Partager

บทที่ 14 ตัวตนของมังกร

last update Date de publication: 2025-04-22 01:34:39

ฉันที่ตอนนี้นั่งอยู่บนรถสปอร์ตคันสีแดงของมังกรเรียบร้อยแล้ว และดูท่าทางของเขาเหมือนจะหงุดหงิดอะไรมา เหอะ! ก็คงหนีไม่พ้นเรื่องของพี่คิมหันต์นั่นแหล่ะ คนอะไรแค่เจอหน้ากันครั้งแรกก็ไม่ถูกกันแล้ว งง จริงๆ

" จะพาฉันไปไหน " ฉันถามคำถามมังกรเพื่อทำลายความเงียบบนรถ

" เธอเคยพูดไม่ใช่เหรอว่า เธอไม่เคยรู้อะไรเกี่ยวกับฉันเลย " มังกรหันหน้ามาบอกกับฉัน

" ฉันจะพาเธอไปรู้ตัวตนของฉัน " มังกรบอกฉันพร้อมกับแสยะยิ้มที่มุมปากเล็กน้อยก่อนจะหันหน้ากลับไปขับรถต่อ

" เฮ้อ " ฉันกอดอกถอนหายใจเฮือกใหญ่ อยากทำอะไรก็ทำไปเถอะ

เอี๊ยดดดดดด!!

ไม่นานนักรถสปอร์ตคันสีแดงของมังกรก็มาจอดที่บริษัทยักษ์ใหญ่ที่ฉันไม่ค่อยคุ้นหน้าคุ้นตาที่นี่เท่าไหร่นัก

" ที่นี่ที่ไหน " ฉันหันหน้าไปถามมังกรซึ่งตอนนี้ทั้งฉันและมังกรยังไม่ได้ลงจากรถเลย

" บริษัทของพ่อฉันเอง " มังกรตอบฉัน

" อะไรนะ! 0.0 " ฉันร้องเสียงหลงอย่างตกใจ บริษัทของพ่อมังกรอย่างงั้นเหรอ ทำไมใหญ่โตมากขนาดนี้ฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลย แต่ฉันพอมองออกว่ามังกรรวยมาก แต่ไม่คิดว่าจะรวยมากมายมหาศาลขนาดนี้

" ลงมา " มังกรลงจากรถและเดินอ้อมมาเปิดประตูฝั่งที่ฉันนั่งทันที

" ไม่ลง " ฉันกอดอกเบนหน้าหนีมังกร

" ไหนเธอบอกว่ายังรู้จักฉันไม่มากพอไง " มังกรกดเสียงลงต่ำเพื่อถามฉัน

" ตอนนั้นฉันอยากรู้ก็จริง แต่ตอนนี้อะไรๆมันก็เปลี่ยนไปแล้ว ฉันไม่อยากรู้ " ฉันหันหน้าไปสบตากับมังกรและบอกมังกรไปตรงๆ ตอนนั้นกับตอนนี้ความรู้สึกมันเปลี่ยนไปแล้วล่ะ

" แค่ 2 ปีเองก็เปลี่ยนไปขนาดนี้แล้วเหรอ " มังกรที่ยืนจับประตูรถสปอร์ตคันสีแดงของตัวเองพูดขึ้น

" สำหรับฉันมันไม่ใช่แค่ 2 ปี แต่มันเป็นเพราะคำพูดวันนั้นของนายต่างหากมังกร " ฉันจ้องมังกรอย่างไม่ละสายตา ถ้าวันนั้นเขาไม่พูดจาตัดเยื่อใยกับฉัน ฉันก็คงไม่ตัดใจได้เร็วมากขนาดนี้

