MY SISTER พี่สาวคนเนี้ย...ของผม

MY SISTER พี่สาวคนเนี้ย...ของผม

last updateLast Updated : 2025-05-14
By:  ฮวายอนCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
75Chapters
3.3Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

MY SISTER "แต่ก้อนะ...นายเป็นเกย์ คงไม่รู้หรอก" "เหอะ!!!...แค่ครั้งเดียว ช้านไม่นับ" นีรดา สุระเวช... หนูดา อายุ 26 ปี Planner บริษัท Y สวย เก่ง ฉลาด ภายนอกเข้มแข็ง แต่ข้างในอ่อนแอ่มาก ไม่ยอมคน รักความยุติธรรมเป็นที่สุด "เหอะ!!! จะลองป่ะหล่ะ" "ใครบอกครั้งเดียว...ทั้งคืนต่างหาก" ปฐพี เดชาพิพักษ์...ดิน อายุ 22 ปี เรียนวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ ที่มหาลัย A ปี 4 หล่อ ดุ เถือน รักอิสระ ชอบความเป็นส่วนตัว ไม่ชอบผูกมัด และดูเหมือนไม่ชอบผู้หญิง แต่เขาแค่รำคาญนิสัยผู้หญิงต่างหาก

View More

Chapter 1

MY SISTER : 01

Isla stood in her bedroom, her phone pressed tightly against her ear.

“Gabriel, please, pick up your phone.” Her fingers twirled the hem of her nightwear, waiting for her husband to pick up his phone. But he wasn't picking up.

She began pacing across the wide, beautifully furnished room. She wasn’t expecting a miracle. She only wanted one thing—that her husband would be there tomorrow for her parents’ wedding anniversary.

“Beep——Please leave a message after the prompt tone.”

Unsurprisingly, Gabriel didn't answer her calls. Isla looked at the call record on the screen and smiled bitterly. Gabriel was a billionaire, always busy with work, and during their years of marriage, Isla spent less time with him than even his secretary.

But tomorrow was Isla's parent's anniversary and her parents had called and said that Gabriel "must" be there.

Isla frowned tightly. If Gabriel didn't show up tomorrow afternoon, she planned to attend her parents' anniversary by herself.

Her sisters would come with their husbands. It would be nice if Gabriel can also be by her side, even if it was only for that night. That was how their marriage had been for two years. It has always been marriage only on paper.

They had never even shared a room.

Gabriel hadn’t married her out of love. He had married her because of a scandal that happened two years ago. She had been drugged at a party and ended up in Gabriel’s hotel room. What happened that night was not her fault, but it became headline news when photographers caught them leaving together in the morning.

To protect the Wyndham family’s spotless reputation, Gabriel’s grandfather, Alfred Wyndham, forced him to marry her.

Isla had agreed, even though her heart already belonged to Gabriel. She had always been quietly in love with him, even as a child. He had only seen her as a good friend.

She called his number again and he answered. Only that it wasn't him who picked up. It was a woman who had answered.

“Hello, I am sorry, but he can't speak to you right now. I'll let you know you called.”

Click.

The call ended. Isla's mouth was widely open and was still thinking of what just happened. She had recognised that voice very well. It was Delphine's.

“When did she return?” Isla muttered. She still couldn't believe that Delphine is back with Gabriel.

Now she understands it. He didn't pick up her calls because he was with Delphine.

Delphine was his childhood sweetheart. But she left him three years ago. Although Isla knew that Gabriel’s heart belonged to someone else—Delphine Winthrope, the glamorous top model who had grown up beside him.

Gabriel made himself clear. He said he could never love her, and that his heart belonged to Delphine. But he promised to support her in any way he could.

The only thing she held onto, was hope. The hope from her mother’s gentle words. It echoed often in her mind: “Things will get better, honey. Be patient with him.”

That hope was the only reason she had endured this marriage for two long years.

She gave up calling him and set the phone down on the nightstand. She climbed into bed, pulling the covers around her and hugging herself. Just as she was about to turn off her phone, the screen lit up.

A video call from an unknown number. She didn't know who it was. Her heart leapt. Quickly, she sat up against the headboard. Her fingers smoothed her long blonde hair. With a shaky hand, she swiped the green button to accept the call.

The sound that greeted her drained her blood. Moans, and groans. The sound of skin slapping against skin.

Isla’s heart seemed to stop for a few seconds. She blinked, unable to breathe, before her trembling wet eyes focused on the screen.

