EP.1
หญิงสาวสะบัดหน้าหันไปทางต้นเสียง เห็นชายหนุ่มกำลังก้าวเท้าเข้ามาหา เธอสะดุ้งตกใจลุกขึ้นยืนตัวตรงราวกับเคารพธงชาติ
รัก อลินดา โชติการวรศิลป์ อายุ 21 ปี สาวขี้อายแต่สายบุก ? เรียนธุรกิจการบินปี 4 เธอเป็นสาวสวยอกทรงโตคัพ(ดี) มีดีกรีเป็นดาวมหาวิทยาลัย ด้วยรูปร่่างหน้าตาที่สะสวยราวกับดารา แต่เหมือนว่าตรงหน้าอกดูจะเป็นจุดเด่นจนเกินไป และเธอยังได้ฉายาอีกว่า
ซ้อรักทรงโต
“อืม โตจริง” ชายหนุ่มผู้เป็นเพื่อนสนิทมองหน้าอกหญิงสาวมันทั้งขาว ล้น เด้ง นุ่มนิ่มจนอยากสัมผัสอีกครั้ง เมื่อคืนเขาเห็นมันเต็มสองลูกตา จนฝังเข้าไปอยู่ในหัวสมองแล้ว
เพื่อน ธาวิน คงพีระพัฒน์ หนุ่มอินโทรเวิร์ตแต่ปากแจ๋ว อายุ 21 ปี เรียนคณะวิศวะกรรมศาสตร์ ปี 4 สาขาเหมืองแร่และปิโตรเลียม รูปร่างหน้าตาเรียกได้ว่าเพอร์เฟคทุกระเบียดนิ้ว แทบไม่มีที่ให้ติ
“เข้ามาได้ยังไง”
“เดินเข้ามา” น้ำเสียงราบเรียบตอบกลับหญิงสาว เธอยังคงยืนนิ่งค้างไม่ขยับ
“เมื่อคืนเราสองคน...” คำถามของเธอ ทำให้ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ เลิกคิ้วยียวนกวนประสาท ก่อนจะมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเธอ โน้มใบหน้าหล่อลงมามองใกล้ ๆ
“เราสองคน...”
ฮาร์ทเรทเธอเต้นแรงจนหัวใจจะวายอยู่แล้ว
“เมื่อคืนฉันดูดนมเธอยานเหมือนแม่วัวแล้วเรียบร้อย...โอ๊ย” อลินดาใช้กำปั้นทุบลงกลางอกอีกฝ่ายแรง ๆ
“ไอ้ทุเรศ เมื่อคืนแกนอนกับฉัน และฉันก็เจ็บ...ตรงนั้น” ปลายประโยคพูดเสียงแผ่ว เว้นคำพูดให้อีกคนเอาไปคิดเอง
“เจ็บ...” คำหลังชายหนุ่มวาดรูปปากเป็นสระอี แล้วชี้ไปยังอวัยวะส่วนสำคัญ
หญิงสาวเห็นแบบนั้นก็ตวาดลั่น อุตส่าห์เว้นคำไม่พูด มันก็ยังจะซ้ำเติมด้วยการชี้ตรงนั้นของเธอซึ่ง ๆ หน้า
“แดกนกหวีดเหรอแม่คุณ” เขาแสบแก้วหูไปหมด เมื่อเพื่อนสาวคนสนิทร้องโวยวาย
“ทีเมื่อคืนเธอทำฉันเจ็บกะปู๋ ฉันไม่เห็นจะโวยวาย” แม่งขมิบจนปวดไปหมด ยังต้องมาปวดหูกับเธอที่ตะโกนใส่อีก
“โอ๊ย ฉันจะบ้า”
หญิงสาวหย่อนสะโพกลงนั่ง รู้สึกปวดขมับ จากที่เคอะเขิน แอบรู้สึกดีเมื่อเขาคือคนแรกของเธอ แต่ไอ้เพื่อนสนิทคนนี้กลับปากไม่มีหูรูด
