5. เริ่มงานวันแรก 

วันที่บุษยารอคอยวันพรุ่งนี้แล้วสินะ วันที่ต้องเริ่มงานเป็นวันแรก คอนโดของบุษยาที่อยู่ไม่ไกลจากที่ทำงานมากนักเธอเลือกที่จะเดินทางไปทำงานด้วยรถไฟฟ้า เนื่องจากตึกของเคเควาย กรุ๊ป(KKY Group) ก็อยู่ในย่านธุรกิจ ออกจากสถานีรถไฟฟ้า เดินอีกนีดหน่อยก็ถึงที่ทำงาน ก็ถือว่าสะดวกสบาย 

ซึ่งคอนโดและรถยนต์เป็นของขวัญที่พ่อและแม่ซื้อให้เป็นของขวัญเนื่องจากสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ เธอจึงตั้งใจที่จะเก็บรักษาไว้เป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ ส่วนรถบุษยาไม่นำมาใช้ เธอเก็บไว้ที่บ้านเพื่อให้ลุงสนไว้ใช้เพื่อไปตลาดซื้อของ และพาคุณปทุมวดีไปหาหมอ คอนโดนี้เธอขอให้ขายเมื่อตอนที่ครอบครัวลำบากแต่พ่อและแม่ก็เลือกที่จะเก็บมันไว้ให้เก็บเธอไว้อาศัยตอนไปเรียนและทำงานลูกสาวเพียงคนเดียวจะได้ไม่ลำบาก เนื่องจากเป็นชื่อของบุษยาจึงไม่ถูกยึดเพื่อไปขายทอดตลาดเหมือนกับทรัพย์สินที่เป็นของพ่อ 

@อาคารสำนักงานKKY Group

 08.30 น.

บุษยามาถึงที่ทำงานวันนี้เป็นวันแรกที่ได้ใส่ชุดทำงาน ไม่ใช่ชุดนักศึกษาบุษยาเลือกใส่ชุดเดรสสีเหลืองอ่อนพาสเทลแขนกุด เสื้อเบสเซอร์(สูท)สีขาว ขับผิวขาวชวนมองผมสีน้ำตาลวัยรุ่นตามสมัย แก้มใส ปากอมชมพู

 แม้จะไม่ได้แต่งหน้าอะไรมากมาย เพียงแค่ทาลิปสติกกลอส ชมพูอ่อนๆ แต่ชวนให้ผู้พบเห็นหันมามอง ไม่เว้นแม่แต่ผู้หญิงด้วยกันที่มองแล้วชวนอิจฉาในความน่ารักของเธอ เมื่อมาถึงเธอก็โทรหาพี่ฝ่ายบุคคลที่ติดต่อเธอไปเพื่อแจ้งวันเริ่มงาน และส่งเอกสารหลักฐานการจบการศึกษาทางEmailพร้อมกับได้ให้เบอร์โทรไว้เมื่อมาถึง

“สวัสดีค่ะ คุณแก้วตา บัวมาถึงที่แล้วค่ะ บัวรอที่ชั้น G นะคะ”

“น้องบัวขึ้นไปรอพี่ที่ชั้น8 ได้เลยค่ะแจ้งชื่อกับผู้ช่วยพี่ชื่อพี่แนนรอพี่นิดหนึ่งนะรถติดพี่อาจจะไปถึง9โมงค่ะเดียวแนนจะเอา สัญญาให้น้องบัวดูเอกสารและรายละเอียดการจ้างงานและสัญญาชดใช้ทุนการศึกษารอพี่ไปพลางๆก่อน” เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยแก้วตาผู้จัดการแผนกบุคคลก็มาถึงพอดีก็มีการแนะนำบริษัทของบริษัท อาร์เค โกลด์ อีเว้น จำกัดคร่าวๆเป็นบริษัทในเครือของKKY Group โดยในปีนี้มีนักศึกษาทุน2 คน อีกหนึ่งคนนั้นก็คือ ณดล ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลามาจะในสาขา Digital marketing ซึ่งก็ต้องได้ร่วมกับกันกับ แผนกออกแบบและจัดแสดงของบุษยา

แก้วตา “นี่ณดล นี่บัวนะ รู้จักกันหรือยังคะ” ทั้งสองก็ส่งยิ้มทักทายกันอย่างเป็นมิตรแม้จะเรียนมหาลัยเดียวกัน แต่คนละคณะแต่ก็เจอกันเมื่อตอนที่มารับทุนการศึกษาในปีที่ 2 จากนั้นก็ไม่เจอกัน แต่ณดลนั้นติดตามข่าวของบุษยาอยู่ตลอดเนื่องจาก บุษยาเองก็ทั้งสวยและเรียนดีจึงเป็นดาวของคณะ  

“พี่จะพาไปแนะนำตามแผนกนะ” หลังจากที่แก้วตาพานักศึกษาทุนทั้งสองคนไปแนะนำตามแผนกต่างๆ ความสวย และความหล่อของพนักงานใหม่ก็ทำให้พนักงานชายต่างส่งเสียงแซว

 “น้องบัวครับถ้าตอนเที่ยงไม่มีเพื่อนทานข้าวบอกพวกพี่เลยนะครับ” “แหมมน้อยๆหนึ่งเถอะนะ แล้วณดลล่ะชวนด้วยไหม นี่แผนกIT นะคะไม่จำเป็นบัวไม่ต้องเดินผ่านมาทางนี้นะไปพี่จะพาไปแนะนำกับผู้บริหาร ไม่รู้ท่านเข้ามาหรือยัง” เรียกเสียงหัวเราะให้พนักงานในแผนก ทั้งบุษยาและณดลเองก็รู้สึกดีบริษัทนี่น่าอยู่จริงๆ ทำงานที่นี่น่าจะมีความสุข

