BMSBK 5

REX'S P O V~

Tahimik ang opisina ko nang araw na iyon.

Napatingin ako sa labas ng glass wall. Diretso ang tingin ko sa desk ni Lily.

Wala siya.

Binalik ko ang tingin ko sa dokumento.

Makalipas ang ilang minuto, muli akong napatingin.

Wala pa rin.

Napakunot ang noo ko.

Hindi naman ito ang unang pagkakataong wala siya sa desk niya. Intern siya. May mga ipinapagawa rin sa kanya sa ibang bahagi ng opisina.

Pero bakit parang ilang beses ko nang hinahanap ang presensya niya?

Napabuntong-hininga ako at pilit na ibinalik ang atensyon ko sa trabaho.

Lumipas pa ang halos isang oras. Wala pa rin si Lily.

Tumayo ako at kinuha ang mug ko.

Iyon ang dahilan na ibinigay ko sa sarili ko.

Lumabas ako ng opisina at dumiretso sa kitchen. Pagpasok ko roon, awtomatiko akong napatingin sa paligid.

Wala siya.

Napailing ako sa sarili ko.

Bakit ko ba inaasahang nandito siya? Nagtimpla ako ng kape at saglit na nanatili roon. Habang hinihintay kong lumamig nang kaunti ang kape, narinig ko ang ilang empleyado sa labas.

"Para kanino kaya 'yan?"

"Ang ganda."

Lumabas ako ng kitchen.

May delivery man na may hawak na malaking bouquet ng mga bulaklak.

Hindi ko sana iyon papansinin.

Hanggang sa narinig ko ang isang empleyado.

"Para kay Miss Lily Cruz."

Napatigil ako.

Dahan-dahan akong napalingon.

"Kanino?"

Napatingin sa akin ang empleyado.

"Kay Miss Cruz po."

"Sino ang nagpadala?"

Nagkatinginan ang dalawang empleyado bago sumagot ang isa.

"Manliligaw daw po niya."

Hindi ko namalayang bahagyang sumikip ang hawak ko sa mug.

Manliligaw.

Muli kong tiningnan ang bouquet.

Mga puti at rosas na bulaklak ang laman nito. Maayos ang pagkakaayos at halatang hindi basta-bastang binili.

Para kay Lily.

Tumalikod ako at nagsimulang bumalik sa opisina ko. Pero bago ako tuluyang makalakad, muli akong napatingin sa bouquet.

Hindi ko alam kung bakit.

Pero habang nakikita ko ang mga bulaklak, may isang alaala na biglang sumagi sa isip ko.

Gabing-gabi na noon nang makauwi ako sa apartment.

Hindi ko na halos maayos ang paglalakad dahil sa dami ng nainom ko. Pagod ako, magulo ang isip ko, at hindi ko na napapansin ang mga bagay sa paligid.

Si Lily ang sumalubong sa akin.

Naalala ko ang pag-aalala sa mukha niya habang tinutulungan niya akong makaupo.

Naalala ko rin ang kamay niyang marahang humawak sa braso ko para hindi ako matumba. Hindi ko alam kung gaano katagal kaming nanatili roon.

Pero malinaw sa akin ang sandaling tumingin ako sa kanya.

Napakalapit niya.

At sa halip na umiwas, hinawakan ko ang kamay niya. Nagtagpo ang mga mata namin. At bago pa man ako makapag-isip nang maayos, hinalikan ko siya.

Isang halik na nagsimula dahil sa kalituhan, pero hindi ko agad nagawang putulin. Nang tuluyan kaming maghiwalay, nakita ko ang pamumula ng mukha niya at ang mabilis niyang pag-iwas ng tingin.

Pero hindi ko rin agad siya binitawan.

Sa halip, nanatili lang akong nakatingin sa kanya, na para bang may gusto pa akong gawin ngunit pinipigilan ko ang sarili ko.

Iyon ang gabing unang beses kong napagtanto na may kakaiba sa paraan ng pagtibok ng puso ko kapag si Lily ang nasa harapan ko.

Muli akong napakurap. Napatingin ako sa desk ko. Hindi ko alam kung bakit iyon ang naalala ko.