“แม่เธอโทรมา” ธาวินยื่นโทรศัพท์ของอลินดาคืนให้กับเธอ เมื่อคืนเธอวางทิ้งไว้ในห้องของเขา จึงได้เดินเอามาให้
“รับสายหรือเปล่า”
“เปล่า” อลินดารับมาถือไว้แล้วโทรหาคุณแม่ ส่วนเขาเดินเข้าเชลล์ครัว หาของกินเล่นรองท้อง
หลังจากอลินดาวางสายจากคุณแม่ เธอหันมาเห็นธาวินยกกล่องคอนเฟลคเทใส่ปาก
“เพื่อน กินให้มันดี ๆ ได้ไหม ถ้วยก็มีทำไมไม่เทใส่”
“เทใส่ปากง่ายกว่าเยอะ”
“แล้วมันหกเต็มห้องเลยเนี่ย” เศษคอนเฟลคกระจายเต็มพื้น ลำบากเธอที่ต้องมาเก็บกวาดให้มันอีก อลินดาตักเตือนเขาจนปากจะฉีก ยิ่งเวลาธาวินมาห้องเธอทีไร ชอบทำให้ห้องเธอสกปรกทุกที
“รัก”
“อะไร”
“อยากกินนม” คนฟังถึงกับตกใจ ก้มหน้าคางชิดอกมองหน้าอกตัวเอง
“นมใส่คอนเฟลค แต่ถ้าเป็นนมเธอเมื่อคืนโคตรอร่อย...โอ๊ย” ธาวินถูกอลินดากระหน่ำตีซ้ำ ๆ เมื่อมันยังพูดถึงนมเธอไม่เลิก
“ตีอะไรนักหนาวะ”
“ฉันอายนะเว้ย”
“อายก็ไม่เห็นจะต้องใช้กำลัง”
อลินดาพรูลมหายใจ พยายามตั้งสติใหม่ แล้วหยิบกล่องคอนเฟลคเทใส่ถ้วยพร้อมนมจืดให้เขา ทั้งสองนั่งกินกันคนละฝั่งอย่างเงียบ ๆ จนกระทั่ง...
“อุ๊ย~” อลินดาร้องเสียงหลง เมื่อเธอตักคอนเฟลคพร้อมนมเข้าปาก แต่ทว่าหยดน้ำนมมันกลับแหมะลงบนเนินอก ไหลลงเป็นทาง
ธาวินเงยหน้าขึ้นเมื่อเธอร้องอุทาน เขาเห็นหยดน้ำนมอยู่บนอกอวบ ไหลเลอะเสื้อสายเดี่ยวสีชมพูที่เธอสวมใส่
“เพื่อน เอาทิชชู่ให้ฉันหน่อย”
ธาวินไม่ได้ทำตามที่เธอสั่ง แต่เขากลับลุกขึ้นเดินมานั่งอยู่ข้าง ๆ เธอ อลินดาหันไปมองก็เห็นว่าเพื่อนเอาแต่มองหน้าอก
“ไอ้เพื่อน”
“อะไร”
“บอกให้ไปเอาทิชชู่”
“ฉันนี่แหละทิชชู่” บอกจบ ธาวินเคลื่อนใบหน้าลงอยู่ในระดับเดียวกับหน้าอก ทุกการกระทำอยู่ในสายตาของอลินดา ธาวินกลืนน้ำลายลงคอ ใช้ลิ้นแตะเลียน้ำนมที่หกอยู่บนหน้าอกของเธอ ก่อนจะเงยหน้าขึ้น
“ฉันเช็ดให้เธอแล้ว”
อลินดาตัวชาวาบ เธอไม่ทันตั้งตัวเมื่อสิ่งที่เขาทำมันเกิดขึ้นไวมาก
“รู้สึกยังไง” ธาวินเอ่ยถามเสียงพร่า สี่ตาสบประสาน แต่คนฟังกลับไม่ได้ยิน
“ชอบหรือเปล่า” ปากหนาเม้มปากแน่นรอฟังคำตอบ เมื่อช่วงแกนกายล่างมันปวดหนึบ
พรึ่บ~
เมื่อเธอไม่เปิดปากตอบ ธาวินจับเธออุ้มขึ้นนั่งบนตัก เอาตัวเธอหันหน้าเข้าหาเขา มือแกร่งโอบรัดเอวคนตัวเล็กเอาไว้
