Kabanata 2.1

TATLONG BUWAN ANG LUMIPAS

Tulalang nakatingin si Ayesha sa PT niya. Hindi niya akalain na magpapositive siya sa pregnancy test. Bagsak ang balikat niyang ibinaba ang PT. Paano niya tatanggapin ang pagbubuntis niya gayong bunga lang ito ng isang gabi? Hindi pa niya kilala ang ama ng magiging anak niya. Marami pa rin siyang pangarap lalo na at kakagraduate niya lang.

Hilaw siyang natawa saka siya bumuntong hininga. Paano niya sasabihin sa kaniyang ina ang pagbubuntis niya? Wala naman siyang boyfriend pero dahil sa isang gabing mainit, nabuo ang magiging anak niya.

Napahilamos si Ayesha sa mukha niya saka niya tiningnan ang sarili sa salamin. Regular ang regla niya pero sa dalawang buwan na nakalipas, binalewala na muna niya yun dahil umaasa siyang baka epekto lang dahil nawala na ang virginity niya. Umaasa siyang hindi sila makakabuo lalo na at isang beses lang naman yun nangyari.

“Pambihirang buhay naman ‘to, Ayesha. Ano ba naman kasing pumapasok sa isip mo?!” inis niyang sumbat sa sarili niya. Lumabas na siya ng kwarto para kumain dahil may pasok pa siya sa kompanya.

“Good morning anak, nagluto ako ng paborito mo. Halika na.” nakangiting saad sa kaniya ng kaniyang ina. Mariing ipinikit ni Ayesha ang mga mata niya saka siya muling napapabuntong hininga. Bago pa lang din siya sa kompanya tapos ngayon, papasok siyang buntis.

“Good morning mom,” bati niya na rin saka siya naupo at maghahain na sana ng pagkain niya ng maamoy niya ang sinangag. Mabilis na hinalukay ang sikmura niya. Halos madapa pa siya nang nagmamadali siyang nagtungo ng sink para sumuka. Nakatingin naman sa kaniya ang kaniyang ina.

“What happened anak? Are you okay? Hindi ba maganda ang pakiramdam mo?” nag-aalalang tanong ni Emma. Uminom ng tubig si Ayesha nang matapos siyang sumuka. Wala pang laman ang tiyan niya kaya acid na ang isinuka niya. Halos manlambot ang mga tuhod niya.

Tiningnan ni Ayesha ang mommy niya, nagi-guilty siya dahil nabuntis siya ng wala man lang siyang boyfriend. Paano niya ito sasabihin?

Muling naupo si Ayesha pero nang muli niyang maamoy ang sinangag ay napapatakip na lang siya sa ilong niya.

“Ayaw mo ba nito?” tanong ni Emma sa sinangag na kanin.

“I’m sorry mom, ano bang nilagay mo diyan? Bakit iba ang amoy?” tanong niya saka siya nanguha ng mainit na kanin at ibang ulam. Nagtataka naman si Emma kaya inamoy niya ang niluto niya.

“Wala naman akong nilagay dito. Same recipe pa rin naman saka hindi rin naman sira yung kanin anak. Ano bang naaamoy mo na kakaiba?” nagtatakang anas ni Emma. “Manang Lolet, amuyin mo nga itong niluto ko kung may iba ba talagang amoy.” Wika ni Emma sa matandang katulong nila. Inamoy naman iyun ng matanda.

“Wala naman iha, ano bang amoy ang sinasabi mo?” sagot ni Manang Lolet. Hindi na makasagot si Ayesha dahil alam niyang may epekto na ang pagbubuntis niya sa katawan niya. Nagbabago na ang pang-amoy at panlasa niya.

“Ayesha, anak, hindi ba maganda ang pakiramdam mo? Paborito mo itong sinangag ko hindi ba?” Napapayuko na lang si Ayesha. Hindi na siya makasagot. Mabait naman ang mommy niya pero mali pa rin ang ginawa niya.

“Ayesha, sasagutin mo ba ang tanong ko? What happened?” seryoso nang tanong ni Emma. Tila ba hindi na maganda ang pakiramdam niya.

“I’m sorry to disappoint you mom. I’m really sorry, I didn’t mean it pero nangyari na eh. Ayaw ko rin namang pumatay ng inosenteng nilalang para lang malinis ko ang sarili ko.” Lalong sumeryoso si Emma. Naupo na siya sa upuang kaharap ng anak niya.