" ขอโทษ " มังกรพูดพร้อมกับจ้องหน้าฉันด้วยสายตาที่บ่งบอกว่าเขารู้สึกผิดจริงๆ

" โอเคๆ ยังไงนายก็เพื่อนฉัน รู้ไว้บ้างก็ดี " ฉันที่เห็นสายตามังกรดูเปลี่ยนไปฉันก็เลยยอมอ่อนข้อให้กับมังกร และยอมเดินลงจากรถแต่โดยดี

ตอนนี้ฉันกับมังกรเดินเข้าไปในบริษัทพร้อมกับสายตาของทุกคนในบริษัทจับจ้องมาที่ฉันกับมังกรตาไม่กะพริบ

" สวัสดีค่ะท่านรอง " พนักงานคนหนึ่งเดินเข้ามาทักทายมังกร ท่านรองอย่างงั้นเหรอ ฉันที่ได้ยินคำนั้นถึงกับอึ้งขึ้นมาทันที มังกรอายุแค่ 21 ปีเองนะ! 0.0

" ครับ " มังกรทำหน้านิ่งพยักหน้าตอบรับพนักงานคนนั้น

" นี่มังกร นานเป็นรองประธานเหรอ " ฉันที่เดินข้างๆมังกรสะกิดแขนเขาเพื่อถามคำถามที่ฉันอยากรู้

" อืม " เขาตอบฉันแต่ไม่ได้หันหน้ามามองฉัน

มังกรพาฉันขึ้นลิฟต์พร้อมกับกดที่ชั้น 33

" โฮ บริษัทอะไรใหญ่โตมากขนาดนี้เนี่ย " ฉันที่อยู่ในลิฟต์กับมังกรพูดขึ้น

" โรงเรียนนั่น " มังกรพูดขึ้นมา โรงเรียนนั่นคือโรงเรียนไหน

" โรงเรียนที่เราเรียน ก็เป็นโรงเรียนของพ่อฉัน " มังกรหันหน้ามาบอกฉัน

" ห้ะ! อะไรนะ! " ฉันอุทานออกมาเสียงดังลั่นลิฟต์พร้อมกับยกมือของตัวเองขึ้นมาปิดปากตัวเองทันที 0.0

" ว่าแล้วทำไมนายถึงย้อมผมสีทองได้ " ฉันบอกมังกรไป เพราะมีแค่มังกรคนเดียวเท่านั้นที่ย้อมผมสีทองได้ ซึ่งนักเรียนคนอื่นไม่สามารถทำได้

" ไม่ได้ย้อม เป็นมาตั้งแต่เกิด " มังกรตอบฉันพร้อมกับผลักหน้าผากของฉันเบาๆ

ติ้งงงงง ~ ~ ~

เสียงลิฟต์เปิดออกที่ชั้น 33 มังกรพาฉันเดินมาห้องๆหนึ่งซึ่งมีป้ายติดไว้หน้าห้องว่า...

รองประธาน: คุณปฐพี เกียรติศักดิ์

มังกรเดินนำหน้าฉันเข้าไปในห้อง ฉันเดินตามเขาแล้วมองไปรอบๆก็พบกับห้องทำงานขนาดใหญ่ ในห้องมีโต๊ะทำงาน โต๊ะรับแขก โซฟา พร้อมกับของตกแต่งที่อยู่ในห้องทำงาน ราคาก็น่าจะสูงพอควรสำหรับคนที่มีฐานะร่ำรวยมากขนาดนี้ ฉันหย่อนก้นนั่งลงบนโซฟา พร้อมกับมังกรที่เดินไปนั่งเก้าอี้ประจำตำแหน่งของเขาเอง

" มีอะไรสงสัยถามฉันมาได้หมด ฉันพร้อมจะตอบคำถามเธอทุกอย่าง " มังกรพูดพร้อมกับเอนหลังพิงเก้าอี้ของตัวเอง

" ฉันไม่ได้สงสัยอะไร " ฉันบอกกับมังกรไปตรงๆ ฐานะก็รู้แล้วว่ารวยมาก ฉันก็ไม่ได้มีอะไรสงสัยอะไรอีกเลยเกี่ยวกับมังกร

