CHAPTER FIVE

“Bakit ngayon ka lang?”

Bungad ni Rexi kay Xyriel nang makarating ito sa room nito. Napairap si Xyriel at hindi naman iyon nakita ni Rexi, buti naman. Palihim na kinuyom ni Xyriel ang kanyang kamao at nakita ang itsura ng kapatid ni Ralph, may sugat ito sa braso at maging sa noo.

“Naaksidente ako at huwag mo akong pagtawanan! Isusumbong kita kay kuya!”

Ano kay bata na magsusumbong kasi inaway ka ng kalaro mo? Sa loob-loob ni Xyriel, ay pinagmumura na niya si Rexi. Kapag talaga binago ka ng pera, pati ugali mo damay. Sa Pamilyang Villa Diego mo lang yan makikita. Sa halip na sumagot ay nanatiling tahimik lamang si Xyriel habang nakatingin kay Rexi na iniinda ang sakit ng katawan dahil sa aksidente na nangyari.

Naaksidente daw pala ito sa kanyang kotse, nabangga sa isang poste dahil may tumawid na aso sa kalsada kaya mabilis nitong nailiko ang manibela kaso sa poste naman siya tumama.

“Hipag, nagugutom na ako! Gusto ko ng lugaw na grouper. Pwede mo ba akong bilhan?”

Kung dati ay isang utos lamang ni Rexi ay gagalaw na si Xyriel at magmamadali na sundin ang utos nito dahil takot ito noon na mapagalitan at masabihan ng masasamang salita pero ngayon ay ni hindi gumalaw si Xyriel at nanatiling nakatayo.

“Ano pa ang hinihintay mo dyan? Nagugutom ako sabi!”

Tiningnan lamang ni Xyriel si Rexi at napabuntong hininga saka huningi ng perang pambili sa kapatid ni Ralph. Nagtaka ito bakit humihingi ng pera si Xyriel sa kanya.

“Bakit ka nanghihingi ng pera?”

“Diba nagugutom ka at nagpapabili ka ng lugaw mo? Kaya pahingi ako ng pera para makabili na ako ngayon.”

Inosenteng sabi ni Xyriel at sumama ang tingin ni Rexi sa kanya. 

“Wala akong pera! Alam mo naman ang nangyari sa akin diba tapos hihingian mo pa ako ng pera! Ano ka sine-swerte?”

Magsasalita pa sana si Xyriel nang biglang bumukas ang pintuan ng private room at iniluwal nun ang magulang ni Rexi, ang biyenan niya. Napabuga siya ng hangin.

“Tamang-tama ang dati niyo, Mama at Papa. Pagsabihan niyo nga itong asawa ni Kuya Ralph! Hinihingian ba naman ako ng pera pambili ng lugaw!”

Nang marinig iyon ni Mrs. Villa Diego ay lumapit ito kay Xyriel at dinuro-duro ang balikat niya.

“Nasaan ang perang binigay sayo ni Ralph? Bakit ka nanghihingi sa anak ko?”

Sa tatlong libong pera na binibigay ni Ralph ay kulang na kulang iyon.

“Pinambili ko ng mga kailangan sa bahay.”

“Huwag kang magrarason dyan! Pambili lang ng lugaw manghihingi ka pa! Kapal naman ng mukha mo.”

Oo, ganyan nga sila magsalita kay Xyriel na akala mo ay katulong lamang. Simula ng umangat ang buhay nila ay naging matapobre na ang Villa Diego. Wala na ngang nagawa pa si Xyriel kundi ang sundin si Rexi, gamitin ang pera at lumabas para bumili ng lugaw. Nang makarating ulit siya sa private room ni Rexi ay nagulat ito nng makita si Ralph at hindi ito nag-iisa dahil kasama niya si Ayamea. 

Ang tawanan at kasiyahan ng pamilya Villa Diego ay nawala nang makapasok siya sa private room. Tila nag-iba agad ang ihip ng hangin. Nilagay ni Xyriel ang lugaw sa mesa at lumapit sa asawa kaya tumabi sa gilid sa Ayamea. 

Isang nakakabinging katahimikan ng magsalita si Xyriel.

“Sino ang bisita natin asawa ko?”

Tanong ni Xyriel at pinulupot ang braso sa baywang ni Ralph, napansin naman iyon ni Ayamea at umiwas ng tingin. Hindi naman mapakali si Ralph lalo na ng tawagin siyang ‘asawa ko’ ni Xyriel. Napalunok si Ralph at ngumiti sa asawa.

