Masukมุกสลิลรีบมาที่โรงพยาบาล ก็เจอแทนคุณที่ยังนั่งเฝ้าแม่ของเขาอยู่
“อ่าว!! ทำไมแกยังไม่รีบไปอีกล่ะ”
“บีบี เค้าเลื่อนเป็นวันพรุ่งนี้”
“อ่าว! เซ็งเลยดิ”
“ไม่หรอก บีบี น่าจะนัดฉันไปเคลียร์แหละ เธอกำลังจะมีแฟนใหม่ แล้วก็อยากให้ฉันไปยืนยันกับแฟนใหม่ของเธอว่าเราเลิกกันแล้ว"
“ยัยนี่ถ้าจะบ้า!!”
“คนที่บ้าน่าจะเป็นแฟนใหม่ของบีบีนั่นแหละ..หึงไม่เข้าเรื่อง”
“เอ่อ!! เรื่องของแกเอาไว้ก่อน แกรู้มั้ยว่าก่อนมานี่ฉันเจออะไร”
“อะไรเหรอ”
“ก็พ่อเลี้ยงฉันกลับมานะสิ หนักกว่านั้นคือเขาเมามาด้วย”
“อ่าว!..แล้วเค้าทำอะไรแกหรือเปล่า” แทนคุณถามเพื่อนสนิทด้วยความเป็นห่วง
“ยังไม่ทันน่ะสิ!! แต่ก็ดีแล้วที่แกไลน์ไปตามฉัน เลยทำให้ฉันอ้างได้”
“เฮ่อ!..โล่งอก แต่แกระวังตัวไว้บ้างก็ดีนะ เกิดขืนทำอะไรแกขึ้นมาแล้วอ้างว่าเมา แกจะลำบาก แล้วไอ้ที่ว่าไม่ทันเนี่ยไปถึงขั้นไหนเหรอ”
“เค้าสั่งให้ฉันนวดนะสิ” มุกสลิลเริ่มเล่าต่อ
“นวดเหรอ!!!”
“เฮ่ย!..นวดอะไรวะ!!!!” แทนคุณตกใจตะโกนถามอีกครั้งด้วยเสียงดังลั่น
“ก็นวดตัวปกติเนี่่ยแหละ...แกจะพูดเสียงดังทำไมวะไอ้แทน เดี๋ยวแม่ฉันก็ตื่นมาได้ยินหรอก” มุกสลิลรีบปรามเพื่อน
“งั้นออกไปคุยข้างนอก แม่แกหลับไปแล้ว”
“ไหนแกเล่ามาสิ แล้วไงต่อ”
“ก็นวดตัวปกติเนี่ยแหละ อาภพเค้าอ้างว่าเมื่อย ก็เลยให้ฉันเข้าไปนวดในห้องนอนเค้า แล้วที่หนักกว่านั้นก็คือ อาภพแก้ผ้าหมดเลย เหลือกางเกงในตัวเดียว”
“ห๊า!!!!” เสียงประหลาดใจดังขึ้นอีกครั้ง
“ซู่ว!!!!..แกใจเย็น ๆ นะฟังให้จบก่อน
“เอ่อ!!..ๆ โทษที ก็ฉันตกใจนี่หว่า”
":black">จากนั้นอาภพก็รีบคว้าผ้าเช็ดตัวมานุ่งแล้วก็ให้ฉันนวดต่อ”
“แล้วจากนั้นเกิดอะไรขึ้นมั้ย”
“ก็ยัง!!! โชคดีที่แกไลน์ไปเสียก่อน..ฉันก็เลยหาข้ออ้างรีบบอกเค้า”
“ฉันว่าแกเริ่มไม่ปลอดภัยแล้วล่ะ..ไอ้มุก”
“เอ่อ...ฉันก็คิดเหมือนแกแหละ เอาไงดีวะ จะเล่าให้แม่ฟังแกก็ป่วยอยู่"
“ใช่!!!!...ขืนแกเล่าไปตอนนี้อาการแม่แกต้องทรุดหนักกว่านี้แน่ แกเองนั่นแหละที่จะเสียใจ” แทนคุณรีบบอกเพื่อน
“ก็นั่นน่ะสิ”
“ฉันไปอยู่กับแกได้มั้ยวะ”
“ก็เอาดิ ฉันไม่ถือ”
“แต่แกห้ามบอกใครนะ ฉันอาย”
