ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / วาย / Fake love รักหลอก ๆ อยากบอกว่ารัก / บทที่9

แชร์

บทที่9

ผู้เขียน: เรติมา
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-04 11:50:50

บทที่9

กรี๊ด!!!

เสียงใครอีกล่ะเนี่ย?

ผมผละออกจากคุณปอนด์โดยอัตโนมัติ ไม่ใช่อะไร ก็เพราะตกใจกับเสียงแปดหลอดของคนที่ยืนจ้องผมกับคุณปอนด์ อย่างเอาเป็นเอาตายนั่นแหละ

“พี่ปอนด์กำลังทำอะไรอยู่คะ?” เธอถามคุณปอนด์ แต่ทำไมสายตามองมาที่ผมอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อแบบนี้วะ

“กินข้าว” คุณปอนด์ตอบ

หน้านิ่งมาก ถามจริงเหอะชีวิตนี้เคยยิ้มบ้างไหม?

“แต่ที่บุ้งกี๋เห็นเมื่อกี้มันไม่ใช่” อ้อ ชื่อบุ้งกี๋นี่เอง

“บุ้งกี๋เห็นอะไร” เออใช่ มันมีอะไรมากกว่ากินข้าวอีกเหรอ

“ก็บุ้งกี๋เห็นพี่ปอนด์กำลังจูบกับนายคนนี้” หา! จะบ้าไปกันใหญ่ ใครจูบใคร? พูดอีกทีซิ ถึงองศามันจะได้ แต่มันก็ไม่ใช่โว้ย!!!

ส่วนคุณปอนด์ก็เงียบเชียว ช่วยพูดอะไรออกมาหน่อยเถอะ ก่อนที่ผมจะเหวอะหวะเพราะสายตาที่เชือดเฉือนของยัยบุ้งกี๋อะไรนั่น มองอยู่ได้

“ก็ไม่เห็นจะแปลก” เออใช่

“พี่กับนิวเยียร์เป็นแฟนกัน จูบกันมันแปลกตรงไหน” เออ แปลกตรงไหน

เฮ้ย ไม่ใช่ แทนที่จะอธิบายให้ยัยบุ้งกี๋เข้าใจถูก กลับยิ่งทำให้เข้าใจผิดกันไปใหญ่ แล้วนี่จะขยับเข้ามาใกล้ผมทำไมเนี่ยคุณปอนด์

“พี่ปอนด์โกหก บุ้งกี๋ไม่เชื่อหรอกว่าพี่ปอนด์จะชอบผู้ชาย” ถูกต้องแล้ว ไอ้คุณปอนด์มันโกหก โกเจ็ด โกแปด เลยแหละ

“ไม่เชื่อใช่ไหม” คุณปอนด์มองหน้ายัยบุ้งกี๋นิ่งมาก เรื่องแบบนี้ใครเชื่อก็บ้าแล้ว

แล้วอยู่ดี ๆ คุณปอนด์ก็หันมามองผมอีกที

คือมองทำไมไม่ทราบ? คุณควรจะหันไปเคลียร์กับผู้หญิงของคุณถึงจะถูก

ไม่มีคำพูดใด ๆ ออกจากปากคุณปอนด์ นอกจากปากคุณปอนด์ที่ประกบมาที่ปากของผม

เฮ้ย! ไอ้คุณปอนด์บ้า จะดึงผมเข้าไปจูบทำไมเนี่ย?

ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยถูกผู้ชายด้วยกันจูบเลย ไอ้บ้าเอ้ย!

