บทที่ 19/3 คนนี้ก็ได้ คนนั้นก็ได้

เขาแค่นหัวเราในลำคอ ฉันเพิ่งสังเกตุเห็นว่าหน้าเขาออกแดงๆก็คงจะซัดเหล้าไปมากไม่ต่างจากฉันหรอกมั้ง

ถึงได้พากันร้อนทั้งคู่ไง --

"เธออยากชนะฉันอยู่มั้ยล่ะ"

"เออ ใจจะขาดอยู่แล้วเนี่ย"

"ก็ดี...ฉันให้โอกาสเธอเอาชนะฉันวันนี้เลย"

หมายความว่าไง? ถ้าวันนี้ฉันเอาชนะเขาได้ข้อตกลงก่อนหน้านี้ทุกอย่างก็จบใช่หรือเปล่า?

"นายเริ่มชอบฉันแล้วใช่มั้ยล่ะ"

"ใครบอก"

"ก็นาย..."

"เธอเคยบอกฉันว่า ถ้าฉันจูบแสดงว่าฉันชอบเธอ"

"..."

"งั้นวันนี้เธอก็ทำให้ฉันจูบเธอให้ได้สิ"

วันนี้ ตอนนี้เนี่ยนะ?

"ยั่วฉันให้ได้สิ"

"นายคิดว่านายแน่แล้วเหรอไง"

ที่ฉันถามออกไปแบบนั้นเพราะฉันรู้ รู้ว่าเขานะก็คงมีความรู้สึกอะไรบางอย่างกับฉันบ้าง ไม่ได้หลงตัวเองน่ะแต่ฉันไม่ได้ไร้เดียงสาขนาดนั้น

"หรือเธอไม่กล้า เหอะ!"

เขากำลังแค่นหัวเราะฉัน ฉันจ้องหน้าเขานิ่ง

ถึงฉันจะรู้ว่าเสี่ยงแต่เชื่อมั้ยว่าฉันจะทำ ทุกอย่างจะได้จบลงสักที ก็แค่ยั่วให้จูบ...แค่นั้นเองลูกโซ่

ฟลุ่บ~

ฉันกระตุกยิ้มพลางลุกขึ้นยืนประจันหน้ากับเขา

"สำหรับฉันไม่มีคำว่าไม่กล้า"

"หึ"

ตึก~

ครืนนน~

สิ้นเสียงหัวเราะในลำคอของเขาฉันก็ก้าวเข้าไปใกล้เขาอีกพร้อมกับเสียงฟ้าร้องที่จู่ๆก็ดังขึ้นมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย จริงๆฟ้ามันครึ้มตั้งแต่ช่วงเย็นๆแล้วล่ะดูท่าฝนจะตกแน่ๆเลยคืนนี้

"แหม บรรยากาศเป็นใจดีจัง^^"

ฉันเผยยิ้มเซ็กซี่แล้วช้อนตามองเขาตะวันเองก็หลุบตามองฉันพลางกระตุกยิ้ม เขายืนนิ่งเหมือนเป็นรูปปั้นซึ่งก็ทำให้ฉันเกร็งๆอยู่เหมือนกัน ถึงฉันจะดูใจกล้าหน้าด้านยังไงก็เถอะ

ฉันใช่วิธีเดิมเหมือนกับที่ผับคือใต่นิ้วมือไปตามเรียวแขนของเขาพลางขยับเข้าไปแนบชิดกับร่างกายของเขามือบางที่เลื่อนขึ้นไปคล้องคอตอนแรกเปลี่ยนมาเป็นกดท้ายทอยเขาลงมาหาใบหน้าของฉันที่เชิดขึ้นไปหาเขาเช่นกัน นัยน์ตาของเราทั้งคู่สอดประสานกันในระยะใกล้ปลายจมูกแตะกันแบบเฉียดฉิวริมฝีปากของฉันเผยอยิ้มแบบอ่อนหวานก่อนจะเปลี่ยนเป็นเซ็กซี่

ซ่าาา~

เสียงฝนที่ตกกระทบลงมาทำให้รู้ว่าด้านนอกฝนตกแล้วอากาศภายในห้องที่เย็นอยู่แล้วจากแอร์ก็เย็นเข้าไปอีกจนฉันรู้สึกร้อนๆหนาวๆเพราะอากาศภายนอกกับแอลกอฮอล์ในร่างกายกำลังตีกันอยู่

"..."

