LOGINMasama po pakiramdam ko. Kaya dito na muna, bawi ako next time ng update.
XYRIEL POINT OF VIEW Panibagong araw at hindi ito maganda dahil nakikita ko agad si, Diana. Bago pa man kami magtagpo tahimik akong lumisan sa sala upang magtungo sa kusina para uminom ng tubig. Pagkakuha ng babasaging baso biglang nahulog ito mula sa kamay ko. May matinding kaba ang dumapo sa dibdib ko. Hindi ko maintindihan kung bakit ganito parang may mali at parang may malaking nawala sa puso ko. "Madam, ayos lang po ba kayo?" paglapit sa akin ng isang Yaya. Sa simpleng tanong niya hindi ako nakasagot. "Madam, dumudugo po ang kamay mo. Mukhang natamaan po ang kamay niyo malakas ng pagkahulog ng baso." Rinig kong dagdag pa niya. Pero bakit? Bakit parang hindi ako makakilos ng maayos? Mukha akong naging statwa na hindi alam kung ano ang uunahin kong gagalawin. "Madam? Madam? Madam, ayos ka lang po ba?" pag-uulit niya. Napakurap na lang ako, nang magalaw ko ang kamay ko dito ko lang napansin ang pagdurugo nito. Sa ilang saglit ay naramdaman ko ang hapdi nito. "Ako na po
XIAN POINT OF VIEW "Hey Bro, ngayon lang kita nakita ulit dito sa bar ko. It's been a long. What happened? Mukhang marami ka yatang problema ngayon." Isang lalaki ang umakbay sa akin while I was drinking alcohol. He's my old friend. "It's none of your business, Nelson." I responded coldly. "Oh come on just share it. I'm here willing to listen." Tinapunan ko siya ng malalim kong tingin. I don't need to talk too much. Wala naman akong ibang iniisip kundi si Xyriel pa rin. I want to see her. And I'm still thinking, tungkol sa mga napag-usapan namin kanina. I can't believe what she said. Naipit ako sa sitwasyon na kailangan ko pang pumili. "Hey, what's that look? Galit ka ba sa akin? Ngayon lang naman tayo ulit nagkita galit ja na agad?" He asked. Hindi na ako sumagot at muli nilagok ang alak. "Ano ba naman 'yan, ang hirap mo talagang kausap, Xian," dismayadong wika nito. Hindi pa rin ako sumagot. "Sige na muna, Xian. Aalis na muna ako marami pa akong gagawin. Uminom ka lang
"Pareho kayong may anak pero pareho na rin kayong magiging single. Kaya kailangan niyo ang isa't-isa, Riell. Don't worry apo, hindi ka naman mamadaliin ni Lolo. Sinasabi ko lang ito para ihanda mo ang sarili mo." Wala akong ibang masagot kundi katahimikan. Hindi ko alam, hindi ko alam kung ano ang gagawin ko sa bagay na 'to. Iba pa rin ang pakiramdam ko. At isa pa, ang kasal ay hindi laro kapag pumasok ako sa pagpapakasal kay Alejandro, hindi na ako basta-basta makakaalis. Kaya kailangan ko itong pag-isipan nang mabuti. "Lolo, paano po si Alejandro? Kahit pumayag po ako, hindi 'yon maging madali sa kaniya. At isa pa po ang dami pong nangyayari ngayon. Kaya hindi ko inisip na isingit po 'yan. Hindi pa tapos ang problema namin ni, Xian." Pilit pa rin akong humarap ng nakangiti kay, Lolo. "Hmmm...." Tumango siya ng ilang beses. "Sige Riell, hindi naman ako mamimilit ngayon. Kaligayahan mo pa rin ang nakasaad dito at ang magiging kinabukasan mo. Pero tandaan mo kung tuluyan na kayong m
"Ede, umalis ka wala naman nagpipigil sa 'yo, Diana." Malamig kong sinabi sabay inom ng tubig. Agad siyang napayakap sa kaniyang ina. "Mommy, dapat po hindi niyo na po ako dinala pa dito. Kahit dala ko pa po ang ang dugo ng Rocces. Ayos lang naman po sa akin ang lumaya sa pamilya. I feel like, I'm not belong here naman po Mommy, eh. Kaya ano pa po ang silbe ko dito?" Hindi ko maisip kung kailan ba siya titigil sa drama niya. Hay naku naman! "Dad, apo niyo rin naman ang anak ko. Kaya hahayaan mo na lang ba talaga na mawala siya sa atin? Parang ipinagtabuyan niyo lang naman ang sarili niyong kadugo." Napailing na lang ako dahil ang galing din magdrama ni Auntie. Parang kunti na lang gusto kong pumalakpak para sa kanila. "Alright. Don't worry, iha. Wala naman nagpapaalis sa 'yo dito. Kaya huwag ka na malungkot. Anak ka pa rin ng anak ko at apo pa rin kita. Pero, huwag na huwag mo ng sasaktan ulit si Riell, dahil naniniwala ako na hindi ka na niya sasaktan kung nasaktan ma man
Tumunog ang pintuan ng kwarto ko. "Get in." Malamig kong utos. Iniluwa ng pintuan si kuya Glenn. Napatayo ako mula sa sofa at sinalubong si Kuya. "Let's eat na, Riell. Kasama natin kumain ngayon si Auntie at ang anak niyang kabit ng asawa mo. Sana pigilan mo ang loob mo sa harap ng hapag kainan. Riell, don't be sad okay?" Ramdam na ramdam ko agad ang pag-aalala ni Kuya Glenn para sa akin. Ngumiti na lang ako bilang pag-sangayon. Matapos ay tuluyan na rin kaming lumabas ng kwarto. Pagkarating namin sa hapag-kainan maayos na nakaupo si Diana sa gitna ng kaniyang mga magulang. Ako naman sa hita ng mga kuya ko. kaso nga lang magkatapat pa kaming dalawa. "Hello, couz, Masyado ka ng pumayat kaya kumain ka ng marami ah, para madagdagan ka naman ng laman, okay? sabay ngiti niya. Tahimik lang ako sa upuan ko habang nagkatitigan kaming dalawa. "Dad, ngayon kilala niyo na ang nag-iisang anak ko. Sana maging maayos ang relasyon niyong dalawa, Dad." Halos hindi makasira pinggan ang b
XYRIEL POINT OF VIEW "Ihahatid na kita sa inyo, Xyriel," nakangiting wika ni Alejandro. Kakatapos lang namin ngayon mamasyal. "Mommy, pumayag na po kayo kay, Dad. Ihahatid ka na po namin ni Daddy, ah," pagpapa-cute ng bata. Wala akong ibang maisagot kundi matamis na oo. Inalalayan naman ako ni Alejandro papasok sa kotse niya at katabi ko ngayon si Angelica. Sobrang lambing sa akin ng bata kaya nakakataba siya ng puso. "Mommy, sobrang ganda niyo po talaga. Bagay na bagay po kayo ni, Dad. Ayos lang po ba Mommy?" Agad na bumaling ang atensyon ko sa labas ng sasakyan. Hindi ko inaasahan na sasabihin ito ngayon ni Angelica. "Baby, don't say that, okay? May ibang baby pa rin si Mommy Riell mo, kaya hindi ako pwede sa kaniya, okay?" mahinahon na tugon ni Alejandro. Napag-usapan na rin namin ni Alejandro ang tungkol sa bagay na 'to, kaya alam niya ang buhay ko. Nagulat nga ako ng malaman kong magkaibigan pala sila ni Xian. "Gano'n ba? Pero pwede naman po maging dalawa kami na