ผมรีบดันตัวเองออกมาจากการจู่โจมอันรวดเร็วและไม่ทันตั้งตัวของคุณปอนด์ทันที ท่ามกลางเสียงกรี๊ด ๆๆๆ ของยัยบุ้งกี๋ ที่ร้องไม่หยุด ผมนี่ทั้งอึ้ง ทั้งหูอื้อเลย อึ้งที่ถูกจูบแบบสายฟ้าแลบ และก็หูอื้อเพราะเสียงร้องกรี๊ด ๆ ของยัยบุ้งกี๋นี่แหละ

“น่าเกลียดที่สุด!” ยัยบุ้งกี๋ตะโกนลั่นใส่หน้าผม ก่อนจะวิ่งออกจากห้องไป ผมว่าคนที่น่าเกลียดนี่ควรจะเป็นไอ้คุณปอนด์นะ ไม่ใช่ผม

“คุณทำบ้าอะไรเนี่ย!” ผมแหวใส่ทันที ยิ่งเห็นหน้านิ่ง ๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็ยิ่งโมโห

“ก็จูบไง ไม่รู้จักเหรอ?” ยังจะมีหน้ามาถามอีก เออ รู้จัก แต่ที่ผมถามเนี่ยคือหมายถึงทำไมต้องโกหกว่าเราเป็นแฟนกัน และที่สำคัญคือ จำเป็นต้องจูบผมด้วยไหม?

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่แล้ว บทต่อไป

บทล่าสุด

  • Fake love รักหลอก ๆ อยากบอกว่ารัก   บทที่62

    บทที่62คุณอาจจะสงสัยว่าทำไมพี่ปอนด์มันบอก Happy birth day New yearก็วันที่1มกราคม วันปีใหม่เนี่ยมันเป็นวันเกิดของผมด้วยยังไงล่ะ พี่ปอนด์มันเลยบอกทีเดียวสองอย่างเลยไง“สุขสันต์วันเกิดนะครับนิวเยียร์ ขอให้ลูกแม่มีแต่ความสุขมาก ๆ นะครับ” คราวนี้เป็นแม่ที่อวยพรวันเกิดให้ผมบ้าง และก็ตามด้วยคุณลุงกับพี่แป้ง ที่พากันอวยพรวันเกิดให้ผมกันยกใหญ่“ขอบคุณครับ วันเกิดปีนี้นิวมีความสุขที่สุดเลยที่ได้ฉลองกับแม่แล้วก็ทุกคน” ผมเดินเข้าไปกอดแม่ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม วันนี้ผมมีความสุขมากจริง ๆ“แม่ก็มีความสุขจ้ะที่ได้ฉลองวันเกิดให้นิวเยียร์ปีนี้”“เรามาดื่มฉลองวันเกิดให้นิวเยียร์ไปพร้อมกับฉลองวันขึ้นปีใหม่กันเถอะค่ะ” เป็นพี่แป้งที่เป็นคนเอ่ยผมจึงเดินกลับไปนั่งประจำที่ตัวเองที่อยู่ข้าง ๆ กับพี่ปอนด์ แล้วพวกเราก็ดื่มฉลองให้กับค่ำคืนที่มีความสุขกันอย่างสุขสุด ๆ โดยเฉพาะผม บอกเลยว่าความสุขมันล้นออกมาจนเก็บเอาไว้ไม่อยู่แล้วเวลาล่วงเลยมาจนเกือบตีหนึ่ง แม่ คุณลุงแล้วก็พี่แป้งต่างก็พากันขึ้นไปพักผ่อนเพราะนี่ก็ดึกมากแล้ว เหลือเพียงผมกับพี่ปอนด์สองคนที่ยังคงนอนเล่นกันอยู่ที่ตรงม้านั่งตรงที่เราจัดปาร์ตี้กัน“ง

