Chapter 2

Halos manlaki naman ang mga ni Elyze sa kaniyang narinig. Kasabay noon ang malakas na tibok ng kaniyang puso sa sobrang kaba. Bahagya pa siyang napalingon sa direksiyon ng pintuan ng VIP Room kung saan inilipat ang kaniyang ate.

“S-Seryoso ka ba, Sir sa alok mo?” kinakabahang tanong ni Elyze. Bahagyang nanlalamig ang kaniyang mga kamay at ina-acid rin ang kaniyang tiyan dahil sa sitwasyon niya ngayon.

“Yes, I am serious regarding this matter. Will you acknowledge my Offer?” kunot-noo namang tanong ni Oliverio. Sa unang pagkakataon naging malumanay siya sa pakikipag usap pero kay Elyze lang.

“S-Sige, pumapayag ako. Handa akong gawin lahat para kay ate. Kahit pa isakripisyo ko ang sarili kong kalayaan. Handa akong pakasalan ka, Sir Oliverio..” desididong pasya ni Elyze. Naroon pa rin ang kaba sa kaniyang puso habang nakatitig kay Oliverio. Hindi niya totally kilala ang boss niya pero maraming nagsasabi na nakakatakot itong magalit na animo’y kalahi ni Hudas.

“Good, I will transfer your sister in America for her operation and recuperation. No need to join her, just stay by my side and fulfill my wish. Let’s get married as soon as possible.” malamig ang boses na tugon ni Oliverio. Ang kaniyang mga mata ay biglang nag bago, tila iba sa lalaking malumanay makipag usap kanina. Mas lalo namang kinabahan si Elyze sa paraan nito ng pagtitig at pananalita.

“Hindi ba puwedeng kapag tapos na si ate operahan?” nahihiyang tanong ni Elyze.

“Pinangungunahan mo ba ako? Paano ako makakasigurong hindi mo ako bibiguin at lolokohin?” salubong ang kilay ni Oliverio habang kausap si Elyze. Sa talaan ng buhay niya, wala pang babaeng nag dikta o nasunod. Hindi siya napayag na may mag mando sa kaniya, lahat sila inaalis niya sa landas niya.

“Hindi naman, Sir Oliverio. Gusto ko lang makasiguro na ayos na si ate..” sagot ni Elyze sa nag aalalang boses.

“Wala ka bang tiwala sa akin? Iniisip mo bang hindi ko siya ipapagamot, huh?” mariing tanong ni Oliverio. Mabilis namang umiling si Elyze.

“H-Hindi sa gano’n, bilang kapatid. Nag aalala lang ako dahil baka mapahamak ang ate ko. Tapos wala ako sa tabi niya?” paliwanag ni Elyze, pakiramdam niya papanawan na siya ng ulirat sa takot kay Oliverio.

“I always honor my promise and my promise to you is not an exception.” seryoso ang mukang tugon ni Oliverio. Dahil wala na talagang ibang paraan at nasa sitwasyon si Elyze na wala siyang magawa. Pumayag nalang siya sa nais mangyari ng lalaki, alang-alang sa kaniyang kapatid at nag iisang pamilya.

“Sige, Sir. Pumapayag ako.” tugon ni Elyze kaya kumalma si Oliverio.

“Good. There’s no room for another discussion.. You will live inside my Mansion. I will transfer your sister to America today..” seryosong sabi naman ni Oliverio. Tanggap na naman ni Elyze ang kaniyang kapalaran. Sa kabila ng pag tulong ng CEO, alam niyang may kapalit ito.

“S-Sir, gusto ko sanang makita saglit ang ate ko bago mo siya ipahatid sa America.” pakiusap ni Elyze. Napatitig naman sa kaniya si Oliverio bago pumayag.