" ฉันเป็นลูกชายคนเดียวของคุณพ่อ พ่อฉันชื่อ คุณอัคคี แม่ฉันชื่อ คุณขนิษ แต่แม่ฉันเสียไปตั้งแต่ฉันเด็กๆ แล้วแหล่ะ " มังกรบอกฉันทั้งๆที่ฉันไม่ได้ถามเขาเลยสักนิด แม่เสียตั้งแต่เด็กๆงั้นเหรอ

" ฉันมีเพื่อนคนแรกชื่อ สายป่าน และก็มีแฟนคนแรกชื่อ สายป่าน " เขาพูดพร้อมกับจ้องหน้าฉันตาไม่กะพริบ

" ระ เรื่องนี้ไม่ต้องบอกก็ได้ไหม " ฉันหันไปบอกมังกรอย่างตะกุกตะกัก พูดออกมาได้ยังไงฉันยังไม่ทันได้ตั้งตัวเลยนะ -..-

" และฉันก็ไม่เคยมีแฟนอีกเลย " เขาพูดขึ้นมาอีกครั้งแต่ก็ยังจ้องหน้าฉันอยู่เหมือนเดิม

" ตอนที่ฉันไปเรียนที่อเมริกา ฉันยอมรับว่าเคยหลับนอนกับผู้หญิง แต่ไว้ใจได้เลยว่าฉันป้องกันตัวเองอย่างดี และไม่ได้คิดจริงจังกับใครทั้งนั้น " มังกรพูดไปเรื่อยๆ ไม่ยอมหยุด

" เรื่องส่วนตัวขนาดนี้ไม่ต้องพูดก็ได้มั้ง " ฉันหันหน้าไปบอกกับมังกรไป เรื่องส่วนตัว เรื่องบนเตียง เขาไม่จำเป็นต้องบอกฉันละเอียดขนาดนี้ก็ได้ ใครจะอยากไปรู้กันว่าเขาเคยหลับนอนกับใครบ้าง

" แล้วเธอล่ะ เล่าเรื่องของเธอมา " มังกรจ้องหน้าฉันและถามฉันกลับมาบ้าง

" นายจะอยากรู้ไปทำไม " ฉันมองหน้ามังกรอย่างไม่พอใจนัก

" ฉันไม่มีอะไรต้องบอกนาย ฉันก็คือฉัน ฉันในแบบที่นายเห็นนั่นแหล่ะ ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปหรอก " ฉันบอกกับมังกรไป ฉันไม่ได้มีความลับ ทำตัวลึกลับอะไรแบบนั้นเหมือนเขานิ

" เธอมีแฟนหรือยัง " เขาเลิกคิ้วถามฉัน

" ไม่มี " ฉันตอบกลับเขาไปตรงๆ

" ดี " เขาพูดพร้อมกับเอนหลังพิงเก้าอี้พร้อมกับยกมือขึ้นกอดอกและนั่งไขว้ขาอย่างชิวๆ รองประธานบริษัทอะไรแต่งตัวใส่เสื้อเชิ้ตสีแดง กางเกงยีนส์ แถมผมก็สีทองอีก จะชิวเกินไปไหม ฉันคิดในใจ -..-

" แล้วมีคนที่ชอบหรือยัง " เขาถามฉันทั้งที่ยังนั่งอยู่ท่าเดิมอยู่เลย

" มี " ฉันตอบกลับเขาไปตามความจริง

" อะไรนะ! " มังกรลุกพรวดขึ้นมาจากเก้าอี้ทันที พร้อมกับทำเสียงและท่าทางตกใจกับคำตอบของฉัน

" ตกใจอะไรขนาดนั้น " ฉันมองค้อนมังกรอย่างไม่ชอบใจนัก

" เธอชอบคนอื่นได้อย่างง่ายดาย และเธอก็ลืมคนอื่นได้ง่ายดายเหมือนกัน " มังกรพูดพร้อมกับเดินมานั่งบนโซฟาตรงข้ามฉัน