“Direct it to the point, Ayesha.” Maawtoridad na sambit ni Emma.

“I’m really sorry.”

“Ayesha,” may diin nang wika ng kaniyang ina. Sinalubong ni Ayesha ang mga mata ng kaniyang ina.

“I’m pregnant mom pero huwag niyo ng tanungin kung sino ang ama dahil maging ako hindi ko kilala.” Diretso niyang sagot.

“What?” hindi makapaniwalang wika ni Emma. Napatayo pa siya dahil hindi niya magawang isipin na magagawa ito ng kaniyang anak. “Hindi mo kilala ang ama ng dinadala mo? Ni-grape ka ba? Tell me the truth, Ayesha Martin!”

“It happened in Las Vegas. Nakilala ko sa bar yung lalaki until napunta kami sa hotel at nangyari ang hindi dapat. I don’t know him, hindi na rin malinaw sa akin ang mukha niya. Wala rin akong balak na hanapin pa siya para sabihin na buntis ako. I’m really sorry mom, I know you’re disappointed right now pero ano po bang magagawa ko?” nahihiya niyang wika sa kaniyang ina saka siya yumuko.

Kinalma naman ni Emma ang sarili niya saka niya nilapitan ang anak at niyakap ito. Wala na silang magagawa dahil nangyari at buntis na rin si Ayesha.

“Hindi ko lang inaasahan na mabubuntis ka ng hindi ka pa kasal at hindi mo pa kilala ang ama ng magiging anak mo pero tanggapin na lang natin. Ituloy mo ang pagbubuntis mo, aalagaan natin ang magiging apo ko.” Malumanay nang sambit ni Emma. Lalong nahiya si Ayesha sa kaniyang ina.

---

Sinabi na rin ni Ayesha sa mga kaibigan niya ang pagbubuntis niya. Sabay pang napabuntong hininga si Lalaine at Kaye.

“Ano pa bang magagawa natin? Nakabuo kayo eh. Anong balak mo ngayon?” tanong ni Lalaine. Umiling si Ayesha.

“Hindi ko siya hahanapin pero itutuloy ko ang pagbubuntis ko. Hindi kaya ng konsensya ko na ipatanggal ‘to sa sinapupunan ko para lang maiwasan ko ang panghuhusga ng ibang tao.”

“Dapat lang na panindigan mo yan. Hindi natin alam kung may balak ka pa bang magboyfriend kaya ituloy mo na yan. Hindi tayo sigurado kung magkakaroon ka pa ba ng anak dahil wala ka namang balak lumandi.” Wika ni Kaye kaya sinamaan siya ni Ayesha ng tingin.

“Nagpacheck up ka na ba?” tanong ni Lalaine na ikinailing ni Ayesha. “Kung ganun, magpacheck up na tayo ngayon para malaman natin kung okay lang ba siya at healthy. Hindi naman problema kung wala sa tabi mo ang lalaking yun. Kami ang sasama sa bawat prenatal check-up mo hanggang sa makapanganak ka.” Saad ni Lalaine na ikinangiti ni Ayesha.

Niyakap ni Ayesha si Lalaine na napapangiwi na lang.

“Ew! Ano bang nangyayari sayo? Hindi ka naman ganiyan.” Reklamo ni Lalaine. Natatawa naman si Kaye sa kanila.

“Ang buntis, iba-ibang emosyon ang nararamdaman nila pero mas moody sila. Kung sabagay, matagal na panahon naming natiis ang pagtataray mo sa amin, ‘yang siyam na buwan pa kaya na pagbubuntis mo?” wika ni Kaye. Yayakapin din sana ni Ayesha si Kaye pero umiwas ito dahil hindi naman talaga mahilig yumakap si Ayesha.

“Umalis na tayo para makapagpacheck-up ka na. Stop the drama, ew, hindi bagay sayo.” Tila nandidiri pang saad ni Kaye kaya natawa sa kanila si Ayesha.

“Grabe kayo sa akin. Huwag na huwag kayong lalapit sa anak ko kapag nanganak ako ha?!” pang-aasar niya naman sa mga kaibigan niya. Nagtatawanan na lang sila pero hindi maiwasan ni Ayesha na hindi makonsensya para sa isisilang niyang anak dahil wala itong ama.