Library
Maghanap
Home / Romance / HUSBAND'S CAGE / "CHAPTER 32"

Share

"CHAPTER 32"

Author: rhitscine
last update Petsa ng paglalathala: 2026-06-23 18:30:55
JEORGE

“DAMN! WHERE ON EARTH CAN I FIND ZEBYANA?”

I’ve been pacing back and forth here in the living room for ages, waiting for Zebyana to answer my calls. On top of that is my good-for-nothing husband who hasn’t come home in days — claiming he got admitted to the hospital. As usual, he’s nothing but another headache for me.

Maya-maya pa'y narining kong may pumaradang sasakyan mula sa labas kaya sumilip muna ako sa may salaming bintana. Nakita ko si Ashera tinutulungang maglakad ng kanyang k
rhitscine

Kalma lang po tayo:( Wag kayong magsasawang sumubaybay kay Jeorge at Ashera. Thank you po sa pagbabasa. Salamat po sa Gems😘

| Like
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Nakaraang Kabanata Susunod na kabanata
Locked Chapter
Mga Comments (1)
goodnovel comment avatar
Zosima Alcalde
thank you sa update miss A more pa please maganda na to gumana na utak no astera
Tignan lahat ng Komento

Pinakabagong kabanata

  • HUSBAND'S CAGE   CHAPTER 53

    ASHERAHabang tinitingnan ko ang bahay. Nandito man sila o wala, wala pa ring pinagbago. Mas maganda nga na wala sila, dahil ang tahimik noon para sa akin, ay mas lalong tumahimik ngayon. Pilit na bumabalik ang mga ala-alang patuloy kong ibinabaon sa limot. Lilisanin ko ang lugar na puro pasanin at pasakit ang dala. Ang bawat hakbang na ginagawa ko sa hagdan ay masiyadong mabigat. Tila may nakalagay na bakal sa dalawang pares ng paa ko.Ang kusina na dati ay masayang-masaya akong nagluluto para sa agahan, pananghalian at gabihan ni Jeorge. Ngayon, ay parang ayoko nang puntahan at hawakan ang kahit na anumang gamit panluto doon. Pumasok ako sa kwarto ko. Ang kwartong ni minsan ay hindi tinangkang pasukin ni Jeorge. Na para bang may nakalagay na harang sa pintuan. Tumingin ako sa dingding. Nakita ko ang mga larawan ng kasal namin. Ang mga pilit at pekeng ngiti na pinapakita niya sa camera habang ako ay nag-uumapaw sa sobrang kaligayahan. Dahil ang taong mahal at pinili ko ay pinakasal

  • HUSBAND'S CAGE   CHAPTER 52

    ASHERA "You are going to Paris? With whom?" Nandito ako ngayon sa bahay ni Amery. Tinatanong ko kung gusto ba niyang sumama magbakasyon sa Paris. Gusto ko lang magbakasyon at muling hanapin ang sarili ko. "Sasama lang ako kay Hover. May business daw siya aasikasuhin doon," walang-ganang sabi ko.Tiningnan niya ako ng nakakaloko. "Huwag kang mag-isip nang kung ano diyan. Walang kami. At wala akong gusto sa kanya," nakangusong sabi ko. "Bakit nag-eexplain? Wala pa nga akong sinasabi. Defensive 'yan?" natatawang sabi niya.Wala nga siyang sinasabi pero ang galaw ng labi niya at mga mata niya ay parang mayroong ipinapahiwatig."Gusto mo ngang sumama?""Ayoko! Momentum niyo yang dalawa. Enjoy nalang," nakangising sabi niya. "Uulitin ko. Walang kami at walang namamagitan sa aming dalawa," "Oo na!" nakangiting sabi niya. "Hindi ako pwedeng sumama, hindi rin naman ako papayagan ng boyfriend ko," dugtong pa niya."Sino ba ang boyfriend mo? Ako na ang kakausap," seryosong sabi ko pero n

  • HUSBAND'S CAGE   CHAPTER 51

    ASHERANasa kalagitnaan kami ng masayang kwentuhan at tawanan dito sa bahay ni Mom. Ang tunay na bahay na akala ko ay matagal na akong hindi makakatapak nang biglang umalingawngaw ang tunog ng telepono sa sala. Agad itong sinagot ni Mom, at habang nakikinig siya, unti-unti akong nakakramdam ng pangamba lalo na nang makita ko kung gaano siya kaguat sa kausap. Nang ibaba ni Mom ang telepono, tumingin siya sa akin ."Naaksidente raw si Jeorge. Bumangga ang kanyang sinasakyang kotse sa isang poste sa Montalban Rizal. Naka-admit sila sa St. Margaret Hospital," seryosong sabi ni Mom. Pero habang tumitig ako sa kanyang nag-aalalang mga mata, isang kakaibang katahimikan lamang ang bumalot sa puso ko. Wala akong naramdaman. Walang takot. Walang pangamba. Walang kahit anong kirot sa dibdib ko.Hindi ko alam kung anong reaksyon ang dapat kong ipakita. Ang tanging alam ko lang—wala akong pakialam. "Ashera..." nanginginig na tinig na tawag sa akin ni Mom. Tila naghihintay siya ng salita mula sa