“ไม่บอกหรอก เพื่อนสนิทฉันก็มีแค่แกคนเดียว แล้วคณะบัญชีก็มีแต่ผู้หญิง กับผู้ชายแค่สามคน ตุ๊ดหนึ่ง เกย์หนึ่ง เหลือฉันคนเดียวที่เป็นชายแท้ แล้วแกคิดสิว่า ฉันตัวติดกับแกอย่างกับปลาหมึก ยังไงสาว ๆ พวกนั้นก็คงคิดว่าฉันเป็นเพศที่สามไปแล้วล่ะ”
“แล้วแกไม่คิดจะจีบใครในคณะเราเลยรึ”
“ไม่อะ..ฉันเพิ่งอกหักมานะโว้ย”
“ว่าแต่ยัย บีบีนี่ก็เหลือเกิน บทจะเลิกก็เลิกขึ้นมาดื้อ ๆ ซะอย่างนั้น” อันที่จริงแทนคุณแทบจะไม่รู้สึกอะไรกับ บีบีเลยด้วยซ้ำเพราะคนที่เชียร์ให้เขาจีบบีบี ก็คือมุกสลิลเขาก็เลยจีบบีบีเพื่อเอาใจเธอ เพราะบีบีของน้องสาวของพี่ต้นแฟนของมุกสลิล มุกสลิลกลัวว่าเพื่อนจะเหงา หากในบางครั้งเธอต้องไปทานข้าวกับพี่ต้นแฟนของเธอบ้าง ก็เลยยุให้แทนคุณจีบบีบี
“งั้นช่วงนี้แกก็เฝ้าแม่แกไปก่อน เดี๋ยวหลังจากนี้เราค่อยมาว่ากัน ให้ฉันอยู่เป็นเพื่อนมั้ย เปลี่ยนกันก็ได้นะแกจะได้มีเวลาหลับ” แทนคุณบอกกับเพื่อนด้วยความเป็นห่วง เพราะทุกวันนี้เขาเห็นมุกสลิลหลับที่โต๊ะของตัวเองอยู่บ่อย ๆ
“ขอบใจนะแทน แกคือเพื่อนที่ดีที่สุดที่ฉันมีเลยว่ะ” มุกสลิลเข้าไปกอดเพื่อน
“อย่าคิดมากสิวะ แกกับฉันก็รู้จักกันมาตั้งแต่อนุบาลแล้ว” แทนคุณลูบหลังเบา ๆ
ตอนพิเศษ (เสพสุขด้วยยาปลุกเซ็กซ์ NC)เวลาผ่านไปนานลูกเลี้ยงสาวไม่ยอมออกจากห้องน้ำสักที วรภพจึงไปแกล้งลูกของเธอให้ตื่นจนเด็กน้อยร้องไห้ พอเธอเดินออกจากห้องน้ำมา ก็ถูกวรภพดึงแขนเอาไว้“ถ้าลูกไม่ร้อง คงไม่ออกมาสินะ”“ปล่อยคะ มุกจะไปดูลูก”“เดี๋ยวก็เงียบไปเองแหละน่า..มานี่ยัยตัวดี” วรภพกระชากแขนลูกเลี้ยงไปที่เตียงด้วยความโมโห“มุกขอไปดูลูกก่อนนะคะ หลังจากนั้นมุกจะยอมคุณอาทุกอย่างเลย” เด็กสาวยกมือไหว้พ่อเลี้ยงหนุ่ม“ดี!!!.. พูดอย่างนี้ค่อยน่ารักหน่อย แต่อย่านานนะ”หลังจากที่มุกสลิล กล่อมลูกให้หลับต่อได้อีกครั้ง พ่อเลี้ยงหนุ่มก็รีบเข้าไปประคองลูกเลี้ยงสาวมาที่เตียงทันทีมือหนาโอบหลังเธอแล้วล้วงเข้าไปในเสื้อแล้วปลดตะขอเสื้อในของเธอออก ส่วนมืออีกข้างรีบถลกกระโปรงของเธอเพื่อลูบไล้ก้นนิ่มของลูกเลี้ยงจากทางด้านหลัง ก่อนจะคลำไปทั่วสะเปะสะปะอย่างคนอดอยาก“ใจเย็น ๆ ก่อนสิคะ” หญิงสาวพยายามไม่ให้พ่อเลี้ยงหนุ่มฉวยโอกาสกับเธอไปมากกว่านี้“อาขออีกครั้งนะ..หนูมุก”กระโปรงที่เพิ่งจะสวมใส่เมื่อสักครู่ถูกถอดลงไปกองตรงกับพื้น จากนั้นพ่อเลี้ยงหนุ่มก็ไม่ฟังเสียงร้องห้ามอะไรลูกเลี้ยงสาวอีกเลย เขาจับมุกสลิลยกขาขึ
