Home / โรแมนติก / Farm ร้อนซ่อนสวาท / บทที่ 8 ไล่ต้อนพวกปรสิต

Share

บทที่ 8 ไล่ต้อนพวกปรสิต

last update publish date: 2026-07-20 10:15:43

"ตกคนละไม่ถึงสิบบาท! นี่พวกคุณเห็นคนงานเป็นอะไร หือ!"  กาญจนาสะดุ้งเฮือก ก้มหน้าหลบสายตาดุดันนั้น

"คะ... คือนายศักดาเป็นคนอนุมัติงบค่ะ ดิฉันแค่ทำตามคำสั่ง"

"ได้... เก็บเรื่องนี้ไว้ก่อน" ปอป่านสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ข่มความโกรธเอาไว้

"ป้าจิตรคะ ป่านขอชิมอาหารคนงานมื้อนี้หน่อยค่ะ รบกวนตักให้ป่านด้วย เอาทุกอย่างเลยนะคะ ข้าวเอาแค่หนึ่งในสามของที่ตักให้คนงานผู้ชายก็พอค่ะ"

"เดี๋ยวคุณกลับไปทานข้าวเที่ยงที่บ้านใหญ่เถอะนะครับ อาหารแบบนี้..."  เลโอแตะแขนหญิงสาวเบา ๆ กระซิบเตือนด้วยความเป็นห่วง

"ไม่ค่ะ ฉันจะทานที่นี่... ในเมื่อคนงานของฉันทานได้ ฉันก็ต้องทานได้"  ปอป่านตอบเสียงเด็ดขาด

"ถ้าอย่างนั้น ผมกับลูกน้องก็ขอทานด้วยครับ"  เลโอหันไปพยักหน้ากับบอดี้การ์ดอีกสองคน

"รบกวนป้าจัดมาให้พวกผมด้วยครับ"

"ไหวแน่นะคะเลโอ?" ปอป่านหันไปถามย้ำเพื่อความแน่ใจ

"เจ้านายทานได้ ผมก็ต้องทานได้สิครับ" ชายหนุ่มตอบกลับด้วยประโยคเดียวกัน เพียงครู่เดียว ถาดหลุมสังกะสีใส่อาหารสี่ถาดก็ถูกนำมาวางบนโต๊ะไม้ตัวยาว ปอป่าน เลโอ และบอดี้การ์ดนั่งเรียงกัน หญิงสาวตักข้าวเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ อย่างไม่สะทกสะท้าน แม้รสชาติของผัดผักจะจืดชืด และน้ำพริกปลาร้าจะเค็มปี๋จนแทบกินไม่ได้ แต่ความโกรธที่สุมอยู่ในอกก็เป็นแรงผลักดันให้เธอกลืนมันลงไปจนหมด ในขณะที่สามหนุ่มชาวต่างชาติต้องกลั้นใจฝืนทานอย่างยากลำบาก

เลโอตักน้ำพริกปลาร้าเข้าปากไปเพียงคำแรก กลิ่นหมักดองอันเป็นเอกลักษณ์และรสเค็มจัดจ้านก็ทำเอาลิ้นเขาชา ฝรั่งตัวโตถึงกับน้ำตาคลอนวย รีบคว้าแก้วน้ำสแตนเลสขึ้นมากระดกอึกๆ แทบไม่ทัน ปอป่านมองสภาพบอดี้การ์ดของตัวเองแล้วอดขำไม่ได้

"ฉันว่าพวกคุณพอเถอะค่ะ อย่าฝืนเลย ท้องไส้พังขึ้นมาฉันจะโดนคุณลุงไมเคิลด่าเอา... ป้าจิตรคะ พอจะมีไข่ไก่สดเหลืออยู่บ้างไหมคะ?"

"มีเหลืออีกห้าฟองค่ะคุณหนู"

"รบกวนป้าทำข้าวผัดไข่ใส่หอมใหญ่หอมๆ ให้สามหนุ่มนี่ทีนะคะ"  ใช้เวลาเพียงห้านาที ข้าวผัดไข่ส่งกลิ่นหอมกรุ่นก็ถูกนำมาเสิร์ฟให้แก๊งบอดี้การ์ด เลโอจัดการข้าวผัดในจานจนเกลี้ยงด้วยความรวดเร็ว

"อิ่มแล้วก็เตรียมตัวรับมือกันเถอะค่ะ ใกล้จะเที่ยงแล้ว"

ปอป่านพูดพลางขยับตัวลุกขึ้นยืน ทว่าในจังหวะที่เธอกำลังจะหมุนตัวเดิน สายสะพายกระเป๋าใบเล็กที่พาดอยู่บนไหล่กลับไปเกี่ยวเข้ากับรอยแตกของพนักพิงม้านั่งไม้เข้าอย่างจัง! แรงกระชากบวกกับจังหวะก้าวเท้าที่เสียศูนย์ ทำให้ร่างเล็กหงายหลังร่วงลงไปอย่างรวดเร็ว!

