Masuk“Shit.” mura niya, habang nakatingala at lalong hinihigpitan ang hawak sa buhok ko kasabay ng pag-roll ng balakang niya. “Ang sarap ng bibig mo.”“Mmmm.”“Buka pa nang malaki,” ungol niya habang nagtatagis ang mga ngipin, at mabilis na humahataw ang balakang niya paitaas. Ang basang tunog ng paglaba
INGRID’S POVLagot na ako. Malaki siya, sobrang mas malaki kaysa sa inaakala ko.Alam ko naman na makapal siya, pero iba pala kapag nakita na ng sarili kong mga mata at naramdaman na sa loob ko, lalo na nung idiniin ko siya sa pagitan ng mga labi ko. Sa isip ko, akala ko kaya ko. Sabi ko sa sarili k
JOHANNES POVFuck. What a sight.Ang mga tuhod niya ay nakadiin sa sahig, ang nanlalaki niyang mga mata ay nakatingala sa akin, habang ang hinlalaki ko ay nakapatong sa dila niya. Ramdam ko ang init ng bibig niya, ang gasgas ng mga ngipin niya, at ang diin ng mga labi niya sa akin. Tapos ang masesel
INGRID’S POVSa mga sandaling gaya nito, napapaisip talaga ako kung ano ba ang pumasok sa isip ko at napunta ako sa ganitong sitwasyon.Bakit ko ba hinayaan ang sarili ko na mapunta rito samantalang pwede ko naman 'yong naiwasan sa napakaraming paraan?Hindi ko sana pinakinggan si Ramon nung una pa
INGRID’S POV“Mabuti, dahil gagamitin mo ang bibig mo sa ibang bagay, princess.”Napalunok ako nang malalim, bago ko pa man sinubukang sulyapan ang malaking bukol sa ilalim ng pantalon niya. Alam ko na na ang sasabihin niya ay hindi magiging inosente. Hindi lang dahil sa mga salitang ginamit niya, k
JOHANNES POV“Mr. Johannes, gusto niyo po bang mag-lunch kasama ko?”Sandali akong napaisip kung tama ba ang narinig ko.Lunch?Nag-angat ako ng tingin mula sa hawak kong document at itinitig 'yon sa kanya habang nakatayo siya doon. Ayaw niya man lang tumingin sa akin, kung saan-saan sa loob ng kwar
INGRID’S POVHindi ako ganitong klaseng tao. Hindi ako ganitong klaseng tao. Hindi—“Diyos ko,” ungol ko, na pumutol sa sarili kong iniisip.Bumilis ang galaw ng mga daliri ko, naglabas-pasok sa loob ko habang walang hiya akong kumikiskis sa makapal na bukol sa ilalim ko. Ang isa ko namang kamay ay
INGRID’S POV“Maghubad ka at paligayahin mo ang sarili mo para sa akin. Bigyan mo ako ng palabas na karapat-dapat panoorin.” Ang mga salita niya ay umuulit sa isip ko na parang kampanang ayaw tumigil sa pagtunog. Nakatitig lang ako sa kanya habang nakaupo siya sa itim na leather na sofa na tila ba
JOHANNES POVBumagsak siyang walang malay sa akin.S’yempre, mawawalan na siya ng malay ngayon.Inayos ko ang pagbuhat sa kanya. Ang isang braso ko ay ipinailalim ko sa kanyang mga tuhod, at ang isa naman ay sa likuran niya para mayakap siya. Nalaylay ang ulo niya sa balikat ko, ang pisngi niya ay d
JOHANNES POVNakatitig ako sa mga dokumento sa ibabaw ng mesa ko, dahan-dahang kumunot ang noo ko nang magsimulang lumabo ang mga salita sa paningin ko. Naramdaman ko ang pamilyar na pintig sa loob ng bungo ko.Sakit na naman ng ulo.Huminga ako nang malalim at tinanggal ang salamin sa aking ilong b