Pero isang bagay ang malinaw.

Hindi ko nakalimutan ang halik na iyon. May parte sa akin na gustong maranasan ulit iyon.

Napahawak ako sa noo ko.

"Get a grip, Rex."

Napabuntong-hininga ako.

Hindi ito dapat maging ganito.

Si Lily ay intern ko.

Pero bakit sa tuwing may ibang lalaki na lumalapit sa kanya, parang nawawala ang pagiging kalmado ko?

Kinuha ko ang cellphone ko.

Tinawagan ko siya.

Walang sagot.

Muli akong tumawag.

Wala pa rin.

Napatingin ako sa oras. Ilang oras na siyang wala sa desk niya.

Tumayo ako.

Lumabas ako ng opisina. Tiningnan ko ang hallway.

Pumunta ako sa kitchen. Wala rin.

Tiningnan ko ang pantry at conference area. Wala

Dumaan ako sa desk niya, nandoon pa rin ang bouquet.

Napatingin ako rito.

Hindi ko na alam kung ano ang mas nakakainis—ang bulaklak o ang sarili kong reaksyon dito.

Bago ako makabalik sa opisina ko may isang empleyado ko na humarang sa akin.

“Boss, gusto mo ba tong tikman para sa LBM.”

Tiningnan ko ito ng matalim.

“Boss, kase kanina pa kita napapansin pabalik-balik sa kitchen at papunta sa banyo,” sabi pa nito.

Tumalikod ako.

Pagdating ko sa apartment nang gabing iyon, tahimik ang buong lugar. Inilapag ko ang mga gamit ko sa sofa.

Wala si Lily.

Umupo ako at tiningnan ang cellphone ko.

Wala pa ring message.

Lumipas ang ilang oras.

Nagising ako nang marinig ang pagbukas ng p***o. Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko.

Si Lily.

Nakatayo siya malapit sa pintuan, hawak ang bag niya. Nang makita niya ako, bahagya siyang nagulat.

"Boss?"

Umayos ako ng upo.

"Where were you?"

"Kumain lang ako sa labas."

"With who?"

Saglit siyang natahimik. "Someone."

Napakunot ang noo ko.

Hindi ko na siya pinilit.

Pero napansin kong may maliit na ngiti sa labi niya. At muli kong naalala ang bouquet.

"Next time, tell me if you're going somewhere."

Napatingin siya sa akin.

"Bakit?"

"You were gone for hours."

"Boss, hindi naman ako nawawala."

Hindi ako sumagot.

Dumaan siya sa harapan ko.

Nang malapit na siya, naamoy ko ang pamilyar niyang pabango.

Saglit akong natigilan.

Muli na namang bumalik sa isip ko ang halik.

"Good night, Boss."

Bago siya makapasok sa kuwarto ay hinila ko ito pabalik para halikan.

Sa pagkakataong ito, hindi na tulad ng unang halik.

Mas malinaw.

Mas sinadya.

Pinasok ko ang dila ko sa bibig nito habang hinahaplos ko ang buhok nito, at ang isang kamay ko naglalakbay papunta sa dalawang malaking hinaharap nito.

Ramdam ko ang pag pupumiglas nito. Mas diniinan ko pa ang halik at narinig kong umungol ito. Hinalikan ko ito sa leeg at nag iwan ng marka, hinalikan ko ulit ang labi nito, laking gulat ko nang tumugon ito sa halik ko.

Napangiti ako habang hinahalikan ko ito pababa hanggang sa dalawang malaking pakwan nito. Habang hinahaplos-haplos ng kamay ko ang mga ito.

Tumigil ako sa ginagawa ko at tiningnan ito.

Humalakhak ako ng tawa nang makita ko itong parang kulay kamatis na namumula ang mga pisngi.

Hinawakan ko nang marahan ang kamay niya.

Hindi siya agad bumitaw.

Hinalikan ko ito sa noo.

“Good night, Lily.”

Pumasok siya sa kuwarto niya. Naiwan akong nakaupo sa sofa.

Tahimik na ang apartment.

Pero hindi tahimik ang puso ko.