ตอนพิเศษ (สวรรค์ของพ่อเลี้ยง NC)ย้อนไปเมื่อหนึ่งปีที่แล้วในตอนเช้าของวันหนึ่ง ระหว่างที่วรภพหลับใหลอยู่ภายในบ้านเสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น“อาภพ อยู่บ้านหรือเปล่าคะ” หญิงสาวอุ้มลูกน้อยสวมแว่นดำยืนรอที่หน้าบ้านของเขาด้วยความหวัง“มุกเหรอ!!” ท่ามกลางความดีใจที่ได้ยินเสียงของลูกเลี้ยงสาวอีกครั้ง “อาภพเปิดประตูบ้านให้มุกหน่อยสิคะ” ประตูบ้านถูกเปิดออกพร้อมกับรอยยิ้มแห่งชัยชนะ วรภพเดาว่ายังไงเสียคุณพิมพ์ประภาก็ไม่กล้าให้ลูกตัวเองแต่งงานกับคนที่มีมลทินอย่างมุกสลิลเป็นแน่ร่างอวบอัดมีน้ำมีนวลของเธอถูกซ่อนอยู่ในภายใต้กระโปรงตัวหลวมโคร่ง กระโปรงที่แทนคุณเลือกซื้อมาให้เธอใส่ เป็นกระโปรงผ้าลินินเนื้อหนาเหมาะกับอากาศของเมืองนอก มุกสลิลสวมใส่คู่กับเสื้อแขนยาวคอเปิดกว้างโชว์เนินอกด้วยความเซ็กซี่ แต่ถูกปิดทับด้วยเสื้อคลุมอีกชั้นหนึ่งก่อนที่เธอจะมาที่นี่ปฏิกิริยาของพ่อเลี้ยงหื่นที่สอดสายตามองลูกเลี้ยงสาว หลังจากประคองเธอกับลูกเข้าไปในบ้านได้สำเร็จ มุกสลิลไม่มีทางเลือกมากมายนัก เพราะกระเป๋าเงินเธอหาย ซึ่งในตอนแรกเธอตั้งใจเอาไว้ว่าจะไปเช่าห้องพักแล้วหางานทำเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่เธอก็หมดหวังเสียแล้ว เส
ตอนที่ 36 ตอนจบซีอีโอหนุ่มพยายามทำเป็นไม่ใส่ใจความร้อนที่แล่นผ่านมือเรียวบางนั้น แต่เมื่อร่างกายส่วนบนของเธอแนบชิดไปกับหน้าอกกว้างของเขาความอดทนที่พยายามมาหลายวันก็สูญสลายไปในพริบตา ตอนนี้แทนคุณคิดเพียงอย่างเดียวว่าเขาจะต้องปลดปล่อยกับเธอเท่านั้น เขาถึงจะหายจากอาการเหล่านี้มุกสลิลรู้สึกแปลกๆ ที่สายตาของเขาจ้องเธอราวกับจะกลืนกินเธอทั้งตัวเสียให้ได้ ซึ่งต่างจากเดิมในตอนแรกที่เธอมาอยู่กับเขา ใบหน้าคมโน้มมาใกล้เรื่อย ๆ ใกล้เสียจนเธออดคิดไม่ได้ว่าเขาต้องการอะไรจากเธอกันแน่สองสามวันก่อนหน้านี้ที่เขาเฝ้าทะนุถนอม ไม่เคยได้ล่วงเกินเธอนอกจากการกอดทั่วไปเท่านั้น