보관함
검색
홈 / Romance / HUSBAND'S CAGE / "CHAPTER 33"

공유

"CHAPTER 33"

작가: rhitscine
last update 게시일: 2026-06-24 11:52:35
ASHERA

Ang mga luha ay dahan-dahang umagos sa pisngi ko habang nanginginig dahil sa matinding takot. Hindi ko maiwasang mapayakap sa buong kahubdan ko. Pinoproseso pa rin ng utak ko ang nangyari. Sa wakas ay nagawa ko. Nagawa kong kalabanin ang nararamdaman ko, nagawa kong tumingala sa kanya na hindi ko man lang magawa noon. Nakaya kong salubungin ang bawat tingin niya. Nakaya kong makipagsagutan sa kanya. Nakaya kong sabihin ang nararamdaman ko.

Mabilis kong dinampot ang mga damit at isinuot
rhitscine

Good morning Ebriwan:) Thank you po sa pagbabasa.

| 좋아요
이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
이전 챕터 다음 챕터
잠긴 챕터

최신 챕터

  • HUSBAND'S CAGE   CHAPTER 54

    ASHERA "We’re here.""Hmmm...." Pinilit kong imulat ang mata ko pero bumabalik ito sa pagpikit. Ang sarap matulog. "If you don’t wake up now, we’re going to be stuck here," he warned.Napilitan akong magmulat ng mata. Nagkusot pa ako dahil blurred ang paningin ko. Hindi ko siya masiyadong makita."We arrived in Paris," nakangiting sabi niya.Tumingin ako sa labas. Ang kaninang antok ay biglang nawala at napalitan ito nang matinding kasabikan. Agad akong tumakbo palabas at nakalimutan kong may gamit pala ako na kailangang buhatin. Mabuti na lamang ay nandiyan si Hover. Siya ang nagdala nang lahat ng gamit ko. "Hala! S-sorry!" sabay peace sign ko sa kanya. "Ako na ang magdadala. Mag-enjoy ka lang," seryosong sabi niya kaya hindi ko napansing namumula na pala ako. "T-thank you," nakangiting sabi ko. Nakita kong tumango siya at nauna nang maglakad. Humabol na lamang ako sa kanya at hindi ko sinasadya na may makabanggaan akong isang sopistikadang matanda."What the heck! Watch wher

  • HUSBAND'S CAGE   CHAPTER 53

    ASHERA Habang tinitingnan ko ang bahay. Nandito man sila o wala, wala pa ring pinagbago. Mas maganda nga na wala sila, dahil ang tahimik noon para sa akin, ay mas lalong tumahimik ngayon. Pilit na bumabalik ang mga ala-alang patuloy kong ibinabaon sa limot. Lilisanin ko ang lugar na puro pasanin at pasakit ang dala. Ang bawat hakbang na ginagawa ko sa hagdan ay masiyadong mabigat. Tila may nakalagay na bakal sa dalawang pares ng paa ko. Ang kusina na dati ay masayang-masaya akong nagluluto para sa agahan, pananghalian at gabihan ni Jeorge. Ngayon, ay parang ayoko nang puntahan at hawakan ang kahit na anumang gamit panluto doon. Pumasok ako sa kwarto ko. Ang kwartong ni minsan ay hindi tinangkang pasukin ni Jeorge. Na para bang may nakalagay na harang sa pintuan. Tumingin ako sa dingding. Nakita ko ang mga larawan ng kasal namin. Ang mga pilit at pekeng ngiti na pinapakita niya sa camera habang ako ay nag-uumapaw sa sobrang kaligayahan. Dahil ang taong mahal at pinili ko ay pinaka

  • HUSBAND'S CAGE   CHAPTER 52

    ASHERA "You are going to Paris? With whom?" Nandito ako ngayon sa bahay ni Amery. Tinatanong ko kung gusto ba niyang sumama magbakasyon sa Paris. Gusto ko lang magbakasyon at muling hanapin ang sarili ko. "Sasama lang ako kay Hover. May business daw siya aasikasuhin doon," walang-ganang sabi ko. Tiningnan niya ako ng nakakaloko. "Huwag kang mag-isip nang kung ano diyan. Walang kami. At wala akong gusto sa kanya," nakangusong sabi ko. "Bakit nag-eexplain? Wala pa nga akong sinasabi. Defensive 'yan?" natatawang sabi niya. Wala nga siyang sinasabi pero ang galaw ng labi niya at mga mata niya ay parang mayroong ipinapahiwatig. "Gusto mo ngang sumama?" "Ayoko! Momentum niyo yang dalawa. Enjoy nalang," nakangising sabi niya. "Uulitin ko. Walang kami at walang namamagitan sa aming dalawa," "Oo na!" nakangiting sabi niya. "Hindi ako pwedeng sumama, hindi rin naman ako papayagan ng boyfriend ko," dugtong pa niya. "Sino ba ang boyfriend mo? Ako na ang kakausap," seryosong sab

