Share

Chapter 2

Penulis: Zairalyah_dezai
last update Tanggal publikasi: 2026-09-13 11:56:53

CHAPTER 2

His Plan

Nagpatuloy lamang ang katahimikan sa loob ng opisina nang biglang tumayo si Dwayne.

"Joaquin, kailangan na nating umalis."

Agad na napatingin sa kanya ang bata.

"School na?"

"Yes. Late na tayo."

Napanguso si Joaquin at tumingin kay Drake.

"Uncle Drake, hindi ka ba sasama?"

"No."

"Bakit?"

"May trabaho ako."

"Pero wala ka namang ginagawa."

Napatingin ako sa kanya.

"Excuse me?"

Ngumisi siya.

"Nagbabasa ka lang ng papel."

"That's work."

"Parang boring."

Napailing ako.

"Joaquin, umalis ka na."

Tumawa siya.

"Okay, Uncle Grumpy."

"Joaquin."

"Bye!"

Mabilis siyang tumakbo patungo sa ama niya.

"Bye, Dad!"

"Bye. Be a good boy."

"Yes!"

Sumunod naman ang isang lalaking katiwala ni Dwayne na siyang nakatalaga upang ihatid at sunduin si Joaquin sa eskwelahan.

Grade 1 na si Joaquin at sa isang sikat na paaralan ito nag-aaral. Pagmamay-ari iyon ng isang matagal nang kaibigan ni Dwayne. Dahil medyo nahuli na ang bata sa pagpasok sa paaralan, pumayag ang pamunuan na magkaroon siya ng espesyal na arrangement sa kanyang pagpasok.

Kung tutuusin, espesyal talaga ang trato kay Joaquin.

Hindi dahil mayaman lamang ang pamilya niya, kundi dahil kilala rin ng may-ari ng paaralan ang pamilya Harrington.

Nang makalabas na sina Joaquin at ang katiwala, napailing ako.

"That kid is a boss."

Natawa si Dwayne.

"Alam mo bang ganyan din ang tingin ko sa kanya?"

"He's bossy."

"Mana sa iyo."

Agad akong napatingin sa kanya.

"Excuse me?"

"You heard me."

"Don't compare me to your son."

"Why not?"

"Because we're different."

Dwayne smiled.

"Actually, hindi."

"What?"

"Magkaugali kayo."

Napailing ako.

"Definitely not."

"Pareho kayong may sariling gusto."

"So?"

"Pareho kayong ayaw pinapakialaman."

"So?"

"Pareho kayong matigas ang ulo."

Hindi ako sumagot.

"And both of you hate being told what to do."

"Dwayne."

Tumawa siya.

"I'm just saying."

"Your son is annoying."

"At least, hindi siya boring."

"He's seven."

"And yet, he already knows how to annoy you."

I rolled my eyes.

"That's because you let him."

"Maybe."

Umupo muli si Dwayne sa harapan ng mesa ko.

Ilang segundo niya akong tinitigan bago siya nagtanong.

"So..."

"So what?"

"What are you planning to do now?"

I raised an eyebrow.

"About what?"

"About your wife."

Napabuntong-hininga ako.

"Aya?"

"Yes."

"Wala."

"Wala?"

"Wala."

"She's been gone for a week."

"I know."

"At hindi mo man lang siya tinawagan."

"Why would I?"

Dwayne stared at me.

"She's your wife."

"She's in another country. She's safe. I gave her enough money. What else do you want me to do?"

"Maybe ask if she's okay?"

"I don't care if she's okay."

Tahimik si Dwayne.

Hindi ko na kailangang magpanggap.

Hindi ko talaga mahal si Aya.

At hindi ko kailanman minahal.

"Drake..."

"What?"

"She's still your wife."

"And?"

"You're supposed to at least act like a husband."

Napangisi ako.

"Since when did I become the perfect husband?"

"Hindi naman kita hinihinging maging perfect."

"Then don't expect anything from me."

Napabuntong-hininga siya.