It was not just any video. It was a video of Delphine with a man who looks like Gabriel, her husband.

His body moved over Delphine’s as he held her legs up to her chest, his hips driving into her in a rhythm that made Isla’s stomach twist with pain.

“Faster, Gabby. Hit that spot that makes me go crazy,” Delphine moaned.

The man obeyed, his body giving her exactly what she wanted.

Isla couldn’t watch anymore. With a cry, she threw the phone across the room. It landed with a dull thud, but the sound of their moans still echoed in her head.

Her sobs broke out, and it was uncontrollable. She hugged her knees to her chest, rocking as tears soaked her cheeks. If she had known this marriage was unfixable, she would never have agreed to it. She had sacrificed two years of her life, her heart, her pride, just to hold onto something that was already broken.

And now she knew that no matter what she did. Gabriel had no interest in fixing anything. Delphine had called her because she wanted her to see it for herself.

***

The next evening, everyone who had gathered at her parents’ house looked so happy.

The garden of the Ainsworths’ elegant duplex was lit with soft spotlights that shone through the trees, casting a golden glow in the evening. All tables were decorated with flowers, and soft music played in the background. The guests laughed. They all looked happy. Some couples held hands, and the clinking of glasses filled the background.

It was Isla’s parents’ thirtieth wedding anniversary, and the whole family had gathered to celebrate with them. Expensive gifts and warm congratulations presented to her parents.

Isla sat quietly at a corner table, her smile was faint and her heart far away. She barely noticed the things happening around her. Her mind was still replaying the horrible sounds she had heard the night before.

No matter how she tried to push it away, the memory of it kept coming back and it broke her heart.

“Honey,” her mother, Diana, said gently as she walked over. “Why are you sitting here alone? Where is your husband and his family? Didn’t they say they would come?”

Isla quickly wiped at the corner of her eyes and stood, forcing a smile onto her lips. “Of course, they will be here, Mama. Gabriel will come later. I think… I think he has some work at the office.”

Her mother gave her a long, knowing look. “Today is Sunday, Isla. Don’t try to defend him. I can see you’re hurting.”

Isla opened her mouth to reply, to defend him once more, but she couldn’t find the words. Before she could say anything, a sudden commotion erupted near the entrance. Guests turned, murmuring as the sound of voices and footsteps spread through the garden.

Isla’s eyes followed the noise.

Alfred Wyndham had arrived. He wasn't alone. He was with his family. And walking with them, tall and proud, was Gabriel.

The family walked together in grand style. They practically owned almost the whole of Richbouph. Everyone knows that.

Isla's face lit up. She whispered under her breath, more to herself than anyone else, “See, Mama? I told you they would come.”

