7. Bölüm

"Bir şey yok."

Aslı, kızarmış gözlerle pencereden dışarı baktı.

Tam o anda gecenin karanlığında sayısız havai fişek peş peşe patladı. Gökyüzü rengârenk ışıklarla aydınlandı.

Manzara göz kamaştırıcıydı.

Aslı, Lara'nın gündüz söylediklerini hatırladı.

Sinan, onun hamileliğini kutlamak için bu gece şehrin dört bir yanında havai fişek gösterileri düzenletecekti.

Aslı'nın dışarıdaki havai fişeklere dalıp gittiğini gören Sinan'ın gözleri şefkatle doldu.

Onu kollarının arasında daha sıkı tutarak yumuşak bir sesle sordu:

"Havai fişekleri sevdin mi? İstersen ben de senin için bir gösteri hazırlatayım. Hem de bundan çok daha görkemlisini... Ne dersin?"

Aslı gülümsedi.

Fakat gülümsemesinde yalnızca acı ve gözyaşı vardı.

"Sinan, ben başkasının kullandığı şeylerden hoşlanmam."

İster havai fişek olsun...

İster insan.

Sinan, onun havai fişeklerden bahsettiğini biliyordu.

Yine de kalbi aniden tekledi.

Sebebini kendisi bile anlayamadığı bir huzursuzluk içine çöktü.

Kısa süren sessizliğin ardından Aslı'yı daha da sıkı kucakladı.

"O zaman sana başka bir sürpriz hazırlarım. Seni asla başka bir kadına imrendirmeyeceğim."

Aslı cevap vermedi.

Sessizce uzaklara bakmayı sürdürdü.

Sonraki birkaç gün boyunca Sinan sabah erkenden evden çıkıp gece geç saatlerde dönmeye başladı.

Ne yaptığını kimseye söylemiyor, gizemli davranıyordu.

Bu durumu hizmetçiler bile fark etmişti. Aslı'ya gülümseyerek takıldılar:

"Aslı Hanım, Sinan Bey galiba size gizlice bir sürpriz hazırlıyor!"

"Kesinlikle öyle! Sinan Bey size gerçekten çok düşkün. Daha yeni yalnızca size özel bir mücevher tasarlattı, şimdi de başka bir sürpriz hazırlıyor. Sürprizlerinin ardı arkası kesilmiyor!"

Aslı ise onları ifadesiz bir yüzle dinledi.

En ufak bir tepki bile vermedi.

Birkaç gün sonra Sinan gizemli bir ifadeyle Aslı'nın elinden tuttu ve onu evden çıkardı.

"Aslı, seni bir yere götüreceğim. Orayı görünce kesinlikle çok seveceksin."

Aslı tam reddetmek üzereydi ki telefonu aniden titredi.

Mesaj Lara'dan gelmişti.

"Aslı, tahmin et bakalım... Şimdi onun için hangimiz daha önemliyiz? Sen mi, ben mi?"

Bir sonraki saniye Sinan'ın telefonu da titredi.

Aslı yalnızca göz ucuyla baktı ama ekrandaki görüntüyü açıkça gördü.

Lara, Sinan'a siyah çoraplı bacaklarının fotoğrafını göndermişti.

Hemen ardından şakacı ve baştan çıkarıcı bir mesaj geldi:

"Sonra kaçırdım deme... Bu fırsat seni sonsuza kadar beklemez~"

Sinan'ın bakışları bir anda karardı.

Ademelması birkaç kez hareket etti.

Birkaç saniye sonra telefonunu kaldırıp cebine koydu.

"Aslı, projelerden birinde sorun çıkmış. Hemen gidip ilgilenmem gerekiyor."

Ardından sanki gerçekten üzgünmüş gibi sesini yumuşattı:

"Sürprizi sana başka bir gün göstersem olur mu?"

Aslı sessizce onun gözlerinin içine baktı.

Sonra hafifçe güldü.

Dudaklarında beliren o gülümseme, Sinan'ın içinde sebepsiz bir huzursuzluk uyandırdı.

Aslı bir sonraki anda kapıyı açıp arabadan indi.

Tek kelime bile söylemedi.

Sinan yalnızca üç saniye tereddüt etti.

Ardından araç hızla hareket etti.

Aslı için durmadı.

Birkaç saat sonra Lara'dan yeni bir fotoğraf geldi.

Fotoğrafta, çöp kutusuna atılmış ve ağızları yırtılarak açılmış çok sayıda prezervatif paketi vardı.

Hemen ardından bir mesaj daha gönderdi:

"Aslı, yine sen kaybettin. Bir düşünsene... Ben hâlâ hamileyim ama o yine de bana kavuşmak için bu kadar sabırsızlanıyor. Sence beni ne kadar çok seviyor?"

Lara'nın her kelimesinden küstah bir zafer duygusu taşıyordu.

Aslı fotoğrafa baktı ama yine cevap vermedi.

Nasıl olsa gitmeye çoktan karar vermişti.

Bunlar artık ona zarar veremezdi.

Sonraki birkaç gün boyunca Sinan eve hiç dönmedi.

Aslı ise nerede olduğunu bir kez bile sormadı.

Buna karşılık Lara'dan gelen mesajların ardı arkası kesilmedi.

Bazen özenle soyulup küçük parçalara doğranmış meyvelerin fotoğrafını gönderiyordu.

Bazen bütün bir dolabı dolduran lüks ürünleri...

Bazen de Sinan'ın kendi elleriyle hazırladığı yemekleri...

Gönderdiği her fotoğraf, yaptığı her paylaşım aynı şeyi anlatıyordu:

Sinan onu ne kadar çok seviyordu.

Aslı hiçbirine cevap vermedi.

Bu evde kendisine ait olan bütün izleri silmekle meşguldü.

Madem ortadan kaybolacaktı...

Ardında hiçbir iz bırakmadan, tamamen kaybolacaktı.