“Si Ayamea Collins pala. Ayamea si Xyriel asawa ko.”

“Ah ikaw ang nakita ko kanina? Ikaw ba may-ari ng Real Bag Company?”

Nang mabanggit iyon ni Ayamea, nakarinig si Xyriel ng mahinang tawa ng Pamilya Villa Diego. Hindi makapaniwala sa sinabi ni Ayamea.

“Nagkakamali ka lang yata, Ms. Collins.”

Natatawang sabi ng Mama ni Ralph.

“Nagkakamali ka nga lang, hindi ako ang may-ari ng RBC, empleyado lang ako at pinagkakatiwalaan ng boss namin kaya ako ang umasikaso sa inyo kanina.”

“Isa lamang empleyado sa RBC ang asawa ko, Ms. Collins.”

Pag-uulit ni Ralph, hindi pa din matigil sa pagtawa si Rexi maging ang biyenan ni Xyriel. Masyado nilang inaapi si Xyriel at pati ang sarili nitong negosyo ay tinatago niya sa Pamilya Villa Diego dahil ayaw niya talaga ipaalam na mas mayaman siya sa mga ito.

“Isang karangalan pa din na isa ka sa gagawa ng bag ko, Mrs. Villa Diego.”

Napangiti na lamang ng peke si Xyriel.

“Isa nga iyong karangalan, Ms. Collins. Siya nga pala ano ang iyong pinagkakaabalahan?”

‘Bukod sa pagdikit sa aking asawa’ dagdag ni Xyriel sa kanyng isipan habang nakatingin ng diretso kay Ayamea. Umiwas naman ng tingin si Ayamea dahil sa titig ni Xyriel.

“Kahit sabihin ni Ms. Collins baka hindi mo rin maintindihan, asawa ko.”

Sambit ni Ralph, may kirot sa dibdib ni Xyriel nang marinig iyon sa mismong asawa niya at sa harapan pa ng Pamilya Villa Diego at ni Ayamea. Tila pinapahiya siya ng mga ito sa harap ng kabit ni Ralph. Alam ni Xyriel na hindi boto ang mga ito sa kanya pero ang ipahiya sa harapan ng kabit ni Ralph ay ibang klase na iyon, hindi na siya katanggap-tanggap. 

Natahimik si Ayamea sa sinabi ni Ralph at tila nagulat din dahil ganun pala ituring si Xyriel ng Pamilya Villa Diego.

“Isa akong CEO ng isang malaki at mayaman na kompanya dito sa Pilipinas. Nagha-handle din kami ng mga new technology at bumabagsak sa ibang bansa oati na din dito sa Pilipinas. Sobrang sikat ng kompanya na iyon dito sa Pilipinas.”

Oh, mayaman nga kaya ka pala hinahabol ng asawa ko, siguro ay para madagdagan ang yaman ng Pamilya Villa Diego.

“Hindi pamilyar sa akin.”

Yan na lamang ang nabanggit ni Xyriel kaya natawa na naman ang biyenan at hipag niya.

“Paano lagi ka lang naman sa bahay at sa trabaho mo, paano mo malalaman na may nag-eexist palang sobrang yaman na kompanya dito sa Pilipinas.”

Sambit ni Rexi at natawa na naman.

“Don’t be so hard on her, Rexi. Ganun talaga ang iba nagugulat din kapag naikekwento ko yung about sa company.”

Malumanay na sabi ni Ayamea, umirap naman ng palihim si Xyriel dahil napaka-epal ng kabit ni Ralph. Laging kinukuha ang loob ng pamilya ni Ralph.

“Sabagay! Hayst! Ignorante kasi yang hipag ko, sana nga ay ikaw nalang ang naging sister-in-law ko, Ms. Collins.”

Napangiti si Ayamea at yumuko, at palihim din na tiningnan si Ralph na nakatingin din pala sa kanya. Napansin naman iyon ni Xyriel, ang palitan ng tingin ng dalawa, ang malagkit na tinginan at palihim na ngiti ng dalawa.

“Akala ko dati, biro lang nung nagpakasal ka, Ralph I mean Mr. Villa Diego.”

“Ralph nalang, masyadong formal ang last name, Aya.”

Napangiti si Ayamea kay Ralph, ganun din ang asawa ni Xyriel. Mas nilapit ni Xyriel ang sarili sa asawa at napansin iyon ni Ayamea kaya nawawala ang ngiti nito kay Ralph at iniiwas ang tingin.

“Kailanman ay hindi nagbiro tungkol sa kasal ang asawa ko.”