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
75 Chapters
MY SISTER : 01
ซ่าาาา……...ปึกอร๊ายยยยย!!!!!ทันที...ที่น้ำในแก้วที่ฉันถือมาลอยไปอยู่บนหน้าของผู้หญิงคนนั้นจนหมด แก้วเปล่าถูกวางลงบนโต๊ะอย่างแรงเพื่อแสดงให้กลุ่มคนตรงหน้ารู้ว่าฉันโกรธมาก และตามมาด้วยเสียงกรี๊ดของหญิงสาววัยแรกรุ่นที่เพิ่งเข้ามาทำงานได้ไม่กี่เดือน แต่ดันปากดี ฉันไม่รู้หรอกว่ายัยนี้เด็กใคร แต่คงเส้นใหญ่มากถึงได้มาทำงานที่นี่ได้ เพราะเธอทำงานไม่ได้เรื่องเอาซะเลย ขนาดฉันที่ทั้งสวยและเก่ง กว่าจะเข้าได้ก็แทบแย่ แต่เพราะอารมณ์ไง ไม่แคร์อะไรทั้งนั้น แล้วเป็นไงล่ะทีเนี้ย เฮ้ออออ!!!“คุณนีรดาร์ เข้าใจที่ผมพูดใช่ไหม”“คุณนีรดาร์!!!!!”“คะๆๆๆๆ”เสียงตะคอกของผู้จัดการทำให้ฉันหลุดจากภวังค์ หลังจากที่จัดการยัยเด็กนั่นเรียบร้อย ฉันก็ถูกเรียกเข้ามาในห้องเย็นเกือบชั่วโมงและไม่มีท่าทีว่าจะได้ออกไป ถ้าเทียบกับสมัยเป็นนักเรียนก็คงหมายถึงห้องปกครองที่ไม่มีใครอยากเข้ามา แต่ฉันจับใจความที่คุณผู้จัดการพูดไม่ได้สักอย่างเพราะมัวแต่คิดถึงคำที่ยัยนั่นพูด ยิ่งคิดก็ยิ่งแค้น แต่เอ๊ะ...เมื่อกี้เหมือนได้ยินย้ายๆ อะไรย้าย“ผู้จัดการว่ายังไงนะคะ”“เฮ้อออ!!! ผมบอกว่า คุณต้องย้ายไปประจำที่เชียงใหม่” เขาถอนหายใจแรงหนึ่งคร
Read more
MY SISTER : 02
“คุณนีรดาร์ รึเปล่าครับ”ฉันหันไปตามเสียงเรียกขณะที่กำลังยืนหันหน้าหันหลังอยู่หน้าสนามบินเชียงใหม่ ผู้จัดการบอกว่าพอถึงที่สนามบินก็จะมีคนของบริษัทมารับ นี้คงเป็นคนของบริษัทซินะ“ค่ะ ฉันนีรดาร์”“อ๋อครับ ผมมาจากบริษัท Y ครับ มารับคุณไปส่งที่พักครับ” เขาพูดพลางเอื้อมมือมายกกระเป๋าเดินทางสองสามใบที่อยู่บนรถเข็นเพื่อขนขึ้นรถ“ขอบคุณนะคะ คุณ...เออ”“ผม...ที ครับ”ฉันเอ่ยขอบคุณเขาตามมารยาทและก็ควรรู้ชื่อเขาด้วยเพราะเราอาจได้ทำงานร่วมกันในวันข้างหน้า เขาตอบฉันกลับมาแบบยิ้มๆ มือเล็กเอื้อมไปเปิดประตูรถขึ้นไปนั่งบนเบาะด้านหลังคนขับ มีความรู้สึกเหมือนเป็นคนสำคัญเลยแฮะ มีรถตู้มารับด้วย รถแล่นมาได้ซักประมาณครึ่งชั่วโมงได้แหละมั้งก่อนจะมาหยุดนิ่งอยู่หน้าบ้านหลังหนึ่ง ที่ดูภายนอกมันอาจจะเล็กไปหน่อยแต่ก็น่าอยู่ดีนะ สะอาดสะอ้าน น่าจะมีคนค่อยดูแลแน่ๆ ดีเลย ฉันเป็นพวกไม่ชอบทำงานบ้านสักเท่าไร ก็ส่วนมากแม่จะทำให้นี่นา“ถึงแล้วครับ” พี่คนขับที่ชื่อที..คนนั้นหันมาบอกฉัน แล้วหันกลับไปเปิดประตูลงจากรถเดินไปเปิดกระโปรงหลังเพื่อขนของลง ฉันจึงเปิดประตูลงมาจากรถ อากาศที่นี่ดีจัง ไม่ร้อนอบอ้าวหรืออาจเป็นเพราะยังเช้
Read more
MY SISTER : 03
