تسجيل الدخولSumapit na nga ang gabi, at pwede humuhupa na rin ang galit at inis ko sa isang tao. Kasama ko si Ashley na naghihintay ng bus na masasakyan ko pauwi sa bahay. Hindi ko kasi nadala ang kotse ko. Di Ashley naman ay ayaw akong iwan hangga't hindi pa ako nakakasakay kata hinayaan ko na lang din siya. "Ayaw mo ba talagang sumabay sa akin? Ihahatid kita sa inyo. Mukhang matagal pa 'yong bus eh, halos magkakalahating oras na tayong naghihintay," naiinip niyang wika. "Hay naku, Ashley. Sinabihan na nga kasi kita na mauna ka na at kaya ko naman ang sarili ko," sagot ko. "Hindi naman kita pwedeng bastang iwan lang no?" "Okay lang talaga ako." "Bakit ba kasi ayaw mong sumabay sa akin?" tanong niya. "Ayoko nang abalahin ka pa." "Hindi abala ang paghahatid sa'yo ah? Mas gusto ko pa ngang ihatid ka kaysa hayaan kitang mag-isang umuwi. Gabing-gabi pa naman din," pag-aalala niyang wika. "Sige ganito na lang, kapag makalipas ang limang minuto at wala pang bus, sasabay na ako sa'yo."
"Dad, what are you talking about?" inis niyang sambit. Dahan-dahan ko siyang tinignan at nakita ko na halos magkasalubong na ang kilay niya sa galit. "You heard me right, Kendrix. Hindi mo siya pwedeng sisantihin," madiin niyang sagot. "What? Why?!" "Because Stella is one of our best employees here, we can't lose her. She has a big potential at alam kong magaling siya," seryoso niyang sabi. Huminga siya ng malalim. "Okay, let's say na magaling o may potential siya dad pero hindi lang iyon ang basehan. She doesn't have respect and manner! I don't want to tolerate that kind of personality! Imagine, she was talking with me like I'm not his boss," inis na inis niyang wika. Napatingin naman sa akin si Sir Harrison habang hindi niya ginagalaw ang ulo niya, tanging mata lang niya ang gumalaw. "Is that true, Miss Stella?" Sa puntong iyon, mas ramdam ko ang kaba ko lalo na si Sir Harrison na ang nasa harap ko at tinatanong na ako sa aksyon kong alam kong mali. "Ah, sorry sir pero
"Bakit po sir?" bungad na tanong ni Sean na puno ng pagtataka nang maiayos niya ang tayo niya. "This isn't the place for your little flirting games. If you want to fool around with each other, take it somewhere else, not here," cold na wika nito sabay hakbang niya para layuan na kami. Napakunot ako ng noo at hindi na ako nakapagtimpi kaya sumagot ako habang tumatayo ng dahan-dahan. "With all due respect sir, he was only trying to help me after I tripped. Please don't make it into something it's not." Huminto siya sa paglalakad pero hindi siya lumingon. "Go to my office, now," kalmado niyang sagot. Hindi ako umimik at saka naman na kaagad lumapit si Ashley sa akin na may pag-aalala sabay hawak niya sa braso ko. "Stella, you shouldn't say that. Dapat nag-sorry ka na lang at mas ginalangan mo ang sinabi mo." "What?" naguguluhan kong tanong. "Ano bang mali sa sinabi ko? Eh wala namang halong pambabastos diyan at saka sinabi ko lang ang totoo." "I said go to my office, now!" bu
Makalipas ang ilang oras, nagkaroon kami ng coffee break pero hindi na umalis sina Sean at Zack sa front desk dahil sobrang daming guests na dumadating. Hindi na rin sana kami aalis pero pinilit nila kaming magpahinga kasi 15 minutes lang kaya sinunod na lang din namin sila. Pumunta kami ni Ashley sa break time room namin. "Stella, tapatin mo nga ako," bungad niyang wika pagkasara na pagkasara niya ng pinto. Pagod na pagod akong naupo sa lazy air chair. "Ano na naman ba 'yon?" "May something ba sa inyo ni Sir Kendrix?" "Hoy!" Napatingin ako kaagad sa paligid na may cctv. "Nababaliw ka na ba? May mga cctv dito!" "Huwag kang mag-alala, hindi pa naman naaaprubahan nila Sir Harrison ang pagkakaroon ng cctv na may microphone kaya safe pa. Hindi pa nila maririnig ang usapan natin kaya sabihin mo na," sambit niya. Huminga ako ng malalim dahil na rin sa sobrang kaba ko na akala ko ay napalitan na ang cctv. "Walang something sa amin, okay?" "Hindi ko lang kasi magets kung bakit k
