Chapter 3

Kinabukasan, nagising siya sa tunog ng cellphone na nasa maliit na mesa sa gilid ng kama. “Hello,” inaantok na sagot niya.

“Ellise, anak!” tili ng Mommy niya na gumising sa inaantok niyang diwa.

“Mommy! Ano po’ng nangyari?”

“Anak, pumunta kanina rito si Mr. Crisostomo. Buti na lang hindi siya pumasok, kung hindi makikita siya ng Daddy mo.”

“Ano ho ang sabi niya?” tanong niya at nasalo ang nananakit na ulo.

“Isang linggo na lang daw ang ibibigay niyang palugit sa atin, dahil nagmamadali na raw ang buyer niya sa bahay, anak.”

“Ano ho, isang linggo?!” gulat na tanong niya.

“Oo, anak. Ano na ang gagawin natin ngayon?” tanong ng Mommy niya na hindi mapigilan ang umiyak sa kabilang linya.

“Ma, huwag na po kayong umiyak. Ako na po ang bahala, gagawan ko na po ng paraan. Basta si Daddy po asikasuhin niyo, saka sina Evan at Elvie. Ako na po ang bahala sa problema. Tatawagan ko po kayo mamaya,” litanya niya at mabilis nang nagpaalam sa ina.

Dahil hindi na rin niya mapigilan ang maiyak. Napahagulgol siya ng iyak. Ano na ang gagawin niya? Saan siya kukuha ng limang milyon? Ano na ang mangyayari sa kanya? Mga tanong niya sa sarili habang umiiyak. Tila ba wala na talagang ibang paraan kundi kumapit siya sa patalim.

Kailangan na niyang magdesisyon ngayon, dahil wala na siyang sapat na panahon. Dinampot niya ang cellphone at tinawagan si Lenny. Wala na siyang ibang alam na paraan. Kailangan na niyang pumayag para matapos na ang lahat.

Kinagabihan, nakipagkita uli sa kanya si Lenny sa dating restaurant. “So ano, this time ba, sigurado ka na?” tanong nito.

Mabilis siyang tumango. Wala namang ibang paraan pa. Ito na lang ang tanging paraan para matapos na ang lahat ng problema niya, at sa oras na mabawi niya ang bahay at lupa nila, uuwi na siya sa San Miguel at doon na lang hahanap ng trabaho. May kaunting ipon naman siya. Maaari siyang magtayo ng sariling negosyo tulad ng boutique. Maliit na puhunan lang naman ang kailangan niya doon. Basta ang mahalaga ngayon, mabawi na nila ang bahay at lupa.

“Ok. Actually, alam ko naman na papayag ka rin, eh. Kaya naman, naialok na kita sa mga kakilala kong businessman,” nakangiting sabi nito. Napangiwi pa siya sa ginamit na salita nito. Naialok — ano ba siya, pagkain?

“And you are lucky dahil kilala ka ni Mr. Pangilinan, kaya agad siyang pumayag nang ialok kita,” patuloy nito. Hindi naman siya makakibo.

“And he wants to see you tomorrow evening.”

“Bukas agad?” gulat na tanong niya.

“Ellise, ikaw ang mas nangangailangan. Ikaw dapat ang sumunod,” sita nito sa kanya.

“Sorry,” paumanhin niya.

Kung anu-ano pa ang pinaliwanag ni Lenny sa kanya, na hindi naman niya naiintindihan. Nais na niyang itanong kung kailan ba niya makukuha ang kabayaran sa serbisyo niya. Iyon naman kasi ang pinakahihintay niya.

“This is him.” Pinakita ni Lenny ang lalaking marahil nasa singkwenta na ang edad na naka-business suit. Kokonti na lang ang buhok, malaki pa ang tiyan. Napalunok siya at bumuntong-hininga. “Masasanay ka rin, Ellise. Sa simula lang mahirap, pero pag nakasanayan mo na, balewala na lang sa iyo iyan.”

“I guess so,” malungkot na sagot niya at inubos ang laman ng wine na nasa glass.

“Anyway, about the payment.” Narinig niyang sabi ni Lenny na nagpagising at nagpabuhay sa kanya. “I didn’t offer anything. Si Mr. Pangilinan ang nagpresyo, and guess what kung magkano?”

“Magkano?” mabilis na tanong niya.

“10 Million, Ellise!”

“What?!” ang napasigaw na tanong niya at mabilis na tinakpan ang sariling bibig. Nahihiyang lumingon sa paligid. “Yes, Ellise. After that, isa ka nang milyonarya,” nakangiting sabi ni Lenny.

“Bakit ang laki naman? Kailangan ko lang naman limang milyon.”