" พูดอะไรของนาย " ฉันถามมังกรกลับไป เพราะคำพูดของเขาทำให้ฉันไม่ค่อยเข้าใจนัก

" เธอชอบใคร...ป่าน " มังกรโน้มหน้าเข้ามาจ้องหน้าฉันอย่างคาดคั้นเอาคำตอบจากฉัน

" นะ นายจะอยากรู้ไปทำไม " ฉันถามกลับมังกร คนที่ฉันชอบน่ะมีจริงๆ และฉันก็ไม่เคยบอกใครด้วยว่าฉันมีคนที่ชอบอยู่แล้ว แม้กระทั่งเพื่อนสนิทอย่างสีน้ำ

" ไอ้รุ่นพี่หน้าเกาหลีนั่น " มังกรเลิกคิ้วถามฉัน

" ไม่ใช่ " ฉันส่ายหัวปฏิเสธมังกรไป จะไปใช่พี่คิมหันต์ได้ยังไงกันล่ะ

" แล้วใครวะ! " มังกรเอนหลังพิงพนักพิงโซฟาอย่างไม่สบอารมณ์มากนัก

" บอกกันไม่ได้หรือไงวะ ไอ้คนที่เธอชอบมันดีกว่าฉันมากนักหรือไง " มังกรพูดพล่ามไม่ยอมหยุด อะไรของเขากัน เปรียบเทียบกับตัวเองทำไม

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • Forget me not เกลียดนักนายแฟนเก่า   บทที่ 54 พิธีแต่งงาน+คลอดลูกแฝด The End

    1 ปีผ่านไปวิลล่าริมทะเลส่วนตัว พิธีแต่งงานจัดขึ้นตอนเช้าตรู่แสงแดดสีทองอ่อนๆ ละเลียดผิวทะเล ดอกไม้สีขาว – ชมพูพาสเทลประดับเต็มพื้นที่ เสียงคลื่นซัดเบาๆ เป็นเพลงกล่อมความรักที่ไม่ต้องการเครื่องดนตรีใดสายป่านสวมชุดเจ้าสาวคลุมไหล่ซีทรู ท้องนูนออกเล็กน้อยใต้ผ้าชีฟองบาง เธอเดินเข้ามาพร้อมพ่อของมังกรที่จับมือเธอมั่นราวกับเป็นลูกสาวแท้ๆแขกทั้งงานยิ้มอย่างซาบซึ้ง เพราะไม่มีใครไม่รู้ว่าเธอผ่านอะไรมาก่อนจะมายืนตรงนี้“ยินดีต้อนรับเจ้าสาวของเรา…และเจ้าตัวเล็กอีกสองคนด้วยนะ” เสียงพ่อของมังกรกระซิบเบาๆ ด้วยรอยยิ้มหน้าพิธีแต่งงาน – มังกรรออยู่ในชุดสูทสีเทาอ่อนเมื่อสายป่านเดินมาถึง มังกรยื่นมือออกไปดวงตาเขาไม่ได้มองแค่ชุดเจ้าสาว แต่เหมือนมองเห็นชีวิตทั้งชีวิตในผู้หญิงตรงหน้า“มาช้าจัง…รอจนใจจะขาด” มังกรกระซิบเบาๆ ขณะจับมือเธอเอาไว้แน่น“ก็ไม่ได้หายไปก่อนงานแล้วกัน” สายป่านยิ้มขำ ขยิบตาให้นิดๆพิธีเริ่มขึ้นเสียงสงฆ์สวดเบาๆ เสียงคลื่นกล่อมโลกให้เงียบสงบ เมื่อถึงช่วงสวมแหวน มังกรสวมแหวนทองคำเกลี้ยงฝังเพชรเม็ดเล็กให้เธอก่อนจะก้มลงจูบมือเธออย่างอ่อนโยน“นี่คือคำสัญญา…ว่าต่อให้เธอมีฉัน สามี ลูกอีกสอ

