Kabanata 1

Eleanor's Point Of View.

Tanghali na nang magising ako at napansing sa kwarto pala ako ni Arthur nakatulog pagkatapos ng nangyari sa amin kagabi.

Napakagat ako sa ibabang labi habang inaalala kung paano nag-init ang aming mga katawan ngunit agad nawala ang kilig ko noong maaalalng lasing lang pala siya kaya nakipagtalik sa'kin.

Marahan akong tumayo bago pulutin ang mga damit ko na nagkalat sa sahig at saka 'yon sinuot. Tatlong taon na kaming kasal at parehas kaming may sariling mga kwarto.

This marriage is just for business. Palagi niyang sinasabi.

Kaya hindi na nakakapagtaka na hindi niya ako tinarabihan sa pagtulog at tanging katawan lamang ang habol sa'kin.

Kaagad akong nag-ayos ng sarili. Tahimik lamang ang buong mansion. Pagbaba mo ng dining hall, tanging tunog ng orasan sa hallway at mga yabag ng mga katulong ang naririnig ko.

At gaya ng nakasanayan, mag-isa akong nag-almusal.

Wala ang asawa ko.

Hindi na ako nagulat pa. Madalas sa tuwing may nangyayari samin, maagang umaalis dahil sa negosyo niya. Hindi na lang ako nagtatanong pa dahil sanay na ako sa ganitong buhay namin.

Pero kahit gano'n, mahal ko si Arthur, at gusto kong maging mabuting asawa para sa kanya.

Pagkatapos kong mag-almusal mag-isa, pumunta ako sa garden para ayusin ang ilang bulaklak. Habang inaayos ko ang mga iyon, napatingin ako sa malawak na paligid ng mansion.

Maganda ang kulay puting bahay namin. Regalo sa amin ng Dad ni Arthur noong kasal namin. Pero minsan, pakiramdam ko ay masyado itong tahimik.

Ang totoo niyan, mas gusto ko sanang doon kami tumira sa lumang bahay na minana ko sa pamilya ko.

Matagal nang walang nakatira roon ngunit napapanatili namang maayos pa rin. Simula pa noong bata ako, alam kong bahagi iyon ng mga ari-arian ng pamilya namin. Matagal ko nang gustong ipa-renovate, pero palagi kong ipinagpapaliban.

Kinagabihan, sabay kaming kumain ni Arthur na bihira lamang mangyari kaya ang laki ng tuwa ko. Ku

Isa iyon sa mga bihirang pagkakataon na pareho kaming nasa bahay.

"Sana nagsabi ka sa'king uuwi ka. . . Ako sana ang nagluto ng pagkain. Paborito mo ang kare-kare, hindi ba?" nakangiting wika ko, gusto ko sanang banggitin ang nangyari samin ngunit noong unang beses ko 'yong ginawa ay nagalit siya at sinabing lasing lang siya.

Tumingin siya sa'kin. "Ano pang purpose ng mga katulong dito kung ikaw ang magluluto?"

"Nakalimutan mo bang nag-aral ako ng culinary? Mahilig akong magluto, Arthur. Sayang naman ang skills ko, hindi ba?"

"Tsk. Whatever."

Pilit akong napangiti. "Pagod ka?" tanong ko.

"Isn't it obvious? Tapos ang daldal mo pa, why don't you let me eat in peace?" sagot niya. "Marami kaming inaayos sa kompanya."

Tumango ako bago sandaling natahimik. Simula ng maging mag-asawa sila, mas naging abala si Arthur sa Vance Company, isang real estate. Parehas na real estate companies ang negosyo ng mga pamilya namin at sa'kin nakapana ang Vance Company ngunit nang makasal kami, hinayaan kong si Arthur ang mamahala dahil alam ko namang mapagkakatiwalaan siya, ngunit kahit gano'n ay may tinutulong pa rin ako.

"Pasensya na ang daldal ko, Arthur. Wala kasi akong makausap buong araw," sagot niya. "May gusto lang sana akong ipaalam."

Napatingin siya sa akin.

"What is it?"

"Naalala mo yung lumang bahay na minana ko sa pamilya ko?"

