Chapter 4 Not so good

Naguguluhan ako habang nakasakay sa elevator dahil hindi ko naman talaga alam kung bakit parang ang random naman kung bigla na lang niya ako pinatawag dahil nakita lang niya ako sa cctv. Wala rin talaga akong idea..

"May nagawa ba akong mali?" Napaisip ako bigla.

Pagka-stop sa floor kung saan ako galing kanina ay huminga muna ako ng malalim bago lumabas ng elevator. Nasa pinakadulo ang office ng senior manager. Ni kahit minsan ay hindi pa ako nakakapasok dito at first time ko lang ngayon. Nakikita ko lang ito kapag umaakyat ako dito kapag pupunta ako sa kabilang kuwarto ng offixe niya or hindi naman kaya kapag napapsilip ako kaya rin talaga akong ideya kung anong meron sa loob maliban sa napakasungit at striktong senior manager.

Kumatok ako sa sliding door niya na itim na itim at kahit sumilip ay hindi makikita ang loob. "Grabe naman ang pagka-introvert niya."

Ilang beses akong kumakatok pero hindi pa rin ako makapasok hangga't walang permission sa akin kaya nananatili lang ako sa labas at naghihintay na mabuksan ang pinto o marinig ang permission niya na pwede ako pumasok sa loob.

"Sir? Excuse me po, pinapatawag niyo raw po ako?" tanong ko habang kumakatok.

Napatingin ako sa hawak na blueberry cheesecake at parang gusto ko na ulit kainin pero hindi ko magawa dahil mamaya ay maabutan ako ni Sir Kendrix na kumakain nakakahiya naman pero nakakahiya rin kasi kung ipapasok ko ito sa loob. Tumingin tingin ako sa paligid para ilagay ko na muna ito doon at saka ko na lang ulit kukunin kapag nakausap ko na si Sir Kendrix.

Naisip ko na ilapag na lamang ito kung saan ko ito nakuha kaya namna dali dali akong naglakad habang hindi pa ako nakakapasok sa loob ng opisina ni Sir Kendrix.

"Ay!" Agad akong napaatras sa bilis kong maglakad.

Bigla na lang kasing may humarang sa akin na lalaking nakatalikod na nakasuot ng navy blue long sleeve polo na at pantalon na itim. Hindi ko ito napansin pero mukhang galing siya sa CEO's office nang tingnan ko ang paligid.

"Are you Stella?" mahinahon niyang tanong sa akin. Ang lamig ng boses niya na feeling ko ay giginawin ng wala sa oras.

Tumango ako kahit hindi niya ito nakikita. "Yes sir."

Narinig ko ang paghinga niya ng malalim. Unti-unti itong humarap sa akin at hindi ko inaasahan na unti-unti rin manlalaki ang mata ko nang makita ang hitsura niya. Isang gwapong lalaki na ang hirap iwasan na hindi mapatingin sa kan'ya parang gusto ko na lang siyang titigan magdamag sa taglay niyang gwapo. Napaka-attractive niya, hot, makalaglag panga at panty! I'm sure na ito ang senior manager na si Sir Kendrix! Tama nga sila! Totoo ang epektong dala kapag nakita siya in person. Ang gwapo! Gusto kong sumigaw. Nakabukas pa ang dalawa niyang butones sa polo niya kaya medyo kita ang maputi niyang dibdib.

Walang emosyon siyang nakatingin sa akin at nang mapansin niyang napatulala ako sa kan'ya ay tinaas naman niya ang dalawa niyang kilay at binigyan niya ako ng nagtatakang tingin. Pinagdikit niya ang dalawa niyang palad dahilan para magbigay ito ng malakas na tunog para bumalik ang diwa ko.

"S-sorry po," paumanhin ko at yumuko sabay pasimpleng ngumiti.

"Give me that," sambit nito.

Inangat ko ang ulo ko habang pinipigilan kong kiligin. Grabe kasi ang tingin niya nakakalusaw tapos nakatingin pa siya mismo sa mga mata ko. Sino ba ang hindi malulusaw diyan tapos ang gwapo pa.

"A-ang alin po?" nauutal kong tanong.

Hindi siya sumagot pero humakbang siya papalapit sa akin kaya naman sa paghakbang niya ay siya naman ang pag-atras ko. Inaamin ko sa ginagawa niya ay kinikilig ako dahil parang first time ko lang maranasana ito. Nakatingin lang siya sa akin samantala ako ay hindi makatingin sa kan'ya.

Hanggang sa makaabot kami sa dulo kung saan ang office niya. Napasandal ako sa glass wall kaya napatingin ako sa kan'ya at tiningnan naman niya ako hanggang sa labi ko. Nilagay niya ang isang kamay niya sa glass wall kaya ang ending parang mas malapit na ang mukha namin sa isa't isa.

"Give me that," muli niyang sambit habang nakatingin sa labi ko.

"Hmm?" naguguluhan kong tanong sa kan'ya. "Ano po 'yon?"

"What a great pretender!" Nag-smirk ito at tumingin sa right side niya.