เพราะเขารักเธอและเห็นเธอเป็นของสูงค่าที่เขาจะเปิดกล่องมันออกเมื่อถึงเวลาอันควรเท่านั้นเขาดึงตัวเธอเข้ามาหาแล้วกดจูบลงไปที่เรียวปากอิ่มทันที สองมือน้อยเอื้อมประคองที่รอบลำคอของเขา พอแทนคุณผละออก หญิงสาวจึงเอ่ยขึ้น“มุกไม่อยากเป็นเพื่อนของแทนอีกต่อแล้ว” เธอดันตัวเขาออก ริมฝีปากอิ่มเจ่อขึ้นเล็กน้อย จากแรงสัมผัสนั้น ใบหน้าของเธอแดงก่ำไปด้วยความเขินอาย เมื่อต้องเป็นฝ่ายร้องขอ“ให้แทนเป็นสามีของมุกอีกครั้งได้มั้ย” ตอนแรกแทนคุณคิดว่าเธอจะต่
ตอนที่ 35 สิ้นสุดทางเพื่อนพอถึงบ้านตัมมัยก็รีบวิ่งไปที่ตู้เย็นภายในห้องครัว ก่อนจะเปิดเอากล่องขนมที่ใส่คุกกี้เก็บไว้ ซึ่งก็เหลือเพียงแค่ไม่กี่ชิ้น เด็กน้อยวิ่งผ่านหน้ามารดาไปหาแทนคุณที่นั่งอยู่ตรงโซฟาใกล้ๆกับมารดาของเธอ“ตัมมัยจะรีบไปไหนลูก” มุกสลิลเรียกลูกสาวที่เธอเพิ่งวางลงเมื่อสักครู่นี้ ตัมมัยรีบวิ่งไปเอากล่องคุกกี้ออกมาจากตู้เย็นในห้องครัว มุกสลิลทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟาโดยที่มีแทนคุณนั่งอยู่ข้างๆ ก่อนที่เด็กน้อยจะเดินกลับมาแล้วยื่นกล่องคุ๊กกี้ให้แทนคุณ“คุณพ่อลองทานสิคะ คุณแม่มุกทำคุกกี้อร่อยมากเลย” ตัมมัยเอ่ยชมผู้เป็นมารดาพร้อมกับหยิบคุกกี้เข้าปาก และพลางยื่นให้แทนคุณลองชิม แต่ระหว่างนั้นเด็กน้อยก็ไม่ทันระวังจนทำกล่องคุ๊กกี้ที่ถือมาหลุดมือไป คุ๊กกี้ที่เหลือไม่กี่อันจึงร่วงไปกับพื้น แทนคุณที่มัวคุยกับมุกสลิลจึงไม่ทันระวัง“หกหมดแล้ว..ตัมมัยลูก!!!! ไม่ต้องเก็บแล้วเชื้อโรคทั้งนั้น” มุกสลิลไม่ได้ตั้งใจจะดุลูกสาวของเธอแต่เป็นเพราะตกใจเสียงของเธอจึงดังไปหน่อย ตัมมัยก้มหน้าลงไปเก็บแล้วเอ่ยขอโทษผู้เป็นมารดาเสียงสั่น“มาครับ เดี๋ยวคุณพ่อช่วยเก็บนะครับ อื่ม!!...วันนี้เป็นวันศุกร์และตอนนี้ก็
ตอนที่ 34 ที่สุดของชีวิต“พอมุกเดินทางถึงเมืองไทย มุกก็ทำกระเป๋าเงินหายอีก มุกไม่เหลือเงินสักบาท มีเหลือแค่เงินในแอปธนาคาร มุกก็เลยตัดสินใจเอาเงินจำนวนนั้นโอนจ่ายค่าแท็กซี่แล้วก็จำใจหอบลูกมาอยู่กับอาภพ” มุกสลิลเล่าความจริงทั้งหมดโดยไม่ปิดบัง หลังจากนั้นเพียงไม่กี่วันก็มีเหตุการณ์ที่ให้มุกสลิลรู้ว่าตัมมัยเป็นลูกของแทนคุณ แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว เพราะมุกสลิลเลือกที่จะทิ้งไพ่ดีไปและเก็บไพ่แย่ ๆ เอาไว้กับตัว“โธ่..