5. เริ่มแผนการ

ตอนที่5.เริ่มแผนการ

ลับหลังเปรมชัยไปแล้ว ร่างสูงก็เหลือบตาไปมองใบหน้าสวยเล็กน้อย ก่อนที่มือหนาจะหันไปเรียกพนักงานเสิร์ฟให้ยกแก้วแชมเปญมาเสิร์ฟด้านนี้ มือแกร่งเอื้อมไปหยิบแก้วรูปทรงรูปหรูหรามายื่นให้อีกคน ซึ่งปรีชญาเห็นแบบนั้นก็ยอมเอื้อมมือไปรับแก้วนั้นมาไว้ในมือตามมารยาท

“ได้ข่าวจากคุณอามาว่าคุณปริมชอบทำอาหาร ไม่ทราบว่าคุณชอบทานอาหารแบบไหนเหรอครับ”

มาเฟียหนุ่มใช้มือหนึ่งข้างล้วงกระเป๋ากางเกงเอาไว้ก่อนจะมองหน้าอีกคน พร้อมเอ่ยถามออกไปอย่างอยากชวนคุย เขาไม่ได้รู้สึกว่ามันลำบากอะไรในการเข้าหาอีกคน อย่างน้อยๆปรีชญาก็เป็นหญิงสาวที่มีหน้าตาสระสวยตามแบบฉบับสาวไทย แต่เธอกลับไม่ใช่สเปคของเขาแต่อย่างใด เพราะอีกคนนั้นดูหน้าเฉี่ยวและดูเป็นผู้หญิงที่มีความมั่นใจในตัวเองสูง

แตกต่างจากสเปคของอาชาอย่างสิ้นเชิงเพราะร่างสูงนั้นมักจะชอบผู้หญิงที่ดูอ่อนหวานมากกว่า เขาแพ้รอยยิ้มที่หวานหยดย้อยมากกว่าท่าทางพยศใส่ตั้งแต่แรกเห็นแบบนี้

“น่าแปลกจังนะคะ ไม่คิดว่าพ่อของฉันจะพูดเรื่องนี้ให้คุณฟังด้วย :)“ หญิงสาวส่งยิ้มไปให้อีกคนอย่างจับพิรุธได้ในคำพูดนั้น เพราะในความจริงแล้วฝีมือทำอาหารของเธอนั้นติดลบมากกว่า

นั่นทำให้หญิงสาวรู้ว่าพ่อของเธอไม่ได้เล่าเรื่องนี้ให้เขาฟัง คนตรงหน้าเพียงแค่สร้างเรื่องมาเพื่อชวนเธอคุยเท่านั้น

”ฉันชอบอาหารอิตาเลี่ยนน่ะค่ะ“ แต่ถึงแบบนั้นหญิงสาวก็ไม่ได้สนใจอะไร เธอตอบกลับพร้อมกับยกแก้วแชมเปญขึ้นมาจิบ เธอชอบทำอาหารจริง แต่ไม่ได้หมายความว่ามันจะอร่อย

”จริงเหรอครับ? พรุ่งนี้คุณลุงชวนผมไปทานอาหารที่บ้านของคุณพอดี ถ้างั้นพอจะเป็นไปได้ไหมที่ผมจะได้ทานอาหารฝีมือของคุณปริม“

ใบหน้าหล่อตอบกลับด้วยสีหน้าจริงจัง ไม่มีแววตาล้อเล่นอยู่เลยสักนิด แม้จะรู้สึกแอบทำตัวไม่ถูกอยู่บ้างเพราะรังสีความหน้าเกรงขามของอีกคนทำให้ปรีชญาแอบรู้สึกประหม่า แต่ผู้หญิงที่ไม่เคยกลัวอะไรอย่างเธอ มีหรือจะยอมแสดงความรู้สึกออกมาง่ายๆ

