บทที่ 17/3 เขากำลังจะมีลูก

"แล้วนี่ จะเอาไปให้ใครเหรอ ลูกชุบ?"

ฉันเอ่ยถามยัยเด็กที่ชื่อลูกชุบมองหน้าฉันพร้อมกับส่ายหน้าพัลวัน

"ปะ เปล่าซะหน่อย"

"แน่ใจเหรอ หึ๊?"

ฉันเท้าคางเอียงคอมองเธออย่างจับผิด ลูกชุบน่าแดงก่ำพลางบิดตัวไปมา

"กะ ก็แน่ใจ>///<"

"อีกสองอาทิตย์เป็นวันวาเลนไทน์ซะด้วยสิ..."

ฉันแสร้งพูดลอยหน้าลอยตาทำเหมือนพูดออกไปเฉยๆแต่หางตาก็แอบมองใบหน้าใสๆของเด็กคนนี้ด้วย

"ถ้าเป็นตอนที่พี่เรียนมัธยมน่ะ พวกสาวๆที่มานั่งพับหัวใจกระดาษแบบนี้ก็คงต้องเอาไปให้แฟน...รุ่นพี่ หรือว่าคนที่แอบชอบนะ"

พอเจอฉันพูดแบบนี้ยัยลูกชุบก็หน้าแดงกว่าเก่าพลางก้มหน้างุด ดูก็รู้...คนที่แอบชอบชัวร์

"ลูกชุบเปล่านะ แค่หัดพับเฉยๆ จริงๆนะ -///-"

"อ่ะจ่ะ แล้วทำไมต้องหน้าแดงด้วยล่ะ"

"พี่โซ่อ่า ทำไมต้องแกล้งหนูด้วยอ่า"

"เปล๊า พี่ไม่ได้แกล้ง อิอิ"

"เนี่ย พี่หัวเราะหนู"

"เอ้าๆ หน้าแดงใหญ่แล้วเนี่ย^^"

"พี่ลูกโซ่อ่า หนูไม่คุยด้วยแล้ว"

แล้วลูกชุบก็ชิงตัดบทด้วยการงอนตุ๊บป่องแล้วคว้าเอาการดาษสีชมพูกับหัวใจกระดาษที่เธอพับไว้จากนั้นก็เดินหนีฉันไป โดยที่ฉันยังไม่วายแกล้งเธอด้วยการตะโกนตามหลังไป

"ถ้าจะเอาไปให้ใคร อย่าลืมเขียนกลอนซึ้งๆไปด้วยนะ ฮ่ะๆ^^"

ฉันหัวเราะจนลูกชุบเดินหายลับสายตาไป ก่อนจะหันกลับมามองสิ่งที่อยู่ในมือ

ก็หัวใจกระดาษที่ฉันเป็นคนพับให้ลูกชุบดูเป็นตัวอย่างไง ตอนนี้มันยังอยู่ในมือฉันนี่แหละ...

ฉันนั่งนิ่งมองมันอยู่แบบนั้นจนสุดท้ายก็เก็บมันใส่กระเป๋าสะพายพร้อมกับลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกไปจากตรงนี้

18.35 น.

บรื้นนน~

ตอนนี้ฉันอยู่ในรถของแทน เขามารับฉันตามที่ตกลงกันไว้และเราก็กำลังเดินทางไปที่สนามแข่งรถ จะว่าไปฉันก็ไม่ได้มาสนามกับแทนนานแล้วเหมือนกันนะ

ไม่นานเราสองคนก็มาถึงสนามแข่งรถแห่งหนึ่ง

ทั้งฉันและแทนเดินเข้าไปในที่พักซึ่งฉันเพิ่งรู้ว่าแทนจะลงแข่งรถด้วยในวันนี้

"แทนค้ะ"

ฉันกับแทนชะงักเมื่อมีเสียงหวานๆของผู้หญิงคนหนึ่งเรียกเขาไว้ซึ่งพอหันไปมองทางต้นเสียงก็เห็นผู้หญิงในชุดเซ็กซี่ยิ้มให้เขาและปรี่เข้าไปหา

"แทน ทำไมไม่รับสายแยมเลยล่ะ?"