Pogi!

"Kiss sir? You want me to give you a kiss?" nahihiya kong tanong pero nilakasan ko ang boses ko.

Bigla itong tumingin sa akin at napawi ang ngisi sa labi niya. Binigyan niya ako ng nagtatakang tingin sabay taas ng dalawang kilay niya.

"Hmm? W-what? Kiss?!" hindi niya makapaniwalang tanong sa akin.

"Hindi po ba?" nahihiya kong tanong napakamot na ako sa ulo ko.

Tumawa siya ng mahina. "F*ck that! In your dreams. Why would I ask for a kiss from someone that I don't even know?" Tiningnan niya pa ako ng taas baba. Medyo nakakainis ah.

"Ay wow! Sorry naman po, sir! Hindi niyo naman po kasi nililinaw 'yong sinasabi ninyo puro na lang give me that, give me that," inis kong sambit. Napaikot na ako ng mata ko.

Ilang segundo lang ay parang natauhan ako bigla. Wala na akong narinig na salita mula sa kan'ya kaya dahan-dahan din akong tumingin s kan'ya at nakita kong nakatingin lang siya sa akin ng diretso at walang emosyon at naka-cross arm. Kahit binibigyan niya ako ng walang emosyon na tingin ay feeling ko gusto na niya akong balatan ng buhay.

Napahawak ako bigla sa bibig ko nang ma-realize ko ang sinabi ko. "S-sorry po sir.." paumanhin ko.

"Do you know who I am?" kalmado niyang tanong sa akin na may halong pananakot.

Tumango ako. "Y-yes sir." Feeling ko ay nanginginig na ang buong katawan ko.

"Do you want me to give you a punishment, huh?"

Bakit gano'n? Ang kalmado niyang magsalita pero nakakatakot siya na parang gusto ko na lang tumakbo ng mabilis papalayo sa kan'ya.

Umiling ako at tiningnan siya kahit na hindi ko siya matingnan ng matagalan ay pinilit ko ang sarili ko para lang hindi niya alo bigyan ng parusa.

"No sir."

Ngumisi ito. "Okay, next time you did that again, I'm really giving you a punishment. Luckily, I'm in a good mood right now, so I'll just skip this."

"T-thank you so much, sir!" Unti-unti akong ngumiti.

"Now give me my blueberry cheesecake," sambit niya.

Gulat ko siyang tiningnan. "Y-your blueberry cheesecake? Sa inyo po ba ito?"

"Kukunin ko ba 'yan if hindi sa akin?" masungit niyang tanong.

"As far as I know, this is mine sir."

Kumunot ang noo niya. "What do you mean?"

"One of my colleagues gave me this and it's really the same."

"That's mine."

Umiling ako. "No sir."

Huminga siya ng malalim at nakita ko sa pisngi niya ang paggalaw ng dila niya sa loob. "Give it to me now. That's why I want to see you because I want you to give my blueberry cheesecake back! I even go to the security office just to see who took that. That's why you are here! Don't be an id*ot."

Sa inis ko na naman ay kinuha ko na lamang ang cellp ko na nasa may bulsa ko at dahil pinicturan ko ang blueberry cheesecake kanina ay iyon ang ipapakita ko kay Sir Kendrix.

"Tingnan niyo po ito, sir parehas na parehas po and tingnan niyo rin po ang date and time. This blueberry cheesecake is mine po," nakangiti kong paliwanag.

Bigla itong tumawa ng malakas. "Malabo na ba mata mo? Hindi mo ba nakikita na magkaiba? Magkaiba ang cut nila."

"Hmm?"

Mabilis kong pinagkumpara ang picture at ang hawak ko pero bago ko pa makumpirma ay nakatanggap ako ng tawag muna kay Diana.

"Hello?"

"Where are you? Mas dumadami na ang guests, we need you here now," bungad niyang sabi.

"Diana, can you go to the break room? Check mo lang kung nandoon ang blueberry cheesecake," utos ko.

"Why?" Halata sa boses niya ang pagtataka. "Hindi naman mawawala 'yon doon."

"Just check it."

"Okay fine."

Ilang minuto lang ay nagsalita muli ito. "Nandito, safe na safe. Bakit ba?"

"Sure ka?"

"Oo nga! Nasa'an ka ba? Halika na dito! Kapag nalaman ni Sir Kendrix na wala ka sa front desk lagot ka!"

"Sige sige papunta na." Agad kong pinatay ang tawag.

Dahan-dahan kong ibinulsa iyon habang nakatingin kay Sir Kendrix at nakangiti na may halong hiya.

"H-heto po," nauutal kong sabi sabay abot sa kan'ya. Halos mapayuko na ako sa hiya.

"Tss!" Umiling siya sabay ikot ng mata niya sa akin.

Mabilis siyang pumasok sa office niya at iniwan ako sa labas na hiyang hiya sa nangyari. Napahinga ako ng malalim sa kahihiyan.

"Sh*t! Nakakahiya ka talaga Stella!" bulong ko sa sarili ko habang nanggigigil.