  • Forget me not เกลียดนักนายแฟนเก่า   บทที่ 53 พิธีหมั้น

    หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปสายป่านนั่งจิบชาช้าๆ บนโซฟาหลุยส์สีขาวข้างตัวคือมังกร ส่วนตรงข้าม…คือพ่อของเขาและที่วางอยู่บนโต๊ะ ไม่ใช่ของธรรมดา แต่เป็น “ถาดผ้ากำมะหยี่แดง” ที่วางเครื่องประดับทองแบบไทยไว้เรียบร้อย“คะ…คะคุณพ่อ?” สายป่านหน้าเหวอเมื่อเห็นของตรงหน้า“พ่อ!” “นี่มันอะไรกันครับ?” มังกรพูดเสียงต่ำ พ่อของเขาวางถ้วยชาลง“ของรับขวัญว่าที่ลูกสะใภ้…จะช้าไปหน่อยก็เพราะจัดแบบดั้งเดิมน่ะนะ”“แต่พอเห็นเธอใส่แหวนแล้ว พ่อก็รู้ว่ายังไงเธอก็ไม่หนีไปไหน”สายป่านพูดไม่ออก มังกรก็หน้าแดงถึงใบหู“พ่อ พวกผมยังไม่ได้คุยกันเรื่อง…หมั้นหมายอะไรแบบนี้เลยครับ”“งั้นก็ถือว่าเริ่มคุยวันนี้”“จะได้ไม่ต้องเสียเวลา” พ่อยิ้ม สายป่านหันมามองมังกร หัวใจเต้นแรงยิ่งกว่าโดนขอแต่งงานเสียอีก นี่มันคือระดับ “ครอบครัวเห็นชอบแล้ว รอแต่เธอจะตอบตกลง”“ป่าน…” มังกรจับมือเธอแน่นขึ้น “ถ้ามันเร็วไป…เราค่อย ๆ คุยกันได้นะ”สายป่านก้มหน้าลงเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ พูดเสียงเบา“เร็ว…แต่มันไม่ผิดหรอกนะ”“เพราะฉันไม่รู้จะปฏิเสธยังไง ในเมื่อทั้งใจมันก็อยู่ที่นายหมดแล้ว”“งั้นจะหมั้นเลยไหม?” พ่อพูดขัดแบบตรงๆมังกรหัวเราะออกมาเบา ๆ“พ่อใ

  • Forget me not เกลียดนักนายแฟนเก่า   บทที่ 52 นายแน่ใจเหรอว่าเลือกฉันแล้ว

    นิทรรศการศิลปะริมทะเล – คืนวันถัดมาสายป่านมาถึงก่อน โดยไม่รู้ว่ามังกรก็ตามมาเงียบๆเฮียสีฝุ่นยืนรออยู่หน้าแกลเลอรี่เล็กๆ“ดีใจที่ป่านมา”“นี่เป็นงานที่ฉันวาดจากความรู้สึกที่มีต่อ…คนคนหนึ่ง” เฮียสีฝุ่นบอกพร้อมกับมองไปที่ภาพวาดสายป่านมองภาพเขียนสีน้ำมันสีฟ้าเทา หนึ่งในนั้นคือผู้หญิงผมยาวหันหลังมองทะเล“หนู…ไม่เคยรู้ว่าเฮียรักหนูขนาดนี้เลย” สายป่านพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ“รู้ตอนนี้ก็สายไปใช่ไหม?” เฮียสีฝุ่นถามทั้งที่รู้คำตอบดีอยู่แล้วสายป่านพยักหน้าเบาๆ“ขอโทษนะคะ” สายป่านขอโทษเฮียสีฝุ่นอีกครั้ง“ไม่เป็นไรหรอกครับป่าน…”“อย่างน้อยเฮียก็ได้บอก…ก่อนจะเสียเธอไปจริงๆ”เสียงฝีเท้าเบาๆ เดินเข้ามาข้างหลังมังกรปรากฏตัวขึ้น พร้อมจับมือสายป่านอย่างไม่ต้องถาม“ขอบคุณที่เข้าใจนะครับเฮีย”“แต่จากนี้…สายป่านคือของผมคนเดียว”...รีสอร์ต – กลางคืนมังกรนั่งกอดอกอยู่ปลายเตียง สายป่านเดินเข้ามาโยนกระเป๋าแล้วมองหน้าเขา“อะไรอีกล่ะ?” สายป่านถามคนขี้หึง“ใครใช้ให้เธอสวยขนาดนั้นตอนเดินดูรูปเขา?” มังกรพูดหน้าบึ้งตึง“หา?!” สายป่านตกใจกับคำพูดมังกรเลย“ยิ้มให้เขาขนาดนั้น ถ้าเขาขอวาดรูปเธอเปลือย จะยอมไหม?