"ว้ายยยย!" หญิงสาวหลับตาปี๋ เตรียมรับความเจ็บปวดจากการกระแทกพื้นดินแข็งๆ ทว่า... ความเจ็บปวดกลับไม่เกิดขึ้น สิ่งที่รองรับแผ่นหลังของเธอคือท่อนแขนแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม! เลโอที่มีปฏิกิริยาตอบสนองไว้ว่องไวระดับนักฆ่า พุ่งตัวเข้ามารวบเอวคอดของหญิงสาวไว้ได้ทันท่วงที เขาดึงร่างนุ่มนิ่มเข้าหาตัวเพื่อผ่อนแรงกระแทก ทำให้แผ่นหลังของปอป่านแนบสนิทไปกับแผงอกกว้างของเขา

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากจนแม่ครัวทั้งสามที่ยืนดูอยู่พากันยกมือทาบอก ร้องอุทานด้วยความตกใจ! ปอป่านลืมตาขึ้นช้าๆ สติสัมปชัญญะค่อยๆ กลับคืนมา สิ่งแรกที่เธอสัมผัสได้คือกลิ่นน้ำหอมผู้ชายผสมกลิ่นมินต์เย็นๆ ที่ลอยแตะจมูก และเมื่อแหงนหน้าขึ้นมอง ก็พบกับปลายคางแกร่งและนัยน์ตาสีน้ำตาลคมกริบที่กำลังก้มลงมองเธอในระยะประชิด... ใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ของกันและกัน หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบ เต้นรัวแรงราวกับรัวกลอง ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความตกใจ ที่เกือบหกล้ม... หรือเพราะอ้อมกอดที่รัดแน่น และสายตาที่ทรงเสน่ห์คู่นั้นกันแน่

"ขะ... ขอบใจมากนะ ฉันไม่เป็นไรแล้ว ปล่อยได้แล้ว"  ปอป่านรีบผลักอกเขาเบาๆ พูดตะกุกตะกักด้วยใบหน้าที่ร้อนซู่ เลโอค่อยๆ คลายอ้อมแขนออกอย่างแสนเสียดายอยู่ลึกๆ ร่างนุ่มนิ่มและกลิ่นหอมอ่อนๆ เหมือนแป้งเด็กจากตัวเธอทำเอาเขารู้สึกแปลกๆ ในอก ชายหนุ่มกระแอมไอเบาๆ ปรับสีหน้าให้กลับมาเป็นปกติ

"ระวังหน่อยสิครับคุณหนู ม้านั่งพวกนี้มันเก่าแล้ว"  ยังไม่ทันที่ปอป่านจะได้ตอบโต้อะไร เสียงกระดิ่งตีบอกเวลาพักเที่ยงก็ดังลั่นขึ้นเพียงอึดใจเดียว เสียงจอกแจกจอแจก็ดังแว่วมาแต่ไกล กลุ่มคนงานทั้งชายหญิงในชุดเสื้อแขนยาวและหมวกสานเดินเรียงรายกันเข้ามาในโรงอาหารด้วยสภาพเหนื่อยล้าและหิวโซ ทว่าเมื่อเห็นปอป่านและกลุ่มบอดี้การ์ดหน้าฝรั่งยืนอยู่หน้าหม้อแกง ทุกคนก็ชะงักฝีเท้า ม้ามองหน้ากันเลิ่กลั่ก บรรยากาศในโรงอาหารเปลี่ยนเป็นตึงเครียดขึ้นมาทันที เมื่อ 'หัวโจก' ซึ่งเป็นคนสนิทของศักดาก้าวออกมายืนจังก้าอยู่แถวหน้าสุด สายตาของมันมองเจ้านายสาวคนใหม่อย่างท้าทายการงัดข้อเพื่อเอาชนะใจคนงาน... กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว!