“เพื่อน~”
“ฉันถามว่าชอบหรือเปล่า”
“มันเป็นแบบนี้ไปได้ยังไง...อื้อ” ธาวินฉกริมฝีปากสวยอย่างห้ามใจไม่อยู่ เธอถูกปากหยักกลืนหายไปจนหมดสิ้น อลินดาทำได้เพียงแค่ส่งเสียงต้านในลำคอ ก่อนที่เพื่อนชายของเธอจะยอมถอนจูบออกช้า ๆ
“อะไร”
“...” เธอไม่พูดตอบ เพียงแค่อยากมองหน้าเขาให้พินิจอีกครั้ง แต่ทว่าครั้งนี้กลับเป็นเธอเสียเองที่เป็นฝ่ายรุกกลับ
สองเพื่อนสนิทปล่อยตัวปล่อยใจไปตามความรู้สึก เมื่อร่างกายต่างตอบสนองเหมือนกันอย่างชัดเจน มือทั้งสองคู่ปัดป่ายไปตามลำตัวของกันและกัน ปากประกบปากเปียกชื้นไปด้วยน้ำลายของทั้งคู่ เร่งรุดถอดเสื้อผ้าให้กันและกันอย่างรวดเร็ว
ใบหน้าหล่อเหลาเคลื่อนต่ำลงมายังเนินอก อวัยวะในร่างกายของเธอที่เขาชอบเป็นที่สุด
ลิ้นร้อนดูดกลืนเม็ดทับทีมสีหวาน มืออีกข้างที่ยังว่างใช้นิ้วบิดบี้ตุ่มไตเพิ่มความเสียวให้กับเธอ
ขณะที่ทั้งคู่กำลังมอบความสุขทางกายให้กันและกันอย่างเร่าร้อน เสียงออดจากประตูหน้าห้องทำเขาและเธอถึงกับชะงักงัน
ธาวินพ่นน้ำลายอย่างหงุดหงิด เมื่อถูกขัดความสุข อลินดาและธาวินรีบเร่งใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย ก่อนที่เจ้าของห้องจะเดินไปเปิดประตู
"คุณป้า”
พระเอกแผ่วกี่โมงบอกด้วยนะคะ 😌
ถ้าชอบนิยายเรื่องนี้ ขอเมนต์กำลังใจจากรี๊ด 20 เมนต์ได้ไหมคะ
EP.11ในคลาสวิชาที่สองของช่วงบ่าย อลินดานั่งเรียนแยกคนละโต๊ะกับโอปอล จนกระทั่งเสียงออดดังขึ้นเป็นสัญญาณหมดเวลา ทั้งสองต่างเดินกันไปคนละทาง ราวกับไม่เคยรู้จักกัน อลินดาเดินทะลุจากตึกการบินไปยังตึกบัญชีที่มีสะพานข้ามระหว่างสองตึก เธอนัดให้ธาวินมารับที่นั่น“วีคหน้าพรีเทสอ่ะ ฉันทำไม่ได้แน่เลย อื้อ~” ทันทีที่อลินดาก้าวเข้ามานั่งในรถยุโรปสีดำมันวาว เธอกำลังบ่นเรื่องวิชาที่เพิ่งเรียน แต่กลับถูกธาวินจับล็อคต้นคอแล้วกระแทกจูบริมฝีปากอมชมพู รสเจ็บตึงแผ่ซ่านเมื่อธาวินใช้ฟันกัดทั้งปากบนและปากล่าง“เป็นไง” “เป็นบ้าหรือไง มาจูบอะไรฉันตรงนี้” “ต้องจูบตรงไหน” ถามจบก็ก้มศีรษะลงตรงกลางหว่างขาอลินดา เธอร้องตกใจรีบดันศีรษะเขาให้เงยหน้าขึ้น “กลับไปหื่นที่ห้อง” “พูดเองนะ” มุมปากยกยิ้มเอ็นดูอีกฝ่าย