Masuk"ถามจริง? o_O เฮ้อ...สงสารน้องนะ แต่จะทำยังไงได้ เราว่าไทเปเข้าใจเชนนะ อย่าคิดมากเลย^^"เจแปนยังน่ารักและดีกับผม ขนาดผมทำร้ายจิตใจเธอและนอกใจเธอมานานซึ่งผมรู้สึกโชคดีมาก..ที่สิ่งที่ผมทำ มันไม่ได้จบที่เสียใครสักคนไปผมยังมีเพื่อนที่ดี มีแฟนที่ดี..และได้ลงเอยกับคนที่รักผมทั้งใจและตอนนี้มีผมก็มีพยายา
พามาส่งงั้นเหรอ?ผมอึ้งไปเลย...ผมรู้สึกผิดมาก ทำไมผมต้องถ่อไปพระรามสองดูชุดเครื่องนอนเอาวันนี้ ทำไมผมถึงทิ้งโทรศัพท์ปล่อยให้เธอโทรเข้าจนแบตหมดทำไมวะ?!ถ้าไทเปกับลูกเป็นอะไร ผมไม่ให้อภัยตัวเองแน่ๆ"ขอบคุณมากครับ ขอบคุณจริงๆ"ผมยกมือไหว้พี่บุรุษไปรษณีย์รอบที่สิบ ก่อนที่ผู้ชายคนนั้นจะยิ้มและตบไหล่ผมเบ
ฉันขยับตัวซ้ายทีขวาทีบนโซฟา ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ที่เพิ่งวางหมาดๆ ขึ้นมากดโทรหาพี่เชนอีกครั้งแต่โทรเท่าไหร่พี่เชนก็ไม่รับ แถมสายหลังๆยังปิดเครื่องอีกต่างหากเขาขับรถอยู่ ติดประชุม หรือยุ่ง? ทำไมไม่บอกฉันบ้าง นี่จะมืดค่ำแล้วนะฉันเป็นห่วง และท้องฉันก็แก่มากด้วย ทำไมพี่เชนกล้าทิ้งฉันไว้แบบนี้ตุบๆฉันคลำ
ตอนนี้เราคุยไปทำไป..แถมยังห้ามลูกเด็กเล็กแดงไปด้วย จนสักพักของเซอร์ไพรส์เราเสร็จ ฉันพับกระดาษผลตรวจเป็นรูปหัวใจห้อยลูกโป่งไว้เพียบแต่!....ลูกโป่งหลายลูก กระดาษพับหัวใจก็หลายดวง พี่เชนจะมีความอดทนไขปริศนาแสนเซอร์ไพรส์ฉันได้ไหม?!"เรียบร้อย! เฮ้อ..พี่เจแปนคิดแผนเซอร์ไพรส์เก่งแบบนี้ เซอร์ไพรส์พี่กัปตั
เรื่องท้องไม่ท้อง..คงต้องเอาไว้ก่อน เพราะตอนนี้ฉันกับพี่เชนถูกดึงกลับไปนั่งร่วมโต๊ะกับผู้ใหญ่แล้ว และทุกคนก็พูดเป็นเสียงเดียวว่าฉันควรมีลูกแฝด มีแข่งกับพี่เจแปนไปเลย"ไม่ไหวครับๆ คนเดียวก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่?^^" พี่เชนตอบยิ้มๆแล้วตักนู่นตักนี่ให้ฉันกิน"ไม่ไหว? เออๆเดี๋ยวยกโซลให้ไปเลี้ยงหนึ่งวัน คงไม
ฉันก้มมองท้องโตๆพี่เจแปน แล้วพยักหน้าทั้งน้ำตา"ค่ะ ไทเปจะรีบตามไป"ก้อก ก้อก ก้อก..."ออกมาได้แล้ว พวกเธอสองสาว^^" เมื่อฉันเห็นแม่ฮายเคาะประตูเปิดเข้ามา..น้ำตาฉันก็ไหลอีก เพราะฉันจำได้ ว่าเราไม่ถูกกันและเกลียดกันมาก.. แต่วันนี้ท่านกลับมาเป็นที่ปรึกษาและเป็นญาติผู้ใหญ่ให้ฉัน ฉันนึกไม่ถึงจริงๆว่าเราจ
"กินข้าวหน่อยนะ..จะได้กินยา-_-" ไคล์มองหน้าฉันแล้วเบือนหน้าหนี ตอนนี้เหมือนมีลูกจริงๆข้าวก็กินยาก ยาก็กินยาก ฉันเหนื่อยเหลือเกินที่ต้องนั่งประเคนทุกอย่างให้เขา ซึ่งเขาก็ไม่มีทีท่าจะแตะมัน..ตอนก้านแก้วเข้ามาเยี่ยมไคล์เขาก็คุยกับมันปกตินะ แต่กับฉันตึงใส่มากๆ ไม่รู้เป็นบ้าอะไร"ทำไมไม่กลับไปนอนคอนโด เฝ
ฉันหันไปมองพ่อของลูกอีกครั้ง เพราะเขาเอาแต่นั่งเงียบ..และยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กับรูปลูกอยู่นั่นแหละ"กัปตันคะ..""......" ยิ้ม..และซูมดูรูปในโทรศัพท์ตาเป็นประกาย"กัปตัน.." ฉันเรียกอีกครั้งเขาก็เงียบ..จนคุณหมอที่นั่งตรงข้ามหัวเราะเบาๆ แล้วใช้ปากกาจิ้มที่มือเขาแทน"คุณพ่อครับ^^""ครับO_O" ฉันรีบเบือนหน้าห
"มะ..มองอะไร-///-""รักไง^\\^"อืื้อ..รักไคล์เหมือนกันนะ-///-" เขายิ้มแล้วกอดฉันแน่น กอดไปโยกตัวไป..เหมือนหมั่นเขี้ยวฉันยังไงอย่างงั้นหลังจากอาบน้ำเสร็จเราก็นอนกอดกัน แถมไคล์ยังจัดฉันรอบที่สองรอบที่สามซอฟๆก่อนนอนอีกเมื่อคืนยอมรับว่าฉันเหนื่อย..ฉันเพลีย ตื่นมาอีกทีก็สายแล้ว ซึ่งเหมือนเดิมเลย..พ่อเจ
"หนูชื่อเจแปนค่ะ^^""จ้าน่ารักจัง..พี่ไออุ่นนะคะ เวียร์ๆนายจะคุยธุระก่อนไหม? ฉันไปรอที่ห้อง^=^" พี่เวียร์พยักหน้าเบาๆแล้วปล่อยมือพี่ไออุ่น ก่อนจะหันมองและพูดตามหลังว่า.."เดินดีๆดูทางด้วย-_-" เมื่อพี่ไออุ่นส่งนิ้วโอเคกลับมา พวกเราสามคนก็เดินเข้าห้องทำงานพี่เวียร์ ก่อนจะเลื่อนเก้าอี้นั่งตรงข้าม ก้มหน