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Farm ร้อนซ่อนสวาท    บทส่งท้าย วิวาห์หวาน

    ชายหนุ่มคำรามลั่นในลำคอ กระแทกกายเข้าออกอย่างบ้าคลั่งอีกเพียงไม่กี่ครั้ง ร่างของปอป่านก็กระตุกเกร็ง เม้มปากแน่นพร้อมกับปลดปล่อยหยาดน้ำหวานออกมาชโลมอาบความเป็นชาย เลโอเองก็ตอกอัดความปรารถนาเข้าไปจนสุดโคน ปลดปล่อยสายธารแห่งชีวิตอุ่นวาบฉีดพ่นเข้าไปในกายสาวทุกหยาดหยดร่างสูงทิ้งตัวลงนอนทาบทับร่างบางอย่างหมดเรี่ยวแรง หอบหายใจแฮกอยู่กับซอกคอหอมกรุ่น เขากดจูบเบาๆ ที่ขมับชื้นเหงื่อ ค่อยๆ ถอนกายออกแล้วดึงร่างนุ่มนิ่มเข้ามากอดก่ายไว้ในอ้อมแขนอย่างหวงแหน"การรักษาของหมอเลโอ... ทำให้ข้อเท้าหายปวดหรือยังครับ?"ชายหนุ่มกระซิบถามเสียงกลั้วหัวเราะ ปอป่านซุกหน้าลงกับอกแกร่ง ทุบเบาๆ ที่กล้ามเนื้อหน้าท้องของเขา"ข้อเท้าหายปวดแล้ว... แต่ระบมไปทั้งตัวแทน! นายนี่มันหื่นกามที่สุดเลยไอ้บอดี้การ์ดบ้า!" เลโอหัวเราะร่วน กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น"ผมเป็นบอดี้การ์ดของคุณหนู... และกำลังจะเป็น 'สามี' ที่ถูกต้องตามกฎหมายในอีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้านี้ด้วย เตรียมตัวเตรียมใจไว้เลยนะครับ เพราะสามีคนนี้... จะขอรักษาร่างกายให้คุณหนูทุกคืนเลย"กาลเวลาหมุนผ่านไปอย่

  • Farm ร้อนซ่อนสวาท    บทที่ 26 : หนี้รักยี่สิบล้าน nc

    บานประตูไม้สักของห้องนอนใหญ่ถูกเปิดออกและปิดลงด้วยฝีเท้าของร่างสูง เลโอใช้แผ่นหลังดันประตูให้ปิดสนิทพร้อมกับกดล็อกกลอนอย่างแน่นหนา ชายหนุ่มตวัดวงแขนอุ้มร่างนุ่มนิ่มที่เอาแต่ซุกหน้ามุดลาดไหล่เขามาตลอดทางเดิน วางลงบนเตียงคิงไซส์ที่ปูด้วยผ้าปูที่นอนสีขาวสะอาดตาอย่างแสนจะทะนุถนอมทันทีที่แผ่นหลังสัมผัสกับฟูกนุ่ม ปอป่านก็รีบพลิกตัวหนี หญิงสาวคว้าหมอนใบโตมากอดบังหน้าอกตัวเองไว้ ใบหน้าหวานที่เคยซีดเซียวจากพิษไข้ บัดนี้กลับแดงก่ำลามไปจนถึงใบหูและลำคอ"คนบ้า... ไอ้ฝรั่งจอมลวงโลก! ปล่อยให้ฉันหลงคิดมาตลอดว่านายเป็นแค่ลูกจ้าง เป็นบอดี้การ์ดตกอับที่ต้องมาคอยรับคำสั่งฉัน" ปอป่านบ่นอุบอิบ ไม่กล้าเงยหน้าสบตากับทายาทมหาเศรษฐีตัวจริงที่กำลังยืนยิ้มกริ่มอยู่ข้างเตียง เลโอหัวเราะในลำคอด้วยความเอ็นดู ชายหนุ่มปลดกระดุมข้อมือเสื้อเชิ้ตของตัวเองออก พับแขนเสื้อขึ้นลวกๆ ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งบนขอบเตียง มือหนาเอื้อมไปดึงหมอนใบโตออกจากอ้อมกอดของหญิงสาว โยนมันทิ้งไปที่ปลายเตียงอย่างไม่ไยดี แล้วรวบตัวเจ้านายสาวจอมพยศเข้ามากอดไว้หลวมๆ"ผมขอโทษครับป่าน... ที่ต้องปิดบังความจริง