  • Fake love รักหลอก ๆ อยากบอกว่ารัก   บทที่61

    บทที่61วันส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่31ธันวาคมตอนนี้ผมกับพี่ปอนด์เรามาปาร์ตี้เล็ก ๆ ที่บ้านใหญ่กัน พร้อมกับแม่ คุณลุง แล้วก็พี่แป้ง พวกเรามีความเห็นตรงกันว่าจะจัดงานเลี้ยงเคาท์ดาวน์กันเล็ก ๆ ที่บ้านก็พอ เพราะไม่อยากไปทานอาหารข้างนอก เพราะช่วงเทศกาลแบบนี้ผู้คนต้องเยอะแน่ ๆ แต่ผมก็ชอบนะที่เราจัดปาร์ตี้เล็ก ๆ กันแบบนี้ เพราะผมไม่ชอบคนมาก ๆ อยู่แล้ว เลี้ยงฉลองเล็ก ๆ กันที่บ้านก็ดูอบอุ่นดี เพราะมีแต่คนในครอบครัว เสียอย่างเดียวที่ปีนี้พ่อไม่ได้มาร่วมฉลองกับพวกเราด้วย แต่ผมก็โทรไปหาท่านมาแล้วเมื่อตอนเย็น“นั่งคิดอะไรอยู่ครับ” อยู่ ๆ พี่ปอนด์มันก็มานั่งซ้อนผมจากทางด้านหลัง ทำเอาผมนี่ตกใจเลยเพราะกำลังคิดอะไรเพลิน ๆ อยู่เชียว“กำลังคิดว่าถ้าพ่ออยู่ฉลองกับเราด้วยก็คงดี” ผมหันมาหาคนที่อยู่ด้านหลังที่นั่งซ้อนผมอยู่“เอาไว้เราค่อยขึ้นไปหาท่านหลังปีใหม่ไหม? แล้วก็ค่อยไปฉลองย้อนหลังที่นั่นด้วยเลย”“พี่ปอนด์จะพานิวไปจริง ๆ นะ?” ผมเอ่ยถามอย่างตื่นเต้น ก็มันดีใจนี่ที่จะได้กลับไปหาพ่อ“จริงสิ พี่เคยโกหกนิวเหรอ?” ผมรีบส่ายหน้าทันที ก็พี่ปอนด์มันไม่เคยโกหกผมเลย อาจจะมีเจ้าเล่ห์บ้างนิดหน่อย แต่ก็ไม่เคยผิด

  • Fake love รักหลอก ๆ อยากบอกว่ารัก   บทที่60

    บทที่60วันนี้เราทั้งคู่จึงตั้งใจที่จะมาค้างที่บ้าน มื้อเย็นแม่เลยลงมือเข้าครัวเพื่อทำอาหารให้เราทั้งคู่ทาน มีทั้งของชอบของพี่ปอนด์แล้วก็ของชอบของผมด้วยเป็นมื้อเย็นที่แสนจะอบอุ่น เพราะเราอยู่กันพร้อมหน้ากันทั้งครอบครัวหลังจบอาหารมื้อค่ำเราทั้งหมดจึงมานั่งรวมตัวกันที่ห้องนั่งเล่น คุณลุงกับคุณแม่นั่งดูข่าวในทีวี ส่วนพี่แป้งก็เอางานมานั่งทำตรงนี้ด้วยผมกับพี่ปอนด์เห็นว่าเวลานี้น่าจะเหมาะที่จะบอกเรื่องของเรากับพวกท่าน“คุณพ่อกับคุณน้าครับ คือว่าผมกับนิวเยียร์มีเรื่องจะบอก” พี่ปอนด์เป็นคนเอ่ยขึ้น“มีอะไรหรือเจ้าปอนด์” เป็นคุณลุงที่ถาม“คือ ผมกับนิวเยียร์เราคบกันครับ” หลังจากที่พี่ปอนด์พูดจบ คุณลุงกับแม่ของผมต่างก็หันมองหน้ากัน ทั้งคู่นิ่งมาก ๆ ไม่มีคำพูดใด ๆ เอ่ยออกมาส่วนผมในตอนนี้ก็คือใจไปอยู่ที่ตาตุ่มแล้ว คุณลุงต้องไม่โอเคแน่ ๆ ที่ลูกชายเพียงคนเดียวอย่างพี่ปอนด์จะมาคบกับผู้ชายด้วยกันและผมก็คงต้องกลับไปอยู่กับพ่อตามเดิม เพราะท่านคงไม่อยากให้เราอยู่ใกล้กันอยู่แล้วคิดแค่นี้ผมก็อยากจะร้องออกมาแล้ว พี่ปอนด์เอื้อมมือมาบีมมือผมเบา ๆ หลังจากที่ท่านทั้งคู่เอาแต่เงียบ“ความจริงพ่อรู้เรื่องนี้

