Se connecter"ถามจริง? o_O เฮ้อ...สงสารน้องนะ แต่จะทำยังไงได้ เราว่าไทเปเข้าใจเชนนะ อย่าคิดมากเลย^^"เจแปนยังน่ารักและดีกับผม ขนาดผมทำร้ายจิตใจเธอและนอกใจเธอมานานซึ่งผมรู้สึกโชคดีมาก..ที่สิ่งที่ผมทำ มันไม่ได้จบที่เสียใครสักคนไปผมยังมีเพื่อนที่ดี มีแฟนที่ดี..และได้ลงเอยกับคนที่รักผมทั้งใจและตอนนี้มีผมก็มีพยายา
พามาส่งงั้นเหรอ?ผมอึ้งไปเลย...ผมรู้สึกผิดมาก ทำไมผมต้องถ่อไปพระรามสองดูชุดเครื่องนอนเอาวันนี้ ทำไมผมถึงทิ้งโทรศัพท์ปล่อยให้เธอโทรเข้าจนแบตหมดทำไมวะ?!ถ้าไทเปกับลูกเป็นอะไร ผมไม่ให้อภัยตัวเองแน่ๆ"ขอบคุณมากครับ ขอบคุณจริงๆ"ผมยกมือไหว้พี่บุรุษไปรษณีย์รอบที่สิบ ก่อนที่ผู้ชายคนนั้นจะยิ้มและตบไหล่ผมเบ
ฉันขยับตัวซ้ายทีขวาทีบนโซฟา ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ที่เพิ่งวางหมาดๆ ขึ้นมากดโทรหาพี่เชนอีกครั้งแต่โทรเท่าไหร่พี่เชนก็ไม่รับ แถมสายหลังๆยังปิดเครื่องอีกต่างหากเขาขับรถอยู่ ติดประชุม หรือยุ่ง? ทำไมไม่บอกฉันบ้าง นี่จะมืดค่ำแล้วนะฉันเป็นห่วง และท้องฉันก็แก่มากด้วย ทำไมพี่เชนกล้าทิ้งฉันไว้แบบนี้ตุบๆฉันคลำ
ตอนนี้เราคุยไปทำไป..แถมยังห้ามลูกเด็กเล็กแดงไปด้วย จนสักพักของเซอร์ไพรส์เราเสร็จ ฉันพับกระดาษผลตรวจเป็นรูปหัวใจห้อยลูกโป่งไว้เพียบแต่!....ลูกโป่งหลายลูก กระดาษพับหัวใจก็หลายดวง พี่เชนจะมีความอดทนไขปริศนาแสนเซอร์ไพรส์ฉันได้ไหม?!"เรียบร้อย! เฮ้อ..พี่เจแปนคิดแผนเซอร์ไพรส์เก่งแบบนี้ เซอร์ไพรส์พี่กัปตั
เรื่องท้องไม่ท้อง..คงต้องเอาไว้ก่อน เพราะตอนนี้ฉันกับพี่เชนถูกดึงกลับไปนั่งร่วมโต๊ะกับผู้ใหญ่แล้ว และทุกคนก็พูดเป็นเสียงเดียวว่าฉันควรมีลูกแฝด มีแข่งกับพี่เจแปนไปเลย"ไม่ไหวครับๆ คนเดียวก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่?^^" พี่เชนตอบยิ้มๆแล้วตักนู่นตักนี่ให้ฉันกิน"ไม่ไหว? เออๆเดี๋ยวยกโซลให้ไปเลี้ยงหนึ่งวัน คงไม
ฉันก้มมองท้องโตๆพี่เจแปน แล้วพยักหน้าทั้งน้ำตา"ค่ะ ไทเปจะรีบตามไป"ก้อก ก้อก ก้อก..."ออกมาได้แล้ว พวกเธอสองสาว^^" เมื่อฉันเห็นแม่ฮายเคาะประตูเปิดเข้ามา..น้ำตาฉันก็ไหลอีก เพราะฉันจำได้ ว่าเราไม่ถูกกันและเกลียดกันมาก.. แต่วันนี้ท่านกลับมาเป็นที่ปรึกษาและเป็นญาติผู้ใหญ่ให้ฉัน ฉันนึกไม่ถึงจริงๆว่าเราจ
"อะไร? ทำไม? จะทำอะไร? เพื่อ? เออ..." ฉันนั่ง งงกับบทสนทนาเขาไม่นาน เขาก็ยื่นโทรศัพท์มาให้ฉัน"พี่สาวฉันจะคุยด้วย-_-" พี่สาว..พี่ใบไม้เหรอ?! เรื่องพี่ฮาวายแน่เลย!! ฉันรีบดึงโทรศัพท์มาคุยทันที ใจเต้นตึกตักลุ้นยิ่งกว่าสอบเอนทรานซ์ ฉันจะได้เจอพี่ฮาวายแล้ว ต้องเป็นข่าวดีแน่เลย>สะ..สวัสดีค่ะพี่ใบไม้^^
จากนั้นมือกัปตันหนุ่มก็ลูบตามขาอ่อนฉันช้าๆ จนถึงจุดหมาย แล้วเขาก็ใช้นิ้วเกี่ยวดึงแพนตี้ฉันลงฟรึบ!"ถอดเก่งนะ แต่ฉันจะบอกว่าผัวได้ไง ในเมื่อเรายังไม่ได้แต่ง-_-""ยังไม่แต่ง..แต่ได้กันแล้ว" ไคล์พูดเบาๆและรูดซิปกางเกงลง ก่อนเขาจะโอบฉันเข้าใกล้..แล้วจับแก่นกายออกมาและไคล์ก็ถูมันเล่นช้าๆ เขาถูพลางจ้องต
มะ..เมียฉันหมุนตัวกลับ ทำเป็นจัดจานจัดช้อน จนช้อนส้อมที่วางผิดคู่มั่วไปหมดเมีย เมีย แบบไหน..ยังไม่ได้ขอแต่งงาน ยังไม่ขอเป็นแฟนด้วยซ้ำ ฉันควรเข้าใจยังไง! ขณะที่ฉันกำลังคิดไปสงสัยไป มือใหญ่...ก็สวมกอดจากด้านหลัง"แล้ว...ฉันล่ะเป็นอะไร" เสียงนุ่มกระซิบหลังหูแผ่วเบา จนมือฉันที่จับช้อนส้อม..ชะงักทันที
"ไม่เป็นไร..ดูแลแฟนแค่นี้ สบาย^^" สายตาที่มองมาฉันเห็นมันส่อแววเศร้า เชนคงจะเหนื่อยมากจริงๆ"อดทนนะเชน พี่ฮาวายกลับมาแล้วไทเปดีขึ้นชัวร์^^""อื้ม ขนาดวันแรกเรายังรู้สึกได้เลย กัปตันต้นไม้คงบอกเจแปนแล้วสินะว่าไปเจอเรามา""ใช่..เขาบอกแล้ว เชนเรื่องที่ผ่านมาน่ะช่างมันเถอะนะ ตอนนี้โฟกัสที่ไทเปดีกว่า เรา