"Alam mo, minsan hindi kita maintindihan."

"There's nothing to understand."

"May asawa ka na."

"I know."

"But you're acting like you're single."

Napangiti ako.

"Because I am."

"Drake."

"What?"

"You're married."

"On paper."

Umiling si Dwayne.

"So what's your plan?"

I leaned back against my chair.

"My plan?"

"Yes. Ngayon na wala siya."

Hindi ako agad sumagot.

I looked through the glass window of my office.

A week.

Isang linggo pa lamang siyang wala.

Pero para sa akin, parang mas matagal pa.

Hindi dahil nami-miss ko siya.

Kabaligtaran.

Mas gusto ko ang ganitong setup.

Walang nagbabantay.

Walang nagtatanong kung saan ako pupunta.

Walang naghihintay sa akin sa bahay.

At higit sa lahat, wala akong kailangang pakisamahan.

"I'll enjoy it."

Dwayne frowned.

"Enjoy what?"

"My freedom."

"Freedom?"

"Yes."

Napailing siya.

"Drake, you're married."

"Again with that?"

"Because you keep forgetting."

"I haven't forgotten."

"So?"

"So I'm going back to my old life."

Dwayne already knew what I meant.

"Night bars?"

"Of course."

"Drake..."

"What?"

"You're not a bachelor anymore."

I smiled.

"Nobody needs to know."

"Your wife is going to know eventually."

"She's not here."

"And?"

"And I don't care."

Napahawak si Dwayne sa noo.

"You're unbelievable."

"I've been like this long before I got married."

"Exactly. That's why Dad thought marriage would change you."

I laughed.

"Marriage doesn't change people."

"Maybe."

"But it definitely won't change me."

Dwayne stared at me for a moment.

"And what exactly are you planning to do at the bars?"

"Have fun."

"That's it?"

"That's it."

"Just have fun?"

"Maybe meet someone."

"Drake."

"What?"

"You just got married."

"Correction. I was forced to get married."

"Still."

"She knows what this marriage is."

Dwayne narrowed his eyes.

"Does she?"

I didn't answer.

Because that question irritated me.

Of course, she knew.

She had agreed to the arrangement.

I gave her money.

I gave her a place to stay.

And I gave her the freedom to live however she wanted—as long as she stayed away from me.

That was enough.

"Dwayne," I finally said, "I'm not going to waste my time sitting at home just because I have a wife."

"Then what?"

"I'm going out tonight."

"Tonight?"

"Yes."

"Already?"

"Why not?"

Dwayne shook his head.

"Where?"

"The usual place."

"Which means?"

"The bar."

"You're really going back to your old routine."

"Exactly."

Napangiti ako.

For the first time in a week, I actually felt excited.

I could already imagine the loud music, the expensive drinks, the beautiful women, and the freedom of not having to explain myself to anyone.

No Aya.

No marriage.

No responsibility.

Just me.

"I think it's time to enjoy my single life again."

"Single life?"

I looked at my brother.

"Yes."

"But you're married."

Napangisi ako.

"Only technically."

Dwayne let out a long sigh.

"One day, Drake, you're going to regret the way you're treating her."

I shrugged.

"Maybe."

"That's all you have to say?"

"Yes."

"And if she decides she doesn't want this marriage anymore?"

I looked at him.

"Then I'll let her go."

"Just like that?"

"Just like that."

Wala akong kahit anong pag-aalinlangan.

Dahil para sa akin, walang mawawala.

Hindi ko siya mahal.

At hindi ko rin kailanman hiniling na maging bahagi siya ng buhay ko.

Kaya kung sakaling dumating ang araw na ayaw na rin niyang maging asawa ko...

Mas mabuti.

Mas magiging malaya kaming pareho.

Tumayo si Dwayne at inayos ang kanyang coat.

"I have to go."

"Good."

"Don't stay out too late."

Napatawa ako.

"Since when are you my father?"

"Since you started acting like my son."

"Get out."

Tumawa siya habang papalabas ng p***o.