ธาวินมองใบหน้าสวยขึ้นสีแดงจัด เขาเหยียบคันเร่งออกตัวรถด้วยความเร็วเพื่อกลับไปที่คอนโด คราวนี้เขาจะกระหน่ำจูบเธอทั้งตัว ทำรอยฝังลึกแสดงความเป็นเจ้าของบนร่างกายเธอทุกตารางนิ้ว โอปอลเดินมาถึงชั้นล่างของตึก เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูหน้าแชต เผื่อเจโรมจะทิ้งข้อความอะไรไว้ และในทันทีที่เธอกดเข้าไปดูก็พบว่าJ-Rome :
ธาวินกระแทกจานลงบนโต๊ะ พร้อมกับดึงคอเสื้อเจโรมให้ลุกจากที่นั่ง นี่มันที่ของเขา ใครเสือกให้มันมานั่งตรงนี้ “กิน” ธาวินสั่งอลินดา ไม่อยากให้เธอไปสนใจมันมาก “พี่ขอโทษแทนเพื่อนพี่ด้วยนะเจโรม” อลินดาขอโทษแทนธาวิน เขาทำกิริยาไม่ดีใส่ เมื่ออีกฝ่ายยังไม่ได้ทำอะไร เพียงแค่นั่งที่เก้าอี้เขาเท่านั้น “ทำไมต้องขอโทษ” ธาวินถามเธอเสียงเข้ม ใบหน้าหล่อขมวดคิ้วหนัก“อย่างน้อยก็ควรจะบอกกันดี ๆ ” เจโรมพูดกับธาวินอย่างใจเย็น แต่อีกฝ่ายกลับไม่มองหน้า ส่วนโอปอลเธอยืนอยู่เฉย ๆ ไม่ได้พูดเข้าข้างใคร มองสมรภูมิที่เพิ่งจะเริ่มแล้วมันรู้สึกสะใจ “เพื่อน แกขอโทษน้องเขาเถอะ แกผิดที่ไปดึงเสื้อน้องแบบนั้น”“ใครใช้ให้มานั่ง” “เพื่อน”อลินดาส่งสายตาคาดโทษคนผิดเต็มประตู ธาวินพ่นลมหายใจอย่างเบื่อหน่ายอย่างจำยอม “ขอโทษ” “ครับ ผมไม่ถือสา พี่รักครับตอนเย็นเจอกัน” เจโรมยอมรับคำขอโทษ เขากล่าวลาอลินดาแล้วเดินออกไป ใบหน้าหล่อหันมองโอปอล ผู้หญิงคนนี้คือตัวต้นเหตุของทั้งหมด “ไปไหน” สุ้มเสียงธาวินแข็งกร้าว ดวงตาคมเข้มปราศจากความอ่อนโยน เขากำลังมองเธออย่างคาดคั้นเอาคำตอบ นี่เธอจะไปไหนกับไอ้หน้าปลาลิ้นหมานั่น “นี่แกนัดน้องไป
EP.9ธาวินไล่เธอด้วยการกดกระจกขึ้นแล้วขับรถออกไป โอปอลร้องตกใจ เธอรีบเอาศีรษะออกจากรถในทันที เมื่อถูกธาวินแกล้ง ทว่าคนในรถนึกสมน้ำหน้า เขาแม่งโคตรจะรำคาญเพื่อนคนนี้ของอลินดา ไม่ชอบขี้หน้าเธอเลยสักนิด “รักมากสินะ ถึงทนฟังไม่ได้” เธอไม่ได้กุเรื่องขึ้นมาหลอก ก็แค่อยากเห็นคนดิ้นพล่าน แต่อีกฝ่ายกลับไม่แสดงอาการอะไร เมื่อวันก่อนมีหนุ่มคณะนิเทศฯปีสามชื่อเจโรม เป็นดาราคลื่นลูกใหม่ของวงการบันเทิง ชายหนุ่มเข้ามาทักทายอลินดา