LOGINNatigilan si Director Hunts.Sa totoo lang—gusto niyang sabihin ang nasa isip niya.Kilala mo ba kung sino ang batang ito?Anak lang naman siya ni Mr. Valecrest.Ang chairman ng Valecrest Global Holdings.Ang taong kilala sa buong Velmoria.Ang lalaking kayang mag-donate ng sampu-sampung milyon na parang barya lamang.At ikukumpara nito ang asawa niyang nagdo-donate ng ilang sampung libo kada taon?Ngunit hindi niya magawa.Dahil malinaw pa rin sa kanyang isip ang bilin ni Caelan.Walang dapat makaalam.Kaya napabuntong-hininga na lamang siya.At handa na sana siyang magsalita nang muling sumingit si Mrs. Cole."Director."Malamig ang ngiti nito."Ang hindi ko maintindihan..."Tumingin ito kay Vivi.At bahagyang kumunot ang noo."Bakit may mga batang ganito rito?"Natigilan si Director Hunts.Nagpatuloy ang babae."Ayaw kong may nakakasalamuha ang anak ko na mga batang galing sa mahihirap na pamilya."Tahimik ang hallway.Maging si Vivi ay napakurap.Hindi niya maintindihan ang ibig
Tiningnan ng matabang babae si Vivi mula ulo hanggang paa.Simple ang uniporme.Walang mamahaling accessories.At mukhang ordinaryong bata lamang.Sa isip nito—malamang mahirap lamang ang pamilya nito.At walang malakas na background.Sa madaling salita—madali itong i-bully.Samantala, ibang bagay naman ang iniisip ni Vivi.'Construction worker si Daddy?'Napakurap siya.At naalala niya ang nakaraan.Nakita nga niya si Daddy na may suot na helmet.At nag-uutos sa mga taong naghahalo ng semento.Kaya tumango siya sa sarili.'Oo nga.''Mukhang tama naman.'Pagkatapos ay napatingin siya sa babae."Paano mo nalaman ang work ni Daddy?"Natigilan ang mataba.Ngunit agad din itong ngumisi."Hindi ba halata sa suot mo?"Napatingin si Vivi sa sariling uniporme.'Binili ito ni Mommy.'Wala naman siyang nakitang kakaiba.Kaya umiling siya.At sa halip ay nagtanong."Magkano ba ang uniform niya?"Sabay turo sa anak nito.Agad na nagtaas ng baba ang batang babae.Proud na proud."Napakamahal nit
Hindi nakaimik si Vaelisse.Habang papalapit si Caelan.At habang papalapit ito—mas lalo niyang napagtatanto na ang kinatatakutang chairman ng Valecrest Global Holdings ay may hawak na lunch bag na parang ordinaryong ama."Daddy!"Masayang tumakbo si Vivi.At agad na huminto sa harap nito.Ngumiti si Caelan.Pagkatapos ay iniabot ang insulated lunch bag."Para sa'yo."Nanlaki ang mga mata ni Vivi."Sa akin?"Tumango si Caelan.Binuksan niya ang bag.At isa-isang ipinakita ang laman."Apple slices.""Banana.""Grapes.""At iba pang healthy snacks."Proud na proud si Caelan.Parang nakatapos ng pinakamahalagang proyekto sa buhay niya."Kailangan mong kumain ng healthy.""Para lumaki ka nang malakas."Masayang tinanggap ni Vivi ang bag.At tumango nang paulit-ulit."Okay po!"Ngunit makalipas lamang ang ilang segundo—may naisip na naman ito."Daddy.""Hm?""Kumakain ba ng apple ang dinosaurs?""..."Natigilan si Caelan.Maging si Vaelisse ay napakurap.At si Harvey naman ay agad na tum
Sa loob ng maliit na apartment.Tahimik na nakaupo si Vaelisse sa harap ng mesa.At seryoso siyang nakatitig sa kanyang anak.Samantalang si Vivi naman—ay nakaupo rin sa kabilang side.May malapad na ngiti.At mukhang walang ideya kung bakit siya iniimbestigahan.Limang minuto.Halos limang minuto silang nagtitigan.Parang police interrogation.Sa wakas—sumuko si Vaelisse."Vivi.""Hm?""Sabihin mo nga sa akin."Nagkaroon ng pagtataka ang mukha ng bata."Ano po?"Bumuntong-hininga si Vaelisse."Kung bakit kasama mo ang Daddy mo na kumakain ng fishball kanina.""Ahhh."Tumango si Vivi.Parang ngayon lang niya naalala."Ganoon kasi..."At nagsimula itong magkuwento.Tahimik na nakinig si Vaelisse.At nang matapos ang buong kwento—tumango siya."So...""Sinasabi mong nagutom ka."Tumango si Vivi."Tapos nakita ka ng Daddy mo na nakatingin sa street foods."Tumango ulit."Tapos niyaya niya ang lahat ng magulang at bata doon.""Opo.""Para hindi sila maghinala kung bakit magkasama kayo.
