Chapter 5

Nabulabog ang buong paligid sa lakas ng sigawan at sa kaguluhan sa pagitan nina Andy at Jovert. Ilang empleyado ang napalingon at nagsimulang lumabas ng bulwagan upang alamin kung ano ang nangyayari sa madilim na pasilyo.

Ngunit sa gitna ng kaguluhang iyon, walang sinuman ang nakapansin sa isang p***o na bahagyang nakabukas.

Sa likod niyon ay may isang pares ng malamig na matang tahimik na nakamasid sa buong eksena.

Si Matthew.

Matthew's POV

Nakatayo ako sa gilid ng p***o habang nakakrus ang aking mga braso, malamig na pinagmamasdan ang lalaking nagwawala at ang babaeng nakaluhod sa sahig habang walang tigil sa pag-iyak.

Mabuti nga sa'yo... malamig kong bulong sa aking sarili habang mariing nakakuyom ang aking panga. Nilagyan mo pa pala ng droga ang inumin ko para lang makuha ang gusto mo.

Galit at matinding disgusto ang bumabalot sa buo kong pagkatao.

Kaya pala bigla na lamang akong nawalan ng katinuan kagabi. Kaya pala nagdilim ang paningin ko at napagkamalan ko pa siyang si Christina.

Ginamit niya ang kalasingan at ang pagkakataon para pagmukhaing tanga ang isang Matthew Sterling.

Dinampot ko ang aking telepono at mabilis na tinawagan ang isa sa mga pinagkakatiwalaan kong tauhan.

"Boss?" sagot ng nasa kabilang linya.

"Alamin mo kung saang departamento kabilang ang empleyadong nagngangalang Darlene Flores," malamig at maawtoridad kong utos habang hindi iniaalis ang tingin sa babaeng nanginginig sa sahig. "Gusto ko ang lahat ng impormasyon tungkol sa kaniya nasa mesa ko bukas na bukas din."

"Makakaasa ka, Boss."

Ibinaba ko ang tawag at dahan-dahang isinara ang p***o.

Isang mapait at halos hindi mapansing ngiti ang gumuhit sa aking mga labi.

Humanda ka sa akin, Darlene Flores.

Sisiguraduhin kong pagbabayaran mo ang pambabastos na ginawa mo sa akin.

Darlene's POV

Kinabukasan...

Magang-maga ang aking mga mata nang humarap ako sa salamin. Halata pa rin ang bakas ng sampal ni Jovert sa aking kaliwang pisngi. Kahit anong pilit kong takip gamit ang makeup, hindi pa rin nito maitago ang pamumula.

Pakiramdam ko'y ilang taon ang idinagdag ng isang gabi sa aking buhay.

"Darlene..." mahina akong tinawag ni Bea habang nakatayo sa labas ng comfort room ng opisina. "Sigurado ka bang papasok ka?"

Tipid akong ngumiti.

"Kailangan. Wala naman akong choice."

Nag-aalala niya akong tiningnan.

"Pwede ka namang mag-leave."

Umiling ako.

"Hindi pwede. Ayokong isipin nilang tumatakas ako."

Napabuntong-hininga si Bea bago marahang hinawakan ang aking kamay.

"Nandito lang kami ni Andy."

Mahina akong tumango.

Pagpasok namin sa opisina, agad kong naramdaman ang kakaibang katahimikan.

May ilang kasamahan ang palihim na tumitingin sa akin. May mga nagbubulungan. May mga agad namang umiwas ng tingin nang mapansin nilang nakatingin ako.

Parang may mabigat na hanging nakabalot sa buong departamento.

Hindi ko na lamang sila pinansin.

Tahimik akong naupo sa aking cubicle at sinubukang ituon ang isip sa trabaho.

Ngunit halos limang minuto pa lamang ang lumilipas nang biglang tumunog ang telepono sa mesa ko.

"Darlene?"

"Yes po?"

"Pinapatawag ka ng HR."

Nanlamig ang buo kong katawan.

"B-Bakit po?"

"Hindi namin alam. Basta pumunta ka raw agad."

Napalunok ako.

Nagkatinginan kami ni Bea.

Kitang-kita ko ang pag-aalala sa kaniyang mukha.

"Darlene... sasamahan kita."

Umiling ako.

