จำใจนวดให้วรภพอย่างเลี่ยงไม่ได้ ไม่นานนักแทนคุณก็ส่งไลน์มาถาม ว่าเธอจะเข้ามาที่โรงพยาบาลตอนไหน เพราะเขารออยู่นานแล้ว
ต้าวแทน : จะเข้ามากี่โมง
ยัยมุกยักษ์ : อีกสักพัก
ต้าวแทน : รีบ ๆ มานะฉันมีธุระ
ยัยมุกยักษ์ : ธุระอะไรของแกวะ
ต้าวแทน : บีบีมาที่ห้อง
ยัยมุกยักษ์ : งั้นก็รีบไปเลยสิ แม่ฉันอยู่ได้บอกพยาบาลที่เคาน์เตอร์ไว้ก็พอ
ต้าวแทน : โกรธเหรอเพื่อน
ยัยมุกยักษ์ : เปล่า แกรีบไปเถอะ
ต้าวแทน : ฉันรอได้อีกสักสิบนาที
ยัยมุกยักษ์ : แกรีบไปเถอะ ให้ผู้หญิงรอนานไม่ดีนะโว้ย
ต้าวแทน : เอ่อ...โทษทีวะเพื่อน
“ใครไลน์มาเหรอหนูมุก..” วรภพรีบถามทันทีหลังจากที่เด็กสาววางโทรศัพทลง
“อ๋อ เพื่อนมุกเองค่ะ”
“เดี๋ยว!!!..มุกต้องไปแล้วค่ะคุณอา”
“เพื่อนเหรอว่าแฟน ตอบอามาตรง ๆ นะหนูมุก”
“เพื่อนจริง ๆ ค่ะคุณอา”
“อาไม่เชื่อ ถ้าหนูมุกมีแฟนอาจะต้องบอกแม่นิดแล้วนะ” วรภพขู่เสียงแข็ง
“เพื่อนจริง ๆ ค่ะ มุกบอกไปคุณอาก็ไม่รู้จักมันหรอก แต่ไอ้เนี่ยแม่มุกรู้จักมันดีค่ะ เมื่อก่อนบ้านมันอยู่บ้านตรงข้ามกับมุกเอง พอดีมันอาสาเฝ้าแม่ให้เมื่อกี้ แต่ตอนนี้แฟนมันโทรมาตาม มุกก็เลยจะรีบไป”
“ไหนเอาโทรศัพท์ให้อาดูหน่อยสิ” เด็กสาวจำต้องยืนโทรศัพท์ให้วรภพดู เอาหยิบไปก็อ่านข้อความในแชทของเธออย่างละลาบละล้วง ก่อนจะยื่นโทรศัพท์คืนให้เด็กสาว
“ไม่เป็นไรหรอกปล่อยแม่เค้าไว้แบบนั้นแหละ”
“คุณอาพูดเหมือนไม่ห่วงคุณแม่มุกเลยนะคะ”
“ห่วงสิ ทำไมอาจะไม่ห่วงล่ะ แต่มุกก็รู้ว่าอาต้องทำใจกับเรื่องนี้ แม่มุกเป็นมะเร็งระยะสุดท้ายนะ”
“มุกรู้ดีว่าแม่คงอยู่กับมุกได้ไม่นาน งั้นมุกขอตัวไปดูแลแม่ก่อนนะคะ” พูดจบเด็กสาวก็ลุกพรวดออกจากห้องไปทันที สร้างความหงุดหงิดและเสียดายให้พ่อเลี้ยงหนุ่มที่จ้องจะเคลมเด็กสาวอยู่ไม่น้อย
ตอนพิเศษ (เสพสุขด้วยยาปลุกเซ็กซ์ NC)เวลาผ่านไปนานลูกเลี้ยงสาวไม่ยอมออกจากห้องน้ำสักที วรภพจึงไปแกล้งลูกของเธอให้ตื่นจนเด็กน้อยร้องไห้ พอเธอเดินออกจากห้องน้ำมา ก็ถูกวรภพดึงแขนเอาไว้“ถ้าลูกไม่ร้อง คงไม่ออกมาสินะ”“ปล่อยคะ มุกจะไปดูลูก”“เดี๋ยวก็เงียบไปเองแหละน่า..