Chapter 3

“I.. I c-can’t breathe..” nahihirapang saad ni Cornelia. Hinawakan naman ni Elyze ang kamay ng asawa.

“T-Tama na, Oliverio. Ayos lang ako.” malumanay na sabi ng babae. Marahas na nilingon ni Oliverio si Elyze.

“You!”

“Ayos lang ako. Hayaan mo na sila..” bahagyang pinisil ni Elyze ang lalaki. Nakaramdam naman si Oliverio ng kakaibang init sa kaniyang puso. Kaya binitawan niya ang tiyahin.

Ang mga matang mang husga at nga bibig ng mga taong naroon ay napilitang itikom sa takot kay Oliverio. Dumiretso sila sa kinaroroonan ng kaniyang Lolo Gregorio na noo’y kanina pa siya inaantay. Nakausap naman nila ang Lolo ni Oliverio bagos sila nagpaalam rito.

“Uuwi na muna kami, Grandpa.” paalam ni Oliverio.

“S-Sige apo.. Mag iingat kayo..” sagot ng matanda sa mahinang boses. Nakaratay ito sa kama dahil sa katandaan. Hinawakan naman ni Oliverio ang kamay ni Elyze at umalis roon. Makalipas ang isang oras nakarating sila sa Mansion ni Oliverio at nag sama sa iisang kuwarto.

“Kailangan ba talagang dito ako matulog?” tanong ni Elyze.

“Oo, para hindi makarating kay Lolo na hindi tayo nagsasama sa iisang kuwarto. He will doubt us.” sagot ni Oliverio at tinalikuran si Elyze.

“O-Oo nga naman..” pag sang ayon ng babae. Saka tumalikod, para naman silang mga baliw na hindi mapakali. Nag haharumentado ang kanilang mga puso, dahil doon nahirapan silang makatulog pareho. Paumaga na nang makatulog sila.

Kinabukasan, muli silang pumasok sa kompanya at nag tagpo ang landas nila Elyze at Renz. Hinawakan naman ni Renz ang kamay ni Elyze.

“Let’s talk, sorry kung napag salitaan kita. Nagsisisi ako sa mga sinabi ko sayo, Elyze. Mahal na mahal kita.” pagsusumamong saad ni Renz.

Malamig siyang tinitigan ni Elyze.

“Tapos na tayo..” aniya at nilagpasan ito matapos alisin ang kamay ng dating nobyo. Hinabol naman siya ni Renz at hinarangan ito ni Oliverio.

“She’s my wife! Stop pestering her!” galit na sabi ni Oliverio. Nanlaki naman ang mata ni Renz sa gulat. bahagyang kumirot ang kaniyang puso, hindi niya matanggap iyon. Kaya nagpasya siyang palagpasin muna ang dalawa saka siya nag pasyang kidnapin ito.

“Akin ka lang, Elyze.. Hindi ako makakapayag na, mapunta ka sa boss natin.. Isang malaking insulto ang ginawa mo.” gigil na saad ni Renz. Halos mag labasan ang ugat nito sa sentido at leeg sa galit.

Samantala, lumipas ang mga araw na normal. Hanggang sa isang gabi habang nabili sa 7/11 lumabas si Elyze at tinakpan ni Renz ang ilong nito. Isinakay niya ang babae sa motor niya at dinala sa kanilang bahay sa probinsya. Nagising naman si Elyze makalipas ang mahabang oras na biyahe.

“R-Renz?! Nasaan ako?! Anong?!” hindi makapaniwala si Elyze na nakatali ang mga kamay at paa niya sa kama at tanging bra saka panty nalang niya ang natitirang saplot. Bahagya pang lumamig dahil sa sariwang hangin na pumapasok mula sa bintana ng bahay.

“Hindi ka puwedeng mapunta sa kaniya.. Alam mong akin ka.. Para kaunting pag aaway lang, sa kaniya ka agad?” bakas sa mga mata ni Renz ang matinding galit.