  • Fake love รักหลอก ๆ อยากบอกว่ารัก   บทที่59

    บทที่592 อาทิตย์ต่อมาเสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ของพี่ปอนด์ที่ดังรัวในตอนเช้า ทำให้พี่ปอนด์มันหงุดหงิดเพราะพี่มันกำลังหลับสบายอยู่ แต่ตอนนี้ผมชักจะเริ่มหงุดหงิดเสียเองแล้ว ที่พี่ปอนด์ไม่ยอมหยิบมาดูเสียทีว่าใครส่งข้อความอะไรมาตั้งแต่เช้าแบบนี้ซึ่งพอพี่ปอนด์หยิบมาดู ปรากฏว่าเป็นข้อความจากพี่แป้งที่ส่งรูปอะไรมาก็ไม่รู้แต่พอเมื่อเปิดเข้าไปดูเท่านั้นแหละตายห่า!นี่มันรูปของผมกับพี่ปอนด์ตอนเราไปซื้อของด้วยกันที่ห้างนี่นา แถมยังมีรูปที่พี่ปอนด์มันขโมยหอมแก้มผมด้วย ซึ่งมันเป็นรูปแอบถ่ายประเด็นคือใครเป็นคนถ่ายรูปพวกนี้?“หมายความว่ายังไงปอนด์? เดี๋ยวเย็นนี้พี่เข้าไปหานะ” พี่แป้งส่งข้อความกลับมาเมื่อเรื่องมันมาถึงขนาดนี้แล้ว เราทั้งคู่จึงตกลงกันว่าจะบอกเรื่องนี้กับพี่แป้ง“เล่ามา!” พี่แป้งเอ่ยด้วยสีหน้าที่จริงจังกว่าทุกครั้ง ในช่วงเย็นของวันนี้“ก็อย่างที่พี่แป้งเห็นนั่นแหละ ผมกับนิวเยียร์เราคบกันอยู่”“แล้วคิดจะบอกเรื่องนี้ตอนไหน”“ก็คิดอยู่ว่าจะบอกนั่นแหละ แต่แค่รอเวลาที่เหมาะสม”“เวลาไหนล่ะปอนด์ นี่ถ้าบุ้งกี๋ไม่ส่งรูปมาให้พี่ พี่ก็คงไม่รู้”“บุ้งกี๋เหรอ?” ผมกับพี่ปอนด์หันมองหน้าหันแทบจะ

