Masuk“Anastasia, kailan lang tayo nagkakilala pero sa maikling panahon na ‘yon alam kong mabuting ina ka at magiging mabuting asawa. Nakita ko kung paano pasayahin ng presensiya mo si Xeonne. Nakita ko kung paano pakalmahin ng haplos at boses mo si Xeonne,” mahina, malumanay pero tagos pusong mensahe niya.Bumalik sa isipan ko ang mga pinagdaanan namin ni Xeonne. Uminit ang mga mata ko. Ramdam ko ang bawat salitang binitawan niya.“Panalangin ko ay gabayan ng Panginoon ang pagmamahalan ninyo. Nawa’y maging masaya ang inyong pagsasama at sa mga panahon ng lungkot, galit at sakit sana ay piliin niyo pa rin ang isa’t isa.”Bago pa tumulo ang mga luha ko ay nakaabang na ang kamay ni Xeonne na may hawak na panyo. He knows me damn so well. Tinanggap ko ito at marahang pinahid ang mga luha.“Wala akong ano mang kayamanan maliban sa isang kuwentas,” aniya.Inabot sa ‘kin ni Xeonne ang isang kahon na gawa sa kahoy. Makikita sa desinyo nito ang kalumaan pero nanatiling makinis at malinis ang kahon.
“Photos time!” sigaw ni Alesia. “Of course, lady’s first, can we have the bride only on stage please.”“The stage is yours, your highness,” ani ni Xeonne sabay curtsy at bumaba ng entablado.Napailing na lamang ako sa inasta niya. Pumwesto ako sa gitna at dinala malapit sa dibdib ang boquet. After a few poses ay sunod na kukuhaan ng litrato ay si Xeonne. Bumaba ako at pumwesto sa likuran ng photographer.Pinanuod ko siya. Nakatayo lang siya at nakatingin sa camera pero ang lakas ng dating niya. Tindig pa lang ay agaw atensyon na. Pag siya ang ginawa kong mukha ng EMA ay siguradong papaldo ako.“Tingin sa camera,” sabi ng photographer.Tumingin sa direksyon namin si Xeonne. Bagama't sa kamera nakatingin ay parang nakatitig siya sa ‘kin. Sobrang lalim ng titig niya. Nagsalubong ang mga kilay ka nang bumaba ang tingin niya sabay ngisi. Mabilis kong tinakpan ang dibdib gamit ang mga braso. Tumawa naman siya sabay bigay ng finger heart sa direksyon ko.Muli akong tinawag pabalik sa entabla
“Do you Xeonne Sage Monteverde take Engr. Anastasia Veda Sullivan to be you lawfully wedded wife, to have and to hold, in sickness and in health, in good times and in wor, for richer or poorer, keeping yourself solely unto her for as long as you both shall love?” the officiant said.“I do, in this life, to the next, and the other lives I shall live,” he swore squeezing my hands.“Do you Engr. Anastasia Veda Sullivan, take this man Xeonne Sage Monteverde to be you lawfully wedded husband, to have and to hold, in sickness and in health, in good times and in wor, for richer or poorer, keeping yourself solely unto her for as long as you both shall love?”“I do,” I answered smiling and nodding my head.“If there be anyone present who may shoe just and lawful cause why this couple may not be legally we'd, let him speak now or forever hold his peace,&rdq
Lumabas ako ng kuwarto at nadatnan sila sa sala. Si Xenon ay nakaupo sa sahig hawak ang dalawang toy truck. Si Alesia naman ay nakaupo sa couch habang may hawak na dalawang kutsara, ang isa ay pinantakip nito sa matang nangingitim. Si Xeonne naman ay nakatayo at nakahawak sa kurbatang hindi maayos ang pagkakasuot. Lahat sila nakatingin sa direksyon ko at puno ng pagkamangha ang mga mukha.“What?” salubong ang mga kilay kong saad.“D*mn, Wife,” mahinang bulong niya.“Mimi!” Tumayo si Xenon sabay bitaw sa mga laruang hawak at tumakbo sa direksyon ko.Yumuko at kinarga siya. Hinawakan niya ang magkabilang pisnge ko at tinitigan ako.“Pretty! Pretty!” pumapalakpak niyang papuriLumapit sa ‘min si Xeonne. Hindi maalis ang tingin niya sa ‘kin. Inikutan niya kami.Huminto siya sabay sam
Nagising na naman ako na si Xenon na lamang ang kasama sa higaan. Napasulyap ako sa digital clock na nakapatong sa bed side table. Ayon dito ay lamapas hating gabi pa lamang.Napayakap ako sa sarili nang umihip ang malamig na hangin. Napalingon ako sa pinanggalingan nito at napansing nakabukas ang pinto papuntang terrace. Inayos ko ang kumot ni Xenon bago bumangon.Tinungo ko ang pintuan ng terrace para isara ito pero nadatnan ko si Xeonne na nakatingin sa malayo at tila malalim ang iniisip. Madilim ang paligid at ang tanging pinagmumulan ng liwanag ay nagmumula sa bilog na buwan at hindi mabilang na mga bituing kumikislap sa langit.“Ano’ng iniisip mo?” Lumapit ako at napayakap sa sarili sa biglang pag-ihip ng malamig na hangin.“There’s this woman I know...” Panimula niya habang nakatanaw pa rin sa malayo.“Woman?” Napaangat ako n
“You know you don’t have to buy an island for me or anything at all right?” I grabbed his hand resting around my neck and pulled myself closer to him. His firm chest pressed against my back. I could feel his heart beating faster.“I know.” His arm tightened around my waist as he nozzles against my nape.The gentle warmth of his breath caressed my skin, sending chills down my spine.“But I want to,” he added and planted a long kiss on my neck.I turned around and was met by his intense gaze. I cupped his face and leaned over as I shut my eyes close. I felt his soft lips against mine. He grabbed my nape and deepened the kiss. He nudged me against the soft silk beneath us and with his lips still against mine, he swiftly climbed on top of me. The space on each sides my head slightly sunk as he ositions himself cornering me. I wrapped my arms around his neck kissing him like we’ve never kissed for years. Each kiss screams how I longed for him.Suddenly he stopped.Resting my head back, I







