LOGINMAUREENHabang tahimik akong nakatayo sa may madilim na pasilyo malapit sa kusina, pinakikinggan ko ang bawat salitang lumalabas sa mga labi ni Audrey at ng mga alalay niyang sina Mirna, Agnes, Fe, Lucia, Amy, Bea, Emily, Karla, Violy, at Sandra.Rinig na rinig ko ang kanilang mga pag-aalala, ang mga babala nila kay Audrey, at ang desperasyon sa boses ng babaeng iyon. Habang pinapakinggan ko sila, isang demonyotang ngisi ang unti-unting gumuhit sa mga labi ko.Mga tanga, bulong ko sa sarili ko habang dahan-dahang umiiling. Akala nila ay may laban sila sa mga drama at taktika ko?Magkampihan man silang lahat at magtulungan para suportahan si Audrey, walang mangyayari kung mismong si Carlton ay hawak ko sa palad ko. Hangga't nagagamit ko ang konsensya at awa ng lalaking iyon, kahit buong barangay pa ang kumampi kay Audrey, wala silang magagawa para patumbahin ako. Si Carlton ay mananatiling sunud-sunuran sa mga laro ko hangga't pinapakita ko na ako ang biktima.Kaya naman kinabukasan, m
AUDREYHabang nakatayo ako rito sa malawak na kusina ng mansiyon, ramdam ko pa rin ang pag-init ng buong mukha ko sa pagkadismaya.Katatapos ko lang umakyat kanina para dalhan ng gamot at tubig ang babaeng 'yon, pero ano ang iginanti? Isang napaka-obvious na pagpapacute at pagpapakitang-tao kay Carlton. Hindi ko na napigilan ang sarili ko; padabog kong ibinaba ang hawak kong basahan sa marmol na counter habang mabigat ang paghinga ko."Grabe talaga ang babaeng 'yun, Ma'am Audrey. Nakakainis! Narito na naman!" basag ni Mirna sa katahimikan habang abala sa pagpupunas ng mesa sa malapit.Agad na lumapit sa akin ang iba pang kasambahay na sina Agnes, Fe, Lucia, Amy, Bea, Emily, Karla, Violy, at Sandra, na halata ring mga inis. Sabay-sabay silang nag-reklamo at naglabas ng sama ng loob tungkol sa muling pagpasok ni Maureen sa mansiyon namin."Oo nga po, Ma'am Audrey!" sabat ni Agnes habang nakapameywang. "Kitang-kita namin kung paano siya umasta kanina. Parang mahinang-mahina kunwari, pero
MAUREENHabang nakahiga ako sa malambot na kama ng guest room, pilit kong pinapanatili ang mabigat kong paghinga at ang pag-ungol na para bang hirap na hirap talaga ako sa iniinda kong sakit sa tiyan. Kitang-kita ko ang pag-aalala sa mukha ni Carlton habang nakatayo siya sa gilid ng higaan, tila nag-aalinlangan kung iiwan ba niya ako o hindi. At iyon ang eksaktong gusto kong mangyari—ang ma-trap siya sa tabi ko."Carlton..." tawag ko sa kanyang pangalan sa pinakamahina at pinakamaamong boses na kaya kong ibigay. Sinadya ko pang abutin ang kamay niya at mahinang hinawakan ito gamit ang nanginginig kong mga daliri. "Huwag mo akong iwan dito... natatakot ako. Pakiramdam ko ay lumalala ang sakit ng tiyan ko kapag wala ka sa tabi ko."Napatigil si Carlton sa paghakbang patungo sa pintuan. Halata sa mukha niya ang pag-aalinlangan. "Maureen, kailangan ko lang tawagin si Audrey para maghanda ng gamot o kaya ay tignan kung may makukuha tayong first aid sa ibaba. Babalik din ako agad.""No, ple
MAUREENNapatitig ako nang diretso kay Carlton habang sinasabi niya ang mga salitang iyon. Ang mga salitang binitawan niya ay parang maliliit na karayom na tumusok sa dibdib ko hindi dahil nasasaktan ako sa pagtatanggol niya kay Audrey, kundi dahil sa labis na inis na unti-unting kumakain sa sistema ko.Si Audrey na naman. Kahit kailan ay napaka-tanga talaga ni Carlton pagdating sa babaeng iyon. Narito na ako sa mismong mansiyon niya, nag-aanyong mahina at api para muli siyang maitali sa akin, pero binabanggit pa rin niya ang pangalan ng babaeng iyon sa harap ko mismo.Bago pa man ako makahanap ng tyempo para sumagot o maglabas ng panibagong patak ng luha, narinig namin ang marahang pagbukas ng pinto sa may hallway. Sabay kaming napalingon ni Carlton, at doon ko nakita si Audrey na lumabas mula sa kusina habang may dalang baso ng tubig. Natigilan siya nang makita kaming dalawa sa living room, lalo na nang mapagtanto niyang ako ang kasama ni Carlton na nakatayo ngayon sa gitna ng kanya