"หึ ได้สิคะคุณอาชา เดี๋ยวฉันจะตั้งใจทำอาหารอย่างสุดฝีมือเลยค่ะ :)“

ปรีชญาตอบกลับด้วยรอยยิ้มร้ายกาจตามสไตล์ของเธอ ในใจมีแผนร้ายผุดอยู่ในนั้น หากเขาคิดว่าการจะได้มาเป็นคู่หมั้นของเธอมันง่ายมากล่ะก็....เธออยากจะบอกเหลือเกินว่าเขาคิด

ผิด

อาชาที่เห็นแบบนั้นร่างสูงก็ชะงักไปเล็กน้อยกับคำพูดและท่าทางที่ดูเหมือนมีแผนการอะไรบางอย่างอยู่ในใจ แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกตื่นกลัวอะไร เพียงแต่ตอนนี้เขายังไม่รู้เท่านั้นว่าอีกคนจะมาไม้ไหน

“ได้สิครับ....ผมจะรอนะ” ใบหน้าหล่อยิ้มตอบกลับเล็กน้อยก่อนจะส่งยิ้มหว่านเสน่ห์ไปให้คนตรงหน้า รอยยิ้มของเขาทำเอาปรีชญาจำต้องหลบสายตาเพราะเมื่ออีกคนเปลี่ยนท่าทีปุปปัปแบบนั้น หญิงสาวก็เกิดอาการทำตัวไม่ถูก

เพราะความหล่อของเบ้าหน้าฟ้าประทานนั่น! ทำให้หัวใจของเธอเผลอเต้นผิดจังหวะเล็กน้อย แต่มันก็แค่ชั่วคราวเท่านั้นแหละ!

หลายนาทีต่อมา....

แม้บทสนทนาจะผ่านไปแบบราบเรียบไม่มีอะไรหวือหวา แต่นั่นก็ทำให้อาชาพอจะรับรู้ได้ว่าอีกคนนั้นตั้งแง่กับเขาอยู่พอสมควร เพราะดูจากท่าทางที่ปรีชญาแสดงออกต่อเขาบ่งบอกว่าเธอไม่ได้รู้สึกยินดีที่จะหมั้นจะเขา ซึ่งเขาก็พอจะเข้าใจว่าทำไม

”พรุ่งนี้เจอกันที่บ้านนะอาชา“ เปรมชัยหันมาบอกหลานชายด้วยสีหน้ายิ้มแย้มพึงพอใจที่เห็นว่าลูกสาวและคนตรงหน้ายืนคุยกันอยู่พักใหญ่ๆ

“ครับคุณอา....” ใบหน้าหล่อยิ้มรับบางๆพร้อมกับเคลื่อนสายตาไปมองปรีชญาที่ยืนอยู่ด้านข้างบิดาตัวเองช้าๆ

“ฝันดีนะครับ พรุ่งนี้เจอกัน” เขาเอ่ยปากบอกเธอด้วยสีหน้าที่แฝงไปด้วยรอยยิ้ย ทำเอาปรีชญาได้แต่ยืนนิ่งงั้นไป เพราะไม่คิดว่าอีกคนจะหันมาพูดกับเธอ

“ตอบกลับพี่เขาหน่อยสิปริม พี่เขาบอกฝันดีเรานะ” เจ้าสัวสะกิดบอกลูกสาว เมื่อเห็นอีกคนเอาแต่ทำหน้านิ่ง

“ฝันดี....ค่ะ“ แม้จะตอบแบบไม่ค่อยเต็มใจแต่เธอก็ยอมพูดออกไป สมองเล็กพยายามขบคิดหาคำตอบเกี่ยวกับอาชา เพราะให้พูดตามตรงเธอไม่ค่อยมั่นใจว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่กันแน่

ท่ามกลางความเงียบสุขุมนั่น มันเหมือนกับมีอะไรแฝงอยู่....แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่อยากจะสน เพราะถึงยังไงสุดท้ายงานหมั้นของเธอกับเขาก็จะไม่มีวันเกิดขึ้นอยู่ดี

วันนี้มันแค่เริ่มต้นเท่านั้น.....