บอกว่าอยากทำความรู้จักกับเธอ และขอแลกเบอร์แลกไลน์ แต่อลินดาก็ไม่ให้ เธอบอกว่าไม่สะดวก จนโอปอลนึกหมั่นไส้ เมื่อใคร ๆ ต่างก็ชอบเธอ โอปอลจึงใช้โอกาส ขอไลน์กับเบอร์โทรเจโรมไว้ ให้เธอได้เป็นแม่สื่อ มีอะไรก็ปรึกษากันได้ ห้องเรียน อลินดาต่อสายโทรหาโอปอล ปกติเพื่อนสาวจะโทรตามทุกครั้งที่เธอมาสาย แต่วันนี้กลับไม่เห็นเธอนั่งในห้องเรียน โทรไปก็ไม่รับ เธอจึงแชตไปหา “ฉันมาแล้ว” โอปอลแสดงตัวนั่งลงข้าง ๆ อลินดา ทันเห็นว่าเพื่อนสาวกำลังจะแชตหาพอดี “ทำไมมาช้า” “คุยกับเพื่อนอยู่น่ะ” “เพื่อนเหรอ” “อืม เรียนถึงไหนแล้วล่ะ” อลินดาเอาชีทที่อาจารย์แจกยื่นให้โอปอลดู เธอเก็บความสงสัยไว้ในใจ
EP.8แค่เพียงเสี้ยววิรอยยิ้มของเธอกลับหายกลืนไปพร้อมกับความเกรี้ยวโกรธ มันเกือบจะดีอยู่แล้วไหม แต่ไอ้เพื่อนบ้ามาทำเสียมู้ด เธออุตส่าห์ดีใจ เมื่อถูกเขาชมเป็นครั้งแรก ปกติมันจะชอบด่า ชอบกวนตีน ชอบแกล้งจนเธอไมเกรนขึ้นบ่อย ๆ“ไปอาบน้ำดีกว่า” ธาวินจับอลินดาช้อนอุ้มเธอขึ้นเหมือนเด็กทารก พาเธอเข้าห้องน้ำไปด้วยกัน ก่อนจะวางเธอยืนอยู่ตรงอ่างล้างหน้า แล้วหยิบของของเธอที่ตั้งวางอยู่หน้ากระจกขึ้นมาถาม “มาร์กของเธอนี่ฉันเอามามาร์กน้องชายฉันได้ป่ะ” เขาหยิบแผ่นมาร์กขึ้นมาหนึ่งซองแล้วฉีกออก โดยที่ไม่ขออนุญาตเจ้าของเลยสักคำ ธาวินเอาแผ่นมาร์กลื่น ๆ สีขาวมาโปะที่แก่นกาย แล้วจับพันรอบ“ไอ้เพื่อน นั่นเอาไว้แค่มาร์กหน้า” อลินดามองอย่างตกตะลึง พ่นน้ำลายต่อว่าชายหนุ่ม เขากล้าเอามาร์กหน้าเธอไปมาร์คกับไอ้น้องชายของเขาได้ยังไง มิน่าล่ะ แผ่นมาร์กเธอถึงได้ลดลง เพราะมันนี่เอง “มาร์กไปแล้ว มันนุ่มดี ตอนเธอจับ นุ่มไหม” ธาวินยิ้มร่าอย่างไม่รู้สึกรู้สา มาร์กหน้าได้ก็ต้องมาร์กอย่างอื่นได้ น้องชายเขาจะได้นุ่ม ๆ น่าสัมผัสเหมือนก้นเด็ก อลินดากุมขมับ รู้สึกเอือมระอา เมื่อทำอะไรเขาไม่ได้ ด่ามันไปก็คงไม่รู้สึกอะไร แต่เธ