  • Forget me not เกลียดนักนายแฟนเก่า   บทที่ 51 จูบแรก

    ริมทะเลยามค่ำ – หน้ารีสอร์ตหลังเล็กสายป่านนั่งกอดเข่าบนเสื่อผืนบางๆ ที่ปูไว้ มองทะเลสีหม่นสลับประกายจันทร์ข้างตัวเธอมีถังป็อปคอร์นกับเบียร์กระป๋องเย็นๆฝีมือเลือกของมังกรมังกรนั่งเอนหลัง มือข้างหนึ่งยันพื้น อีกข้างถือขวดน้ำอัดลมสายตาเขามองจันทร์แป๊บเดียว แล้วก็หันมองคนข้างๆต่อ“รู้ไหม…เวลามองจันทร์ ฉันไม่รู้สึกอะไร”“แต่เวลามองเธอ ฉันรู้สึกทุกอย่างเลย”สายป่านหันขวับมามอง แก้มขึ้นสีทันที“พูดอะไรอีกแล้ว…”“พูดความจริงไง” มังกรยักคิ้ว“สายป่านตอนอยู่บริษัทก็สวยนะ แต่สายป่านตอนอยู่ทะเล…แม่งน่ารักกว่าน้ำทะเลซะอีก” มังกรพูดจาหยอดสายป่านต่อ“มังกร!” สายป่านโยนป็อปคอร์นใส่หน้ามังกรแบบขำๆมังกรหัวเราะเบาๆ แล้วเอนตัวลงนอนบนเสื่อ“มานี่สิ…นอนดูดาวด้วยกัน” มังกรเอ่ยเรียกสายป่านลังเลเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็เอนตัวลงข้างๆพวกเขานอนนิ่งข้างกัน ฟังเสียงคลื่นซัดทรายเรื่อยๆมังกรเงียบอยู่ครู่หนึ่ง…ก่อนที่เขาจะหันหน้ามาทางสายป่าน“ป่าน…”“ฉันไม่อยากให้คืนนี้ผ่านไปเลย” มังกรพูด“ทำไมล่ะ?” สายป่านหันหน้าไปถามยิ้มๆ แต่หัวใจดวงน้อยสั่นไหวรอฟังคำพูดจากเขาต่อ“เพราะคืนนี้เธออยู่ข้างฉันโดยไม่มีอะไรคั่นกลาง”