  • Farm ร้อนซ่อนสวาท    ตอนที่ 25: ความจริงเปิดเผย และคำสารภาพรัก

    "งะ... งานแต่งงาน!?"ปอป่านเบิกตากว้าง อ้าปากค้าง มองหน้าผู้ใหญ่ทั้งสามสลับกันไปมาด้วยความตกตะลึง "แต่งงานอะไรกันคะ ป่านยังไม่มีแฟนเลยนะคะคุณพ่อ! แล้วทำไมจู่ ๆ ถึง...""ก็เพราะยังไม่มีน่ะสิ พ่อกับลุงไมเคิลถึงได้จัดการหาคนที่เหมาะสมไว้ให้แล้วไงล่ะลูก" ประทีปแสร้งตีหน้าขรึมและจริงจัง "หนูต้องแต่งงานกับลูกชายคนเดียวของลุงไมเคิลนี่เป็นข้อตกลงที่เราผู้ใหญ่คุยกันไว้ ตั้งแต่ตอนที่ลุงเขาให้เงินยี่สิบล้านมาช่วยพยุงฟาร์มเราแล้ว ถือเป็นการแต่งงานเพื่อล้างหนี้ และดองสองครอบครัวเข้าด้วยกัน"ปอป่านรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุน หูอื้อไปชั่วขณะ... แต่งงานเพื่อใช้หนี้? คลุมถุงชนกับลูกชายมหาเศรษฐีที่เธอไม่เคยแม้แต่จะเห็นหน้าเนี่ยนะ!? หญิงสาวหันขวับไปมอง 'บอดี้การ์ดหนุ่ม' ที่ยืนกอดอกอยู่มุมห้องโดยอัตโนมัติ สายตาของเธอเต็มไปด้วยความสับสนและตัดพ้ออย่างปิดไม่มิด ทว่าเลโอกลับยืนนิ่ง สบตาเธอด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก"ถ้า..." ปอป่านสูดลมหายใจเข้าลึกๆ รวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มี "ถ้าคุณพ่อกับคุณลุงไม่ได้จะบังคับกันจนเกินไป... ป่านคงต้องขอบอกตรงๆ ว่า ป่านไม่

  • Farm ร้อนซ่อนสวาท    ตอนที่ 24 : ปิดล้อมจับตาย และรางวัลนำจับ

    บรรยากาศยามเย็นบริเวณหมู่บ้านจัดสรรขนาดเล็กท้ายตลาดอำเภอฝาง ค่อนข้างเงียบเหงาและห่างไกลจากผู้คน บ้านพักชั้นเดียวหลังคาสังกะสีที่ถูกเช่าไว้เป็นแหล่งกบดานชั่วคราว ปิดไฟมืดสนิทราวกับไม่มีคนอาศัยอยู่ ทว่าภายในห้องนั่งเล่นแคบ ๆ ศักดาและศักดิ์ชายกำลังนั่งกระดกเหล้าขาวเข้าปากด้วยความเครียดจัดกระเป๋าเสื้อผ้าใบย่อมถูกยัดลวก ๆ วางเตรียมพร้อมไว้บนโซฟา"น้า... ติดต่อไอ้หวังได้หรือยัง รถมันจะมารับพวกเราข้ามชายแดนกี่โมง ผมร้อนใจจะแย่อยู่แล้วนะ" ศักดิ์ชายเดินวนไปวนมา ขยี้ผมตัวเองอย่างบ้าคลั่ง"มึงจะเดินให้มันได้อะไรขึ้นมาวะไอ้ชาย! นั่งลง!" ศักดาตวาดลั่น ใบหน้าแดงก่ำจากฤทธิ์แอลกอฮอล์"ไอ้หวังมันบอกว่ารอให้มืดกว่านี้อีกหน่อย ตอนนี้ด่านตรวจของพวกทหารพรานมันเข้มงวด... แม่งเอ๊ย! ไม่คิดเลยว่าอีนังเด็กปอป่านมันจะรอดจากลูกซองกูไปได้ แถมยังเอาตำรวจมาไล่บี้พวกเราอีก!" "ผมบอกแล้วไงว่าอย่าไปยุ่งกับไอ้ฝรั่งบอดีการ์ดนั่น ท่าทางมันไม่ธรรมดาตั้งแต่แรกแล้ว!" "มึงหุบปากไปเลย..."วี้หว่อ... วี้หว่อ... วี้หว่อ เสียงไซเรนของรถตำรวจหลายคันแผดเสียงดังแหวกความเงียบของหมู่บ้านเข้ามาใกล้ แ