Pagkalabas ni Sir Kendrix, agad na akong naghilamos. Bahala na kung matagal ang make up ko pero hindi kasi pwedeng wala akong ayos lalo na receptionist ako. Naghilamos ako at kumuha ng tissue at pinagmunas ko sa aking mukha. Pagkalabas na pagkalabas ko ng cr, agad na may tumawag sa pangalan ko. "Ms. Stella!" sigaw niya. Agad akong napalingon sa likod ko at nakita ko si Ryan na halos patakbong lumalapit sa akin. "Hello po, Sir Ryan. Bakit po?" "Here po." May inabot itong navy blue na panyo na nakatupi na. Nagtataka akong napatingin sa kan'ya. "Po? Bakit po ito?" "Ah, pinapabigay po ni Sir Kendrix. Ang sabi kasi niya nalaglag mo raw kaya inutusan niya po akong ibalik ito sa inyo. Sabi niya nasa male's comfort room ka kaya inabangan kitang makalabas," tuloy-tuloy nitong sagot. Napakunot ako ng noo sa pagtataka. "Eh hindi naman sa akin 'to Sir Ryan," natatawa kong wika. "Baka nagkamali lang si sir." "Hindi ko po alam eh pero pinapabalik niya kasi sa'yo," sagot niya. "Sabi ni
12:55 na kaya bumalik na kami kaagad sa front desk. Hindi ko masyadong na-enjoy ang pagkain ko hindi dahil magmamadali, kundi dahil sa mga rebelasyon ngayon. Pinipilit ko naman na kalimutan pero mahirap pa sa ngayon. Nakakainis lang dahil kahit gusto ko nang kalimutan at huwag nang isipin, hindi ko pa magawa. Naiinis din ako sa sarili ko. "Stella, huwag mo na lang masyadong isipin. Alam kong fresh pa pero huwag kang magpapaapekto," pag-aalalang sambit ni Ashley sabay tapik niya sa balikat ko. "Oo naman. Kaya ko 'yan," natatawa kong sagot. "Oo, kaya ni Stella 'yan. Si Stella pa ba? At saka takot na lang talaga niya kapag nagpaapekto siya lalo na kapag nasa trabaho baka kasi mamaya nandiyan lang sa tabi-tabi si Sir Kendrix at mahuli kang nadadamay ang trabaho mo dahil sa personal issue mo," wika naman ni Zack. "Makakalimutan nga rin 'yong mga mokong na 'yon," sabi ni Sean na halata ang inis sa tono. "Huwag kayong mag-alala. Okay lang ako at saka gusto ko rin talaga mag-focus s
"Naku po! Nalagot na naman ang bata," pang-aasar ni Ashley nang makabalik na ako sa front desk. "Pinagsabihan na kita eh, hindi ka naman kasi naniniwala sa akin." Huminga ako ng malalim habang matalim ang tingin kong bumanalik sa front desk. "Hindi na talaga mawawala ang pagkainis ko sa kanya. Mu
Ngumisi siya at tinutuloy ang ginagawa niya. Lumayo siya sandali sa akin at tuluyan na niyang hinubad ang suot niyang itim na brief. Hindi ko mapigilan ang sarili kong mapakagat labi ng makita ko na ng buo ang malaki niyang cobra at sobrang tayo talaga na gusto nang pumasok sa loob. Muli siyang lum
Nang makapasok ako sa kwarto bigla ko itong niyakap.. pero ibang amoy ang naaamoy ko. Hindi gano'n ang amoy ni Zander, mas nakakaaadik itong amuyin kaya hindi ko na rin matanggal ang pagkakayakap ko sa kan'ya. Hindi ko alam kung bakit hindi man lang siya pumiglas o itulak ako na dati niyang ginagaw
"Ayan! Mas gumanda ka pa lalo ngayon!" nakangiting wika ni Ashley."Sa tingin mo ba kaya ko pa rin magsaya ngayong gabi kung ganito naman nangyari sa akin ngayon?" tanong ko sa kan'ya habang diretso lang ang tingin ko sa kan'ya."Of course you can! Huwag mo muna isipin si Zander at magsaya ka ngayo