  • Forget me not เกลียดนักนายแฟนเก่า   บทที่ 50 ปกป้อง

    ดึกวันนั้น – สายป่านในห้องพักสายป่านนั่งบนพื้นพิงผนัง น้ำตาเอ่อ ข่าวลือเริ่มกระจายวงกว้าง ทั้งพนักงาน ทั้งโซเชียลภายใน เธอไม่แม้แต่กล้าเปิดโทรศัพท์เสียงเคาะประตูดังขึ้นเบา ๆก่อนจะได้ยินเสียงเขา…“ป่าน…ฉันอยู่ข้างนอก” สายป่านลุกขึ้นเดินไปเปิดประตู มังกรยืนอยู่ในชุดลำลอง มือถือถุงโจ๊กและน้ำอุ่น“ไม่ต้องพูดอะไรตอนนี้ก็ได้…” มังกรยิ้มอ่อน“แค่อยากให้รู้ว่า…เธอไม่ได้อยู่คนเดียว”สายป่านรับของในมือเขา น้ำตาไหลเงียบ ๆ“นาย…ยังเชื่อฉันอยู่ใช่ไหม” สายป่านถามน้ำตาคลอ“มากกว่าที่เธอเชื่อตัวเองตอนนี้ด้วยซ้ำ” มังกรตอบยิ้มๆ“ ฉันแค่แวะมาเยี่ยมฉันต้องรีบไปแล้ว อย่าคิดมากนะ ”“ ฉันเชื่อใจเธอ ฉันรู้จักนิสัยของเธอดีที่สุด ” มังกรลูบหัวสายป่านเบาๆก่อนจะหันหลังเดินออกไป ปล่อยให้สายป่านยืนย้ำพร้อมน้ำตาที่ไหลลงอาบแก้มเนียนของเธอ“ ขอบคุณ ”“ ขอบคุณนะมังกร ”บริษัท MKวันนี้มังกรให้สายป่านลาพักผ่อนเพราะสภาพจิตใจสายป่านแย่เอามากๆ แรกๆสายป่านไม่ยอมแต่เขาก็บังคับเธอให้พักจนได้ มังกรส่งไลน์หาสายป่าน“ ไม่ต้องห่วง ไม่ต้องกังวลอะไร ฉันจะจัดการเอง เชื่อใจฉันนะ ”สายป่านเปิดอ่านข้อความพร้อมกับยกยิ้มเล็กน้อยท

  • Forget me not เกลียดนักนายแฟนเก่า   บทที่ 49 วางแผนใส่ร้าย

    กลับมาที่บริษัท ปิ่นเดินเข้ามาในบริษัทพร้อมมังกร สายป่านยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานกับเอกสารปิ่นเดินตรงเข้ามาหาเธอ“สายป่าน…” ปิ่นส่งยิ้มหวานอย่างมีเลศนัย“นายมังกรบอกว่าเธอเก่ง ฉันก็เลยอยากมาดูให้เห็นกับตา”สายป่านยิ้มตอบ“ขอบคุณค่ะ ฉันก็หวังว่าจะเป็นคนที่คู่ควรกับความไว้ใจของเจ้านายเหมือนกัน”ปิ่นยิ้มค้าง ก่อนจะพูดเสียงเบาให้ได้ยินกันสองคน“อย่าคิดว่าการที่เขาปกป้องเธอ…แปลว่าเธอจะชนะเกมนี้นะ”สายป่านเงยหน้ามองเธอเต็มตา“ฉันไม่ได้มาเล่นเกม…”“ฉันแค่จะไม่ยอมให้ใครมาพรากสิ่งที่หัวใจฉันเลือกแล้ว ไปอีก”วันถัดไปบริษัทMK - ห้องประชุมใหญ่วันนี้บริษัทมีประชุมใหญ่ที่มีผู้บริหารเข้าร่วมหลายคน มังกรนั่งหัวโต๊ะ สายป่านนั่งข้างๆ ทำหน้าที่เป็นเลขาบันทึกการประชุมอยู่ดี ๆ “ปิ่น” ก็ปรากฏตัวในชุดเดรสสีฟ้าอ่อนเธอเดินเข้ามาพร้อมพ่อของเธอที่เป็นที่ปรึกษาบริษัท ซึ่งไม่มีใครกล้าทักท้วงปิ่นยิ้มหวาน“ขอโทษนะคะที่มาสาย…พอดีมีเรื่องอยากเสนอเกี่ยวกับแผนการตลาดชุดใหม่ค่ะ” ปิ่นส่งไฟล์พรีเซนต์ให้เจ้าหน้าที่เปิดขึ้นจอ“และแน่นอน…เกี่ยวข้องกับฝ่ายบัญชีโดยตรงด้วย”สายป่านชะงัก เพราะเห็นชื่อเธอถูกแทรกอยู่ในสไลด์ — ใน