  • Farm ร้อนซ่อนสวาท    ตอนที่ 23 : แขกผู้มาเยือน และเบาะแสคนร้าย

    สามวันผ่านไป อาการไข้หวัดใหญ่ของปอป่านทุเลาลงจนกลับมาเป็นปกติ ส่วนข้อเท้าที่แพลงก็ยุบบวมลงมากจนสามารถเดินลงน้ำหนักเบาๆ ได้แล้ว หญิงสาวไม่ต้องนอนจับเจ่าอยู่แต่ในห้องอีกต่อไป เธอสามารถลงมานั่งรับลมที่ระเบียงหน้าบ้านใหญ่ได้ โดยมีบอดี้การ์ดร่างยักษ์คอยเดินตามประกบเป็นเงาตามตัว ความสัมพันธ์ระหว่างปอป่านและเลโอพัฒนาไปอย่างรวดเร็วท่ามกลางวิกฤต แม้จะไม่มีการเอ่ยปากระบุสถานะที่ชัดเจน แต่การกระทำที่แสนจะใส่ใจ สายตาที่ทอดมองกัน และรอยยิ้มที่มอบให้กัน ก็เพียงพอที่จะทำให้คนทั้งบ้านสวนฟาร์มสัมผัสได้ถึงความหวานชื่นที่อบอวลอยู่รอบตัวคนทั้งคู่"ทานแอปเปิลหน่อยนะครับคุณหนู ป้าจำเนียนเพิ่งปอกมาให้สดๆ เลย"เลโอเลื่อนจานผลไม้มาตรงหน้าหญิงสาวที่กำลังนั่งอ่านเอกสารสรุปยอดบัญชีอยู่บนโต๊ะกระจก "ขอบใจนะ" ปอป่านยิ้มรับ ใช้ส้อมจิ้มแอปเปิลเข้าปาก ก่อนจะถอนหายใจยาวเมื่อละสายตาจากแฟ้มเอกสาร"ยอดสั่งซื้อปุ๋ยลอตใหม่ที่เราติดต่อไปทางร้านขายส่งในตัวเมือง ได้ราคาถูกกว่าเดิมตั้งเกือบครึ่ง นี่ขนาดฉันเพิ่งเข้ามาดูระบบแค่ไม่กี่วัน ยังประหยัดเงินฟาร์มไปได้เป็นแสนคิดดูสิว่าตล

  • Farm ร้อนซ่อนสวาท    บทที่ 22 ความหนาวเหน็บถูกแทนด้วยความเร่าร้อน nc

    ชายหนุ่มจัดการก่อกองไฟขึ้นมาอย่างชำนาญ เปลวไฟสีส้มสว่างวาบขึ้นท่ามกลางความมืดมิด ขับไล่ความหนาวเย็นให้ถอยร่นออกไป เลโอขยับตัวเข้ามานั่งซ้อนอยู่ด้านหลังหญิงสาว ดึงร่างที่สั่นงันงกของเธอเข้ามากอด เพื่อให้ความอบอุ่น"เราโชคดีที่มีไฟผิงนะครับคุณหนู แต่..." เลโอมองสภาพเสื้อผ้าที่เปียกโชกของคนในอ้อมแขน"ผมว่าเราคงต้องถอดเสื้อผ้าเปียก ๆ ออกมาผึ่งไฟเสียก่อน อย่างน้อยให้ มันหมาดก็ยังดี ไม่อย่างนั้นอุณหภูมิร่างกายคุณหนูจะลดต่ำลงจนช็อกได้นะครับ""บะ... บ้าเหรอ ฉันอายนะ" ปอป่านส่ายหน้ารัว ริมฝีปากที่ซีดเซียวปากคอสั่นกระทบกันจนดังกึกๆ"มะ... ไม่เป็นไรหรอก ผิงไฟไปแบบนี้แหละ เดี๋ยวไฟก็ดับแล้ว""ดื้ออีกแล้วนะครับ" ชายหนุ่มถอนหายใจเบา ๆ เขาไม่ได้ฟังคำทัดทานนั้น มือหนาเอื้อมไปจับที่ข้อเท้าขวาที่บวมช้ำของเธออย่างเบามือที่สุด เลโอค่อย ๆ ถอดรองเท้าผ้าใบที่เปียกชุ่มและถุงเท้าของเธอออกทีละข้าง เพื่อไม่ให้รัดข้อเท้าที่กำลังอักเสบ ความอ่อนโยนที่สวนทางกับรูปลักษณ์ดุดันของเขา ทำเอาหัวใจของปอป่านกระตุกวูบเมื่อถอดรองเท้าเสร็จ เลโอขยับตัวขึ้นมานั่งประจันหน้ากับเธอ แสงจา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status