CARLTONHabang mahigpit kong hawak ang manibela ng aking kotse habang binabagtas ang abalang kalsada pabalik sa aking mansiyon, hindi ko napigilang mapailing nang paulit-ulit habang sinasalamin ng rearview mirror ang mukha ko.Kung iisipin ko ang mga pangyayari nitong mga nakaraang araw, parang isang mabigat na palabas sa telebisyon na pilit nilang ipinagawa sa akin, at ako naman itong si tanga na nagpapadala sa bawat eksena.Isang malaking buntong-hininga ang pinakawalan ko habang pilit kong inaalala kung paano ako napunta sa ganitong sitwasyon kung saan ang isang babaeng minsan ko nang kinalimutan at tinalikuran ay kasalukuyang nakasakay ngayon sa passenger seat ng kotse ko, papunta sa sarili kong tahanan.Ang totoo nito, kahit pilit ko pang pilitin ang sarili ko na ibalik ang dating nararamdaman, alam na alam ko sa sarili ko na wala na talaga akong pakialam kay Maureen. Wala na.Tapos na ang kabanatang iyon ng buhay ko noong panahong paulit-ulit niya akong binigo at ginamit para sa
MAUREEN"Oh, my God, Maureen! You were absolute perfection!" bulalas ni Mommy habang mahigpit akong niyakap, bakas sa mukha niya ang labis na paghanga sa aking talento sa pagpapakitang-tao. "Kitang-kita ko sa mga mata ni Carlton kung paano siya nataranta at naniwala sa bawat luhang pinatak mo. Ang galing-galing mo talagang anak!"Umupo si Daddy sa gilid ng higaan habang tinatapik ang tuhod ko, ang kanyang mukha ay puno ng sarkastikong kasiyahan. "That's my girl. Akala ko noon ay medyo hihina ka na sa laban na ito, pero pinatunayan mo na talagang nagmana ka sa akin pagdating sa madiskarteng pag-iisip. Dahil sa ginawa mong ospital stunt na ito, sigurado akong nakahinga na nang maluwag ang board of directors natin."Si Kuya Anjo naman ay napapalakpak pa habang umiiling-iling, mukhang tuwang-tuwa sa naging takbo ng ating maliit na palabas. "Bro, ang galing! Na-corner natin ang isang Carlton Miller nang walang kahirap-hirap. Pero teka, ngayon na bumalik na siya sa mga kamay natin at nangak
AudreyNagising ako na parang wasak ang buong katawan ko. Sobrang sakit, every movement may kirot. Napahigpit ang hawak ko sa kumot at tinakpan ang hubad kong katawan. Pagtingin ko sa kama, nakita ko ang natuyong dugo. My chest tightened, at hindi ko napigilan, bigla akong napaiyak.Wala na ang ini
Jessica“Cheers!”Naupo kami ni Mama sa kwarto ko at parehong hawak ang baso ng red wine habang natatawa.“Finally mom, wala na si Audrey,” sabi ko, “Thanks to her, we were able to solve the problem too.”Mom chuckled softly, “Lower your voice, baka marinig tayo ni Gary. He’s still hesitant about wh
CarltonKakatapos ko lang maligo ng mapatingin ako sa CCTV monitors screen. My eyes caught her, yung babae na kasama ni Attorney Smith. The same girl na nabangga ako sa café two weeks ago at natapunan ng kape.Hmp, anak siya ni Gary Walton? Spoiled brat siguro ‘to. “One year,” I whispered sa saril
AudreyI just finished my meeting with a client, and honestly, it went really well. I was feeling a little tired pero okay lang because it was productive. Next week na sisimulan ang construction ng maliit na coffee shop na kumuha sa service ko.Pagdating ko sa garahe, I immediately noticed a black