มานี่ยัยตัวดี” วรภพกระชากแขนลูกเลี้ยงไปที่เตียงด้วยความโมโห“มุกขอไปดูลูกก่อนนะคะ หลังจากนั้นมุกจะยอมคุณอาทุกอย่างเลย” เด็กสาวยกมือไหว้พ่อเลี้ยงหนุ่ม“ดี!!!.. พูดอย่างนี้ค่อยน่ารักหน่อย แต่อย่านานนะ”หลังจากที่มุกสลิล กล่อมลูกให้หลับต่อได้อีกครั้ง พ่อเลี้ยงหนุ่มก็รีบเข้าไปประคองลูกเลี้ยงสาวมาที่เตียงทันทีมือหนาโอบหลังเธอแล้วล้วงเข้าไปในเสื้อแล้วปลดตะขอเสื้อในของเธอออก ส่วนมืออีกข้างรีบถลกกระโปรงของเธอเพื่อลูบไล้ก้นนิ่มของลูกเลี้ยงจากทางด้านหลัง ก่อนจะคลำไปทั่วสะเปะสะปะอย่างคนอดอยาก“ใจเย็น ๆ ก่อนสิคะ” หญิงสาวพยายามไม่ให้พ่อเลี้ยงหนุ่มฉวยโอกาสกับเธอไปมากกว่านี้“อาขออีกครั้งนะ..หนูมุก”กระโปรงที่เพิ่งจะสวมใส่เมื่อสักครู่ถูกถอดลงไปกองตรงกับพื้น จากนั้นพ่อเลี้ยงหนุ่มก็ไม่ฟังเสียงร้องห้ามอะไรลูกเลี้ยงสาวอีกเลย เขาจับมุกสลิลยกขาขึ
ตอนพิเศษ (สวรรค์ของพ่อเลี้ยง NC)ย้อนไปเมื่อหนึ่งปีที่แล้วในตอนเช้าของวันหนึ่ง ระหว่างที่วรภพหลับใหลอยู่ภายในบ้านเสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น“อาภพ อยู่บ้านหรือเปล่าคะ” หญิงสาวอุ้มลูกน้อยสวมแว่นดำยืนรอที่หน้าบ้านของเขาด้วยความหวัง“มุกเหรอ!!” ท่ามกลางความดีใจที่ได้ยินเสียงของลูกเลี้ยงสาวอีกครั้ง “อาภพเปิดประตูบ้านให้มุกหน่อยสิคะ” ประตูบ้านถูกเปิดออกพร้อมกับรอยยิ้มแห่งชัยชนะ วรภพเดาว่ายังไงเสียคุณพิมพ์ประภาก็ไม่กล้าให้ลูกตัวเองแต่งงานกับคนที่มีมลทินอย่างมุกสลิลเป็นแน่ร่างอวบอัดมีน้ำมีนวลของเธอถูกซ่อนอยู่ในภายใต้กระโปรงตัวหลวมโคร่ง กระโปรงที่แทนคุณเลือกซื้อมาให้เธอใส่ เป็นกระโปรงผ้าลินินเนื้อหนาเหมาะกับอากาศของเมืองนอก มุกสลิลสวมใส่คู่กับเสื้อแขนยาวคอเปิดกว้างโชว์เนินอกด้วยความเซ็กซี่ แต่ถูกปิดทับด้วยเสื้อคลุมอีกชั้นหนึ่งก่อนที่เธอจะมาที่นี่ปฏิกิริยาของพ่อเลี้ยงหื่นที่สอดสายตามองลูกเลี้ยงสาว หลังจากประคองเธอกับลูกเข้าไปในบ้านได้สำเร็จ มุกสลิลไม่มีทางเลือกมากมายนัก เพราะกระเป๋าเงินเธอหาย ซึ่งในตอนแรกเธอตั้งใจเอาไว้ว่าจะไปเช่าห้องพักแล้วหางานทำเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่เธอก็หมดหวังเสียแล้ว เส