“Renz, tigilan mo na ako. Tapos na tayo. Ikaw ang tumalikod kaya dapat panindigan mo. Pagkatapos mo akong pagsalitaan? Sa tingin mo ba, babalik ako sayo?!” galit na sigaw ni Elyze. Kahit kinakabahan sa mangyayari, taimtim siyang nananalangin na sana dumating si Oliverio.

“Minahal kita ng sobrang tagal na panahon, Elyze. Itatapon mo lang iyon dahil sa pera?! Gan’yan kana ba talaga ka-mukang pera?!” mapang insultong sagot ni Renz. Nasaktan naman si Elyze dahil kay Renz pa talaga nang galing ang katagang iyon. Hindi na siya nag abala pang mag paliwanag dahil makitid ang utak ng ex-boyfriend niya at napakahirap nitong paliwanagan. Isa pa, hiwalay na rin naman sila.

“Akala ko sa tagal natin, kilala mo na ako.. Hindi pa rin pala.. At iyon ang nakakadismaya.” puno ng hinanakit na tugon ni Elyze habang nasusuklam na tumitig kay Renz. Kumubabaw naman sa kaniya ang lalaki at walang atubili siyang hinalikan ng marahas sa labi. Halos maluha naman si Elyze sa sobrang galit pero wala siyang magawa. Kinagat niya si Renz sa ibabang labi at dumugo iyon. Pero patuloy pa rin ito sa pang ha-harass sa kaniya.

Hanggang sa tinuhod niya ang pagkalalaki nito bago pa umabot sa sukdulan ang lahat. Napalayo si Renz at halos mamilipit sa sakit.

“Hayup kang babae ka!” sigaw nito sa galit na boses. Sakto namang bumukas ang pintuan ng kuwarto at galit na pumasok si Oliverio.

Napatingin Si Oliverio sa kaniyang asawa na noo’y naka bra at panty nalang. Habang gulo ang mga buhok saka siya lumingon kay Renz at sumugod rito. Napuno ng galit ang puso at isip ni Oliverio at walang atubili niyang pinagsusuntok saka sinipa si Renz. Halos mabasag ang muka nito.

“O-Oliverio, tama na! Ipakulong nalang natin siya!” sigaw ni Elyze, dahil ayaw niyang makapatay ito. Galit na inundayan pa ni Oliverio si Renz at natauhan naman ito sa sinabi ni Elyze. Sumenyas siya sa mga tauhan na dalhin sa pinaka malapit na Istasyon ng Pulis ang lalaki.

“You will pay for it, you dumb fool!” galit na sigaw ni Oliverio. Inalis naman ng mga tauhan niya si Renz roon. Doon lang nakahinga ng maluwag si Elyze at napahagulgol. Ang takot na nararamdaman niya kanina ay sumabog.

“O-Oliverio… I-I’m scared..” mahinang bulong ni Elyze. Kinalagan naman siya ng lalaki at niyakap ng mahigpit. Nakaramdam ng awa si Oliverio sa asawa.

“Sorry for being late. Don’t cry, I am here..” saad ng lalaki. Yumakap naman lalo sa kaniya si Elyze. Muling sinuot ng babae sa nanginginig na kamay ang suot na damit nang dukutin siya ng ex niya. Dumiretso sila sa presinto at kinasuhan si Renz. Inasikaso naman iyon ng abogado ni Oliverio saka sila muling bumalik sa Maynila. Agad naligo at nag bihis si Elyze.

Nang matapos si Elyze naupo siya sa kama at itinaas ang mga paa. Muli na naman niyang naalala ang ginawa ni Renz sa kaniya. Muntikan na talaga siya nitong maangkin. Mabuti nalang at dumating si Oliverio, kaya naman nag bigay iyon ng matinding trauma kay Elyze. Bumagsak na naman ang masaganang luha sa kaniyang mga mata at lumapit naman si Oliverio sa kaniya.