  • HUSBAND'S CAGE   CHAPTER 50

    JEORGE "Kasalan mo kung bakit tayo nandito!" sigaw ni Zebyana habang walang tigil sa pag-iyak. Ano pang magagawa ng pag-iyak niya? Kahit humagulgol pa siya diyan ay hindi kami pakikinggan ng mga pulis dito. "Tumahimik ka nga! Hindi naman tayo magtatagal dito. Mamaya ay lalabas din tayo," nakangiting sabi ko. Ano pa't saaan ginagamit ang koneksiyon at pera? Kinausap ako ni Mom kanina na tinawagan na niya ang private lawyer namin para ayusin ang kaso at ang piyansa na kinakailangan upang mapalaya kami. Akala ba ni Ashera ay nagtagumpay na siya? Para saan pa't naging Emerald ako kung hindi ko gagamitin ang kapangyarihan namin. "What do you mean?" Tumayo siya at lumapit sa akin. Pinag-isa lang kami ng kulungan dahil wala pa namang hearing na nangyayari at hindi pa napapatunayan na kami ay may sala. Kayang-kaya ko pang baliktarin ang lahat ng sinabi ni Ashera. "Just relax. You will know later," nakangiting sabi ko. Maya-maya pa'y dumating ang isang pulis at agad na binuksan ang kul

  • HUSBAND'S CAGE   CHAPTER 49

    ASHERA "Huwag mo na akong ihatid, Hover. Sasabay na lang ako kay Mom," malunanay na sabi ko pero agad siyang umiling. "Ako ang nagdala sayo rito. Ako rin dapat ang mag-uuwi sa inyo," Na para bang siya ang boyfriend ko. Nakita ko ang senseridad sa mukha niya. Hindi ko alam na sa lakas ng bagyong kinakaharap ko ngayon may isang taong handang manatili sa tabi ko. At sa unang pagkakataon, naramdaman ko ang kakaibang pakiramdam na sana'y nauna ko siyang nakilala kaysa kay Jeorge. Umiling ako sa sariling naisip. Hindi naman pwedeng makaramdam ako ng pagkagusto sa kanya, gayong alam kong naaawa lang siya sa akin. Ayoko nang dumagdag pa sa problema niya. Napabuntong-hininga ako ng malalim at ngumiti sa kanya. "Bakit ba palagi kang nandiyan sa tabi ko, kapag kailangan ko ng makakasama? Guardian angel ba kita?" natatawang tanong ko. Hinawakan niya ako sa braso at hinila ako. Hindi ito tipikal na paghila na may kasamang sakit, kundi paghila na may kasamang pag-aalaga. "I'm more than you

  • HUSBAND'S CAGE   CHAPTER 48

    ASHERA Ang sarap pala sa feeling na lumalakad kang walang mabigat na dinadala. But then, a little freedom steps away when my mother arrives Ang yakap na akala ko ay sa akin niya ibibigay ay nabitin sa ere. Tumakbo siya palapit sa kulungan kung saan humihimas ng rehas si Zebyana. "Mom!" sigaw niya. At bigla na lamang pumalahaw ng iyak. "Who the hell bullied my daughter? Get her out of that cell before I file charges against all of you!" sigaw ni Mom. Ni hindi niya namalayan ang presensya ko. "Mom! Help me get out of here!"" umaarte na sabi ni Zebyana. Hindi ko maiwasang mapairap, kahit kailan ay napaka-plastik niya "Mom!" tawag ko sa kanya. Lumingon siya sa akin. Ngumiti ako ng pilit kahit alam kong masakit para sa akin na makita kung gaano niya pinapahalagahan si Zebyna. "What are you doing here? What happened to you, Ashera?" maluha-luhang tanong niya. Marahil ay naaawa siya sa mga sugat at pasa na pilit na humihilom sa katawan ko. "Anong meron? Bakit nandito kayong lahat? Why

  • HUSBAND'S CAGE   "CHAPTER 08"

    JEORGEAng init sa pagitan naming dalawa ni Ashera ay biglang naglaho dahil sa malakas na tunog na nagmumula sa aking cellphone. Nagulat ako kaya naitulak ko siya nang biglaan. Mabilis kong kinuha ang cellphone, hindi ko maiwasang mapangiti nang makitang tumatawag si Zebyana. Sinenyasan ko siya na

  • HUSBAND'S CAGE   "CHAPTER 05"

    ASHERA Jeorge was out of the house all day, and thankfully, my fever was gradually subsiding. I prepared dinner, knowing my husband would be home soon.Ala-sais ng gabi nang biglang may pumaradang sasakyan sa labas ng gate. Hindi ito ang kotse ni Jeorge—kilala ko ang tunog ng kanyang sasakyan. May

  • HUSBAND'S CAGE   "CHAPTER 04"

    JEORGEI couldn't help but feel pity for her, watching her from the doorway. She was picking up the food that had been spilled and putting it back into the container. Was she planning to eat it still? She's really disgusting.Tumalikod na lamang ako't bahala na siya sa buhay niya. Hinihintay ko ang

  • HUSBAND'S CAGE   "CHAPTER 03"

    ASHERAPilit kong tinatakpan ang aking dalawang tenga, dahil rinig na rinig ko ang bawat halinghing at ungol na kanilang ginagawa sa kabilang kwarto. Para itong matalim na punyal na unti-unting bumabaon sa aking puso. Sobrang sakit. Sobrang hirap. Bawat patak ng luha ko ay isang paalala na wala ako

Higit pang Kabanata

Maaari mong magustuhan

Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status