"Ako na."

Huminga ako nang malalim bago dahan-dahang tumayo.

Bawat hakbang ko papunta sa HR Department ay pakiramdam ko'y lalong bumibigat.

Hindi ko alam kung ano ang naghihintay sa akin sa likod ng pintong iyon.

Pero may kutob akong...

Hindi na magiging pareho ang buhay ko paglabas ko roon.

Darlene's POV

Huminga ako nang malalim bago kumatok sa pintuan ng HR.

"Come in."

Dahan-dahan kong pinihit ang doorknob at pumasok.

"Good morning po," mahina kong bati.

"Good morning, Darlene. Please, have a seat," magalang na sabi ng HR Manager.

Tahimik akong naupo. Halos marinig ko ang malakas na tibok ng sarili kong puso.

May inilapag siyang brown envelope sa mesa bago marahang tumingin sa akin.

"Miss Flores, may direktang utos mula sa Office of the CEO."

Parang biglang nanigas ang buong katawan ko.

Office...

of the CEO?

"L-Lahat po ba ng empleyado ay dumadaan sa ganito?" kinakabahan kong tanong.

Umiling ang HR Manager.

"No."

Lalo akong kinabahan.

"Bakit po ako?"

"May nais ipag-utos ang CEO. Effective immediately, ililipat ka mula sa Finance Department."

Nanlaki ang aking mga mata.

"Ililipat... po?"

Tumango siya.

"Starting today, magiging executive assistant ka ng CEO."

Pakiramdam ko'y biglang umikot ang buong silid.

"A-Ako po?" halos pabulong kong tanong. "Baka may mali po..."

"Walang mali."

Inilapit niya sa akin ang dokumentong may pirma sa ibaba.

Nang makita ko ang pamilyar na lagda...

Matthew Sterling.

Nanlamig ang aking mga kamay.

"Hindi ko po kayang..."

"Pasensya na, Darlene." Malumanay ang boses ng HR Manager. "Hindi ito request. Direct order ito ng CEO."

Napayuko ako.

Hindi ko alam kung ano ang mas nakakatakot.

Ang mawalan ng trabaho...

O ang araw-araw na kaharapin ang lalaking galit na galit sa akin.

"Dapat po ba... ngayon na?" mahina kong tanong.

"Ngayon din."

Tumayo ang HR Manager at iniabot sa akin ang access card.

"Ika-thirty-fifth floor. Hihintayin ka ng secretary ni Mr. Sterling."

Mahigpit kong hinawakan ang ID card.

Parang gusto ko nang umatras.

Pero wala na akong magagawa.

Ilang minuto ang lumipas, nakatayo na ako sa harap ng pribadong elevator papunta sa executive floor.

Dahan-dahang bumukas ang p***o.

Paglabas ko, sinalubong ako ng katahimikan.

Napakalayo nito sa ingay ng ordinaryong opisina.

Marahang lumapit sa akin ang sekretarya.

"Miss Flores?"

"O-Opo."

"Please follow me. Hinihintay ka na ni Mr. Sterling."

Lalong bumilis ang tibok ng puso ko.

Huminto kami sa harap ng malaking pintuang kahoy.

Kumatok ang sekretarya.

"Sir, she's here."

Mula sa loob ay narinig ko ang malamig at pamilyar na boses.

"Send her in."

Dahan-dahang bumukas ang p***o.

Nakatayo si Matthew sa harap ng floor-to-ceiling window, nakatalikod sa akin.

Suot niya ang mamahaling itim na suit na lalo lamang nagdagdag sa kaniyang awtoridad.

Hindi siya agad lumingon.

"Close the door."

Nanginginig kong isinara ang p***o.

Ilang segundong katahimikan ang namagitan sa amin.

Pagkatapos ay dahan-dahan siyang humarap.

Malamig ang kaniyang mga mata.

Walang bakas ng emosyon.

"Welcome to my office, Miss Flores."

Huminto siya sandali bago muling nagsalita.

"Simula ngayon..."

"Magkakasama tayo araw-araw."

Hindi ko namalayang napalunok ako.

At sa paraan ng kaniyang pagtitig sa akin...

Alam kong hindi aksidente ang paglipat ko rito.

May balak si Matthew Sterling.

At ako ang puntirya niya.