LOGIN“That’s enough, Ysabelle!” sigaw sa akin ni Ignacio kaya sakanya dumako ang paningin ko. Hindi ako makapaniwalang tumingin sa kanya. Seriously, sinigawan niya ako?“What? I am explaining my side!” “You’re teaching me how to raise my own child, Ysabella!” I smirked menacingly. “I am suggesting because she suddenly grabbed the toy and claiming it as her?! That’s very alarming!” Hinilot ni Ignacio ang noo niya. This is absurd! “It’s still wrong, Ysabelle. It’s our child, wala kang karapatan na pag sabihan si Serene kung paano niya palalakihin ang anak namin,” Hindi ako makapaniwalang tumingin kay Ignacio pero kalaunan ay tumango ako. Kaya naman pala. “Then you should watch your own child, Ignacio. The least thing I want right now is getting in trouble just because I am defending my own child, we’re all grown ups here, may mga anak na tayo, kaya dapat alam naman na natin ang tama’t mali?” I said while raising my eyebrows. I don’t care if they will get offended! Hindi nga ako na o
Living in a house with Ignacio and Serene is the least thing that I expected for myself. Maaga palang ay gumising na ako para magluto ng umagahan. “Hi, what are you cooking?” Hindi ko sinagot ang tanong ni Serene. Hindi ba niya nakikita ang niluluto ko? Bulag ba siya?“You don’t wanna answer me, I see,” Tinignan ko siya at naka abang na ang ngisi sa labi niya nang mag tama ang tingin naming dalawa. “You have your eyes, Serene. Hindi ko na dapat sagutin ang tanong mo, unless you don’t know what an egg is? Hotdog perhaps?” I said sarcastically. She smiled at me. “I know, I am just trying to be.. You know, A little friendly?” Muli akong hindi sumagot. Hindi niya kailangang maging friendly sa akin, halos isang buwan na rin nang dumating siya sa bahay na ‘to, and it’s hell with them. Saktong pagkatapos kong magluto ay pumasok na sa loob ng dining room si Ignacio kasama si Sheila. “Where’s Celestine, Ignacio?” tanong ko sa kanya nang makita kong hindi niya kasama si Celestine. “She
Gabi na nang makauwi ako, hinatid ako ni Red. Gusto ko pa sana siyang pumasok pero tumanggi siya dahil kailangan na raw niyang umuwi. Tumango nalang ako sa kanya at pumasok na sa loob ng bahay. “Mama!” agad na tumakbo sa akin si Celestine para yumakap. Pinikit ko ang mga mata ko at mahigpit siyang niyakap. “Kumain kana ba, Celestine?” “Opo, sabay po kami ni daddy, and may kasama po siya,” Tipid akong ngumiti sa kanya at tumango. “Tara na sa kwarto mo?” Hinawakan ni Celestine ang kamay ko at siya na mismo ang humila sa akin patungo sa kwarto niya. Pinahiga ko na si Celestine sa kama niya at pinanood ko siya. “Mama, sino po ‘yung mga kasama ni daddy?” Natutop ko ang labi ko, hindi ko alam kung anong isasagot ko sa kanya. “Siya ‘yung babaeng hinahanap ng daddy mo, matagal na. The kid with her is his child, Celestine,” pinanood ko ang magiging reaksyon niya pero wala akong nakitang kung ano mang nasa mata niya. “Ganon po ba?” ngumiti si Celestine sa akin. “Edi may magiging kapati
“Boss,” Nilingon ko si Red nang pumasok ito sa opisina ni Ignacio, isang linggo makalipas ang chismis na kumalat ay nandito na naman si Red. Bakit sa tuwing lumilitaw siya ay may biglang problemang lumilitaw sa amin? “What is it, Red?” tanong ni Ignacio pero hindi nito inaalis ang tingin niya sa mga papeles na hawak niya. Kumunot ang noo ko nang makita ko ang babaeng kasama niya. Isang magandang babae ang nasa likuran niya. I traced her line of vision at nakita kong si Ignacio ang tinitignan niya. What is this? Is this some kind of meeting or what? “I found the girl from eight years ago,” Kusang nanigas ang katawan ko sa sinabi ni Red. I am the woman from eight years ago, anong pinagsasabi niya? But of course I won’t tell Ignacio. Kusang tumaas ang paningin ni Ignacio sa sinabi ni Red. Agad na bumaling ang tingin niya sa babaeng nakatitig sakanya ngayon. “Hi, I heard you’re looking for me..” Pinag papawisan na ako nang malamig dahil sa nangyayari, tang ina talaga. Saan naman