ตอนที่ 36 ตอนจบซีอีโอหนุ่มพยายามทำเป็นไม่ใส่ใจความร้อนที่แล่นผ่านมือเรียวบางนั้น แต่เมื่อร่างกายส่วนบนของเธอแนบชิดไปกับหน้าอกกว้างของเขาความอดทนที่พยายามมาหลายวันก็สูญสลายไปในพริบตา ตอนนี้แทนคุณคิดเพียงอย่างเดียวว่าเขาจะต้องปลดปล่อยกับเธอเท่านั้น เขาถึงจะหายจากอาการเหล่านี้มุกสลิลรู้สึกแปลกๆ ที่สายตาของเขาจ้องเธอราวกับจะกลืนกินเธอทั้งตัวเสียให้ได้ ซึ่งต่างจากเดิมในตอนแรกที่เธอมาอยู่กับเขา ใบหน้าคมโน้มมาใกล้เรื่อย ๆ ใกล้เสียจนเธออดคิดไม่ได้ว่าเขาต้องการอะไรจากเธอกันแน่สองสามวันก่อนหน้านี้ที่เขาเฝ้าทะนุถนอม ไม่เคยได้ล่วงเกินเธอนอกจากการกอดทั่วไปเท่านั้น เพราะเขารักเธอและเห็นเธอเป็นของสูงค่าที่เขาจะเปิดกล่องมันออกเมื่อถึงเวลาอันควรเท่านั้นเขาดึงตัวเธอเข้ามาหาแล้วกดจูบลงไปที่เรียวปากอิ่มทันที สองมือน้อยเอื้อมประคองที่รอบลำคอของเขา พอแทนคุณผละออก หญิงสาวจึงเอ่ยขึ้น“มุกไม่อยากเป็นเพื่อนของแทนอีกต่อแล้ว” เธอดันตัวเขาออก ริมฝีปากอิ่มเจ่อขึ้นเล็กน้อย จากแรงสัมผัสนั้น ใบหน้าของเธอแดงก่ำไปด้วยความเขินอาย เมื่อต้องเป็นฝ่ายร้องขอ“ให้แทนเป็นสามีของมุกอีกครั้งได้มั้ย” ตอนแรกแทนคุณคิดว่าเธอจะต่
ตอนที่ 35 สิ้นสุดทางเพื่อนพอถึงบ้านตัมมัยก็รีบวิ่งไปที่ตู้เย็นภายในห้องครัว ก่อนจะเปิดเอากล่องขนมที่ใส่คุกกี้เก็บไว้ ซึ่งก็เหลือเพียงแค่ไม่กี่ชิ้น เด็กน้อยวิ่งผ่านหน้ามารดาไปหาแทนคุณที่นั่งอยู่ตรงโซฟาใกล้ๆกับมารดาของเธอ“ตัมมัยจะรีบไปไหนลูก” มุกสลิลเรียกลูกสาวที่เธอเพิ่งวางลงเมื่อสักครู่นี้ ตัมมัยรีบวิ่งไปเอากล่องคุกกี้ออกมาจากตู้เย็นในห้องครัว มุกสลิลทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟาโดยที่มีแทนคุณนั่งอยู่ข้างๆ ก่อนที่เด็กน้อยจะเดินกลับมาแล้วยื่นกล่องคุ๊กกี้ให้แทนคุณ“คุณพ่อลองทานสิคะ คุณแม่มุกทำคุกกี้อร่อยมากเลย” ตัมมัยเอ่ยชมผู้เป็นมารดาพร้อมกับหยิบคุกกี้เข้าปาก และพลางยื่นให้แทนคุณลองชิม แต่ระหว่างนั้นเด็กน้อยก็ไม่ทันระวังจนทำกล่องคุ๊กกี้ที่ถือมาหลุดมือไป คุ๊กกี้ที่เหลือไม่กี่อันจึงร่วงไปกับพื้น แทนคุณที่มัวคุยกับมุกสลิลจึงไม่ทันระวัง“หกหมดแล้ว..ตัมมัยลูก!!!! ไม่ต้องเก็บแล้วเชื้อโรคทั้งนั้น” มุกสลิลไม่ได้ตั้งใจจะดุลูกสาวของเธอแต่เป็นเพราะตกใจเสียงของเธอจึงดังไปหน่อย ตัมมัยก้มหน้าลงไปเก็บแล้วเอ่ยขอโทษผู้เป็นมารดาเสียงสั่น“มาครับ เดี๋ยวคุณพ่อช่วยเก็บนะครับ อื่ม!!...วันนี้เป็นวันศุกร์และตอนนี้ก็