เธอปรี่เข้าไปกอดแขนแทนต่อหน้าต่อตาฉันที่ยืนอยู่ข้างๆฉันมองแทนสลับกับยัยผู้หญิงที่ชื่อแยม แล้วถ้าจำไม่ผิดเธอคือคนที่โทรหาแทนเมื่อเช้า

"เดี๋ยวก่อนแยม"

แทนพูดพลางบิดแขนออกจากยัยผู้หญิงคนนั้นเมื่อเห็นว่าฉันกำลังมองอยู่ ถามว่าฉันหึงมั้ย...ฉันไม่มีสิทธิ์หึง ฉันรู้จุดยืนของตัวเองดีอยู่แล้ว

"เธอมาได้ไงเนี่ย?"

"ทำไมจะมาไม่ได้"

ยัยแยมเอียงคอถามแถมยังไม่ยอมปล่อยแขนแทนก่อนจะเพิ่งรู้สึกว่ามีฉันยืนหัวโด่อยู่ตรงนี้อีกคนเธอปรายตามองหน้าฉันก่อนจะหันไปหาแทน

"แทนมากับใครเหรอ"

แทนหันมามองหน้าฉันซึ่งฉันก็ได้แต่ทำหน้านิ่งๆ

"ลูกโซ่..."

แทนตอบเสียงเบา ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าที่เขาพูดออกมาคือคำที่เขาจะตอบแยมหรือเขาแค่เรียกชื่อฉันแค่นั้นกันแน่

"ฉันว่านายมีเรื่องต้องคุยกับผู้หญิงคนนี้นะ"

"ใช่ มี"

แยมเป็นคนพูดตอบคำของฉัน ฉันพยักหน้าก่อนจะหันไปบอกแทน

"ถ้างั้นฉันไปรอที่นั่นละกัน"

ฉันพูดพลางพยักเพยิดไปทางที่พักที่เรากำลังจะเดินไปแต่ต้องมาหยุดชะงักเพราะยัยแยมเข้ามาขวางซะก่อน แทนยังไม่ทันได้ตอบอะไรฉันหรอกฉันก็เลือกที่จะเดินออกไปจากตรงนี้เองเลยนั่นแหละ

20.20 น.

หายไปสักพักแทนกับยัยนั่นก็กลับมาแต่ก็แค่แป่บเดียวแทนก็ต้องลงไปในสนามแข่ง ส่วนฉันก็อยู่บริเวณที่พักกับยัยแยมแล้วก็เพื่อนๆของแทนอีกสองสามคน

"เธอน่ะ..."

แยมที่เดินเข้ามายืนค้ำหัวฉันที่นั่งอยู่พูดขึ้นฉันยกกระป๋องเบียร์ที่อยู่ในมือขึ้นดื่ม

"นี่เธอ!"

เมื่อเห็นว่าฉันทำท่าจะไม่ใส่ใจ แยมก็เพิ่มเสียงขึ้นพลางกระทืบเท้าอย่างไม่พอใจฉันก็เลยเหลือบตามองตามที่เธอต้องการ

"ได้ยินว่าเธอเป็นคู่ควงของแทนงั้นเหรอ"

"..."

ฉันไม่ได้ตอบได้แต่มองตรงลงไปในสนามที่ตอนนี้รถของแทนกับคู่แข่งกำลังออกจากจุดเริ่มต้นแล้ว

"แล้วรู้มั้ยว่าฉันเป็นใคร?"

เมื่อเห็นวาฉันไม่พูดอะไรเธอก็เลยถอนหายใจพลางพูดขึ้นมาอีก ฉันแค่รู้สึกว่าหมู่นี้ฉันต้องฟาดฟันกับพวกผู้หญิงของผู้ชายที่เข้าหาฉันบ่อยเกินไปหรือเปล่า บางครั้งมันก็เซ็งไง--

"ไม่ได้อยากรู้นิ"

ฉันตอบพลางกระดกเบียร์ขึ้นดื่มอีกครั้ง

"แต่ฉันอยากบอก"

"หึ"

"ฉันก็ไม่ได้เป็น...ของเล่นของเขา"