Se connecter“Shit.” mura niya, habang nakatingala at lalong hinihigpitan ang hawak sa buhok ko kasabay ng pag-roll ng balakang niya. “Ang sarap ng bibig mo.”“Mmmm.”“Buka pa nang malaki,” ungol niya habang nagtatagis ang mga ngipin, at mabilis na humahataw ang balakang niya paitaas. Ang basang tunog ng paglaba
INGRID’S POVLagot na ako. Malaki siya, sobrang mas malaki kaysa sa inaakala ko.Alam ko naman na makapal siya, pero iba pala kapag nakita na ng sarili kong mga mata at naramdaman na sa loob ko, lalo na nung idiniin ko siya sa pagitan ng mga labi ko. Sa isip ko, akala ko kaya ko. Sabi ko sa sarili k
JOHANNES POVFuck. What a sight.Ang mga tuhod niya ay nakadiin sa sahig, ang nanlalaki niyang mga mata ay nakatingala sa akin, habang ang hinlalaki ko ay nakapatong sa dila niya. Ramdam ko ang init ng bibig niya, ang gasgas ng mga ngipin niya, at ang diin ng mga labi niya sa akin. Tapos ang masesel
INGRID’S POVSa mga sandaling gaya nito, napapaisip talaga ako kung ano ba ang pumasok sa isip ko at napunta ako sa ganitong sitwasyon.Bakit ko ba hinayaan ang sarili ko na mapunta rito samantalang pwede ko naman 'yong naiwasan sa napakaraming paraan?Hindi ko sana pinakinggan si Ramon nung una pa
INGRID’S POV“Mabuti, dahil gagamitin mo ang bibig mo sa ibang bagay, princess.”Napalunok ako nang malalim, bago ko pa man sinubukang sulyapan ang malaking bukol sa ilalim ng pantalon niya. Alam ko na na ang sasabihin niya ay hindi magiging inosente. Hindi lang dahil sa mga salitang ginamit niya, k
JOHANNES POV“Mr. Johannes, gusto niyo po bang mag-lunch kasama ko?”Sandali akong napaisip kung tama ba ang narinig ko.Lunch?Nag-angat ako ng tingin mula sa hawak kong document at itinitig 'yon sa kanya habang nakatayo siya doon. Ayaw niya man lang tumingin sa akin, kung saan-saan sa loob ng kwar
Hindi niya ako nakilala. Talagang hindi niya ako na-konekta sa babaeng iyon kagabi. Basta mananatili akong mababa ang profile at iwasan siyang makasalubong muli, maibabalik ang lahat sa normal, o sa halip ay sapat na normal hanggang makahanap ako ng disenteng trabaho sa ibang lugar.Lumabas ako sa k
INGRID’S POVAng musika ay malakas na tumatama sa tenga ko. Patuloy akong nag-i-scroll sa mga job listings, mabagal ang hintuturo ko, at nanuyo ang mga mata ko.Ugh. Wala talaga.O kaya ay puno na ang mga posisyon, o ang mga offer ay pangit, mababa ang sahod, sobra ang trabaho, o sadyang scam. Humi
“Ginawa ko ito para sa atin,” sabi niya, halos bulong lang ang tinig. “Mamamatay tayong pareho dahil sa utang, papatayin nila tayong tatlo. Akala mo ba may pagpipilian ako?”“Pwede mo sana kaming protektahan! Kung hindi mo ipinusta ang lahat ng pera namin, hindi sana tayo napunta sa ganitong sitwasy
JOHANNES POVTumingin ako sa dalawang tao sa harap ko, malamig ang ekspresyon, walang bakas ng awa.Bilang isang negosyante, natutunan kong malaman kung kailan natatakot ang mga tao. Kailangan ko iyon para makipag-ugnayan sa mga kasosyo sa negosyo. Kailangan kong basahin ang mga tao na parang libro.