  • Forget me not เกลียดนักนายแฟนเก่า   บทที่ 38 เรียนจบแล้ว ฉลอง!

    หลังจากสายป่านกับเพื่อนๆได้ยื่นวิจัยผ่านกันทุกคนแล้ว ทุกคนต่างพากันดีใจกันยกใหญ่ “ เรียนจบแล้ว ฉลอง! ” ปีพูดขึ้นมาอย่างดีใจ “ เหนื่อยกันมาทั้งเทอม เทอมสุดท้ายเอาฉันเกือบตาย ” โรสบ่น เพราะโรส เลย์ ต้องทำงานพาสไทม์ที่คาเฟ่ไปด้วยและก็เรียนไปด้วยน่ะสิ “ เก่งมากกก ” สายป่านเอ่ยชมเพื่อนๆทุกคน“ วันนี้

  • Forget me not เกลียดนักนายแฟนเก่า   บทที่ 24 ทำงานพิเศษ

    วันนี้เป็นวันที่ฉันจะต้องเดินทางกลับหอและแน่นอนว่าทั้งเฮียสีฝุ่นและก็มังกรก็พากันแย่งตัวของฉันให้ขึ้นรถไปกับเขา ฉันก็เลยเลือกทางใดทางหนึ่งก็คือ ขึ้นรถไปกับสีน้ำยังไงล่ะ จะให้ฉันเลือกผู้ชายไปทำไมกัน เดี๋ยวก็พากันหาเรื่องกันไม่จบไม่สิ้นอีกน่ะสิ -..-หลายวันผ่่านไป" เรียนก็เหนื่อย ทำงานก็เหนื่อย " โร

  • Forget me not เกลียดนักนายแฟนเก่า   บทที่ 20 แขกที่ไม่ได้รับเชิญ (2)

    วันต่อมา" วันนี้พวกเราทั้ง 5 คนยังกับแฝดคนละฝาเลยว่ะ ฮ่าๆๆๆ " โรสพูดขึ้นตอนนี้พวกเราทั้ง 5 คนพากันเดินเล่นเตะทรายกันไปมาที่ริมทะเล ทุกคนต่างพากันใส่เสื้อฮาวายที่มีลายและสีเหมือนกันทุกส่วน และก็พากันใส่กางเกงขาสั้นสบายๆเพื่อจะออกมาเล่นน้ำกัน" แฝดสยาม ฮ่าาาาๆๆๆ " เลย์ที่ตอนนี้ได้ถอดแว่นหนาเต๊อะของ

  • Forget me not เกลียดนักนายแฟนเก่า   บทที่ 19 แขกที่ไม่ได้รับเชิญ

    สระว่ายน้ำส่วนตัวบนดาดฟ้าตอนนี้ฉันกับเพื่อนๆได้ขึ้นมาว่ายน้ำเล่นกันที่สระว่ายน้ำส่วนตัวบนดาดฟ้า พร้อมกับที่ทุกคนใส่ชุดบิกินี่ตัวจิ๋วที่ได้ซื้อกันมาพร้อมกันที่ห้างสรรพสินค้าในวันนี้" โลเคชั่นดีมากกก และวิวก็สวยมากกกก มองลงไปเห็นวิวทะเล พร้อมกับแสง สี เสียงที่อยู่ด้านล่างระรานตา " สีน้ำพูดขึ้นพลางเ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status