[ Patapee Talk ]ขณะที่ผมกำลังนอนเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่บนเตียงก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเดินลงบันไดมาจากชั้นบนแล้วเสียงนั่นก็เงียบไปสักพัก...ผมเลยไม่ได้สนใจอะไร นั่นคงจะเป็นผู้หญิงคนที่ป้าพิมบอกไว้สินะเหอะ...เป็นผู้หญิงแบบไหนกันถึงยอมมาอยู่บ้านเดียวกับผู้ชายที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน ตอนที่ป้าแกบอกผมก็ไม่ได้ขัดอะไร เพราะคิดว่าผู้หญิงคนนั้นจะต้องไม่ยอมแน่ๆ แต่มันคงเป็นคราวซวยของผมที่มาเจอผู้หญิงบ้า ที่กล้ามาอยู่กับผู้ชายสองต่อสอง...ความจริงผมย้ายออกไปอยู่คอนโดที่ป๊าซื้อไว้ให้ก็ได้นะ แต่ผมไม่อยากพึ่งพาท่านเพราะผมไม่อยากสืบทอดสิ่งที่ท่านกำลังทำอยู่ ผมไม่เห็นด้วยกับทุกอย่างที่ท่านทำเฮ้อ....เตรียมตัวไปสนามแข่งรถดีกว่า ปกติผมจะไปทำงานพาร์ตไทม์ที่ผับใกล้ๆ เนี่ยแหละ ไปบ้าง ไม่ไปบ้าง แต่หลักๆ ผมอยู่ที่สนามแข่งรถมากกว่า ที่นี่เงินดี ได้เงินง่าย และตายได้ง่ายๆ เหมือนกันผมลุกขึ้นจากที่นอนเพื่อจะไปอาบน้ำแต่งตัว ปกติผมก็ไม่ค่อยได้กลับมาบ้านนี้เท่าไร ออกไปตั้งแต่เช้ากลับเข้ามาก็ห้าทุ่มเที่ยงคืน แต่ถ้าวันหยุดก็เช้า หรือไม่ก็ไม่กลับเลย เพราะงั้นถ้าผมจะเลี่ยงไม่ต้องเจอผู้หญิงคนนั้นก็ไม่ใช่เรื่องยากผู้หญิงวัยท
Read more
MY SISTER : 04
อื้ออออ...อืออออ ฉันยกแขนบิดตัวอย่างเกียจคร้าน ก่อนจะค่อยๆ ลืมตาขึ้น ดวงตาปรับให้เข้ากับแสงไฟสลัว นี่ฉันเผลอหลับไปเหรอ? นานแค่ไหนแล้วนะ? ทันทีที่เห็นเงาร่างของใครบางคนยืนจ้องหน้าฉันอยู่ ดวงตาฉันก็เบิกกว้างด้วยความตกใจ ฉันรีบพลิกตัวหนี แต่ลืมไปว่าพื้นที่โซฟามีจำกัด ส่งผลให้ร่างทั้งร่างของฉันร่วงไปกองกับพื้น ตุบ! “โอ๊ยยย...” ฉันร้องลั่น ขณะที่เขาร้องอุทานอย่างตกใจ “เฮ้ยยย!” ฉันยันตัวลุกขึ้นนั่ง เอามือลูบตามเนื้อตัวที่มีร่องรอยการตกกระทบนิดหน่อย นิ่วหน้า ซูดปาก พลางบ่นงึมงำ “ตกลงมาแค่นี้ก็เจ็บเหมือนกันนะเนี่ย...” ก่อนจะรู้สึกตัวอีกครั้งว่ามีบุคคลปริศนาอยู่ในบ้าน ฉันรีบดีดตัวลุกยืน แล้วถอยหลังไปทางห้องครัวโดยอัตโนมัติ ดวงตาจับจ้องไปยังร่างสูงแบบไม่ละสายตา แต่ด้วยความที่ไม่ได้ใส่แว่นทำให้ฉันมองหน้าเขาไม่ชัด อีกทั้งแสงไฟในห้องนี้ยังสลัว ยิ่งทำให้เห็นใบหน้าของเขาเลือนรางไปหมด ฉันเอื้อมมือไปควานหาบางอย่างบนเคาน์เตอร์ครัวก่อนจะหยิบกรรไกรมากำไว้ในมือแน่น ในจังหวะเดียวกันผู้บุกรุกก็ค่อยๆ ก้าวเข้าหาและฉันถอยหนี ปึก! ความเย็นของประตูตู้เย็นทำให้ฉันสะดุ้งเล็กน้อย นั่นแปลว่าฉันจนมุมแล