Saglit siyang tumigil.

"Yeah. 'Yung nasa probinsiya? Paano ko makakalimutan 'yon, sa bulok na bahay na 'yon gusto mong tumira."

"Kaya nga plano kong ipaayos, Arthur."

"Para saan naman? Huwag mo sabihing ipagpipilitan mong doon tumira? Kung talagang gusto mo, ayos lang naman sa'kin pero hindi ako sasama sa'yo."

"Matagal na kasing walang nakatira doon. Gusto kong ayusin yung garden at mga kwarto."

Tumango ito kahit mukhang hindi interesado.

"Kung gusto mo, sige."

"Talaga?"

"Oo. Pera mo naman ang gagamitin sa renovation, hindi ba?"

Napangiti ako bago tumango.

"Malaki ba ang bahay?" tanong niya.

"Medyo."

"At marami bang kailangan ayusin?"

"Siguro. Hindi ko pa napapatingnan nang maayos."

Tumango siya at nagpatuloy sa pagkain.

"Tutal, iyo naman iyon. Ikaw na ang bahala."

Muli akong tumango. Masaya ako sa ideya na maaayos ko na rin sa wakas ang bahay.

Bago pa ako makapagsalita ulit, may pumasok sa dining hall.

"Good evening."

Napalingon ako sa nagsalita at nakita si Vivienne, ang half-sister ko at secretary ni Arthur sa kompanya.

"Vivienne," bati ko. "Napadalaw ka? Kumain ka na ba? Ipaghahanda kita sa mga maid."

"May papapirmahan lang ako kay Arthur and yes, kumain na ako. Thanks for asking."

Napangiti ako. "Naalala mo ba 'yung lumang bahay na minana ko," wika ko. "Ipapaayos ko."

"Really?"

Tumango ako.

"Matagal ko nang gustong ayusin. Kapag natapos, pwede kang pumunta roon."

"Of course."

Ngumiti siya sa akin bago ko napansin ang mabilis na pagtingin niya kay Arthur.

Nagpatuloy ang hapunan habang kinukuwento ko ang mga plano ko sa bahay. Umupo na rin sa hapag si Vivienne habang hinihintay ang asawa kong matapos sa pagkain.

Habang nagsasalita ako, paminsan-minsan ay sumasagot si Arthur ngunit maikli lang, siguro ay pagod siya. Si Vivienne naman ay nagbibigay ng ilang suggestions.

Pagkatapos ng hapunan, umalis muna ako sa dining room para kunin ang naiwan kong cellphone sa sala. Gusto kong ipakita sa kanila ang mga inspo pictures ko para sa garden.

Pero habang pabalik ako, may narinig akong mga boses malapit sa hagdan.

Huminto ako nang makita si Arthur at si Vivienne.

Napatingin ako sa kanila at napansing magkatabi silang nakatayo, pero seryoso ang mga mukha nila. Wala akong ideya sa pinag-uusapan nila dahil hindi ko marinig.

Lumapit ako nang kaunti.

"Arthur?" pagtawag ko at bigla silang tumahimik bago sabay na napatingin sa akin.

Ngumiti si Vivienne.

"Eleanor."

Lumapit sa akin si Arthur.

"Ano'ng ginagawa mo rito?"

"May kukunin lang ako."

Ngumiti ako, pero hindi ko maiwasang mapansin ang kakaibang katahimikan nila.

"May pinag-uusapan ba kayo?"

"Wala," mabilis na sagot ni Vivienne. "Tungkol lang sa kompanya."

"Sa kompanya? May nangyari ba."

"None," sagot ni Arthur. "May tinatanong lang siya."

Tumango ako.

"Ah, okay."

Hindi na ako nagtanong pa, mukhang wala rin naman akong maitutulong.

"Good night," sabi ko bago ako tuluyang umalis papunta sa kwarto ko.

"Good night, Eleanor," sagot ni Vivienne.

Naglakad na ako paalis at nang muli ko silang tingnan, nakita kong pumasok sila sa loob ng opisina ni Arthur bago mabilis na isarado ang p***o.