“Ayaw mo no’n? Magkakapagtabi ka ng extra five million for yourself.”

“But isn’t that too much? Ano bang balak niya sa akin?” hindi niya maiwasang magtanong. Hindi naman siya babayaran ng ganoong kalaki kung hindi rin malaki ang kapalit.

“Well, according to him, he wants you to be his woman for the whole month.” Nagulat siya sa sinabi ni Lenny.

“Whole month?” nanlalaking mga matang tanong niya rito.

“Yes.”

“Anong gagawin namin sa loob ng isang buwan?”

“F*ck each other. Ano pa nga ba? Siyempre susulitin niya ang bawat sentimo na binayad niya sa iyo, Ellise,” sagot ni Lenny na nagpahina sa kanya.

Nanlambot ang buong katawan niya. Gagamitin ang katawan niya. Isang buwan siyang pagsasawaan ng matandang iyon. Isang buwan siyang gagamitin at dudungisan, kapalit ng sampung milyon. Well, hindi na rin naman masama, pero anong klaseng p********k kaya ang gagawin sa kanya? Lalong gumulo ang isip niya pero ayaw na muna niyang isipin iyon sa ngayon. Ang mahalaga, may maibabayad na siya kay Mr. Crisostomo. Matatapos na ang problema niya at haharap siya sa panibagong problema.

“I guess wala naman akong choice,” malungkot na sabi niya.

“Yeah. And he wants to see you tomorrow, sa VincElla Hotel in San Miguel.”

“What? Bakit sa San Miguel pa?”

“Hindi ka niya pwedeng i-meet dito, delikado for you at lalo na sa kanya. He is a married man.”

“Pero bakit sa San Miguel? You told him I’m from San Miguel?”

“No. I don’t know why he knew that place, basta ganoon lang ang sinabi niya sa akin.”

“But—”

“Ellise, hindi tayo ang magdedesisyon rito. Binabayaran tayo kaya kailangan nating sumunod,” putol nito sa sasabihin niya.

“I see.”

“So ready yourself and good luck, cheers!” nakangiti pang sabi nito.

“Thank you,” alanganing sagot niya at naki-cheers na rin. Kahit alam niyang isang malaking pagkakamali ang gagawin niya. Kailangan niyang gawin para sa pamilya, para sa Daddy niya.

Matapos silang mag-usap ni Lenny, kaagad na itong nagpaalam at naiwan na naman siyang mag-isa sa restaurant, sinusulit ang mga mamahaling pagkain at wine na inorder ni Lenny sa kanila. At nagpapasalamat siya, ito lagi ang nagbabayad ng mga kinakain nila sa mamahaling restaurant na iyon.

Matapos niyang maubos lahat, tumayo na siya para lumabas ng restaurant nang mamataan si Luke na papasok sa loob. Iiwas sana siya dahil nais niyang iwasan ang binata. Alam niyang kukulitin lang siya nito na makipag-date rito. Minsan na siyang sumama kay Luke at hindi niya nagustuhan ang mga nangyari, kaya ayaw na niyang maulit pa. Sikat ito at alam niyang sikat rin sa pambababae.

“Ellise,” tawag ni Luke sa kanya nang makita siya, kahit anong iwas niya.

“Hey,” tanging bati niya, at nagtuloy sa paglabas ng restaurant. Sumunod ito sa kanya.

“Wait, ikaw ang sadya ko rito,” sabi nito sabay pigil sa braso niya.

“Ako? Bakit? Isa pa, paano mo nalaman na narito ako?”

“I asked Lenny where you at, kaya pinuntahan kita rito.”

“Bakit?” tanong niya at pasimpleng binawi ang braso.

“To talk to you. Hindi mo kasi sinasagot mga tawag ko sa iyo, pati na mga messages ko.”

“Luke, busy kasi ako. Marami akong inaasikaso, wala akong time sa mga—”

“Ellise, why don’t you give us a chance?”

“Chance?”

“Come on, let’s talk in my car,” anyaya nito at hinawakan siya sa braso.

“No, Luke. Uuwi na ’ko. I’m sorry, ok? Kung ano ang napag-usapan na natin noon, iyon na iyon,” inis na sagot niya. Binawi ang braso at mabilis na lumakad palapit sa kotse niya. Sumunod pa rin sa kanya si Luke.

“Shit,” mura niya at mabilis na sumakay sa kotse. Bago pa niya naisara iyon, napigilan ni Luke ang pinto. “You want to talk to your place? I’ll follow you,” sabi nito at bago pa siya makapagprotesta, ito na mismo ang nagsara ng pinto ng kotse.