Read more
MY SISTER : 05
[Patapee Talk] เช้าวันรุ่งขึ้น...... แสงแดดยามเช้าสาดส่องลอดผ้าม่านหน้าต่างเข้ามา ทำให้เปลืองตาผมกะพริบถี่เพื่อปรับให้เข้ากับแสง ก่อนจะควานหามือถือมาดูเวลา แปดโมงแล้วเหรอเนี่ย พอนึกถึงเรื่องเมื่อคืนแล้วผมก็อดยิ้มให้กับความใสซื่อของผู้หญิงคนนั้นไม่ได้เลย เธอคิดว่าผมเป็น... เกย์ หึ... อายุเท่าไรแล้วนะ ไม่ทันโลกเอาซะเลย แล้วผมก็นึกสนุกอยากเล่นไปกับเธอด้วย อยากลองดูว่าเธอจะรู้ตัวเมื่อไรว่าตอนนี้เธอกำลังเผชิญอยู่กับอะไร ผมน่ะเสือตัวพ่อเลยนะ...แต่เธอดันคิดว่าผมไม่ชอบผู้หญิง บ้าไปแล้วแน่ๆ ฮืด..ฮืดดดดด เหมือนจะมีกลิ่นแปลกๆ ลอยมาผมยู่จมูกเพื่อสูดดมทันทีว่าเป็นกลิ่นอะไร เพราะมันเหมือนกลิ่น...กลิ่นไหม้ ฉิบหาย! ไฟไหม้ ผมรีบดีดตัวลุกจากที่นอน เปิดประตูห้องและตรงไปยังห้องครัวทันทีเพราะเห็นกลุ่มควันลอยออกมา เฮ้ย! แคร่ก….แคร่ก “อะไรเนี่ย” ผมตกใจมากเมื่อเห็นคนตัวเล็กกำลังดับไฟบนเตาด้วยท่าทีลนๆ และเหมือนเธอจะสำลักควันด้วยผมรีบเข้าไปพยุงร่างบางไว้ในอ้อมกอดทันทีพร้อมเอื้อมมือหยิบผ้ามาคลุมเตาเพื่อเป็นการดับไฟและเดินไปเปิดหน้าต่างให้ควันลอยออกไปข้างนอก ก่อนจะหันมาสนใจคนในอ้อมแขน ยัยเตี้ยนี่โตมา
Read more
MY SISTER : 06
“เห้ย! ฉันยังไม่อิ่มนะ”อยู่ดีๆ หมอนั่นก็แย่งจานอาหารไปแล้วเอาวางไว้บนหลังตู้โชว์สูงลิบ ผู้หญิงตัวเล็กๆ ขนาดมาตรฐานร้อยห้าสิบสามเซนติเมตรอย่างฉันจะหยิบยังไงถึงฉันหันไปคว้าเก้าอี้มาปีนหยิบด้วยความยากลำบาก แต่ไม่ยอมแพ้หรอกนะ ความหิวชนะสิ่งอื่นใดเสมอไม่นานฉันเอื้อมหยิบอาหารจานนั้นลงมาได้และนั่งกินต่ออย่างสบายใจน่าโมโหชะมัดแต่พอเห็นขนมปังในมือแล้วก็มีความรู้สึกผิดแทรกเข้ามานิดหน่อย กินของที่เขาทำแล้วยังมีหน้าไปโมโหเขาอีก ถ้าไม่ได้เขาวันนี้ ฉันโดนไฟคลอกตายคาบ้านแหงๆเฮ้อ...คิดถึงแม่กับพ่อจัง ถ้าอยู่บ้านคงได้กินอะไรอร่อยๆ ข้อเสียของการที่ทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง เอาแต่รอพ่อกับแม่ประเคนให้ รู้ซึ้งตอนห่างอกพ่ออกแม่เนี่ยแหละ ทีนี้ก็คงต้องเปลี่ยนตัวเองใหม่แกร๊ก….แอ็ดฉันหันไปตามเสียงเปิดประตูทั้งที่ยังคาบขนมปังชิ้นสุดท้ายคาปาก“นายจะไปไหนเหรอ” ฉันกัดขนมปังคำใหญ่ก่อนจะเอ่ยถามเพื่อนร่วมบ้านที่ก้าวออกมาจากห้องตัวเอง ในปากก็ยังคงเคี้ยวตุ้ยๆ เรื่องกินสำหรับฉันน่ะ เรื่องใหญ่“ธุระ” เขาตอบห้วนๆ แล้วเดินไปนั่งใส่รองเท้าผ้าใบอยู่หน้าประตูบ้าน“เอ่อ...ฉันอยากไปห้างอะ นายผ่านทางนั้นไหม”ตั้งแต่มายังไม่ได้
Read more
MY SISTER : 07