"Have fun tonight, little brother."

"I will."

Bago pa tuluyang magsara ang p***o, narinig ko ang huling sinabi niya.

"At huwag kang gagawa ng kalokohan."

Napangisi ako.

No promises.

Nang tuluyan siyang makaalis, naiwan akong mag-isa sa loob ng opisina.

Tumingin ako sa aking relo.

Mamayang gabi.

Babalik ako sa dating buhay ko.

At sa pagkakataong ito, wala nang asawa na hahadlang sa akin.

Hindi ko alam na ang gabing iyon ang magiging simula ng isang bagay na tuluyang magbabago sa buhay ko.

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • Harrington's Secret Mistress    Chapter 20

    The Scent of a StrangerDrake’s POVHindi ko alam kung ilang baso na ang nainom ko. Hindi ko na rin binibilang. Ang mahalaga, kahit paano ay unti-unting nawawala ang sakit ng ulo ko dahil sa mga problemang sunod-sunod na dumating sa buhay ko nitong mga nakaraang araw.At karamihan sa mga problemang iyon ay may isang pangalan.Liane.That woman was a walking disaster.Mula nang magkabanggaan kami sa kalsada, hindi na natapos ang abala. Una, ang sirang cellphone niya. Sumunod, ang eksena sa mall kasama ang saleslady. At pagkatapos, ang bigla niyang pagpunta sa opisina ko na para bang wala siyang ibang alam gawin kundi sirain ang tahimik kong araw.Kung hindi lang dahil sa cellphone niyang ako naman ang nakasira, matagal ko na siyang pinalayas sa paningin ko.“Pare, kung ganyan ka lang din naman uminom, sana nagdala ka na lang ng bote sa bahay mo,” natatawang komento ni Arlot habang pinapaikot ang baso niya.Hindi ko siya pinansin.Katabi ko si Nox, na abala sa pakikipag-usap sa isa sa m

  • Harrington's Secret Mistress    Chapter 19

    CHAPTER 19 — Night ChangesDRAKE POVThe night was still young.At least, that was what I thought when I stepped inside Obsidian Bar that evening.The place was packed, as usual. Colorful lights moved across the ceiling, music vibrated through the floor, and the sound of people laughing and talking blended with the loud beat coming from the speakers. Waiters moved between tables carrying bottles of liquor and trays of drinks, while several groups of customers occupied the private booths along the sides of the room.It was the kind of place where I could forget about work for a few hours.No meetings.No contracts.No family obligations.And definitely no reminders about my wife.I loosened the collar of my shirt as I made my way toward our usual private table.Nox was already there, sitting comfortably on the sofa with a glass of whiskey in his hand. Across from him was Arlot, the same friend who had recently returned from abroad and had already managed to annoy me more than once sinc

  • Harrington's Secret Mistress    Chapter 18

    CHAPTER 18 — The Men at the Sari-Sari StoreTHIRD-PERSON POVAlas kuwatro na ng hapon nang tuluyang makaalis si Liane sa mall.Pagkatapos niyang makuha ang bagong cellphone, dumaan pa siya sa isang maliit na tindahan para bumili ng ilang pangunahing pangangailangan bago tuluyang sumakay ng jeep pauwi sa kanilang baryo.Hindi niya na inabala pang tawagan si Drake para magpasalamat nang personal. Sapat na sa kanya ang maikling pasasalamat na sinabi niya sa telepono kanina. Kung tutuusin, ayaw na rin niyang marinig ang mataray na boses ng lalaki.Mula sa sakayan, naglakad na lamang siya pauwi.Hindi naman ganoon kalayo ang inuupahan niyang bahay mula sa pangunahing kalsada. Kailangan lamang niyang dumaan sa makitid na daan na napalilibutan ng magkakatabing bahay, maliliit na tindahan, at ilang bakanteng lote na unti-unti nang tinutubuan ng damo.Sanay na siya sa lugar na iyon.Halos araw-araw ay ganoon ang ruta niya. Minsan, may mga batang naglalaro sa gilid ng kalsada. May mga inang nag