  • HUSBAND'S CAGE   CHAPTER 51

    ASHERANasa kalagitnaan kami ng masayang kwentuhan at tawanan dito sa bahay ni Mom. Ang tunay na bahay na akala ko ay matagal na akong hindi makakatapak nang biglang umalingawngaw ang tunog ng telepono sa sala. Agad itong sinagot ni Mom, at habang nakikinig siya, unti-unti akong nakakramdam ng pangamba lalo na nang makita ko kung gaano siya kaguat sa kausap. Nang ibaba ni Mom ang telepono, tumingin siya sa akin ."Naaksidente raw si Jeorge. Bumangga ang kanyang sinasakyang kotse sa isang poste sa Montalban Rizal. Naka-admit sila sa St. Margaret Hospital," seryosong sabi ni Mom. Pero habang tumitig ako sa kanyang nag-aalalang mga mata, isang kakaibang katahimikan lamang ang bumalot sa puso ko. Wala akong naramdaman. Walang takot. Walang pangamba. Walang kahit anong kirot sa dibdib ko.Hindi ko alam kung anong reaksyon ang dapat kong ipakita. Ang tanging alam ko lang—wala akong pakialam. "Ashera..." nanginginig na tinig na tawag sa akin ni Mom. Tila naghihintay siya ng salita mula sa

  • HUSBAND'S CAGE   CHAPTER 50

    JEORGE "Kasalan mo kung bakit tayo nandito!" sigaw ni Zebyana habang walang tigil sa pag-iyak. Ano pang magagawa ng pag-iyak niya? Kahit humagulgol pa siya diyan ay hindi kami pakikinggan ng mga pulis dito. "Tumahimik ka nga! Hindi naman tayo magtatagal dito. Mamaya ay lalabas din tayo," nakangiting sabi ko. Ano pa't saaan ginagamit ang koneksiyon at pera? Kinausap ako ni Mom kanina na tinawagan na niya ang private lawyer namin para ayusin ang kaso at ang piyansa na kinakailangan upang mapalaya kami. Akala ba ni Ashera ay nagtagumpay na siya? Para saan pa't naging Emerald ako kung hindi ko gagamitin ang kapangyarihan namin. "What do you mean?" Tumayo siya at lumapit sa akin. Pinag-isa lang kami ng kulungan dahil wala pa namang hearing na nangyayari at hindi pa napapatunayan na kami ay may sala. Kayang-kaya ko pang baliktarin ang lahat ng sinabi ni Ashera. "Just relax. You will know later," nakangiting sabi ko. Maya-maya pa'y dumating ang isang pulis at agad na binuksan ang kul

  • HUSBAND'S CAGE   CHAPTER 49

    ASHERA "Huwag mo na akong ihatid, Hover. Sasabay na lang ako kay Mom," malunanay na sabi ko pero agad siyang umiling. "Ako ang nagdala sayo rito. Ako rin dapat ang mag-uuwi sa inyo," Na para bang siya ang boyfriend ko. Nakita ko ang senseridad sa mukha niya. Hindi ko alam na sa lakas ng bagyong kinakaharap ko ngayon may isang taong handang manatili sa tabi ko. At sa unang pagkakataon, naramdaman ko ang kakaibang pakiramdam na sana'y nauna ko siyang nakilala kaysa kay Jeorge. Umiling ako sa sariling naisip. Hindi naman pwedeng makaramdam ako ng pagkagusto sa kanya, gayong alam kong naaawa lang siya sa akin. Ayoko nang dumagdag pa sa problema niya. Napabuntong-hininga ako ng malalim at ngumiti sa kanya. "Bakit ba palagi kang nandiyan sa tabi ko, kapag kailangan ko ng makakasama? Guardian angel ba kita?" natatawang tanong ko. Hinawakan niya ako sa braso at hinila ako. Hindi ito tipikal na paghila na may kasamang sakit, kundi paghila na may kasamang pag-aalaga. "I'm more than you

  • HUSBAND'S CAGE   "CHAPTER 08"

    JEORGEAng init sa pagitan naming dalawa ni Ashera ay biglang naglaho dahil sa malakas na tunog na nagmumula sa aking cellphone. Nagulat ako kaya naitulak ko siya nang biglaan. Mabilis kong kinuha ang cellphone, hindi ko maiwasang mapangiti nang makitang tumatawag si Zebyana. Sinenyasan ko siya na

  • HUSBAND'S CAGE   "CHAPTER 05"

    ASHERA Jeorge was out of the house all day, and thankfully, my fever was gradually subsiding. I prepared dinner, knowing my husband would be home soon.Ala-sais ng gabi nang biglang may pumaradang sasakyan sa labas ng gate. Hindi ito ang kotse ni Jeorge—kilala ko ang tunog ng kanyang sasakyan. May

  • HUSBAND'S CAGE   "CHAPTER 04"

    JEORGEI couldn't help but feel pity for her, watching her from the doorway. She was picking up the food that had been spilled and putting it back into the container. Was she planning to eat it still? She's really disgusting.Tumalikod na lamang ako't bahala na siya sa buhay niya. Hinihintay ko ang

  • HUSBAND'S CAGE   "CHAPTER 03"

    ASHERAPilit kong tinatakpan ang aking dalawang tenga, dahil rinig na rinig ko ang bawat halinghing at ungol na kanilang ginagawa sa kabilang kwarto. Para itong matalim na punyal na unti-unting bumabaon sa aking puso. Sobrang sakit. Sobrang hirap. Bawat patak ng luha ko ay isang paalala na wala ako

더보기

다른 추천

좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status