มุก!!!”“มุกก็เสียใจนะ ที่ตัวเองคิดผิด พอมุกมารู้ว่าตัมมัยเป็นลูกของแทน มันก็สายไปแล้ว และมุกก็คงไม่หน้าด้านพอกลับไปหาแทนหรอก”“มุกรู้อะไรมั้ย แทนออกตามหามุกทุกวันเลยนะ”“แทน!!! มุกต้องไป จริง ๆ แล้วล่ะ” หญิงสาวรีบลุกขึ้น พร้อมกับขยับสายกระเป๋าสะพายบนบ่า“มุก เดี๋ยวก่อนสิ” แทนคุณรีบร้องห้าม“อะไรอีกแทน” เธอรีบเดินแต่ว่าแทนคุณก็ตามเธอไม่หยุด“มุกจะไปไหน” เขาถามย้ำหลายครั้งจนเธอต้องตอบ“ก็จะไปรับลูกน่ะสิ ป่านนี้ตัมมัยคงจะคอยมุกแล้ว”“แทนขอไปรับตัมมัยด้วยคนสิ” เขายิ้มกว้างให้เธอ“แต่มุกไปรถเมล์นะคะ..”“ใครบอกว่า..แทนจะให้มุกขึ้นรถเมล์ มุกไปกับแทนนะ เราไปรับลูกด้วยกันนะ” แทนคุณรีบจ
ตอนที่ 33 ให้ตายก็ปล่อยเธอไปไม่ได้“สวัสดีค่ะ เป็นญาติคนไข้หรือเปล่าคะ” พยาบาลที่ดูแลอยู่หน้าเคาน์เตอร์คนหนึ่งเดินเข้ามาถามแทนคุณ เพราะเห็นชายหนุ่มกำลังจะตัดสินใจเดินเข้ามาโดยยังที่ไม่ถึงเวลาเยี่ยม“เตียงที่ไม่ใช่พยาบาลดูแล เขาเป็นญาติผู้ป่วยหรือเปล่าครับ” แทนคุณเอ่ยถามพยาบาลคนดังกล่าว“อ๋อ!! เตียงนั้นเธอรับจ้างเฝ้าไข้ให้กับผู้ป่วยของทางโรงพยาบาลค่ะ กรณีที่ญาติไม่ว่าง” แทนคุณมองหญิงสาวต่อให้เห็นแค่ข้างหลังเขาก็รู้ว่าเป็นมุกสลิล ใบหน้าสวยหวานแบบนี้และแววตาแบบนี้ เขาจำได้ติดตาไม่เคยลืม“คุณคะ คุณ!!! เข้าไปไม่ได้นะคะ” พยาบาลคนดังกล่าวรีบร้องห้าม“ผมขอเข้าไปหาภรรยาผมหน่อยได้มั้ยครับ” แทนคุณหันมาบอกและไม่สนใจเสียงห้ามนั้นอีกเลย เขาเดินตรงไปหาหญิงสาวที่เขาเฝ้าตามหามาโดยตลอดหนึ่งปีเต็ม“มุก!!!” แทนคุณเรียกหญิงสาวจากทางด้านหลัง มุกสลิลตกใจเล็กน้อยที่เห็นแทนคุณที่นี่ แต่ก็เธอก็พยายามเก็บความตื่นเต้นของตัวเองเอาไว้ เพราะกำลังปฏิบัติหน้าที่อยู่ พยาบาลคนที่เดินตามมาเมื่อเห็นว่าทั้งสองคนรู้จักกัน เธอจึงไม่ว่าอะไร ก่อนที่มุกสลิลจะกล่าวขอโทษแทนชายหนุ่ม แล้วหันมาดุแทนคุณ“เบา ๆ สิแทน คนไข้หลับอยู่นะ

![My Engineerรักร้ายนายจอมโหด [ต้าร์พินอิน]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