“Bakit naman kasi sinabi pa ni Ate Lenny kung nasaan ako,” maktol niya habang ini-istart ang makina. Habang binabaybay niya ang kalsada, nakita niyang nakasunod nga sa kanya si Luke at lalo siyang naiinis. Paano ba niya mapapatigil sa kakabuntot sa kanya ang lalaking ito? Naiinis na siya at hindi na siya natutuwa sa pangungulit sa kanya ni Luke.

Unang date pa lang nila, nakitaan na niya ng kabastusan si Luke. Masyadong mabilis pagdating sa babae na agad niyang kinainisan dito, kaya naman nang matapos ang date nila, sinabihan niya ang binata na iyon na ang una’t huling date nila. Ewan niya kung bakit pilit pa rin itong namimilit ngayon.

Wala pa siyang nagiging boyfriend — iyong seryoso. Halos lahat ng nakarelasyon niya mula noong college, eh mga fling-fling lang, parang puppy love gano’n. Walang seryoso, tila dala lang ng kabataan at panunukso ng mga kaibigan. Kaya naman nang mapunta siya sa Maynila, marami ang nagparamdam sa kanya, at tanging si Luke lang ang in-entertain niya, dahil gwapo ito at sikat naman talaga sa mga kabataan. Pero nang makilala na niya ito, nawalan na siya ng gana rito.

Pagdating sa condo building, hindi pa rin niya maiwasan si Luke hanggang makarating sa pinto ng unit niya. Nakasunod pa rin ito sa kanya.

“Luke, please. Magpapahinga na ’ko. Hindi kita maaasikaso ngayon,” inis na sabi niya nang nasa tapat na sila ng pintuan.

“Bakit ba ang ilap mo, ha, Ellise? Ano bang pinagmamalaki mo at masyado kang pa-hard to get!” may himig na galit sa tono nito.

“Luke! I’m not playing hard to get here! Hindi mo lang maintindihan na hindi kita gusto!”

“Come on, Ellise. I’m Luke!” sagot nito at hinawakan ang mukha niya. Sinubukan niyang iiwas iyon pero mahigpit ang pagkakahawak nito.

“Luke, ano ba?!”

“Who do you think you are, huh, Ellise? Isa ka lang namang pipitsuging model!” matalim na sabi nito. Sinubukan siyang halikan sa labi, mabilis niyang iniwas ang mukha at dumapo ang labi nito sa pisngi niya.

“Let me go!” tili niya at tinulak ito at nang makawala, mabilis siyang nagtatakbo palayo rito.

“Ellise!” narinig niyang tawag sa kanya ni Luke, pero hindi na siya lumingon pa. Nagtatakbo lang siya nang nagtatakbo palayo rito.

Nakarating siya sa rooftop ng building. Doon, nag-iiyak, naupo siya sa upuan malapit sa swimming pool. Wala nang mga tao roon pag ganoong oras — bawal na ang mag-swimming kaya siya lang mag-isa roon. At doon niya nilabas ang lahat ng sama ng loob.

“Damn it! Damn it!” sigaw niya. Napatingala siya nang lumakas ang hangin at umingay sa buong paligid. Tila may helicopter na nais bumaba sa area na iyon. Halos hindi niya mabuksan ang mga mata habang nakatingin sa helicopter na palapit nang palapit, kaya naman lalong lumalakas ang hangin at umiingay sa paligid. Hinawakan pa niya ang buhok na sumasama sa malakas na hangin.

Nang makalapag ang helicopter, isang lalaki ang bumaba. Naka-maong pants at long sleeve polo, na dahil sa lakas ng hangin, tila nabuksan ang ilang butones ng polo nito. Maliwanag sa buong paligid dahil buong gabing bukas ang magagandang ilaw ng building sa rooftop para makita ang magandang view sa itaas.

Nanatili siyang nakatitig sa lalaki, hanggang sa lumipad muli ang helicopter na sinasakyan ng lalaki.

“Sino siya?” bulong niya na tila ba nakalimutan niya ang problema nang makita ang gwapong lalaki.

Napasinghap pa siya nang mapansin ng lalaki ang kinauupuan niya. Nanlaki ang mga mata niya nang makilala ang lalaki. Ito ang lalaking nakabunggo niya sa mall at nakita niya sa restaurant noong isang araw.

Bakit ba lagi niyang nakikita ang lalaking ito? Sino ba ang lalaking ito? tanong niya sa sarili habang nakatingin sa lalaki. Sinulyapan naman siya nito na walang ekspresyon sa mukha, na muntik pang nagpatigil sa paghinga niya nang magtagpo ang kanilang mga mata.

Shit! Ang gwapo niya.