แก้วตา “คุณพันลภ สวัสดีค่ะ นี่น้องบุษยาอยู่แผนก ออกแบบและจัดแสดง และนี่น้องณดลอยู่แผนก Marketing ค่ะวันนี้ท่านรองประธานเข้าไหมคะพอดีคุณกิ่งยังไม่เข้ามาพี่จะมาพนักงานใหม่นักศึกษาทุนของเรามาแนะนำตัวค่ะ”

“คุณผู้ช่วยสุดหล่อยิ้มรับ  ท่านมาแล้วครับอยู่ด้านใน เดี๋ยวผมขอแจ้งท่านก่อนนะครับ” แก้วตาเอ่ยถามด้วยท่าทีหยอกย้อเพราะทำงานที่นี่มาหลายปีจึงสนิทสนมกัน ผู้ช่วยหนุ่มยกหูโทรศัพท์ที่โต๊ะทันที “ท่านรองครับคุณแก้วตาแผนกHR พาพนักงานใหม่นักศึกษาทุนมาแนะนำตัว คุณกันต์สะดวกไหมครับ” ชื่อที่ผู้ช่วยหนุ่มเอ่ยขึ้นทำให้บุษยาสะดุ้งเล็กน้อย

“ท่านสะดวกคุณแก้วตาเชิญเลยครับ” พร้อมกับเดินไปเปิดประตูเชิญให้ทั้งสามคนเข้าห้องท่านรองประธาน 

ทันทีที่ประตูห้องทำงานถูกเปิดบุษยาที่เดินตามหลังณดล และแก้วตานำหน้า บุษยาพลางสำรวจห้องทำงานที่ใหญ่โตกว้างขวาง ด้านข้างซ้ายมีชุดโซฟาหรูหราไว้รับแขกหากไม่ปิดผ่านก็มองเห็นวิวกรุงเทพในย่านธุรกิจเหมือนตอนนี้ มีรถไฟฟ้าวิ่งผ่านช่างตื่นเต้นกับความสวยจริงๆ อีกด้านก็มีโต๊ะประชุมเล็กๆ ด้านหลังก็เห็นเป็นประตูไม้เลื่อนบานใหญ่หรูหรา ข้างในมันน่าจะเป็นห้องอะไรสักอย่างนะ?

“สวัสดีค่ะท่านรองแก้วตาพาน้องๆพนักงานใหม่มาแนะนำตัวค่ะ น้องเป็นนักศึกษาทุนของบริษัทในเครือเราค่ะ”

จังหวะที่ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นละจากกันเซ็นเอกสารสำคัญเป็นจังหวะที่ณดลเดินตามแก้วเดินขึ้นมายื่นในระดับเดียวกับแก้วตา บุษยาที่ถูกบังอยู่จึงสบตากับคนที่พึ่งเงยหน้าขึ้นทั้งสองสบตากันและอึ้งอยู่นานจนแก้วตาและณดลด เกิดอาการเลิกลัก(ประหม่า)   แก้วตาจึงเอ่ยเพื่อเรียกท่านรองประธาน โดยไม่ทันสังเกตว่าบุษยาที่ยืนอยู่ข้างๆนั้นเกิดอาการช็อกนิ่งเงียบไปเช่นกัน 

เธอคิดไม่ถึงว่าบริษัทที่เธอได้รับทุนการศึกษาตลอด3ปีที่ผ่านมา ตั้งแต่ปี2-ปี4 ทำให้เธอสามารถเรียนจบมาได้มีงานดีๆทำ จะเป็นเงินที่มาจากบริษัทของกันต์พิมุกต์ ที่ผ่านมาไม่เคยรู้ว่าก่อนว่าใครเป็นเจ้าของเธอรู้แต่เพียงว่าอาจารย์ประจำคณะของเธอเป็นคนหาทุนมาให้ ทางบริษัทก็เข้ามาคัดเลือกซึ่งคนที่ไปคัดเลือกก็คือแก้วตาและส่งเอกสารการศึกษาต่างๆมาให้เจ้าของทุนเป็นคนเลือกเธอไม่เคยคิดที่จะไปหาข้อมูลในทางโซเชียลเลยเพราะทุนการศึกษาอาจารย์แนะนำเพราะไม่อยากให้บุษยาลาออกไปเรียนต่อที่อื่นนั้นจะเป็นบริษัทของเขา

จากครั้งที่ครอบครัวประสบปัญหาทางการเงินหลังจากบิดาล้มละลาย บุษยารู้แต่เพียงว่าบริษัทนี้ให้ทุนทุกปีเธอจึ่งไม่ได้เอะใจว่าต้องไปหาดูชื่อผู้บริหารเลยสักครั้ง บุษยาและกันต์พิมุกต์ได้แต่อึ้งเงียบไปโดยไม่มีใครเอ่ยอะไรนอกจากการจ้องตากันเหมือนตกอยู่ภวังค์

“ท่านคะ ท่านคะ เอ่อคุณกันต์คะ” ชายหนุ่มหลุดออกมาจากภวังค์ “ครับ แต่สายตายังคงจ้องมาที่บุษยาไม่วางตา”บุษยารู้สึกชาไปทั้งตัวทำอะไรไม่ถูกได้แต่ยื่นอึ้งพลางก้มหน้ามองพื้น