  • Harrington's Secret Mistress    Chapter 17

    CHAPTER 17— The Woman Who Ruins His DayDRAKE POV“What do you want?”Inip na tanong ko kay Liane habang nakatingin sa relo ko. May ilang importanteng dokumento pa akong kailangang ayusin, may meeting akong kailangang paghandaan, at hindi ko kayang sayangin ang buong araw sa babaeng ito.Pero heto siya ngayon, nakatayo sa lobby ng building ko na para bang wala siyang ibang pinagkakaabalahan sa buhay kundi guluhin ako.Hindi ko talaga maintindihan kung bakit sa dinami-rami ng taong puwede niyang lapitan, palagi na lang ako ang napipili niyang pagdiskitahan.“Bakit ka ba nagmamadali?” tanong niya, nakapamewang. “Hindi pa naman kita pinapatakbo.”I stared at her.“Are you serious?”“Ano na naman?”“I'm asking you what you want, and you're asking me why I'm in a hurry?”“Eh, halata naman kasing naiinis ka.”“At least, marunong ka palang makaramdam.”“Wow. Ang bait mo talaga.”Napapikit ako sandali.Lord, give me patience.Hindi ko alam kung paano niya nagagawang magsalita nang magsalita k

  • Harrington's Secret Mistress    Chapter 16

    DRAKE POVTahimik ang buong opisina.Matapos umalis ng ama ni Aya, ilang minuto akong nanatiling nakatayo sa gitna ng silid.Hindi ko alam kung bakit parang naiwan sa isip ko ang bawat salitang sinabi niya.Babalikan ko ang anak ko.Kung hindi mo siya kayang mahalin, ako mismo ang babawi sa kanya.Napabuntong-hininga ako.Hindi ko kailangang isipin iyon.Hindi ko kailangang mag-alala.Aya was my wife.At kahit hindi ko siya mahal, kasal kami.May mga bagay na hindi naman kailangang lagyan ng emosyon.Umupo ako sa office chair ko at sumandal.Napatingin ako sa mesa.Nandoon ang ilang dokumentong kailangan kong pirmahan, pero wala akong gana.Kinuha ko ang cellphone ko.Hindi ko alam kung bakit.Binuksan ko ang contacts.Ilang segundo akong nakatitig sa screen.Hanggang sa makita ko ang pangalan niya.Aya.Hindi ko namalayang natigil ang paggalaw ng daliri ko.Hindi ko pa siya tinatawagan mula nang umalis siya.Wala akong dahilan para tawagan siya.Iyon ang lagi kong sinasabi sa sarili

  • Harrington's Secret Mistress    Chapter 15

    DRAKE POVPagpasok ko pa lang sa opisina, alam ko nang hindi magiging maganda ang araw na iyon.Hindi ko alam kung bakit, pero may kakaibang bigat sa pakiramdam ko habang naglalakad ako patungo sa elevator.Siguro dahil sa nangyari kanina.Una, yung jeepney.Pangalawa, si Liane.Pangatlo, yung saleslady na muntik ko nang tanggalin sa trabaho.At higit sa lahat, hindi ko pa rin nabibili ang cellphone na ipinangako ko kay Liane.Napailing ako habang pinipindot ang button para sa executive floor.“Anong klaseng umaga 'to?”Pagbukas ng elevator, agad akong sinalubong ng secretary ko.“Good morning, sir.”Tumango lang ako.“May naghihintay sa loob ng office ninyo, sir.”Huminto ako.“Who?”Hindi agad sumagot ang secretary ko.“Sir…”“Who?”“Si Mr. Alvarez po.”Napakunot-noo ako.Alvarez.Pamilyar ang apelyido.Pero hindi ko agad naisip kung sino.Hanggang sa tuluyan akong makarating sa pinto ng opisina ko.Pagbukas ko nito, agad kong nakita ang isang lalaking nakaupo sa sofa.Nakatayo ang

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status