  • Fake love รักหลอก ๆ อยากบอกว่ารัก   บทที่58

    บทที่58Part นิวเยียร์หลังจบอาหารมื้อเย็นฝีมือของพี่แป้ง ที่บอกเลยว่าอร่อยมากกก เราก็มานั่งคุยกันที่ห้องนั่งเล่นต่อ แต่แค่ไม่นานพี่แป้งก็ขอตัวกลับ เพราะอยากให้พี่ปอนด์ได้พักผ่อน เพราะนี่ก็ดึกมากแล้ว แต่แทนที่พี่ปอนด์จะพักผ่อน กลับหาเรื่องแกล้งผมอยู่นั่นแหละแกล้งอะไรนะเหรอ? ก็แกล้งด้วยการจะไม่ยอมนอน จนกว่าผมจะยอมให้กอด ซึ่งมันเป็นอะไรที่ไร้สาระมาก เพราะปกติผมก็ยอมให้นอนกอดอยู่เป็นประจำอยู่แล้ว ทั้ง ๆ ที่ผมนี่โคตรจะเขินอะแต่เพราะวันนี้พี่ปอนด์เพิ่งจะถอดเฝือกออก ผมเลยไม่อยากจะโดนตัวพี่ปอนด์มาก เพราะกลัวจะเผลอไปนอนทับแขนที่เพิ่งถอดเฝือกเข้าแล้วจะยุ่งไปใหญ่ เกิดแขนพี่ปอนด์กระดูกเคลื่อนขึ้นมาผมคงรู้สึกผิดแน่ ๆ เพราะผมรู้ตัวดีว่าตัวเองนอนดิ้นแค่ไหนแต่พี่ปอนด์มันกลับไม่ยอมให้ความร่วมมือนี่สิผมเลยต้องมานั่งง้ออยู่แบบนี้ไง“นอนเถอะพี่ปอนด์ ดึกแล้วนะ”“นิวนอนก่อนเถอะ พี่ยังไม่ง่วง” พูดจบก็เดินหนีออกไปที่ระเบียงหน้าตาเฉยนี่มันกี่โมงกี่ยามกันแล้วเนี่ย ยังจะมีหน้ามาบอกว่าไม่ง่วงอีกผมเดินตามออกไปที่ระเบียง ซึ่งพี่ปอนด์มันนอนรับลมอยู่ ผมเลยนั่งลงข้าง ๆ กับพี่ปอนด์ แล้วโน้มตัวลงไปนอนทับกับตัวพี

  • Fake love รักหลอก ๆ อยากบอกว่ารัก   บทที่57

    บทที่57“ก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับ” คนแก้มแดงรีบปฏิเสธทันที“พี่พูดจริง ๆ นะปอนด์ขี้เบื่อจะตาย แถมเอาใจยากเป็นที่สุด พี่นับถือนิวเยียร์จริง ๆ” เอาใหญ่เลยนะพี่แป้ง ได้ทีเผาน้องเลยนะ“เว่อร์ไปและพี่แป้ง นี่หมดเรื่องจะคุยแล้วใช่ไหม” มีอย่างที่ไหนเอาน้องตัวเองมาประจานแบบนี้“พี่แป้งอยู่ทานข้าวเย็นกับเราก่อนนะครับแล้วค่อยกลับ” นิวเยียร์เป็นคนเอ่ยชวน“ได้สิ พี่ก็ไม่ได้มีงานต่อที่ไหนด้วย เอาเป็นว่าเดี๋ยวมื้อนี้พี่แสดงฝีมือเอง ปอนด์กับนิวเยียร์รอทานอย่างเดียวก็พอ” พี่แป้งบอกพร้อมทั้งส่งยิ้มหวานไปให้นิวเยียร์อย่างยินดีแต่ผมไม่ยินดีจริง ๆ ความหวังที่จะได้อยู่กับนิวเยียร์สองต่อสองหายวับไปกับตาในระหว่างที่พี่แป้งกำลังง่วนอยู่ในครัว ผมกับนิวเยียร์เลยออกมานั่งรับลมที่ระเบียงระหว่างรอมื้อเย็นที่พี่แป้งบอกว่าจะเป็นคนทำอาหารเอง โดยที่นิวเยียร์จะเข้าไปช่วยหลายครั้ง แต่ก็โดนพี่แป้งไล่ออกมาตลอด บอกให้มารอข้างนอกเพราะอยากจะแสดงฝีมือทำอาหารเอง และถือเป็นการตอบแทนที่นิวเยียร์คอยดูแลผมด้วย นิวเยียร์เลยออกมารอข้างนอกแต่โดยดีแต่ก็ยังแอบมองเข้าไปในครัวเป็นระยะ ๆ เพราะอยากจะเข้าไปช่วย จนผมต้องดุเข้าให้ เพราะระ

บทอื่นๆ

บางทีคุณอาจจะชอบ

สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status