เมื่อตะวันยังคงยืนนิ่งไม่แสดงความรู้สึกอะไรเลยฉันก็ผละใบหน้าแล้วเลื่อนไปซบที่ตรงต้นคอเขาอ้อนแขนที่เคยคล้องคออยู่เลื่อนลงมากอดลำตัวเขาพร้อมกับลูบไล้แผ่นหลังเขาเบาๆผ่านเสื้อที่เขาใส่ ลมหายใจของฉันเป่ากระทบต้นคอเขาเป็นระยะๆพร้อมกับใช้ริมฝีปากลากไล้ไปเบาๆ

ให้ตายเหอะ!เปลืองตัวชะมัดไอ้ฤทธิ์เหล้าและความเมาก็ส่งเสริมชะมัด อีตาบ้านี่ก็จะใจแข็งไปไหนถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นป่านนี้เขาคงจูบฉันไปร้อยรอบแล้วมั้ง ไม่ใช่ว่าฉันไม่รู้น่ะว่าทำแบบนี้มันทุเรศแต่ฉันก็ต้องทำไง

จะทำยังไงดีเขาถึงจะจูบฉัน คิดสิ คิด...

"ตะวัน..."

ฉันเรียกเขาเสียงแผ่วในจังหวะที่ริมฝีปากชิดกับใบหูเขาพร้อมกับเม้มใบหูเขาเบาๆ มือบางข้างหนึ่งที่ลูบแผ่นหลังเขาอยู่ตอนแรกเลื่อนมาด้านหน้าแล้วลูบไล้แผ่นอกเขาแทน

"นายไม่อยากจูบฉันจริงๆเหรอ"

ฉันพูดเสียงยั่วยวนพลางลากริมฝีปากกลับมา ช้อนสายตามองหน้าเขามือข้างเดิมที่ลูกแผ่นอกเลื่อนขึ้นไปประคองใบหน้าคมคายของเขาให้มองสบตาฉัน

"ไม่..."

เขาขยับปากตอบเสียงเบา ฉันเห็นเงาตัวเองในแววตาเขาด้วย

"จริงเหรอ..."

ฉันยิ้มหวานให้เขาเหมือนคราวนั้นที่สวนหย่อมในคณะไง ตะวันมองหน้าฉันถึงสายตาของเขาจะนิ่งแต่ฉันรู้ว่าเขาหวั่นไหวฉันรู้ตั้งแต่คราวนั้นว่าเขาหวั่นไหวกับรอยยิ้มแบบนี้ของฉัน

พรึ่บ~

แต่อยู่ดีๆไฟภายในห้องก็ดับพรึ่บลงซะอย่างนั้นฉันชะงักไปเล็กน้อยที่ตอนนี้ภายในห้องกลับกลายเป็นมืดสนิท

มองไม่เห็นแต่ได้ยินเสียง เสียงฟ้าร้อง เสียงฝนตก แล้วก็เสียงลมหายใจ...

เป็นเพราะตอนนี้ตกอยู่ในความมืดเขาก็คงไม่เห็นรอยยิ้มนั้นของฉันแล้วฉันจะใช้วิธีไหนอีกดีล่ะ?

ฟลุ่บ~

"ว้าย!"

ฉันร้องออกมาที่อยู่ดีๆก็ถูกตะวันอุ้มขึ้นจนลอยหวือจากพื้นอีกครั้งจากนั้นเขาก็พาฉันเดินไปที่ไหนสักแห่งจนมารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ถูกวางลงบนพื้นที่นุ่มๆถึงฉันจะมองไม่เห็นแต่ฉันก็รู้ว่ามันคือ...เตียงนอน

เห้ย!

"นะ นี่นายจะ..."