Hindi na masama ang pakiramdam ko kaya nakapag trabaho na si Ignacio sa office niya. Sumama rin ako dahil wala naman akong gagawin sa bahay. “Sobrang dami mong trabaho tapos dalawang araw mo pa akong inalagaan,” sambit ko nang mapansin ko ang nakatambak na trabaho ni Ignacio ngayon sa lamesa niya. “It’s nothing, I will just sign these,” Sign? Hindi ba dapat babasahin niya muna ang mga ‘yan bago niya pirmahan? “I already read the soft copies when I was taking care of you, Ysabelle,” sagot niya. Siguro ay napansin niya ang bahagyang pag kunot ng noo ko. Nakahinga ako nang maluwag sa sinabi niya sa akin. Akala ko naman ay wala siyang nagawang trabaho. “I won’t let myself not do any work while taking care of you, Ysabelle,” he assured me. I smiled at him. “That’s a relief then,” Umupo ako sa sofa nasa bandang gilid ito tabi ng book shelves ni Ignacio, pinalagyan niya ito dahil ayokong umupo sa harapan ng lamesa niya dahil para sa mga bisita niya ito. Kumuha ako nang isang libro a
Nagising ako dahil sa sobrang bigat ng ulo ko, ang pamilyar na kisame ang bumungad sa akin pagka dilat ng mga mata ko. Nakahinga ako nang maluwag nang napagtanto kong nasa kwarto pa rin ako. Hindi pa muna ako kumilos dahil mabigat pa ang ulo ko. Wala na siguro si Ignacio sa bahay dahil ang huli niyang sinabi sa akin ay mag ta-trabaho siya. Kumunot ang noo ko nang makita kong alas onse palang ng umaga. “How are you feeling?” nilingon ko ang pamilyar na boses ni Ignacio. Akala ko ay namamalikmata lang ako nang makita ko siyang nakatayo sa may pintuan ng kwarto ko. May dala dala itong tray ng pagkain. “Akala ko ba may trabaho ka?”Ngumuso siya nang bahagya. “I am worried,” He’s worried? Kaya ba siya hindi nag trabaho? Para alagaan niya ako? Dahan dahan akong bumangon at sumandal sa headboard ng kama. “Hindi kana dapat nag abala pa, Ignacio. Alam kong marami ka pang trabaho,” Hindi naman siya sumagot sa akin. Kaya hindi na rin ako sumagot pa dahil baka magalit lang siya sa akin. A
Kinakabahan akong lumingon kay Ignacio. He looked chill and not nervous at all, well it’s his grandfather that we will meet, kaya bakit naman siya ka-kabahan hindi ba?“Don’t be nervous,” he whispered. I felt his right hand snaked on my waist and rested there. I kept on inhaling sharp breaths to c
Hindi na ako muling nakatulog, kaya hinintay ko na lang na mag-umaga. Nang makita ko ang sikat ng araw sa bintana ng kwarto ko ay bumangon na ako para maligo. Balak ko ring bisitahin si Celestine sa kanyang kwarto.Dalawang kwarto ang ibinigay sa amin ni Ignacio dahil gusto ni Celestine na matulog
Abala ako sa paglilinis sa isang hotel room na naka-assign sa akin. Hindi ko alintana ang pagod na gumuguhit sa katawan ko dahil malapit na rin naman ang out ko.Napabuntong-hininga ako nang palabas na ako ng hotel room dahil tapos na ako sa paglilinis sa loob. Wala namang naging guest sa loob kaya
YSABELLAHindi ako mapakali kaya walang tigil ang pagparito’t doon ko, habang ang kaibigan kong si Aki naman ay nakaupo pero pinapanood ako.“Umupo ka muna kaya, Ysabella? Kanina pa ako nahihilo sa’yo!”Hindi ako sumagot pero umupo ako sa tabi niya. Narinig ko ang pagbuntong-hininga sa ginawa ko.“