EP.7“แกเพิ่งจะทำไปนะ” อลินดาส่งสายตาอ้อนวอน เราสองคนเพิ่งจะทำเรื่องบนเตียงกันไปไม่นาน เธออยากดูซีรีส์ ทำไมไม่ตามใจเธอบ้าง และไหนว่าจะดูด้วยกัน นี่ยังดูไปไม่ถึงไหน ก็จะมาขอดูดนมเธออีกแล้ว “ก็แค่ดูด” เสียงทุ้มเอ่ยพร่า ดวงตาคมปราบฉายแววความปรารถนาดำดิ่งลึก เมื่ออยากได้ในสิ่งที่ต้องการอย่างเอาแต่ใจ ฝ่ามือใหญ่วางทาบทับบนหน้าอก ค่อย ๆ สะกิดเสื้อเธอขึ้นช้า ๆ ทีละนิด ร่างบอบบางแข็งค้าง พยายามกลั้นใจดูซีรีส์ต่อไป คิดเอาไว้ว่าถ้าเธอไม่จิตเตลิด ทำเป็นใจแข็งไม่รู้สึกอะไรสักนิด เขาก็คงจะหยุดทำไปเอง “ใจแข็งจังนะ” “...” “อยากดูซีรีส์ขนาดนั้นเลย”“...”“ขอทีนึงนะครับ” ธาวินขยับตัวขึ้น ใช้น้ำเสียงนุ่มชวนน่าฟัง แลบลิ้นตวัดเลียที่ติ่งหูของอลินดา หวังให้เธอสยิวซ่านและมีอารมณ์ คนตัวเล็กนอนสั่นสะท้าน เรียวปากสวยเม้มเข้าหากันสนิท ธาวินเห็นอาการเธอตอบสนองแต่ยังทำใจแข็ง เขาก็เลย...ใช้ลิ้นเลียตั้งแต่ลำคอลากไล้ไปถึงหน้าแก้ม ริมฝีปากหนางับแก้มนุ่มนิ่ม อยากจะรู้จริง ๆ ว่าเธอจะทนเขาได้สักแค่ไหน “ฉันไม่เคยทำแบบนี้กับใคร” “...”“เธอคือคนแรก” คนฟังหัวใจสั่นไหว อลินดาหันไปมองเขา เธอหาคำตอบจากดวงตาคู่มคมนั้น
EP.6 หลายวันต่อมา อลินดากับโอปอลนั่งเรียนอยู่หลังห้อง วันนี้เดดไลน์ส่งรายงานกับอาจารย์ ร่างบอบบางนั่งตัวขดเป็นกุ้ง ฟุบหน้าลงกับโต๊ะเรียน เธอปวดท้องประจำเดือน ถ้าไม่ติดว่าต้องพรีเซนต์ด้วย เธอก็คงไม่มาเรียนวันนี้ “ฉันมียาพอนสแตนกินก่อนไหม” โอปอลบอก พร้อมกับหยิบยาให้อลินดาแล้วยัดใส่ในมือเธอ “ไม่ล่ะ ฉันกินก่อนมาเรียนแล้ว” เธอยัดยาคืนกลับเจ้าของ แล้วฟุบหน้าลงกับโต๊ะเรียนเช่นเดิม อลินดากินยามาก่อนออกจากห้องแล้ว แต่ทำไมอาการเธอถึงไม่ทุเลาลงบ้าง “ฉันอยากได้ถุงน้ำร้อนอ่ะโอปอล” “จะไปเอาจากไหนอ่ะตอนนี้” “เดี๋ยวฉันโทรถามเพื่อนก่อน แกดูอาจารย์ให้ที” อลินดาแอบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายโทรหาธาวิน ในขณะที่ก้มหน้าฟุบลงบนโต๊ะ “เพื่อน ฉันปวดท้อง” [ อืม ] ตอบรับคำสั้น ๆ ธาวินก็เข้าใจได้ในทันที เขารู้ว่าอลินดาปวดท้องประจำเดือน ธาวินกำลังเรียนอยู่ในคลาส เขาลุกออกจากห้องโดยไม่สนอาจารย์ที่กำลังสอน เพื่อนเรียกถามเขาก็ไม่สน มุ่งหน้าตรงไปยังสหกรณ์ของมหาวิทยาลัย หยิบถุงน้ำร้อนสีชมพูที่เธอชอบ จ่ายเงินเรียบร้อย เขาจึงขอให้พนักงานใส่น้ำร้อนในถุงร้อนให้เขาด้วย “น่ารักจริง ทำให้แฟนใช่ไหมเนี่ย” พนักงานสาวแคชเช