วันต่อมา

“คุณหนูคะ ป้าเตรียมของที่คุณหนูสั่งให้เอาไว้ให้เรียบร้อยแล้วค่ะ” ชื่นเอ่ยบอกร่างสวยตรงหน้าที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ด้วยสีหน้าจริงจัง

ปรีชญาเงยหน้าขึ้นมองแม่บ้านคนสนิทก่อนจะวางหนังสือในมือลง ใกล้จะถึงเวลาโชว์สกิลแม่ศรีเรือนของเธอแล้วสินะ ใบหน้าสวยฉายยิ้มออกมาเล็กๆ เมื่อนึกถึงครั้งล่าสุดที่เธอเข้าครัว มันคือการเดทระหว่างเธอกับหมอหนุ่มคู่หมั้นคนที่สาม

วันนั้นหมอกฤตษ์ชวนเธอไปทานอาหารที่คอยโดก่อนเขา ก่อนที่เธอจะทำครัวเขาไฟไหม้จนเกือบเอาชีวิตไม่รอด หมอหนุ่มทนไม่ไหวถึงขั้นโทรมาขอยกเลิกงานหมั้นกับพ่อเธออย่างไม่รอให้ทันข้ามวัน

ซึ่งหญิงสาวมั่นใจว่าครั้งนี้เธอก็จะทำสำเร็จอีกรอบ สุดท้ายอาชาก็จะเป็นฝ่ายขอถอนหมั้นกับเธอไป เอง ถ้าได้ลิ้มรสอาหารสุดพิเศษของเธอ

“วันนี้รบกวนป้าชื่นมาช่วยเป็นลูกมือหน่อยนะคะ“ ปากเล็กเอ่ยบอก

”ได้เลยค่ะคุณหนู“

หลังจากนั้นไม่นานปรีชญาก็เดินนำแม่บ้านคนสนิทลงมาด้านล่างเมื่อเห็นว่าเวลาผ่านมาจนถึงเวลาที่ควรจะเริ่มเตรียมอาหารมื้อพิเศษได้แล้ว

เมื่อเดินลงมาถึงในครัว ปรีชญาก็เริ่มต้นดูวัตถุดิบหลากหลายที่ถูกวางให้เลือกสรรอยู่ตรงหน้าอย่างครุ่นคิดว่าวันนี้เธอจะทำอะไรเพื่อต้อนรับว่าที่คู่หมั้นคนใหม่ของตัวเองดี

“สเต๊กเนื้อริบอายส์ก็แล้วกัน” ปากเล็กเอ่ยบอกตัวเองก้อนจะหยิบเนื้อราคาแพงที่ถูกหั่นไว้อย่างสวยงามออกมาพร้อมกับเริ่มตั้งกะทะ โชคดีที่แม่บ้านรู้ใจถึงได้เตรียมทุกอย่างเอาไว้ให้เธอแบบไม่ต้องทำอะไรมากเพราะถ้าให้เธอต้องมานั่งเตรียมเนื้อเอง เห็นมีคงต้องได้ไปโรงพยาบาลก่อนจะได้ทานอาหาร

“เดี๋ยวป้าเปิดให้ค่ะคุณหนู“

ป้าชื่นที่เห็นว่าคนตัวเล็กทำท่าจะเปิดเตาแก๊สก็รีบเดินเข้ามาช่วย เพราะอย่างที่บอกว่าปรีชญาเข้าครัวนับครั้งได้ นางจึงจำต้องดูแลอย่างใกล้ชิด เพราะฟังจากเหตุการณ์ที่คุณหนูของนางไปพังครัวของอดีตคู่หมั้นมานั้น ทำให้ชื่นรู้สึกเป็นห่วงสกิลการเป็นแม่ศรีเรือนของอีกคนเป็นอย่างมาก

“ไม่เป็นไรค่ะป้า เดี๋ยวปริมจะจัดการเนื้อเอง รบกวนป้าชื่นช่วยทำสลัดให้ทีนะคะ“ ปรีชญาส่งยิ้มหวานให้อีกคน แม้ะรู้สึกเป็นห่วง แต่แม่บ้านสูงวัยก็จำต้องทำตามในสิ่งที่คุณหนูต้องการ

“ค่ะคุณหนู”