Chapter 6

DANTE

Kahit kailan hindi ko inisip na pagkaabalahang ibuking si Rayver. Pero nitong nakaraang dalawang araw, napagpasyahan kong tuluyan nang tanggalin ang maskara niya. Naisip kong bago ko tuluyang hiwalayan si Hanna ay ipapakita ko kay Vivian kung anong klaseng lalaki talaga ang napangasawa niya. 

Mababaw siguro sa iba. Petty kumbaga, pero para sa akin sobrang satisfying at nakakatuwa. At base sa mga nalaman ko tungkol kay Vivian, alam kong tatapusin na niya agad ang relasyon kay Rayver kapag nakita niya ang lahat ng mga ebidensya. 

Gayuman, hindi ko inaasahang gano’n ang magiging inisyal na reaksyon ni Vivian. Hindi ko napaghandaan nang diretso niyang salubungin ang mga titig ko at nag-suggest pang gawin din namin ang paglalaro ng apoy—tulad ng ginawa ng mga asawa namin. 

Sinong lalaki ang tatanggi sa gano’ng suhestyon? Malamang baliw na lang ang aayaw sa kagandahan at nakakahalinang alindog ni Vivian. Natural na mapapayag ako dahil siyang kaakit-akit. Ang problema lang, masyado niyang minamaliit ang sarili niya. Palaging conservative ang paraan ng pananamit at nasanay maging anino ni Rayver. Para bang palaging nagatago sa likod ng apelyido ng asawa niya.

Pero nang makita ko siya ulit sa bar na ‘yon, batid kong may ikakasa pa siya. Na sa ilalim ng simpleng pananamit ay may nakatago ang magandang hubog ng kanyang katawan. Alam kong may apoy sa ilalim ng lahat ng lambot na iyon. At ngayon, siya mismo ang nag-aalok sa akin ng pagkakataong makita iyon.

Walang commitment.

Walang katiting na pagmamahal. 

Kundi puro pisikal na pagnanasa, paghihiganti, at pagkatapos, malinis kaming maghihiwalay na parang walang nangyari. Sinira niya ang mundo ko nang hindi niya man lang alam na ginagawa niya iyon. And this time, nasa mga palad ko na siya. 

Sa akin na siya mula ngayon. 

Damn.

Hindi ko maalis sa isip ang pagbabago ng mukha niya. Ang paraan ng pagtugon niya sa akin. Para siyang tukso na hindi niya kailangang pag-isipan—natural lang sa kanya. Pero aminado akong ang isang beses lang ay hindi magiging sapat. I’m not done with her yet. Ngayon nga ay nakahiga siya sa tabi ko, tahimik at namumula ang mukha, at gusto ko siyang hilahin ulit palapit sa akin. Pero kailangan ko siyang bigyan ng oras para makabawi makahinga nang maayos. 

At saka ko naalalang nagkamali ako. Ni hindi ko siya tinanong bago ako tuluyang nagpadala sa tawag ng laman. Napatingin ako sa kanya. Ginagawa niya ito dahil dalawang taong pinakamalalim niyang pinagkakatiwalaan ang dumurog sa kanya. Hindi siya akin. Hindi siya pumasok sa ganitong sitwasyon para maging pag-aari ko.

“I'm sorry. Dapat tinanong muna kita.”

Ibinaling niya ang ulo sa unan at matagal akong tinitigan. “Okay lang,” sabi niya. “‘Wag kang mag-alaala, I’m on a pill.” 

Susubukan ko sanang ibahin ang topic nang biglang nag-vibrate ang phone niya sa bedside table. Napalingon ako nang makitang bumukas ang screen. Image ni Rayver ang wallpaper na nakapaskil roon. At sa itaas ng mukha nitong nakangiti, may nakalagay na contact name na My world.

My world.

Ang corny pero anong magagawa ko? Napangiti na lang tuloy ako nang magaspang. Saka ko kinuha ang phone at iniabot kay Vivian. 

“Your world is calling.”

Kinuha niya naman iyon at saka tinitigan ang screen. Huminga siya nang malalim bago sinagot ang tawag. Alam kong wala akong karapatang makialam. Alam ko iyon sa mismong sandaling pumasok sa isip ko ang ideya. Hindi siya akin. Isa lang itong kasunduan para sa paghihiganti. Wala nang iba.

Narinig ko ang malambing na boses ni Rayver sa kabilang linya dahilan para umigting ang mga panga ko. Kaswal na kaswal at puno ng kumpiyansa ang tono ng tarantado, na para bang isang lalaking naniniwalang nakakalusot siya sa lahat ng kabulastugan.  At hindi ko talaga napigilan ang sarili ko. Lumapit ako kay Vivian at saka pinatakan ng maliit na halik ang leeg niya. Alam kong malakas ang kiliti niya sa parteng ‘yon dahil natuklasan ko iyon noong una pa lang. 

Naramdaman kong dumiin ang ulo niya sa unan at isang mahinang ungol ang kumawala sa labi niya bago niya pa ito napigilan. Bigla naman natahimik ang kabilang linya. Tumingin si Vivian sa akin. Nagtagpo ang mga mata namin, at saka muling narinig ang boses ni Rayver, na ngayon ay mas matalim na.

“Vivian. Are you with a man?”

Muntik na akong matawa. Ang lalaking may kalaguyo linggu-linggo ay may gana pang magtanong kung may ibang lalaki ang sarili niyang asawa. Napakaganda ng double standard. Lumaki nang bahagya ang mga mata ni Vivian sa loob ng isang segundo. Isang kisapmata lang. Pagkatapos, parang may naalala siyang hindi ko alam kung ano. 

Umirap siya at bahagyang umismid. Hindi niya ako binigo. Mas gugustuhin kong makita siyang ganito kaysa kinakabahan at nagkakagulong magsinungaling na parang may kinakausap na pari.

Sa sandaling iyon, mas delikado siya kaysa sa inaakala ko. At oo, mas gumanda at naging hot siya lalo sa paningin ko. Hinalikan ko siya nang paulit-ulit kasabay niyon ay pagpikit ng kanyang mga mata. 

Mainit. 

Masarap. 

Mapusok. 

Nakakabaliw. 

Di nagtagal, napigtas din ang pisi ng kanyang pagpipigil dahil hinalikan niya rin ako. May ngiti sa labi niya habang magkadikit ang mga labi namin.