HURRICANE

“เธอชอบวางท่าหยิ่งผยองมาตลอดไม่ใช่หรือ? ถ้ารู้ว่าตัวเองถูกน้องชายของแฟนหลอกเล่นมานานถึงสามปี ไม่รู้เลยว่าหน้าตาเธอจะเป็นยังไงบ้าง คงจะน่าดูมากเลยทีเดียว”

เสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยเจตนาร้ายของเหล่าผู้ชาย ทำให้หร่วนเนี่ยนเถายืนแข็งทื่ออยู่กับที่ ใบหน้าซีดเผือด

เธอแทบไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง ก้าวออกไปข้างหน้าโดยไม่รู้ตัว เพื่อมองดูภาพสถานการณ์ภายไปในห้องวีไอพี

วินาทีถัดมา เธอก็เห็นว่าข้างๆ ของกู่ถิงอวิ๋นมีชายอีกคนที่หน้าตาเหมือนกับเขาเป๊ะๆ นั่งอยู่ ตั้งแต่รูปร่าง ทรงผม ไปจนถึงไฝรองน้ำตาที่หางตา ไม่มีอะไรแตกต่างกันเลย!

ชายคนนั้นหัวเราะเยาะ และเอนตัวพิงโซฟาอย่างเกียจคร้าน “ใครให้เธอรังแกหว่านเยว่ล่ะ? หว่านเยว่คือแก้วตาดวงใจของพี่ชายฉันเลยนะ เพื่อลงโทษเธอ ให้เธอตกลงนรกในช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุด พี่ฉันก็เหนื่อยไม่น้อยเลยนะเนี่ย”

บรรดาเพื่อนๆ ที่เรียกเธอว่าพี่สะใภ้ในปกตินั้น ต่างก็พูดแซวกันเสียงดัง

“สืออวี่ นายต่างหากที่เหนื่อยสุด ตลาดหลายปีนี้ที่นายทำล้วนเป็นงานใช้แรงหนักเท่านั้นเลยนะ!”

“ฮ่าฮ่า ถ้าไม่ใช่เพราะหน้าตาไม่เหมือน งานใช้แรงแบบนี้ฉันก็อยากทำเหมือนกัน!”

“ใช่ หน้าตาและรูปร่างของหร่วนเนี่ยนเถาเนี่ย แหม ถ้าหลังแต่งงานแล้วเธอเป็นบ้าไป ก็ปล่อยให้พวกเราได้เล่นสนุกกันก่อนเถอะ”

“เพื่อเจียงหว่านเยว่แล้วถิงอวิ๋นถึงได้คิดแผนแบบนี้ออกมา และยังเล่นละครต่อเนื่องสามปี แถมยังรักษาความบริสุทธิ์ของตนอย่างเคร่งครัดไว้ได้ นี่มันเทพแห่งความรักเลยชัดๆ!”

กู่ถิงอวิ๋น กู่สืออวี่ เจียงหว่านเยว่

หัวของหร่วนเนี่ยนเถาดังก้อง เลือดในกายแทบหยุดไหล หายใจไม่ออก

ร่างกายของเธอสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ ดวงตาที่เบิกกว้างสุดขีดมีน้ำตาไหลออกมาเป็นสาย แดงก่ำไปทั้งดวงตา

ความรักที่เธอคิดว่ามีความสุขนั้น กลับกลายเป็นเพียงแผนการหลอกลวง

ทำไปเพื่อเจียงหว่านเยว่ คนที่เคยรังแกเธอ ทั้งหมดนี้เป็นการวางแผนหลอกลวงเธอ

ครั้งหนึ่ง เวลาที่เธอตื่นจากฝันร้ายของเจียงหว่านเยว่ ทุกครั้งล้วนมีกู้ถิงอวิ๋นคอยกอดและปลอบใจเธอ บอกเธอว่าไม่ต้องกลัว

ครั้งหนึ่ง เธอเล่าถึงประสบการณ์การที่ตัวเองถูกบูลลี่ เขาเป็นคนคอยปลอบโยนเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า พาเธอไปพบจิตแพทย์

หร่วนเนี่ยนเถาไม่กล้าเชื่อ และไม่อยากจะเชื่อ

เธอไม่เข้าใจ วินาทีเหล่านั้นที่เคยถูกความรักโอบล้อมชัดเจนขนาดนั้น จะเป็นของปลอมได้อย่างไร？

เสียงในห้องยังดังต่อ “หว่านเยว่กำลังจะกลับประเทศแล้ว ถิงอวิ๋นนายก็ไม่ต้องเป็นซูเปอร์แมนบนท้องฟ้าอีกต่อไปแล้ว บินไปมาทุกสัปดาห์นายไม่เหนื่อยหรือไง!”

“เล่นเกมคอสเพลย์มาสามปี ในที่สุดฉันก็สามารถกลับมาเป็นตัวของตัวเองได้แล้ว! ทุกครั้งที่พี่ฉันบินไปต่างประเทศ ฉันก็ต้องไปปลอบใจหร่วนเนี่ยนเถาแทน......”

“เสียงของพวกนายไม่เหมือนกัน เธอไม่เคยสังเกตเลยหรือ?”

กู่สืออวี่หัวเราะเยาะ “ผู้หญิงโง่คนนั้น ฉันจงใจพูดเสียงต่ำ แล้วบอกเธอว่าฉันเป็นโรคกล่องเสียงอักเสบ ทุกครั้งเธอก็เอาใจใส่อย่างดี ฟ้ายังไม่สว่างก็ตื่นมาต้มยาบำรุงคอให้ฉันแล้ว!”

เสียงหัวเราะดังลั่นอีกครั้ง

กู่ถิงอวิ๋นขัดจังหวะ “พอได้แล้ว รองานแต่งจบลงแล้ว ฉันจะให้เงินก้อนใหญ่กับเธอ เพียงพอที่จะทำให้เธอใช้ชีวิตที่เหลืออย่างไร้ความกังวล”

“ถิงอวิ๋น นายคงไม่ได้สงสารเธอสินะ?”

หัวใจของหร่วนเนี่ยนเถาสั่นไหว เธอกลั้นหายใจโดยสัญชาตญาณ จ้องดูผู้ชายที่สง่างามนั้นอย่างไม่ละสายตา

สองวินาทีต่อมา เขาเพียงหัวเราะเยาะ “เป็นไปได้ยังไง?”

“แล้วสืออวี่ล่ะ? จะยังไงก็นอนกับเธอไปสามปี คงไม่ได้นอนจนเกิดมีความรู้สึกสินะ?”

กู่ถิงอวิ๋นหันไปมองกู่สืออวี่ กู่สืออวี่ก็ส่ายหัวอย่างแรง “สามปีแล้ว ฉันนอนจนเบื่อเต็มทีแล้ว พี่ หรือว่าพี่ไปนอนกับเธอ?”

กู่ถิงอวิ๋นหัวเราะอย่างเย็นชา “ฉันรังเกียจ มันสกปรกเกินไป”

“เอาล่ะ งานแต่งครั้งนี้เธอเป็นฝ่ายขอเอง การให้เงินก็แค่กลัวว่าเธอจะตามตื๊อฉัน”

“เวลาเร่งรัด พวกนายช่วยฉันเตรียมหน่อย”

“อีกหนึ่งสัปดาห์ ฉันจะเปิดเผยความจริง แล้วขอหว่านเยว่แต่งงานทันที!”