“Okay, hahayaan kita. Pero siguraduhin mo lang na hindi mo ako tatraydurin. Walang lugar sa mundo ang mga taong hindi marunong tumupad sa usapan. Regarding the Marriage Contract. Here, I always have this whenever I go. In case, I found someone who can get my interest and luckily I found you..” tugon ni Oliverio habang nakaangat ang kabilang labi. Bigla namang kinilabutan si Elyze sa kaniyang narinig. Pero wala na siyang magagawa dahil naka-oo na siya sa amo.

“I..” hindi na naituloy ni Elyze ang sasabihin dahil kinuha ni Oliverio ang kaniyang kamay at inilagay roon ang kontrata saka inabot ang ballpen.

“Sign this and I will settle everything for your sister. Time is running, milady. I will never waste my time to someone if I didn’t get what I want..” tila isang demonyo ang kaharap ni Elyze. Sobrang bilis ng pagbabago ng mood ni Oliverio.

“Okay..” sumusukong sagot niya. Saka naupo sa may bakanteng upuan at nag simulang pumirma roon.

“The reason why I am doing this, because it is the last will of my Grandfather. He’s life is fading..” paliwanag ni Oliverio. Marahang tumango si Elyze.

“Anuman ang dahilan mo, Sir Oliverio. Hindi na iyon mahalaga. Ang kailangan ko ay maisalba ang ate ko. Kailangan mo naman ako para sa bilin ng Lolo mo.” malamig na tugon ni Elyze. Natigilan si Oliverio, hindi niya lubos akalain na may tao siyang makakaharap na kasing ruthless niya.

“Good then.”

“Ito na, Sir. Napirmahan ko na.” sagot ni Elyze. Saka pumunta sa kapatid para mag paalam.

Inasikaso naman ni Oliverio ang pagpapadala kay Hope sa America at isinama niya sa kaniyang Mansion si Elyze. Makalipas ang isang oras nakarating sila sa Mansion ng lalaki at pumasok roon, hindi naman mapigilan ni Elyze mamangha sa laki, ganda at lawak ng Mansion.

“Ang ganda..” aniya.

“You will live here..” saad ni Oliverio.

“Opo, Sir.”

“Tama na ang kakatawag ng Sir. Hindi ko mapapaniwala ang lolo ko kung ganyan ka ka-formal makipag usap.” masungit na tugon ni Oliverio. Inasikaso naman si Elyze ng Mayordoma at ihinatid sa kuwarto ng lalaki.

Simula noon, mag kasama na sila ni Oliverio sa Mansion hanggang matapos ang preparasyon ng kanilang kasal. Nagpakasal sila sa Huwes para walang ibang bisita at maging pormal ang kanilang kasal. Kalaunan, ipinatawag si Oliverio sa kanilang Ancestral House at sinama niya si Elyze roon. Pagdating sa malaking Mansion makalipas ang mahabang biyahe sinalubong siya ng kaniyang mga tiyahin.

“Oh? Oliverio!” bati ni Madam Cornelia.

“Tita..” sagot lang ng binata.

“Sino ang babaeng kasama mo? Nag sama ka pa talaga rito ng katulong mo ah?” mapang insultong sabi ng Ginang. Nag lapitan naman pati ang ibang bisitang negosyante at pinagtawanan si Elyze.

“Hindi ko siya katulong! She’s my wife! You have no right to insult her in front of me!” halos mag salubong ang kilay ni Oliverio roon. Nakaramdam naman ng kakaibang tibok si Elyze sa kaniyang puso.

“What?! You married a poor?! Halata naman sa kaniyang mahirap siya! Oliverio, are you losing your mind?! Pera lang ang habol niyan sayo!” galit na sigaw ni Cornelia.

“Stop it! Hindi porket tiyahin kita, you have the right and the audicity to degrade her to the core! Stop being disrespectful! Disrespecting her is like disrespecting me!” gigil na sigaw ni Oliverio at doon na sinakal ang tiyahin. Asawa lang ito ng kaniyang tunay na tiyuhin kaya malakas ang loob ni Oliverio.