Kabanata 5

Eleanor's Point Of View.

Kinabukasan, naalimpungatan ako dahil bigla sa biglang pag-ikot ng aking tiyan. Agad akong nagmadaling bumangon bago pumasok sa CR ng aking kwarto.

Ilang minuto akong nagsuka hanggang sa umaayos ang aking pakiramdam. Habang naghihilamos ng mukha ay napatingin ako sa salamin.

"Ano bang nangyayari sa'kin?" tanong ko. "May sakit ba ako?"

Kahapon pa 'ko nakakaramdam ng pagkahilo at ngayon naman ay pagsusuka. Baka naman—

"Ma'am Eleanor?"

Natigilan ako sa pag-iisip noong may kumatok sa aking kwarto. Agad akong lumabas ng banyo at nakita si Manang Niña sa labas.

"Bakit po?" tanong ko.

"Pinapa-check po sa'kin ni Sir Arthur kung gising ka na dahil naka-ready na po ang umagahan."

Sandali akong natigilan para intindihing mabuti ang sinabi niya.

"Nandito ang asawa ko?" gulat kong tanong.

"Umuwi po siya kagabi, tinanong pa niya sa'kin kung tulog ka na."

Hindi ko alam ngunit hindi ko napigilan ang pagngiti.

"Okay, sandali lang. Mag-aayos lang ako at bababa na."

Pagkasarado ng p***o ay mas lumawak ang ngiti ko. Anong meron? Bihira lamang ang ganitong mga araw na nandito siya sa bahay, tapos gusto niya pa 'kong makasama sa pagkain.

Agad akong nag-ayos ng sarili dahil alam kong ayaw ni Arthur na pinaghihintay. Nang matapos ay bumaba na ako at napansing ang aking asawa na abala sa pag-cecellphone, mukhang hinihintay niya talaga ako dahil wala pang bawas ang mga pagkain.

"Good morning," pag-agaw ko ng atensyon niya at agad siyang napatingin sa'kin.

"Good morning," sagot niya sa mababang boses. "Seat down already."

Mabilis akong sumunod sa sinabi niya. "Wala kang trabaho ngayon?" tanong ko habang kumukuha ng pagkain. Napansin ko kasing hindi usual na pang opisina ang suot niya ngayon.

Sa ilang taon naming pagsasama, maikli pa lamang 'yon ngunit ang dami ko nang kabisado sa kaniya pero. . . hindi ko alam kung may alam ba siya kahit isa sa asawa niya.

"No. Pupunta tayo sa mansyon nila Mom, they invited us. Ang tagal na rin kasi noong huli nating pagdalaw," paliwanag nito. "How about you? Do you have any plans today?"

"May meeting ako with Damon Thorne. Naalala mo ba siya? 'Yung dati kong kaklase noong college, balak niyang mag-invest sa restaurant ko."

"Cancel it."

Sandali akong natigilan. "Maghapon ba tayo sa pamilya mo? Paniguradong saglit lang naman ang meeting na 'yon."

"You can always reschedule meetings, Eleanor. I'm sure that guy will understand, right? Kung gusto niya talagang mag-invest, kahit ilang beses mo pang i-postponed ang meeting niyo, maiintindihan niya."

"Tama ka pero may usapan na kasi kami kagabi. . . Nakakahiya naman kung bigla na lang hindi matutuloy," paliwanag ko at narinig ko ang malakas niyang pagbuntong hininga.

"And? Hindi mo kawalan ang isang investor, Eleanor. Hindi naman siguro masama ang hinihiling ko sa'yo, hindi ba? My family missed you. Isang araw lang, ibigay mo na sa kanila."

Hindi na ako nakasagot pa at napatingin na lamang sa pagkain nang marinig ko siyang muling magsalita.

"'Yan ang mahirap sa'yo, masyado kang mabait. You're a people pleaser. Isang pag hindi lang sa isang tao, hindi mo na magawa," wika niya.

"Hindi naman sa gano'n. . . Siyempre, pinapahalagahan ko rin ang oras ni Damon. Paniguradong busy din siya."

"But you're the owner. . . And he's the investor, Eleanor. Hindi mo ba nakikita ang ibig kong sabihin?" tanong niya. "Huwag mong sabihin pati pag-manage ng restaurant mo, hindi mo pa rin kayang gawin? Kung ipipilit mo pa rin ang meeting niyo, paniguradong magtatampo ang pamilya ko, Eleanor. Kilala mo naman sila."

Tumango na lamang ako. "Sasama ako sa'yo. Ipapaliwanag ko na lang kay Damon."

"Good. That's what I want to hear from you."

Hindi ko alam kung bakit pero dahil sa naging pag-uusap namin na 'yon ay napawi ang sayang nararamdaman ko dahil kasabay ko siyang kumain. Palagi naman siyang ganito ; direktang magsalita, kahit pa masakit dahil alam kong sinasabi niya lang ang lahat nga totoong nakikita niya.

Natahimik na lamang tuloy kami sa pagkain, mukhang wala lang sa kaniya 'yon dahil abala siya sa pag-cecellphone. Nang matapos kaming kumain ay saka lamang siya muling nagsalita.

"We'll leave at 9AM. Get ready."

Hindi na niya ako hinintay na sumagot dahil kaagad na siyang umalis ng dining hall. Malakas na lamang ang naging pagbuntong hininga ko bago bumalik sa kwarto at i-chat si Damon.

Me:

Good morning, Damon. I'm sorry pero hindi matutuloy ang meeting natin ngayong araw dahil may importante pala akong lakad. We can reschedule if you want. Thank you for understanding.

Pagkatapos kong mag-chat ay naghanda ako, isang simpleng white dress lamang ang sinuot ko. Hindi ko alam kung anong gagawin namin sa mansyon ng pamilya nila Arthur dahil sa totoo lang, hindi naman talaga ako malapit sa kanila kahit close ang mga pamilya namin.

Pero we're in good shape. . . Kahit pa alam kong tutol ang Mom niya sa pagpapakasal namin.

Nang matapos ako sa paghahanda ay kaagad na akong bumaba bago pa man mag 9AM, naabutan kong handa na rin si Arthur kaya maaga kaming nakaalis.

Saktong nasa byahe na kami nang makatanggap ako ng text mula kay Damon.

Damon:

Good morning, Eleanor. It's okay, I understand. We can reschedule it.

Kaagad akong nagtipa ng reply.

Me:

Ikaw na lang ang mag-set ng date, sigurado naman akong matutuloy na. Thank you.

"Who's that?"

Napatingin ako kay Arthur dahil sa bigla niyang pagsasalita.

"Si Damon. . . Sinabi ko na sa kaniyang i-reschedule na lang ang meeting."

"What's he said?"

"Ayos lang daw."

"See? I told you. Maiintindihan niya."

Tumango na lamang ako at hindi na nagsalita. Naging tahimik kami buong byahe na normal lang naman sa akin, isang oras din ang naging byahe hanggang sa marating namin ang private subdivision ng kaniyang pamilya.

Sa tuwing pumupunta ako rito, hindi ko talaga maiwasang mamangha dahil ang ganda ng buong paligid. Halatang mayayaman ang nakatira, bigatin at elegante.

Ilang sandali pa lang, nakita ko na ang pamilyar na mansyon ng pamilya nila Arthur. Old style mansion ito na napapalibutan ng mga puno at fountains sa paligid.

Ngunit noong nakapasok kami sa loob, hiniling ko na sana pala ay tinuloy ko na lamang ang meeting kay Damon dahil pagpasok sa loob, nakita ko sa sala ang ex-fiancée ni Arthur—si Bella Nuñez.