กินเสร็จเราก็ออกมาจากห้าง เขาพาฉันขึ้นรถมาลงที่...ที่หนึ่ง น่าจะเป็นโบสถ์ของศาสนาคริสต์ ฉันก็เดินตามเขามาเรื่อยๆ จนเลยมาในโซนของ...เอ่อ หลุมฝังศพของผู้ล่วงลับ มันก็ไม่ได้ดูน่ากลัว แค่ไม่ค่อยชินฉันมองสำรวจไปรอบๆ บรรยากาศก็ร่มรื่นดีนะ ต้นไม้ใหญ่เยอะ แต่ก็ไม่เหมาะกับการมาพักผ่อนอยู่ดีปึก! โอ๊ย...“หยุดทำไมไม่บอกเล่า!” ฉันพ่นคำใส่เขาแล้วเอามือลูบหน้าผากตัวเอง คนบ้าหยุดก็ไม่รู้จักบอก“รออยู่นี่แหละ...เดี๋ยวฉันมา” เขาหันมาบอกและทำท่าจะก้าวเดินไปจากตรงนี้แต่ฉันยื่นมือไปดึงชายเสื้อเขาไว้ก่อน“นายจะไปนานไหม”“ไม่นาน...ทำไม” เขาเลิกคิ้วถาม“ปะ...เปล่า ไปเหอะ”ความจริงฉันก็กลัวเขาจะทิ้งฉันไว้ที่นี่...เพราะฉันจำทางกลับไม่ได้ แต่สุดท้ายก็ได้แต่นั่งรอเขาอยู่ที่เดิมไม่กล้าเดินไปไหน พลางชะเง้อมองตามแผ่นหลังเด็กนั่นไปจนเกือบสุดทาง...พักใหญ่เลยกว่าเขาจะเดินกลับออกมา“...” เขาหยุดมองหน้าฉันครู่หนึ่งและเดินต่อจะเรียกก็ไม่เรียก กลัวดอกพิกุลจะร่วงรึไงนะ“นาย...ถ่ายรูปให้ฉันหน่อยสิ นะๆ” ฉันพูดพร้อมยื่นมือถือให้เขาเมื่อเราเดินออกมาถึงจุดที่วิวมันสวยมาก เขาหันมาถอนหายใจแรงใส่ฉันหนึ่งครั้ง ก่อนจะวางถุงของใช
Read more
MY SISTER : 08
[Patapee Talk]หลังจากที่ผมบอกเธอ ว่าผมไม่ได้เป็นเกย์...และชอบผู้หญิง เธอก็ดูเปลี่ยนไป ระหว่างทางกลับบ้านเราไม่ได้พูดอะไรกันสักคำ มันมีความรู้สึกแปลกๆ แทรกเข้ามา แต่ทำไมผมต้องสนใจด้วยวะดีซะอีกจะได้ไม่ต้องมาวุ่นวายกับผม พอถึงบ้านเธอก็เดินขึ้นห้องตัวเอง แล้วปิดประตูเงียบเวลาล่วงเลยมากว่าสองชั่วโมงแล้วยังไม่มีวี่แววว่าเธอจะออกมาเลย แต่มันไม่ใช่ความผิดผมนะ ทำไมยัยเตี้ยนั่นทำให้ผมรู้สึกผิดได้ตลอดเลยครืด!….ครืด!ผมหงายหน้าจอขึ้นมาดูก่อนเลื่อนสไลด์รับสายไอ้ยูตะ[มึงทำเหี้ยไรอยู่ กว่าจะรับสายได้ กูนึกว่าตายห่าไปแหละ…] พอผมกดรับสาย ไอ้ยูตะมันก็บ่นผมยับ“มีเหี้ยไรวะ!” ความหงุดหงิดที่มีอยู่แล้วเป็นทุนเดิม บวกเพิ่มเข้าไปอีกเท่าตัว จนผมตะคอกกลับเสียงลั่น[อ้าว...ไอ้ห่า กัดกะหมามาไง]“เออ..!”[แล้วมึงอยู่ไหนแล้วเนี่ย]“ก็อยู่บ้านดิ”[นี่อย่าบอกนะ...ว่ามึงลืมนัดวันนี้]“นัดกะใครวะ” วันนี้ผมมีนัดกับใครด้วยเหรอ[มึงรีบแต่งตัวออกมาเลย กูเลี้ยวเข้าซอยมาละ...เร็วด้วยไอ้ห่า]หลังจากที่ผมวางสายจากไอ้ยูตะก็ลุกหยิบแจ็คเก็ตตัวโปรดและออกจากบ้านทันทีจำได้แล้วว่าวันนี้ยัยแสบประจำกลุ่มกลับมาจากไปเรียนแลกเปลี่ย
Read more
MY SISTER : 09