ตอนที่ 34 ที่สุดของชีวิต“พอมุกเดินทางถึงเมืองไทย มุกก็ทำกระเป๋าเงินหายอีก มุกไม่เหลือเงินสักบาท มีเหลือแค่เงินในแอปธนาคาร มุกก็เลยตัดสินใจเอาเงินจำนวนนั้นโอนจ่ายค่าแท็กซี่แล้วก็จำใจหอบลูกมาอยู่กับอาภพ” มุกสลิลเล่าความจริงทั้งหมดโดยไม่ปิดบัง หลังจากนั้นเพียงไม่กี่วันก็มีเหตุการณ์ที่ให้มุกสลิลรู้ว่าตัมมัยเป็นลูกของแทนคุณ แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว เพราะมุกสลิลเลือกที่จะทิ้งไพ่ดีไปและเก็บไพ่แย่ ๆ เอาไว้กับตัว“โธ่..มุก!!!”“มุกก็เสียใจนะ ที่ตัวเองคิดผิด พอมุกมารู้ว่าตัมมัยเป็นลูกของแทน มันก็สายไปแล้ว และมุกก็คงไม่หน้าด้านพอกลับไปหาแทนหรอก”“มุกรู้อะไรมั้ย แทนออกตามหามุกทุกวันเลยนะ”“แทน!!! มุกต้องไป จริง ๆ แล้วล่ะ” หญิงสาวรีบลุกขึ้น พร้อมกับขยับสายกระเป๋าสะพายบนบ่า“มุก เดี๋ยวก่อนสิ” แทนคุณรีบร้องห้าม“อะไรอีกแทน” เธอรีบเดินแต่ว่าแทนคุณก็ตามเธอไม่หยุด“มุกจะไปไหน” เขาถามย้ำหลายครั้งจนเธอต้องตอบ“ก็จะไปรับลูกน่ะสิ ป่านนี้ตัมมัยคงจะคอยมุกแล้ว”“แทนขอไปรับตัมมัยด้วยคนสิ” เขายิ้มกว้างให้เธอ“แต่มุกไปรถเมล์นะคะ..”“ใครบอกว่า..แทนจะให้มุกขึ้นรถเมล์ มุกไปกับแทนนะ เราไปรับลูกด้วยกันนะ” แทนคุณรีบจ
ตอนที่ 33 ให้ตายก็ปล่อยเธอไปไม่ได้“สวัสดีค่ะ เป็นญาติคนไข้หรือเปล่าคะ” พยาบาลที่ดูแลอยู่หน้าเคาน์เตอร์คนหนึ่งเดินเข้ามาถามแทนคุณ เพราะเห็นชายหนุ่มกำลังจะตัดสินใจเดินเข้ามาโดยยังที่ไม่ถึงเวลาเยี่ยม“เตียงที่ไม่ใช่พยาบาลดูแล เขาเป็นญาติผู้ป่วยหรือเปล่าครับ” แทนคุณเอ่ยถามพยาบาลคนดังกล่าว“อ๋อ!! เตียงนั้นเธอรับจ้างเฝ้าไข้ให้กับผู้ป่วยของทางโรงพยาบาลค่ะ กรณีที่ญาติไม่ว่าง” แทนคุณมองหญิงสาวต่อให้เห็นแค่ข้างหลังเขาก็รู้ว่าเป็นมุกสลิล ใบหน้าสวยหวานแบบนี้และแววตาแบบนี้ เขาจำได้ติดตาไม่เคยลืม“คุณคะ คุณ!!! เข้าไปไม่ได้นะคะ” พยาบาลคนดังกล่าวรีบร้องห้าม“ผมขอเข้าไปหาภรรยาผมหน่อยได้มั้ยครับ” แทนคุณหันมาบอกและไม่สนใจเสียงห้ามนั้นอีกเลย เขาเดินตรงไปหาหญิงสาวที่เขาเฝ้าตามหามาโดยตลอดหนึ่งปีเต็ม“มุก!!!” แทนคุณเรียกหญิงสาวจากทางด้านหลัง มุกสลิลตกใจเล็กน้อยที่เห็นแทนคุณที่นี่ แต่ก็เธอก็พยายามเก็บความตื่นเต้นของตัวเองเอาไว้ เพราะกำลังปฏิบัติหน้าที่อยู่ พยาบาลคนที่เดินตามมาเมื่อเห็นว่าทั้งสองคนรู้จักกัน เธอจึงไม่ว่าอะไร ก่อนที่มุกสลิลจะกล่าวขอโทษแทนชายหนุ่ม แล้วหันมาดุแทนคุณ“เบา ๆ สิแทน คนไข้หลับอยู่นะ