Nakatitig si Vaelisse sa kanyang napaka-cute na anak.At gaya ng inaasahan—hindi siya nakatiis.Sa huli ay sumuko rin siya.Bumuntong-hininga siya."Okay."Agad na lumiwanag ang mukha ni Vivi.Ngunit bago pa ito tuluyang magdiwang—idinagdag ni Vaelisse."Pero huwag masyadong sobra sa street foods.""Hindi maganda sa bata.""Okay po!"Masayang sagot ni Vivi.Parang wala itong balak sundin ang kalahati ng sinabi."Yehey!"Pumalakpak pa ito habang kinakagat ang huling piraso ng hotdog.Pagkatapos ay hinawakan ang kamay ng kanyang Mommy.At halos hilahin ito patungo sa food stall.Paglapit nila—agad na nakaramdam ng awkwardness si Vaelisse.Hindi niya alam ang sasabihin.Hindi niya alam kung paano kikilos.At higit sa lahat—naiilang siya kay Caelan.Samantalang si Caelan
Pagbalik ni Vaelisse sa restaurant, agad siyang bumalik sa trabaho.Ngunit sa buong araw—wala siya sa sarili.Paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang nangyari sa day care center.At dahil doon—ilang beses siyang nagkamali.Napagpalit niya ang order ng dalawang customer.Nasobrahan siya sa pagsalin ng alak.At minsan pa nga ay naiwan niyang bukas ang faucet sa service area.Mabuti na lamang at napansin niya agad ang mga iyon.At wala namang naging malaking problema.Ngunit malinaw sa lahat ng nakakakilala sa kanya—may bumabagabag sa kanyang isip.Kinahapunan.Matapos ang trabaho.Nasa rest area si Vaelisse.Nagpapahinga sandali habang naghahanda upang sunduin si Vivi.Ngunit bago pa siya makatayo—lumapit si Chloe."Elisse."Napalingon siya."Hm?"May pag-aalala sa mukha ng matanda."May bumabagabag ba sa'yo?"Napangiti si Vaelisse.Isang pilit na ngiti."Okay lang po ako, Tita Chloe.""Medyo napagod lang."Tinaasan siya ng kilay ni Chloe."Pagod?"Pagkatapos ay napailing ito."Sa
Pagpasok ni Vaelisse sa rest area ng Maison Étoile kinabukasan, agad niyang naamoy ang pamilyar na samyo ng nilulutong almusal.Tulad ng dati.Maaga na namang gumising si Chloe upang magluto para sa mga empleyado."Good morning, Lola Chloe!"Masayang bati ni Vivi nang makapasok sa loob.Agad itong
Pumalakpak si Via at masayang tumawa."Lola Chloe!"Agad na lumapit si Chloe na halatang kanina pa naghahanap sa bata.Nang makita niya si Via sa tabi ni Caelan, bahagyang nakahinga siya nang maluwag."Mr. Valecrest."Magalang siyang yumuko."Pasensya na po kung naabala kayo ng alaga ko.""Oh."Bah
"CEO, hindi ko alam na may tinatago kang anak."Hindi napigilan ng assistant ni Caelan ang magbiro.Napatawa pa ito.Ngunit bago pa man tuluyang lumabas ang tawa nito—dahan-dahang lumingon si Caelan.Malamig.Napakalamig."..."Agad na natigil ang assistant."Ahem.""Ahem, ahem."Mabilis itong tum
Sumimangot ang head waiter nang marinig ang tunog ng nabasag na bote.Agad itong yumuko sa mga bisita."We sincerely apologize for the inconvenience, everyone."Sa loob ng VIP room ay may limang katao.At malinaw na hindi sila ordinaryong mga tao.Mula sa kanilang pananamit, kilos, at presensya pa