เช้าวันจันทร์กริ้งงงงงง….กริ้งงงงงงงงฉันค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาเมื่อมีเสียงดังมารบกวนการนอนของฉัน ได้เวลาแล้วเหรอเนี่ย ฉันเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือมาปิดนาฬิกาปลุกแล้วลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวทันทีวันนี้เป็นวันแรกของการทำงานที่ใหม่ ฉันจะเจอกับอะไรบ้างก็ไม่รู้ พอแต่งตัวเสร็จฉันก็เดินลงมาจากห้อง พลางหยุดที่หน้าประตูของหมอนั่น เมื่อวานเขาไม่ได้กลับมานอนบ้านสินะ...แต่ก็ดีแล้วหนิฉันสบายใจที่สุดเลย...ไม่ต้องกลับมาเลยยิ่งดี@ บริษัท Y“ฉัน นีรดาร์ ค่ะ” ฉันเดินเข้าไปบอกประชาสัมพันธ์“อ๋อค่ะ เชิญชั้นสองเลยค่ะ”“ขอบคุณค่ะ” ฉันเดินขึ้นมาบนชั้นสองตามที่ผู้หญิงคนนั้นบอก ที่นี่ดูใหญ่กว่าที่กรุงเทพอีกนะ“คุณนีรดาร์ ใช่ไหมคะ” ฉันหันไปทางต้นเสียง ผู้หญิงวัยประมาณสามสิบส่งยิ้มมาให้ฉัน ดูท่าทางเธอใจดีจัง“ใช่ค่ะ”“พี่ชื่อ วิภา นะคะ เป็นเลขาของคุณ พัศกร ผู้จัดการของคุณนีรดาร์”“เรียกหนูดา ก็ได้ค่ะ”“ค่ะ น้องหนูดา เดี๋ยวเชิญทางนี้เลยค่ะ ผู้จัดการรออยู่ค่ะ” แล้วเธอก็พาฉันไปยังห้องห้องหนึ่ง น่าจะเป็นห้อง ผจก.คนใหม่ของฉันเนี่ยแหละก๊อกๆๆ … แอ๊ดดดด“มาแล้วค่ะ คุณกร” พี่วิภาบอกผู้ชายคนนั้นที่กำลังก้มหน้าก้มตาอ่านเ
Read more
MY SISTER : 10
หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป…ฉันใช้ชีวิตปกติ มาทำงาน กลับบ้านนอน ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี ไม่อุปสรรคอะไร ผ่านมาอาทิตย์หนึ่งแหละ ฉันเริ่มปรับตัวเข้ากับทุกคนได้เป็นอย่างดี...แต่ฉันไม่เจอหน้านายดินนั่นเลย ตั้งแต่วันนั้น เขาย้ายออกไปแล้วเหรอ แต่ห้องเขาก็ยังล็อกอยู่นะ ป้าพิมแกก็ไม่อยู่บ้านไม่รู้จะกลับเมื่อไร แล้วหมอนั่นไปอยู่ที่ไหนล่ะ…“พี่หนูดา วันนี้เลิกงานแล้วไปไหนป้ะ?” เฟรนเอ่ยถามฉัน“เปล่านี่...ทำไมเหรอ”“ดีเลย วันนี้วันเกิดพี่จิ๊บ พี่เขานัดจะไปผับใกล้ๆ เนี่ย ไปด้วยกันนะ”“นั่นสิ หนูดาไปด้วยนะ” พี่เจ้าของงานชวนขนาดนี้ฉันจะปฏิเสธยังไงล่ะ“ค่ะ…”“งั้นเจอกัน 3ทุ่มครึ่งนะจ๊ะ”“ตกลงค่ะ”@ ผับหลังจากที่ฉันมาถึงหน้าผับก็กดโทรศัพท์หาเฟรนทันที“พี่มาถึงแล้วเฟรน อ๋อๆ เคจ่ะ” เฟรนบอกว่าให้เดินเข้าไปเลยแล้วบอกว่าโต๊ะวันเกิด ก็จะมีคนพาไปเอง ฉันเลยเข้าไปบอกพนักงานต้อนรับทันที แล้วเขาก็พาไปส่งที่โต๊ะจริงด้วย บริการดีจัง“ง้อออออ...แอบแซ่บนะเนี่ย” ยัยเฟรนเป็นคนเอ่ยทักฉัน ก็วันนี้ฉันเล่นหยิบชุดไหมพรมสีแดงยาวเหนือเข่าขึ้นมาหน่อย สายเดี่ยว รัดรูป แถมผ่าหน้ามาจนถึงโคนขาอ่อน สิ้นเสียงเฟรนทุกคนก็หันมามองฉันเป็นตาเดียว ฉ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status