เข้าสู่ระบบ"ถามจริง? o_O เฮ้อ...สงสารน้องนะ แต่จะทำยังไงได้ เราว่าไทเปเข้าใจเชนนะ อย่าคิดมากเลย^^"เจแปนยังน่ารักและดีกับผม ขนาดผมทำร้ายจิตใจเธอและนอกใจเธอมานานซึ่งผมรู้สึกโชคดีมาก..ที่สิ่งที่ผมทำ มันไม่ได้จบที่เสียใครสักคนไปผมยังมีเพื่อนที่ดี มีแฟนที่ดี..และได้ลงเอยกับคนที่รักผมทั้งใจและตอนนี้มีผมก็มีพยายา
พามาส่งงั้นเหรอ?ผมอึ้งไปเลย...ผมรู้สึกผิดมาก ทำไมผมต้องถ่อไปพระรามสองดูชุดเครื่องนอนเอาวันนี้ ทำไมผมถึงทิ้งโทรศัพท์ปล่อยให้เธอโทรเข้าจนแบตหมดทำไมวะ?!ถ้าไทเปกับลูกเป็นอะไร ผมไม่ให้อภัยตัวเองแน่ๆ"ขอบคุณมากครับ ขอบคุณจริงๆ"ผมยกมือไหว้พี่บุรุษไปรษณีย์รอบที่สิบ ก่อนที่ผู้ชายคนนั้นจะยิ้มและตบไหล่ผมเบ
ฉันขยับตัวซ้ายทีขวาทีบนโซฟา ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ที่เพิ่งวางหมาดๆ ขึ้นมากดโทรหาพี่เชนอีกครั้งแต่โทรเท่าไหร่พี่เชนก็ไม่รับ แถมสายหลังๆยังปิดเครื่องอีกต่างหากเขาขับรถอยู่ ติดประชุม หรือยุ่ง? ทำไมไม่บอกฉันบ้าง นี่จะมืดค่ำแล้วนะฉันเป็นห่วง และท้องฉันก็แก่มากด้วย ทำไมพี่เชนกล้าทิ้งฉันไว้แบบนี้ตุบๆฉันคลำ
ตอนนี้เราคุยไปทำไป..แถมยังห้ามลูกเด็กเล็กแดงไปด้วย จนสักพักของเซอร์ไพรส์เราเสร็จ ฉันพับกระดาษผลตรวจเป็นรูปหัวใจห้อยลูกโป่งไว้เพียบแต่!....ลูกโป่งหลายลูก กระดาษพับหัวใจก็หลายดวง พี่เชนจะมีความอดทนไขปริศนาแสนเซอร์ไพรส์ฉันได้ไหม?!"เรียบร้อย! เฮ้อ..พี่เจแปนคิดแผนเซอร์ไพรส์เก่งแบบนี้ เซอร์ไพรส์พี่กัปตั
เรื่องท้องไม่ท้อง..คงต้องเอาไว้ก่อน เพราะตอนนี้ฉันกับพี่เชนถูกดึงกลับไปนั่งร่วมโต๊ะกับผู้ใหญ่แล้ว และทุกคนก็พูดเป็นเสียงเดียวว่าฉันควรมีลูกแฝด มีแข่งกับพี่เจแปนไปเลย"ไม่ไหวครับๆ คนเดียวก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่?^^" พี่เชนตอบยิ้มๆแล้วตักนู่นตักนี่ให้ฉันกิน"ไม่ไหว? เออๆเดี๋ยวยกโซลให้ไปเลี้ยงหนึ่งวัน คงไม
ฉันก้มมองท้องโตๆพี่เจแปน แล้วพยักหน้าทั้งน้ำตา"ค่ะ ไทเปจะรีบตามไป"ก้อก ก้อก ก้อก..."ออกมาได้แล้ว พวกเธอสองสาว^^" เมื่อฉันเห็นแม่ฮายเคาะประตูเปิดเข้ามา..น้ำตาฉันก็ไหลอีก เพราะฉันจำได้ ว่าเราไม่ถูกกันและเกลียดกันมาก.. แต่วันนี้ท่านกลับมาเป็นที่ปรึกษาและเป็นญาติผู้ใหญ่ให้ฉัน ฉันนึกไม่ถึงจริงๆว่าเราจ
"แม่โบอิ้ง...เขินทำไม โบอิ้งอยากมีน้องแล้วนะ^^" โบอิ้งมองหน้าพ่องงๆ ก่อนจะดูดจุกหลอกต่อและมองหงส์มองน้ำไปเรื่อยเอาหูทวนลมไปนะลูก เรื่องแบบนี้หนูไม่ควรฟัง"ก็..รู้ เดือนนี้ฉันไม่ได้กินยาคุมเลย ปล่อยให้อยู่นี่ไง-////-""จริงดิ!O_O" ฉันพยักหน้าเบาๆ หน้าร้อนผ่าวจนต้องเสมองไปทางอื่น"เดือนนี้เรามีอะไรกั
"ของเราอีกสองเดือน คงตรงกับวันวาเลนไทน์^^" ไคล์หันมายิ้ม แล้วเขี่ยพุงฉัน ตอนนี้เรากำลังขับรถไปรับโบอิ้งที่บ้านย่า เพราะสองสามวันที่ผ่านมาแม่สาวชาววังงอแงอยากไปค้างกับณเพชร ณภัทรมาถึงไคล์ก็ลงจากรถเดินอ้อมมาเปิดประตูให้ฉัน เพราะฉันเริ่มท้องแก่จวนคลอด จะเดินจะก้าวขาก็ลำบาก แต่พอเข้าบ้านก็เจอเสียงร้องเ
พูดประชดประชันจบก็ทำเป็นดูทีวีหลบตาฉัน"เชนแค่ไปเรียน รอหน่อยนะ บางที..." ฉันพูดไม่ทันจบไทเปก็ขัดขึ้นมา"รอเหรอคะ?ไทเปรอให้เขารักมาเจ็ดปี เขายังไม่รักไทเปเลยค่ะ พอแล้วค่ะพี่เจแปน มันเจ็บ มันเป็นบาปกรรมของไทเปเองล่ะ ที่แย่งพี่เชนจากพี่เจแปนมา สมควรแล้วค่ะ..ที่จะเสียไป"ฉันรีบจับไหล่สั่นระริกของไทเปไว
กัปตันต้นไม้ : ที่ผมมอมเหล้า..มันเหมือนเป็นการเปิดใจและเปิดตัวตนของเจแปนออกมา เห็นไหมล่ะ..ว่าเธอก็ต้องการผม เราต้องการกันและกัน มันเป็นเรื่องพรหมลิขิตนะเอาจริงๆ เจแปนบินรูทต่างประเทศไฟลท์แรกก็เจอผมเลย"ฮ่าๆ ไอ้ไม้โว้ยยยยยย~!" ต้นกล้าน้องชายเขาตะโกนแซว พร้อมๆกับคุณพ่อคุณแม่ที่เริ่มก้มหน้า..นวดขมับช้า







